Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Michał Soliwoda"

Efektywność zakładów przemysłu mięsnego


  Efektywność, a właściwie ciągła jej poprawa, stanowi jeden z kluczowych imperatywów prowadzenia działalności biznesowej. Mimo, że jest to pojęcie powszechnie stosowane, często bywa stosowane zamiennie z pojęciami rentowności, płynności czy sprawności gospodarowania. Sektor mięsny, najbardziej znaczący (pod względem udziału PKB) dział przemysłu spożywczego, od kilku lat ulega procesowi konsolidacji. Głębsza analiza sytuacji mikroekonomicznej w sektorze wskazuje na konieczność podejmowania działań w celu poprawy efektywności gospodarowania, a w konsekwencji poprawy konkurencyjności. Czym jest i jak mierzyć efektywność w przemyśle spożywczym? Efektywność ekonomiczną można podzielić w ujęciu produktywnościowym i jako kondycję finansową (za pomocą syntetycznych wskaźników finansowych). W ujęciu produktywnościowym efektywność stanowi relację efektu do nakładu, np. miarą efektywności może być produktywność majątku trwałego czy wydajność pracy. Z punktu widzenia analizy finansowej w ocenie efektywności, jako kondycji finansowej, brane są pod uwagę grupy wskaźników dotyczące: - rentowności, - płynności finansowej, - sprawności gospodarowania. Rentowność w odniesieniu do podmiotów gospodarczych stanowi syntetyczną miarę kondycji finansowej jako stopa zwrotu. W szczególności wykorzystywane są: - wskaźniki rentowności sprzedaży netto (return on sale, ROS) - informujące o udziale zysku netto w przychodach ze sprzedaży; - gotówkowa rentowność sprzedaży - wskazująca ile środków pieniężnych generuje 1 zł przychodów ze sprzedaży; - wskaźniki rentowności aktywów (return on assets, ROA) - wskazujące zdolność majątku przedsiębiorstwa do generowania zysku (relacja zysku netto do wartości bilansowej aktywów); - wskaźnik rentowności kapitałów własnych (return on equity, ROE) - wskazujący zdolność kapitałów własnych do generowania zysku (rela[...]

Rentowność zakładów przemysłu mięsnego


  Nie ulega wątpliwości, że w gospodarce rynkowej maksymalizowanie zysku stanowi cel krótkoterminowy, natomiast zwiększanie wartości ekonomicznej - cel w ujęciu długoterminowym. Rentowność (zyskowność) bywa utożsamiana z efektywnością, choć jest to pojęcie o znacznie szerszym znaczeniu. Sektor mięsny, najbardziej znaczący (pod względem udziału PKB) dział przemysłu spożywczego, od kilku lat ulega procesowi restrukturyzacji. Analiza ekonomiczno-finansowa sektora wskazuje na niezbyt efektywne wykorzystanie czynników produkcji, co w konsekwencji skutkuje obniżoną rentownością.Rentowność oznacza, w uproszczeniu, osiąganie nadwyżek przychodów ze sprzedaży nad kosztami ich uzyskania. Przedsiębiorstwo rentowne jest jednostką, która wypracowuje dodatni wynik finansowy (najczęściej jest to zysk/strata netto, tzn. uwzględniająca pozostałą działalność operacyjną, przychody i koszty finansowe, a także podatek dochodowy). Zdolność do generowania zysku jest mierzona za pomocą powszechnie przyjętych wskaźników rentowności. K onstrukcja tych wskaźników opiera się na relacji zysku liczonego na różnych poziomach działalności do kapitałów, przychodów lub kosztów. Zgodnie z konwencją, wskaźniki rentowności są wyrażone procentowo [1]. W tabeli 1 zestawiono podstawowe wskaźniki rentowności, z uwzględnieniem formuł obliczenia i ich interpretacji. Zwrócić należy uwagę na pewną specyfikę wskaźników rentowności aktywów i kapitałów własnych, z którymi związane są średnioroczne (a nie bilansowe, tj. z końca okresu sprawozdawczego) wielkości majątku i źródeł ich finansowania, tzn. kapitałów własnych. E. A . Helfert zauważył, że menedżerowie zainteresowani są trzema kategoriami miar i wskaźników: analizy operacyjnej (np. marża brutto , dźwignia W ujęciu, znanym z rachunku kosztów, marża brutto jest utożsamiana z marżą pokrycia i jest obliczana jako różnica między przychodami ze sprzedaży a kosztami zmiennymi (jednostkowa marża brutto = cena sprzedaży - jednos[...]

Płynność finansowa w zarządzaniu zakładem mięsnym


  Nikt rozsądny nie kwestionuje, że poza krótkoterminowym celem przedsiębiorstw, jakim jest maksymalizowanie zysku, ważne jest też zachowanie zdolności podmiotu do terminowego regulowania zobowiązań. Jednym z symptomów słabej kondycji finansowej jest m.in. wzrost trudno ściągalnych należności i/lub narastanie zobowiązań. W zakładzie mięsnym o złej kondycji finansowej, chylącemu się ku bankructwu1 dochodzi do trudności w spłacie bieżących, tj. krótkoterminowych zobowiązań.Czym jest płynność finansowa (płatnicza) i jak ją mierzyć? Aby zrozumieć istotę płynności finansowej, należy przypomnieć, że oprócz aktywów trwałych (np. środków trwałych) duże znaczenie, z punktu widzenia działalności operacyjnej każdego przedsiębiorstwa, odgrywają aktywa obrotowe, czyli składniki majątku, które przedsiębiorstwo (w tym zakład mięsny) wykorzystuje w okresie krótszym niż 1 rok, przy czym w toku realizowanej działalności zmieniają one swoją postać (z pieniężnej na rzeczową i odwrotnie) (rys. 1). Należy przypomnieć, że w skład aktywów (środków) obrotowych wchodzą, m.in. zapasy (obejmujące materiały, surowce, półprodukty, produkty gotowe, towary), należności krótkoterminowe, inwestycje krótkoterminowe (w tym środki pieniężne w kasie i na rachunku bankowym). Źródło finansowania majątku zakładu mięsnego obejmują kapitały własne i kapitały obce (zobowiązania długoterminowe i krótkoterminowe - w zależności od okresu wymagalności). Wskaźniki płynności są nazywane w finansach przedsiębiorstw bardzo często "sygnalizatorem bezpieczeństwa finansowego". W tabeli 1 przedstawiono sposób obliczania podstawowych wskaźników płynności finansowej. Pamiętać należy, że choć klasyczne wskaźniki płynności płatniczej (bieżącej płynności, wysokiej płynności, gotówkowy) operują wielkościami bilansowymi (czyli na dany moment, zwykle 31 grudnia danego roku), to dla oceny płynności finansowej niezbędna jest ocena synchronizacji wpływów i wydatków środków pieniężnych. Należy [...]

Ryzyko w działalności gospodarczej zakładu mięsnego


  Nie ulega wątpliwości, że fakt prowadzenia działalności gospodarczej w jakiejkolwiek formie prawnoorganizacyjnej (spółka handlowa, kapitałowa czy nawet spółdzielnia) w sektorze mięsnym wiąże się z ekspozycją podmiotu na ryzyko, które można określić jako "możliwą do oszacowania niepewność" biznesu. Współczesne przedsiębiorstwa sektora mięsnego działają pod wielką presją maksymalizacji stopy zwrotu z kapitału, a otoczenie gospodarcze jest coraz bardziej skomplikowane. Stąd, problematyka zarządzania ryzykiem w sektorze mięsnym staje się coraz bardziej aktualna.Jak klasyfikowane jest ryzyko? Samo pojęcie "ryzyko" jest różnorodnie definiowane. Zdaniem K . Jajugi [3] ryzyko można rozpatrywać, po pierwsze, jako możliwość nieosiągnięcia oczekiwanego efektu, po drugie, jako możliwość uzyskania efektu różniącego się od oczekiwanego. J. M onkiewicz [5], za K omisją Spraw Terminologii Ubezpieczeniowej, podaje, że ryzyko można zdefiniować jako: "niepewność co do określonego zdarzenia w warunkach dwóch lub więcej możliwości". Ryzyko, w przeciwieństwie do bardzo subiektywnej niepewności, jest mierzalne, jednak wymaga to nagromadzenia danych ekonomicznych i finansowych, niezbędnych do analiz statystycznych, które może podjąć komórka controllingu (rzadziej) lub dział finansowy (częściej) zakładu mięsnego. W tabeli 1 przedstawiono klasyfikację ryzyka z uwzględnieniem specyfiki zakładu mięsnego - jako ogniwa łańcucha rolno-żywnościowego. Wyodrębniono cztery kategorie ryzyka: ● ryzyko gospodarcze - związane z działalnością przedsiębiorstwa w warunkach nieskrępowanej gospodarki rynkowej, wynika przede wszystkim z polityki cenowej i produktowej podmiotu gospodarczego; ● ryzyko rynkowe - związane z możliwością poniesienia straty w wyniku zmiany wartości aktywów (majątku) w dyspozycji przedsiębiorstwa; ● ryzyko kredytowe - wiąże się z niezapłaceniem ustalonej kwoty, obecnie to ryzyko jest utożsamiane jako ryzyko związane z bezpie[...]

Planowanie finansowe w zakładach mięsnych - zarys problemu


  Nie ulega wątpliwości, że podejmując decyzje finansowe w zakładzie mięsnym należy mieć na uwadze w długim horyzoncie dążenie do maksymalizacji wartości przedsiębiorstwa, a w krótkim okresie zysku, mając też na uwadze utrzymanie płynności finansowej. Problematyka planowania finansowego jest na ogół znana w dużych i średnich przedsiębiorstwach, a w małych jednostkach często leży w kompetencjach właścicieli a zarazem zarządzających. Rzetelnie sporządzany plan przepływów pieniężnych (cash flow) stanowi punkt odniesienia do wielu decyzji oddziałujących na bezpieczeństwo finansowe zakładu mięsnego. Celem artykułu będzie przedstawienie istoty planowania finansowego (ze zwróceniem uwagi na plan przepływów pieniężnych), biorąc pod uwagę specyfikę zakładów przetwórstwa mięsnego.Plan finansowy w procesie budżetowania zakładu mięsnego Dostosowanie zakładów przemysłu mięsnego do reguł gospodarki rynkowej wręcz wymusiło zainteresowanie kadry zarządzającej rachunkiem kosztów oraz planowaniem finansowym, a także decyzjami optymalizacyjnymi (np. optymalizowanie struktury portfela wyrobów mięsnych). Nie wystarczą tylko proste założenia planistyczne, co do produkcji (tak jak w zakładach mięsnych w czasach gospodarki centralnie planowanej), jak np. preliminarz produkcji (z uwzględnieniem poszczególnych grup asortymentowych). Niezbędne wydaje się zrozumienie uwarunkowań wynikających ze struktury rynkowej przemysłu mięsnego i powiązań tego sektora z innymi ogniwami łańcucha rolno-żywnościowego. Warto podkreślić wagę podejścia procesowego w zarządzaniu finansami, z akcentowaniem kwestii ryzyka w działalności gospodarczej, a także zmiennej wartości pieniądza w czasie. Finansiści traktują plan finansowy jako swoisty preliminarz wykorzystania zasobów w jednostce gospodarczej. Plan ten jest ściśle powiązany z zarządzaniem organizacją gospodarczą, tzn. prowadzi do osiągnięcia w pewnej perspektywie założonych celów. Okazuje się, że im dłuższa perspek[...]

Zagrożenie finansowe z perspektywy zarządzania zakładami mięsnymi


  Prowadzenie każdego rodzaju działalności gospodarczej wiąże się z ryzykiem, prowadzącym do mniejszych bądź większych strat. Utrata zdolności do generowania przepływów pieniężnych z działalności operacyjnej, problemy z płynnością finansową, a w konsekwencji brak wypłacalności prowadzą do bankructwa przedsiębiorstwa. W szczególności przemysł spożywczy, w tym sektor mięsny, są silnie uzależnione od koniunktury na rynkach rolnych. Celem opracowania będzie przedstawienie istoty zagrożenia finansowego z punktu widzenia procesów zarządzania finansami w przedsiębiorstwach przemysłu mięsnego. Zostanie podkreślone znaczenie identyfikacji zagrożenia finansowego, biorąc pod uwagę zapewnienie długotrwałego bezpieczeństwa finansowego.Czym jest zagrożenie finansowe? T. Zaleśkiewicz [14], jeden z czołowych psychologów ekonomicznych w Polsce, stwierdza, że przedsiębiorcy są grupą charakteryzującą się ponadprzeciętną zdolnością do podejmowania ryzyka. Odpowiedzi na pytanie, dlaczego tylko nieliczne jednostki są w stanie zaakceptować wysoki poziom ryzyka, należy szukać w tym, że przedsiębiorcy w większym zakresie - niż pozostali członkowie społeczeństwa - preferują ryzyko. Ponadto, właściciele firm nie zwracają uwagi na poziom ryzyka. Należy uwzględnić, że w warunkach ograniczonego dostępu do informacji , a także obecności presji czasowej, schemat postępowania przedsiębiorcy może stać się irracjonalny, co wynika z wielu uproszczeń i błędów poznawczych. Implikuje to stwierdzenie, że zagrożenie finansowe jest stanem będącym następstwem nie zawsze racjonalnych procesów decyzyjnych w podmiocie gospodarczym. Przyszłość w biznesie jest utożsamiana z niemalże niepewnością, wiąże się bez wątpienia zarówno z szansami, jak i zagrożeniami. Każda decyzja przedsiębiorcy (nawet w perspektywie długoterminowej/ strategicznej) obarczona jest zawsze pewnego rodzaju ryzykiem, które można określić jako "mierzalną niepewność" . Stopień narażenia na ryzyko jest w[...]

 Strona 1