Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Beata Altkorn"

Use of American standards to determine the true boiling point curves Wykorzystanie amerykańskich norm do określania krzywych prawdziwych temperatur wrzenia DOI:10.12916/przemchem.2014.439


  Samples of 4 crude oils were studied for true b.p. curves by phys. distn. and by a distn. simulated by gas chromatog. according to American std. methods. A good agreement of both methods up to 550°C was achieved. The simulated distn. was successfully used up to 720°C. Określono możliwość zastosowania metody analizy symulacyjnej wg normy ASTM, przeznaczonej do określania krzywych prawdziwych temperatur wrzenia destylatów naftowych na potrzeby charakteryzowania temperatur wrzenia ropy naftowej do temp. 720°C. W celu określenia ograniczeń metody wykonano badania porównawcze krzywych prawdziwych temperatur wrzenia uzyskanych metodą wg norm ASTM z odpowiednimi krzywymi uzyskanymi metodą klasycznej znormalizowanej destylacji fizycznej. Stwierdzono, że krzywe uzyskane obu metodami są porównywalne w zakresie temperatur wrzenia wspólnym dla obu technik badawczych. Analiza wg ASTM pozwala na uzyskanie krzywej w zakresie temperatur wrzenia powyżej temp. ok. 550°C (do 720°C), stanowiącej kres możliwości pozyskania danych do utworzenia takiej krzywej znormalizowaną metodą próżnowej destylacji fizycznej, jest zatem dobrym uzupełnieniem metody destylacji fizycznej. Metodyka ASTM może być stosowana z powodzeniem do określania krzywych prawdziwych temperatur wrzenia rop naftowych. Ropa naftowa jest mieszaniną dużej liczby związków chemicznych, głównie węglowodorów, które w toku przeróbki pierwotnej ropy naftowej, czyli jej destylacji, zostają rozdzielone na frakcje o zdefiniowanych zakresach temperatur wrzenia, charakteryzujące się stałą i określoną liczbą atomów węgla w cząsteczce węglowodoru (tabela). Wiedza o zakresie temperatur wrzenia mieszanin węglowodorów jest potrzebna do kompleksowej analizy rop naftowych, kontroli procesów i strumieni rafineryjnych, oceny jakości produktów i ich zgodności z obligatoryjnymi przepisami (taryfa celna, krajowe akty prawne, dyrektywy unijne). Klasyczna, znormalizowana metoda postępowania w celu ok[...]

Systemy certyfikacji produktów pochodzących z biomasy opracowane w Europie i USA DOI:10.15199/62.2018.3.3


  Opisano europejski system certyfikacji produktów biobazowych, utworzony pod koniec 2016 r., którego właścicielem jest Królewski Holenderski Instytut Normalizacji NEN (het Koninklijk Nederlands Normalisatieinstituut). Przedstawiono zasadę określania zawartości substancji pochodzącej z biomasy w produkcie całkowicie lub częściowo wytworzonym z biomasy, na podstawie wyniku oznaczenia zawartości izotopu 14C metodą radiowęglową oraz w wyniku analizy elementarnej. Dokonano przeglądu metod analitycznych stosowanych na potrzeby systemu certyfikacji. Porównano europejski i amerykański system certyfikacji produktów biogazowych. Unia Europejska ustanowiła dobrowolny system certyfikacji produktów biobazowych (wytworzonych z biomasy lub uzyskanych ze źródeł odnawialnych) pod koniec 2016 r., po uprzednim opracowaniu i ustanowieniu europejskich dokumentów normalizacyjnych, niezbędnych do tego celu. Ponieważ system europejski jest jeszcze ciągle nowością, wytwórcy produktów pochodzących z biomasy mogą nie mieć jeszcze informacji o zasadach jego działania. Ze względu na zasadnicze różnice pomiędzy systemem europejskim a federalnym system amerykańskim, celowe jest pokazanie podobieństw i różnic obu systemów, gdyż ten sam produkt, o tej samej zawartości składnika biobazowego, w każdym z systemów uzyska certyfikat na inną zawartość składnika biobazowego. Produkt biobazowy Produkt biobazowy to produkt częściowo lub całkowicie wytworzony z biomasy. Zawartość w produkcie węgla pochodzącego z biomasy jest w różnych normach dotyczących produktów biobazowych określana jako zawartość węgla biobazowego lub zawartość węgla biogennego1-3). Jest ona wyrażona jako ułamek całkowitej zawartości węgla w produkcie. Europejski system certyfikacji opiera się na zwalidowaniu (potwierdzeniu) na podstawie oznaczenia zawartości węgla biogennego metodą radiowęglową14C udziału bioskładnika (lub jego części otrzymanej z biomasy) w produkcie biobazowym,[...]

 Strona 1