Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Aneta Łukaszek-Chmielewska"

Heat and smoke release rate by combustion of nonmodified and flame retardants-modified epoxy resins Szybkość wydzielania ciepła i dymu z żywicy epoksydowej niemodyfikowanej i modyfikowanej środkami ogniochronnymi DOI:10.12916/przemchem.2014.752


  Four com. flame retardants were added (5% by mass) to an epoxy resin to decrease its flammability, heat release rate, mass loss rate, smoke release rate, emission of C oxides and mass of residue during combustion at heat flux 30 kW/m2. The expts. were carried out in a cone calorimeter. The highest decrease in flammability was achieved after addn. of montmorillonite and melamine polyphosphate. Podjęto próbę określenia wpływu środków ogniochronnych, takich jak hydroksytlenek glinu (Apyral), oligomeryczny etylofosforan metylu (Fyrol PNX), organicznie modyfikowany montmorylonit (Nanobent® ZW1) i polifosforan melaminy (Melapur 200) oraz ich kompozycji mieszanych, na parametry pożarowe utwardzonej żywicy epoksydowej Epidian 5. Badania przeprowadzono w kalorymetrze stożkowym przy ekspozycji cieplnej 30 kW/m2. Dokonano oznaczenia takich parametrów pożarowych, jak szybkość wydzielania ciepła i dymu, zapalność materiału oraz toksyczność fazy lotnej powstałej z rozkładu termicznego niemodyfikowanych i modyfikowanych ogniochronnie materiałów epoksydowych. Wprowadzone antypireny spowodowały zmniejszenie palności materiału epoksydowego (mniejsze wartości szybkości wydzielania ciepła i dymu). Najmniejsze szybkości wydzielania ciepła uzyskano dla próbek żywic modyfikowanych montmorylonitem i polifosforanem melaminy. Żywice epoksydowe cieszą się coraz większą popularnością, o czym mogą świadczyć dane statystyczne, z których wynika, że w 2010 r. globalne zapotrzebowanie na nie wynosiło 1,91 mln t1). Główną przyczyną wzrastającej ich popularności są korzystne właściwości mechaniczne i termiczne, wodoodporność, odporność korozyjna, a także mały skurcz przy utwardzeniu. Najważniejszym ich odbiorą jest przemysł farb, lakierów i klejów, a także budownictwo, motoryzacja i elektronika. Mimo że żywice epoksydowe mają tak wiele zalet to mają również wady, do których zaliczyć można ich palność. Jak przedstawiają dane statystyczne, w Unii Eur[...]

Nowe ekologiczne modyfikacje ogniochronne materiałów epoksydowych utworzone z Epidianu 5


  Przedstawiono ekologiczne modyfikacje ogniochronne materiałów polimerowych utworzonych z żywicy epoksydowej Epidian 5. Uniepalnienie materiału epoksydowego polegało na wprowadzeniu Apyralu i Fyrolu PNX oraz nanorurek węglowych w różnych stężeniach do żywicy epoksydowej. Skuteczność ogniochronną zastosowanych antypirenów analizowano za pomocą kalorymetru stożkowego. Badano wpływ wartości ekspozycji cieplnej oraz rodzaju wprowadzonych środków ogniochronnych na parametry pożaru związane z palnością, toksycznością i dymotwórczością spalanych materiałów. A com. epoxy resin was modified by addn. of 3 com. fire retardants (0.1-10%), cured and studied for heat release rate, sp. extinction area, mass loss rate and CO and CO2 emissions in fire by cone calorimetry at heating intensity 30 or 50 kW/m2. The simultaneous addn. of AlO(OH) and H3PO4 was the most efficient method for fire retarding while the addn. of C nanotubes resulted in the highest increase in the ignition temp. Stosowane powszechnie wyroby budowlane różnią się swoim zachowaniem w warunkach pożaru. Inaczej zachowują się wyroby drewniane, inaczej wyroby z tworzyw sztucznych, a jeszcze inaczej wyroby tekstylne. Powstały w wyniku ich zapłonu pożar może rozprzestrzeniać się w bardzo szybkim tempie, powodując ogromne straty materialne i stwarzając zagrożenie dla ludzi. Dynamikę jego rozwoju można ograniczyć stosując materiały o odpowiednich właściwościach pożarowych1, 2). Głównym celem prac z zakresu bezpieczeństwa pożarowego materiałów epoksydowych jest otrzymanie takich antypirentów (środków ogniochronnych), które wprowadzone na etapie ich syntezy lub do bazowej żywicy spowolnią szybkość spalania się wyrobów, obniżą aSzkoła Główna Służby Pożarniczej, Warszawa; bCentrum Naukowo Badawcze Ochrony Przeciwpożarowej, Józefów k. Otwocka Marzena Półkaa, * Aneta Łukaszek-Chmielewskaa, Daniel Małozięćb Nowe ekologiczne modyfikacje ogniochronne materiałów epoksydowych utworzone z Ep[...]

Wpływ nanorurek węglowych na właściwości poliakrylanowego kleju samoprzylepnego DOI:10.15199/62.2017.7.22


  Poliakrylanowe kleje samoprzylepne (PSA) wchodzą w skład grupy klejów opartych na bazie wielkocząsteczkowych polimerów1). Od kilkunastu lat cieszą się coraz większą popularnością w przemyśle i życiu codziennym ze względu na swe korzystne właściwości użytkowe, do których zalicza się m.in. dobrą przyczepność do podłoży polarnych, odporność na starzenie, wysoką wydajność produkcji, łatwość usuwania z klejonych powierzchni oraz niskie koszty produkcji1-3). Z uwagi na coraz korzystniejsze parametry jakościowe kleje samoprzylepne stosowane są jako materiał do produkcji taśm montażowych, etykiet samoprzylepnych, folii ochronnych i dekoracyjnych. Ponadto wchodzą one w skład samoprzylepnych materiałów medycznych, do których zalicza się m.in. plastry, hydrożele, taśmy operacyjne, a także elektrody biomedyczne. Kleje samoprzylepne coraz częściej zastępują tradycyjne techniki łączenia, takie jak spawanie lub nitowanie1-8). Parametrami pozwalającymi opisać właściwości fizykochemiczne i mechaniczne klejów samoprzylepnych są m.in. kleistość, adhezja przy oderwaniu oraz kohezja. Kleistość jest to parametr opisujący samoprzylepność kleju do powierzchni. Adhezja, nazywana również przyczepnością, definiuje odporność kleju na odrywanie od różnych powierzchni. Kohezja, określana mianem spójności, dotyczy utrzymania właściwej pozycji obciążonej warstwy samoprzylepnej i jest miarą wytrzymałości wewn[...]

Wykorzystanie osiągnięć nanotechnologii do ograniczenia palności drewna i materiałów drewnopochodnych


  Zastosowanie nanocząstek, ze względu na ich małe rozmiary, umożliwia poprawę właściwości tradycyjnych oraz tworzenie nowych wielofunkcyjnych impregnatów do drewna i materiałów drewnopochodnych. Dodatkowo trwałość, łatwość aplikacji oraz niewielki koszt skłaniają do pracy nad nowymi możliwościami nanotechnologii w impregnacji ogniochronnej.Wartykule przedstawiono osiągnięcia prac naukowo-badawczych dotyczących zmniejszenia palności wyrobów budowlanych z drewna imateriałów drewnopochodnych, które prowadzone są na całymświecie, a w tym także w Polsce, w SGSP. Pokazują one, że nanonauka i nanotechnologia mogą mieć zastosowanie do ograniczenia palności drewna i materiałów drewnopochodnych. Słowa kluczowe: nanotechnologia, środki ogniochronne, drewno, materiały drewnopochodne, palność, cechy pożarowe.Podatność na zapalenie, właściwości toksyczne, właściwości termokinetyczne i dymotwórcze to podstawa ograniczenia wykorzystania drewna i materiałów drewnopochodnych w budownictwie. Stosowanie wielu współczesnych środków obniżających palność drewna powoduje wiele problemów, do których można zaliczyć m.in. [1, 2]: wymywanie środków solnych; zagrożenie dla zdrowia i środowiska wynikające ze stosowania związków zawierających brom i chlor; konieczność użycia dosyć dużej ilości środków do nadania właściwości niepalnych; trudności w nanoszeniu powłok ochronnych; małą trwałość zabezpieczeń; niekorzystną zmianę wyglądu chronionego materiału; zwiększenie higroskopijności oraz obniżenie wytrzymałości i stabilności wymiarowej chronionego materiału. Wady te skłaniają do poszukiwania nowych, bardziej przyjaznych środowisku i człowiekowi, środków ogniochronnych o wysokiej skuteczności działania. Zastosowanie nanonauki i nanotechnologii w przemyśle drzewnym Nanonauka i nanotechnologia daje szanse zbadania procesów ograniczenia palności drewna i materiałów drewnopochodnych. W2004 r. amerykańska organizacjaNNI (NationalNanotechnology Initia[...]

Comparison of oxygen index and combustion heats of some epoxy compositions Porównanie wartości wskaźnika tlenowego i ciepła spalania dla wybranych kompozycji epoksydowych DOI:10.12916/przemchem.2014.1315


  A com. epoxy resin was reinforced by addn. of nanosized org. modified montmorillonite, AlO(OH), oligomeric Me ethylphosphate or/and melamine polyphosphate, cured with triethylenetetraamine and studied for O2 index, combustion heat and sp. temps. (termogravimetry). The addn. of melamine polyphosphate (10% by mass) resulted in the highest increase in O2 index (by 18%) and the highest decrease in the combustion heat (by 18%). The highest surface temp. at the autoignition was found after addn. of montmorillonite (2% by mass) and melamine polyphosphate (5% by mass). Omówiono wpływ wybranych środków ogniochronnych na palność żywicy epoksydowej Epidian 5 (Ep 5). Jako inhibitory spalania zastosowano hydroksytlenek glinu (Apyral), oligomeryczny etylofosforan metylu (Fyrol), polifosforan melaminy (PFM) oraz organicznie modyfikowany montmorylonit (MM) w różnych stężeniach masowych. Stopień uniepalnienia wybranych materiałów określono na podstawie pomiaru wskaźnika tlenowego (LOI) i ciepła spalania (PCS). Wyznaczono również temperatury powierzchni materiałów, przy których nastąpił samozapłon ich palnej fazy gazowej oraz przeprowadzono analizę termograwimetryczną w celu określenia stabilności termicznej badanych materiałów. Zarówno w przypadku pomiaru LOI, jak i PCS najskuteczniejszym środkiem ogniochronnym okazał się PFM użyty w ilości 10% mas. Najwyższą temperaturę powierzchni w chwili samozapłonu otrzymano w przypadku gęstości promieniowania cieplnego 30 kW/m2 dla próbki Ep 5 + 2% MM + 5% PFM.Tworzywa sztuczne mają w ostatnich dziesięcioleciach coraz szersze spektrum zastosowań w różnych dziedzinach techniki. Ocenia się, że 50% produkowanych żywic epoksydowych znajduje zastosowanie w produkcji farb, lakierów i klejów, 20% w budownictwie i 20% w elektronice. Perspektywiczną dziedziną zastosowania żywic epoksydowych jest sektor energii wiatrowej i związane z tym rosnące zapotrzebowanie na epoksydowe wiatraki1). Swoją popularność two[...]

Fire-protective modification of epoxy resins Ogniochronna modyfikacja żywic epoksydowych DOI:10.15199/62.2017.5.29


  A com. epoxy resin was modified by addn. of phenyl-isopropylphenyl phosphate and melamine pirophosphate (1-5% by mass) to decrease the resin flammability and studied by detn. of heat release rate, smoke release rate, time of ignition, smoke thickness, and toxicity of the volatile combustion products. The study was carried out at heat exposure 30 kW/m2 in a cone calorimeter. The addn. of flame retardants resulted in decreasing the maximum av. rate of heat release and smoke formulation as well as CO and CO2 emission. Opisano wyniki badań ograniczenia palności żywicy epoksydowej Epidian 5 (Ep 5) poprzez jej modyfikację dwoma środkami ogniochronnymi (fosforan fenylo-izopropylofenylowy Roflam F5 oraz pirofosforan melaminy Ecoret MPYP), dodawanymi w ilościach 1-5% mas. Badania prowadzono w kalorymetrze stożkowym przy ekspozycji cieplnej 30 kW/m2. Oznaczano szybkość wydzielania ciepła i dymu, czas do zapłonu, gęstość dymu oraz toksyczność fazy lotnej powstałej podczas rozkładu termicznego i spalania czystej EP 5 oraz ogniochronnie modyfikowanych żywic epoksydowych. Wyznaczono również ciepło spalania brutto badanych kompozycji epoksydowych. Wprowadzone antypireny spowodowały zmniejszenie palności materiału epoksydowego, o czym świadczyło zmniejszenie wartości maksymalnej i średniej szybkości wydzielania ciepła i dymu w odniesieniu do Ep 5. Potwierdzono to wynikami oznaczenia ciepła spalania badanych materiałów. Najkorzystniejszy efekt modyfikacji uzyskano w przypadku wprowadzenia do Ep 5 dodatku 5% mas. MPYP. Spowodowało to obniżenie HRRmax o ok. 63% w odniesieniu do czystej żywicy. Najkorzystniejszy efekt ogniochronny otrzymano, wprowadzając do Ep 5 dodatek 5% mas. Roflamu F5 oraz dodatek 5% mas. MPYP. Popularność tworzyw sztucznych nie słabnie od lat i można zauważyć ciągły wzrost ich zużycia. Powszechność stosowania tych materiałów wiąże się z niskimi kosztami ich wytwarzania, małą masą w stosunku do objętości oraz dużymi[...]

Wpływ modyfikowanych nanorurek węglowych na właściwości rozpuszczalnikowego kleju poliakrylanowego DOI:10.15199/62.2018.6.21


  Bardzo szybki rozwój rynku i technologii otrzymywania wysokojakościowych samoprzylepnych klejów PSA (pressure-sensitive adhesive) spowodowany jest ekspansją zarówno obecnych, jak i nowych obszarów zastosowań tych materiałów. Światowy rynek samoprzylepnych materiałów klejących odnotowuje wzrost o ok. 5,5% rocznie. W 1994 r. w Europie wyprodukowano ok. 225 Gg klejów samoprzylepnych, w 2005 r. już 350 Gg, a w 2012 r. ich produkcja przekroczyła 1700,5 Gg i szacuje się, że w 2018 r. przekroczy ona 2208,2 Gg1). Główną przyczyną wzrostu produkcji klejów samoprzylepnych są ich unikatowe właściwości użytkowe, do których zalicza się niezmienność właściwości klejących w szerokim zakresie temperaturowym w czasie użytkowania, dobrą przyczepność do podłoży polarnych, doskonałą odporność na starzenie, łatwość usuwania z klejonych podłoży oraz bardzo dobre właściwości mechaniczne i termiczne, a także stosunkowo niskie koszty produkcji1-5). Ponadto dotychczasowe techniki łączenia materiałów, takie jak nitowanie lub spawanie są coraz częściej wypierane przez stosowanie klejów samoprzylepnych powstałych na bazie poliakrylanów. Kleje te odgrywają ważną rolę w życiu codziennym oraz są wykorzystywane w wielu różnych gałęziach przemysłu, m.in. jako materiał do produkcji jednostronnych i dwustronnych taśm klejących, samoprzylepnych etykiet, szyldów, taśm izolacyjnych i elektroizolacyjnych, folii dekoracyjnych i ochronnych, rozpuszczalnych w wodzie taśm samoprzylepnych, plastrów 936 97/6(2018) Bryg. dr inż. Robert PIEC jest absolwentem Szkoły Głównej Służby Pożarniczej. Jest autorem lub współautorem wielu artykułów, rozdziałów monografii oraz referatów prezentowanych na konferencjach krajowych i zagranicznych. Specjalność - inżynieria środowiska. Mł. asp. mgr inż. Katarzyna PISZCZEK jest absolwentką Szkoły Głównej Służby Pożarniczej. Pracuje w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Żyrardowie. Specjalność - modyfikacje ogniochronne[...]

 Strona 1