Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof Mrówczyński"

Rynek spoiw i kruszyw - spowolnienie stało się faktem


  Producenci spoiw mineralnych i kruszyw należą do najważniejszych dostawców materiałów budowlanych. Ich wyroby wykorzystywane są we wszystkich sektorach budownictwa. Wynikają z tego silne powiązania pomiędzy obiema branżami, ponieważ producenci spoiw w praktyce nie mogą obejść się bez kruszyw. Wielu z nich prowadzi własne wydobycie surowców skalnych. W efekcie trendy rozwojowe w przypadku obu sektorów są bardzo zbliżone. Trendy rozwojowe Wspólną cechą działalności producentów spoiw i kruszyw jest silne uzależnienie od sytuacji w krajowymbudownictwie, ponieważ eksport ma w ich przypadku marginalne znaczenie. Ograniczeniem są bowiem wysokie jednostkowe koszty transportu. Z tych samych względów, bardzo ograniczoną konkurencję na rynku stanowi import omawianych wyrobów. Druga połowa ubiegłej dekady oraz początek obecnej przyniosły dynamiczny rozwój krajowej produkcji kruszyw oraz spoiw.Wokresie bezpośrednio poprzedzającymglobalny kryzys (2006 - 2008) jego motorem był silny wzrost popytu ze strony budownictwa kubaturowego (szczególnie mieszkaniowego), które przeżywało wówczas prawdziwy boom. W kolejnych dwóch latach załamanie koniunktury na rynku nieruchomości zostało niemal w pełni (w przypadku rynku kruszyw) bądź w dużym stopniu (spoiwa) zrekompensowane przez rekordowe zapotrzebowanie ze strony budownictwa drogowego. Najlepszy dla obu branż okazał się 2011 r., gdy w budownictwie kubaturowym odnotowano już wyraźne odbicie, a w szczytową fazę wkroczyły projekty infrastrukturalne. Znane wszystkim problemy firmdrogowych, jak również fakt, iż wiele dużych projektów dobiegło końca, spowodowały, że rok bieżący jest znacznie gorszy od poprzedniego, choć - biorąc pod uwagę dane historyczne - wciąż raczej trudno mówić o dramacie. Na branżę kruszyw składa się przede wszystkim produkcja kruszyw naturalnych, kruszyw piaskowo-żwirowych oraz kruszyw łamanych, przy czymznacznie więcej (ok. 70%krajowej produkcji) zużywa się tych pierwszych. [...]

2012 rok trudny dla branży płytek ceramicznych


  Wiele wskazuje na to, iż w 2012 r. zanotowano spadek krajowego popytu na płytki ceramiczne, ponieważ coraz bardziej we znaki daje się spowolnienie na rynku mieszkaniowym oraz pogarszająca się kondycja gospodarstw domowych, rzutująca na ich wydatki konsumpcyjne. Sprzedaży na krajowym rynku z pewnością nie sprzyja również fakt, iż charakteryzuje go relatywnie wysoki poziom nasycenia. W takich okolicznościach polscy producenci intensyfikują swoją działalność eksportową, a wobec powszechnie znanych problemów krajów strefy euro, kierunek ekspansji może być tylko jeden - wschód. Sytuacja w Europie Tak jak można było tego oczekiwać, 2012 r. przyniósł ponowne pogorszenie koniunktury w unijnej branży płytek ceramicznych, a osiągnięte wyniki produkcji nie napawają optymizmem. Z danych Eurostatu wynika, że na poziomie wspólnotowym realny spadek wartości produkcji w porównaniu z 2011 r. przekroczył 4%. Po 2009 r., gdy unijna produkcja zmniejszyła się o ponad 30% r/r, tutejszy przemysł płytek nawet nie zdążył więc nabrać ponownego "wiatru w żagle". O słabych wynikach unijnej branży płytek ceramicznych zadecydowała głównie zła kondycja włoskich producentów. Dane lokalnej organizacji branżowej Confindustria Ceramica wskazują, że sprzedaż płytek na rynku włoskim zmniejszyła się o przeszło 7% w porównaniu z rokiem poprzednim. Wynik ten nie dziwi, jeśli weźmie się pod uwagę skalę załamania w tamtejszym budownictwie (produkcja budowlano-montażowa zmniejszyła się o 17% r/r). W obliczu rosnących problemów ze sprzedażą na krajowym rynku, włoscy producenci coraz usilniej próbują zwiększać swoją sprzedaż zagraniczną. Znamienne jest to, że czynią to z sukcesami w wielu regionach świata, m.in. w krajach Ameryki Północnej i Łacińskiej, na Bliskim Wschodzie oraz Afryce Północnej, natomiast najtrudniej przychodzi im to na pogrążonym w stagnacji rynku zachodnioeuropejskim. Sytuacja na polskim rynku W latach 2009-2011 sprzedaż płyte[...]

Rok pełen wyzwań dla producentów klejów i spoin do płytek ceramicznych


  Producenci zapraw klejących i do spoinowania płytek ceramicznych odczuwają negatywne skutki wyhamowania popytu na płytki w polsce, od którego są bardzo silnie uzależnieni, ponieważ na eksport trafiają jedynie śladowe ilości tych wyrobów chemii budowlanej. Wyraźny spadek produkcji w 2012 roku… Oszacowanie wielkości rynku zapraw klejących i do spoinowania płytek przysparza niestety sporo trudności. Tworzą one bowiem dość wąski, specjalistyczny segment rynku chemii budowlanej. Ich producenci oferują bardzo bogaty asortyment wyrobów chemii budowlanej i nie ujawniają wyników sprzedaży, lecz podają zwykle jedynie szczątkowe informacje dotyczące łącznych przychodów. Natomiast w oficjalnych statystykach GUS ta niewielka kategoria wyrobów włączona jest w ramy znacznie szerszej grupy produktowej, jaką stanowią zaprawy murarskie (wielkość sprzedaży klejów do płytek ceramicznych szacuje się na 350-400 tys. t rocznie, podczas gdy ubiegłoroczny wolumen produkcji wszystkich zapraw murarskich wyniósł wg GUS ok. 4 mln t.). Statystyki dotyczące produkcji zapraw murarskich w 2012 r. sugerują, iż był on dla wytwórców bardzo rozczarowujący. Zgodnie z danymi GUS, wolumen wyprodukowanych zapraw okazał się niższy w porównaniu z rokiem po[...]

Trendy i perspektywy rozwoju budownictwa mostowego w Polsce


  Wostatnich dwóch latach powstało ponad 1000 obiektów mostowych na drogach zarządzanych przez GDDKiA. Pomimo licznych problemów wynik ten należy uznać za sukces, szczególnie biorąc pod uwagę mało imponujące dane historyczne. Choć luka w unijnym finansowaniu dużych projektów drogowych spowoduje przejściowy spadek produkcji w tymobszarze (który procentowo może okazać się dość znaczący), na ponowne ożywieniemożna liczyć już w 2015 r. W kolejnych latach powinna ona przybliżyć się do rekordowego poziomu z 2011 - 2012 r. Za nami prawdziwy boom "mostowy" Minione lata były okresemnajbardziej dynamicznego rozwoju budownictwa mostowego w Polsce na przestrzeni dziesięcioleci. W rekordowym 2011 r. produkcja budowlano-montażowa w tym obszarze (GUS traktuje łącznie produkcję mostów, wiaduktów, estakad i tuneli, a także kładek i przejść podziemnych dla pieszych) przekroczyła 5 mld zł. Dla porównania, w okresie bezpośrednio poprzedzającym boom w budownictwie drogowym, a więc latach 2006 - 2008, jej wartość była średnio aż o ok. 60% niższa. Powiązanie tak szybkiego rozwoju budownictwa mostów, wiaduktów i tuneli z wielkimi projektami drogowymi nie jest przypadkowe. Rozbudowa sieci autostrad i dróg ekspresowych oraz budowa kolejnych obwodnic miejskich wymusza bowiem wznoszenie dużej liczby tego rodzaju obiektów. Jeszcze kilka lat temu nowych mostów i wiaduktów wznoszono niewiele, a na znaczeniu zyskiwały raczej prace remontowe. Przełomnastąpił w 2011 r., gdy w kulminacyjną fazę wkroczyły największe projekty przygotowywane na Euro 2012. W porównaniu z 2010 r. produkcja budowlana mostów, wiaduktów i tuneli zwiększyła się wówczas niemaldwukrotnie, a ponad 70%wykonanych prac przypad.o w.a.nie na projekty inwestycyjne. Zalicza.y si. do nich m.in. jedne z najbardziej spektakularnych budowli mostowych ostatnich lat, takie jak most R.dzi.ski (fragment obwodnicy autostradowej Wroc.awia), przeprawa naWi.le w okolicach Grudzi.dza (w[...]

Rynek spoiw mineralnych i perspektywy rozwoju


  Popyt na spoiwa mineralne jest jednymz lepszych barometrów koniunktury w sektorze budowlanym. Są to bowiem materiały nieodzowne przy realizacji wszelkiego rodzaju projektów budowlanych, poczynając od dużych przedsięwzięć infrastrukturalnych, a na indywidualnymbudownictwie mieszkaniowym kończąc. Ten i ubiegły rok przyniósł tymczasem na rynku cementu, wapna i gipsu dość poważne zmiany. Po okresie znakomitej koniunktury nastały dla branży chude lata - produkcja spoiw spadła do poziomów nienotowanych od lat. Branża spoiw w cieniu budowlanego kryzysu Boom w budownictwie drogowym przyczynił się w 2011 r. do rekordowego zużycia cementu, którego sprzedaż przekroczyła wówczas 18,5 mln t.Wraz z początkiem ubiegłego roku zapotrzebowanie na to spoiwo zaczęło jednak stopniowo spadać, wmiarę jak wygasały kolejne projekty infrastrukturalne realizowane z myślą o EURO 2012. Po zakończeniumistrzostwmalejący trend się pogłębił, czemu dodatkowo sprzyjała dekoniunktura w budownictwie mieszkaniowym (należy pamiętać, że większą część popytu na cement zgłasza budownictwo kubaturowe, nie infrastrukturalne). Kulminacja spadku produkcji cementu miała miejsce na przełomie lat 2012 i 2013 (rysunek 1), gdy w niektórych miesiącach sięgały one nawet aż 50% r/r. Na cykliczne spowolnienie dodatkowo nałożyły się niekorzystne czynniki pogodowe w postaci długiej i mroźnej zimy.Najnowsze dane Stowarzyszenia Producentów Cementu wskazują wreszcie na stopniową stabilizację - wmiesiącach letnich produkcja kształtowała się już na poziomie zbliżonym do roku ubiegłego. Jeśli ta tendencja utrzyma się również w ostatnim kwartale br., wolumen produkcji za 2013 r. wyniesie 14 - 14,5 mln t, co i tak oznaczać będzie ok. 10% spadek w porównani[...]

Budownictwo infrastrukturalne w oczekiwaniu na nowy boom


  Spółki budowlane zaangażowane w projekty infrastrukturalne zdają się mieć już za sobą okres największego spowolnienia. Obecnie oczekują na start wielu nowych projektów inwestycyjnych, których pierwsze pozytywne efekty powinny być odczuwalne już w przyszłym roku. Dla polskiego budownictwa infrastrukturalnego ostatnie 3 lata były okresem prawdziwej huśtawki nastrojów. W 2011 r. spiętrzenie wielu projektów inwestycyjnych (rysunek), realizowanych przed Euro 2012, doprowadziło produkcję budowlano- -montażową do rekordowego poziomu, za czym w wielu przypadkach nie podążyły jednak oczekiwane zyski generalnych wykonawców. Branżę trapiły coraz poważniejsze problemy dotyczące płynności finansowej, a zatory płatnicze pogrążyły wiele małych spółek znajdujących się na końcu całego łańcucha podwykonawców czy poddostawców. Rekordowy boom, zamiast przynieść rekordowe wpływy, położył na łopatki nawet niektórych liderów krajowego rynku budowlanego (z PBG na czele). W połowie 2012 r. sytuację pogorszyło załamanie aktywności inwestycyjnej będące pochodną splotum.in. kolejnego spowolnienia gospodarczego (wywołanego kryzysem w strefie euro), rosnącego zadłużenia kraju, a przede wszystkim kończących się środków unijnych w ramach poprzedniej perspektywy budżetowej (2007 - 2013) i rosnącej niepewności co do skali wsparcia finansowego w kolejnej unijnej 7-latce. Inwestycje infrastrukturalne, które przez 2011 r. i pierwszy kwartał 2012 r. były siłą napędową krajowego sektora budowlanego, znalazły się na stromej krzywej spadkowej (rysunek ), pogłębiając problemy finansowe wielu firm budowlanych - szczególnie silnie zorientowanych na roboty inżynieryjne. Drugie półrocze 2013 r. przyniosło pierwsze symptomy ożywienia gospodarczego. Zaczęła się stabilizować sytuacja w budownictwie infrastrukturalnym, gdzie spadek produkcji budowlanej był już tylko jednocyfrowy. 2014 r. nie będzie przełomowy. Z[...]

Stan obecny i perspektywy rozwoju budownictwa mostowego w Polsce


  Ostatnie trzy lata przyniosły przełom w budownictwie mostowym. W pasie dróg zarządzanych przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) oddano ponad 1600 nowych mostów, wiaduktów i estakad łącznej długości ponad 125 km i powierzchni ok. 2 mln m2 (dla porównania w latach 2006 - 2010 wzniesiono ich jedynie ok. 700). W porównaniu ze stanem z października 2010 r. oznacza to przyrost liczby wszystkich obiektów mostowych o ponad 35%. Wzwiązku z tym, że wzniesione w tym czasie konstrukcje charakteryzowały z reguły ponadprzeciętne wymiary, jeszcze bardziej okazały był odnotowany wzrost łącznej długości i powierzchni użytkowanych w kraju mostów, wiaduktów oraz estakad (odpowiednio o ok. 2/3 i ponad 80%). Tak szybki rozwój infrastruktury mostowej był głównie pochodną realizowanego z rozmachem programu budowy autostrad i dróg ekspresowych, który z pomocą środków unijnych ma być kontynuowany również w drugiej połowie dekady. 2013 r. był prawdziwym zwieńczeniem wspomnianego okresu wzmożonej aktywności w budownictwie mostowym - pomiędzy październikiem 2012 r. a listopadem 2013 r. GDDKiA oddała do użytkowania ponad 600 nowych mostów, wiaduktów i estakad oraz ponad 60 tuneli i przejść podziemnych (rysunek 1). Najwięcej obiektów wzniesiono w tym czasie w województwie łódzkim (gdzie realizowana jest m.in. trasa S8) oraz podkarpackim (autostrada A4). Warto podkreślić, że najbardziej efektowne konstrukc[...]

Stan obecny i plany rozwoju infrastruktury drogowej w Polsce DOI:10.15199/33.2015.04.12


  autostrady Budownictwo infrastrukturalne - TEMAT WYDANIA www.materialybudowlane.info.pl ISSN 0137-2971 4 ’2015 (nr 512) 1) Ekspert ds. Analiz Sektorowych Banku Pekao S.A.; Stan obecny i plany rozwoju infrastruktury drogowej w Polsce Krzysztof Mrówczyński1) DOI: 10.15199/33.2015.04.12 Rządowy plan wydatków na drogi krajowe w latach 2014 - 2023 wg głównych źródeł finansowania Źródło: Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju 44 A1 oraz w. Lubelska -MińskMazowiecki w ciągu autostradyA2). Oprócz tego przewiduje się budowę 35 obwodnicmiast łącznej długości 366 km. Budowa wszystkich wymienionych odcinków nowych dróg realizowana w ramach perspektywy budżetowej 2014 -[...]

W oczekiwaniu na ożywienie w polskim drogownictwie DOI:10.15199/33.2016.04.01


  Ubiegły rok nie przyniósł wprawdzie znacznego zwiększenia długości sieci nowoczesnych dróg w Polsce, ale kilkadziesiąt ważnych przetargów doczekało się ostatecznego rozstrzygnięcia. W efekcie kolejne projekty na budowę przeszło 700 km dróg ekspresowych i autostrad mają już swoich generalnych wykonawców. Wielki drogowy projekt infrastrukturalny, rozpoczęty przed EURO 2012, wkracza w fazę ponownego ożywienia, którego druga kulminacja nastąpi zapewne w 2018 r. lub 2019 r. Przetargi rozstrzygnięte w 2015 r. W 2015 r. przybyło zaledwie kilkadziesiąt kilometrów autostrad i dróg ekspresowych. Kilka ukończonych odcinków można jednak śmiało nazwać newralgicznymi, a ich otwarcie udrożniło ruch na kilku trasach o pierwszorzędnym znaczeniu dla krajowego ruchu samochodowego. Do takich należy zaliczyć przede wszystkim ważne szlaki komunikacyjne w obrębie aglomeracji warszawskiej (odcinek trasy S8 węzeł Powązkowska - węzeł Modlińska, wylotówka na Katowice w ciągu trasy S8 oraz na Kraków w ciągu drogi krajowej nr 7), a ponadto 9-kilometrowy odcinek drogi ekspresowej S69 Buczkowice - Żywiec oraz obwodnice Hrubieszowa, Szczuczyna i Bargłowa Kościelnego. Obecna sieć dróg krajowych, znajdująca się pod zarządem GDDKiA, ma długość przeszło 19,2 tys. km, z czego nieco ponad 3 tys. km stanowią drogi o najwyższych parametrach technicznych (autostrady i drogi ekspresowe). Ubiegły rok obfitował w rozstrzygnięcia kolejnych ważnych przetargów. Z raportu przygotowanego przez serwis Pressinfo.pl wynika, iż w całej branży drogowo-mostowej sfinalizowano łącznie 25572 przetargi, tj. o ponad 9 tys. (lub 58%) więcej niż rok wcześniej. Ich łączna wartość opiewa na ok. 41,5 mld zł (wobec 28,8 mld zł w 2014 r.). Kwota ta obejmuje prace budowlane związane ze wznoszeniem,modernizacją lub remontem dróg (zarówno krajowych, jak i samorządowych) oraz obiektów inżynierskich znajdujących się w ich ciągu. Zdecydowanie najdonioślejsze były jednak pr[...]

Budownictwo prefabrykowane i rynek prefabrykatów w Polsce DOI:10.15199/33.2016.11.01


  Choć prefabrykaty wykorzystywane są w krajowym budownictwie na wciąż niewielką skalę, perspektywy ich są pozytywne. Coraz większa świadomość ekologiczna, a także tendencja do poszukiwania rozwiązań łatwych i szybkich w stosowaniu oraz dobrej jakości, to m.in. czynniki, które powinny przyczynić się do wzrostu popytu na te produkty. Główne rodzaje i zastosowanie prefabrykatów Budownictwo prefabrykowane to dział budownictwa zajmujący się wznoszeniem różnego rodzaju obiektów z gotowych (zazwyczaj dużych rozmiarów) elementów wytwarzanychwfabrykach, a następnie łączonych na placu budowy.Metoda taka pozwala na znaczne skrócenie czasu budowy, a często równieżwymierne korzyści ekonomiczne. Jest ona w Polsce dobrze znana, choć niekoniecznie dobrze oceniana z pozycji budynków z tzw. wielkiej płyty Jakość i różnorodność współcześnie dostępnych prefabrykatów jest tymczasem nieporównywalnie większa, dzięki czemu znajdują coraz większe grono zwolenników, dostrzegających ich niewątpliwe zalety. Należy zaliczyć do nich oprócz wspomnianej szybkościmontażu (zastosowanie prefabrykatówmoże przyspieszyć budowę domu nawet o kilka miesięcy), precyzję wykonania i powtarzalną jakość (produkowane są na nowoczesnych liniach technologicznych i poddawane ścisłej kontroli, spełniającej wymagania nakładane przez prawo unijne), większą niezależność budowy od warunków pogodowych czy też możliwość osiągnięcia dużo większej rozpiętości budynków. Zwolennicy zrównoważonego rozwoju podkreślają jeszcze inną ważną cechę prefabrykatów budowlanych - dzięki optymalnemu zużyciu surowców budo[...]

 Strona 1  Następna strona »