Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Cezary Możeński"

Nowa instalacja produkcji melaminy w Zakładach Azotowych "Puławy" S.A.

Czytaj za darmo! »

Zakłady Azotowe "Puławy" SA uruchomiły w kwietniu 2001 r. nową instalację do produkcji melaminy podwajając swoje nominalne zdolności produkcyjne z 32 do 62 tys. t/rok. W artykule scharakteryzowano światowy rynek tego produktu. Krótko omówiono procesy wytwarzania melaminy w Z.A. "Puławy" SA. Przedstawiono istotne dane zrealizowanego projektu inwestycyjnego. The Nitrogen Works "Puławy" SA st[...]

Wysokociśnieniowy proces wytwarzania melaminy w Zakładach Azotowych "Puławy" SA

Czytaj za darmo! »

Zakłady Azotowe "Puławy" SA specjalizują się w produkcji melaminy, ważnego surowca dla przemysłu chemicznego. W 2001 r. w ZA "Puławy" uruchomiono nową instalację do wytwarzania melaminy, dzięki czemu nominalne zdolności produkcyjne wzrosły z 32 do 62 tys. t/r. Obecnie Zakłady realizują kolejną inwestycję (Melamina III), dzięki której od roku 2004 zdolności produkcyjne zwiększą się o kolejn[...]

New Chemical Syntheses Institute. Innovations for the chemical industry Instytut Nowych Syntez Chemicznych. Innowacje dla przemysłu DOI:10.15199/62.2017.1.10


  A review, with 9 refs., of industrial achievements of the Institute in the area of NH3 and HNO3 and pilot plant prodn. of hop exts. and catalyst. An efficient catalyst for decompn. of N2O was lately developed and implemented. Przedstawiono działalność Instytutu Nowych Syntez Chemicznych w ostatnich latach. Zaprezentowano działalność badawczą i wdrożenia w przemyśle. W ostatnim okresie Instytut może się poszczycić wieloma sukcesami w zakresie modernizacji instalacji przemysłowych w celu zwiększenia ich efektywności. Specjalnością Instytutu stała się kompleksowa realizacja kontraktów modernizacyjnych "pod klucz". Przedstawiono przykłady innowacyjnych projektów z obszaru "inteligentnych nawozów" realizowanych w Instytucie we współpracy z przemysłem. Zaprezentowano także działalność Instytutu w Centrum Kompetencji Puławy, jednego z pierwszych think-tanków łączących działalność naukową i biznesową dla przedsiębiorców rolnych. Instytut Nowych Syntez Chemicznych (INS) (do czerwca 2014 r. Instytut Nawozów Sztucznych) z siedzibą w Puławach jest instytutem badawczym o wieloletnich tradycjach. Jego początki sięgają połowy lat trzydziestych XX w., gdy "młody" polski przemysł azotowy i chemiczny formował swoje zaplecze naukowo-badawcze. Instytut wywodzi się z utworzonego w 1935 r. Laboratorium Badawczego Zjednoczonych Fabryk Związków Azotowych w Mościcach i Chorzowie. Z Puławami Instytut związany jest od 1968 r., po przeniesieniu z Tarnowa. Powstanie i działalność Instytutu były już szczegółowo omawiane1, 2). Tematyka badawcza Instytutu od początku była związana z wielką syntezą chemiczną i obejmowała chemię metanu i jego pochodnych (metanol, formaldehyd), wytwarzanie gazu syntezowego, syntezę amoniaku oraz katalizatory stosowane w tych procesach, związki azotu i nawozy azotowe, a następnie nawozy fosforowe i wieloskładnikowe. W miarę upływu lat i zmiany uwarunkowań zewnętrznych związanych z przemianami gospodarczymi i rynkowymi oraz [...]

Desorpcja pęcherzykowa w procesach oczyszczania gazów DOI:

Czytaj za darmo! »

Omówiono zagadnienie desorpcji pęcherzykowej. Zmierzono szybkość desorpcji gazu z cieczy przesyconych podczas nukleacji pęcherzyków gazu wewnątrz fazy ciekłej w procesach okresowych i ciągłych. Stwierdzono, że w procesie okresowym przesycenie cieczy utrzymuje się nawet po upływie kilku godzin, natomiast w procesie ciągłym osiąga się warunki zbliżone do stanu równowagi. Wyniki badań laboratoryjnych zweryfikowano w czasie prób przeprowadzonych w skali ćwierćtechnicznej. Desorpcja gazu zachodząca w warunkach znacznego przesycenia cieczy rozpuszczonym gazem nosi nazwę desorpcji pęcherzykowej, ponieważ podczas tego procesu następuje nukleacja pęcherzyków gazu wewnątrz fazy ciekłej. Proces ten występuje w wielu gałęziach przemysłu chemicznego, a szczególnie duże znaczenie ma w technologii oczyszczania pod wysokim ciśnieniem gazów syntezowych z dwutlenku węgla. W technologii tej regeneracja cieczy myjącej odbywa się dzięki stopniowej redukcji ciśnienia w kilku aparatach, tzw. ekspanderach. Dobór poszczególnych wartości ciśnienia oraz odpowiednia konstrukcja ekspanderów wpływa na stopień wykorzystania ciśnienia absorpcji podczas cyrkulacji cieczy myjącej oraz na stopień rozdzielenia zaabsorbowanej mieszaniny gazów - składników wymywanych od składników inertnych. Koszty oczyszczania zależą od doboru parametrów procesu desorpcji oraz gabarytów aparatury. Dane zawarte w literaturze bardzo obszerne i wyczerpujące dla procesów absorpcji - są raczej skąpe, jeśli chodzi o proces desorpcji, a już zupełnie znikome w wypadku desorpcji gazów z cieczy przesyconych, czyli tzw. ekspansji. Obecnie mechanizmy procesu desorpcji, a także warunki nukleacji pęcherzyków gazu, są jeszcze nie znane, brakuje również metod obliczeniowych i wystarczającej ilości danych doświadczalnych, które mogłyby posłużyć do projektowania nowych instalacji oraz modernizacji już istniejących. Celem niniejszej pracy było omówienie mało dotychczas poznanego procesu desorpcji p[...]

Nowoczesne technologie oczyszczania gazów syntezowych z CO2 - porównanie energochłonności i kryteria doboru DOI:

Czytaj za darmo! »

Opisano istotę procesów absorpcji fizycznej i chemisorpcji wykorzystywanych do oczyszczania gazów syntezowych. Omówiono kilka wybranych nowoczesnych technologii oczyszczania gazu z C 0 9 i porównano je pod kątem energochłonności. Przedstawiono podstawowe kryteria wyboru technologicznych metod stosowanych w tych procesach. W artykule ograniczono się do omówienia zagadnień związanych z procesami oczyszczania gazów syntezowych stosowanych do produkcji amoniaku. Oczyszczanie z dwutlenku węgla gazu do syntezy amoniaku zajmuje drugą pozycję - po węźle otrzymywania surowego gazu - pod względem kosztów oraz zużycia środków energetycznych. Ponieważ wytwarzanie amoniaku należy do najbardziej energochłonnych rodzajów produkcji chemicznej, bardzo ważny jest dobór odpowiedniej, mało energochłonnej technologii oczyszczania gazu syntezowego. W przemysłowej praktyce otrzymywania gazu do syntezy amoniaku oraz wodoru korzystny jest duży stopień oczyszczenia tych gazów z dwutlenku węgla. Dlatego podczas wyboru metody istotne znaczenie ma stężenie C 0 2 w oczyszczanym gazie, które przede wszystkim zależy od rodzaju surowca i technologii otrzymywania gazu syntezowego. Gdy surowcem jest gaz ziemny, wówczas zawartość C 0 2 w surowym gazie syntezowym wynosi 17-7-25%, a kiedy surowcem jest węgiel - 4 0 - 4 5 % . Absorpcyjne procesy oczyszczania gazu z C 0 2 Znanych jest wiele metod usuwania C 0 2 z gazów1,2), ale najczęściej do tego celu stosuje się absorpcję w cieczach. Można wyróżnić dwa typy procesów absorpcyjnych oparte na zjawisku fizycznej lub chemicznej absorpcji C 0 2 w rozpuszczalnikach. Główna różnica pomiędzy fizyczną i chemiczną absorpcją wynika z niejednakowych przebiegów linii równowagi tych procesów, czyli zależności prężności równowagowej C 0 2 nad roztworem od jego stężenia w fazie ciekłej. Ogólny przebieg linii równowagi przedstawiono na rys. 1 . Absorpcja fizyczna wiąże się z fizyczną rozpuszczalnością C 0 2, która dla danego rozp[...]

Komputerowa symulacja funkcjonowania przemysłowego węzła oczyszczania gazu syntezowego z ditlenku węgla roztworami węglanu propylenu

Czytaj za darmo! »

Opisano sposób symulacji - za pomocą własnego programu TAWAS - funkcjonowanie przemysłowego węzła oczyszczania gazu syntezowego z CO2. Zaprezentowano matematyczne modele (stosowane w tym programie) charakterystycznych dla tego węzła aparatów, tj. ekspandera, absorbera i desorbera. Przedstawiono przykładowe obliczenia symulacyjne. The unit of TAWAS software has been developed to simulate t[...]

Pakiet oprogramowania "TAWAS" dla komputerowej symulacji instalacji produkcyjnych amoniaku

Czytaj za darmo! »

Uściślono definicję i opisano pojęcie symulacji komputerowej systemów technologicznych i linii technologicznych. Omówiono pakiet "TAWAS" - oprogramowania symulującego pracę węzłów przygotowania gazu syntezowego i produkcji amoniaku. Pakiet ten był wykorzystany do analizy pracy wybranych wytwórni amoniaku w kraju. osiadanie informacji o wartościach parametrów procesu chemicznego jest podsta[...]

Safety hazards during production and storage of liquid N-S fertilizers. Zagrożenie bezpieczeństwa w procesie wytwarzania i przechowywania płynnych nawozów azotowo-siarkowych


  Aq. solns. of NH4NO3, urea and NH4, K and Na thiosulfates as well as their mixts. were studied by thermogravimetry and differential thermal anal. to det. the mass loss and exothermal effects at elevated temp. (up to 500oC). (NH4)2S2O3 showed the lowest thermal stability. Addn. of urea resulted in increasing the thermal stability of the soln. of NH4NO3 hazard during storage of the liq. NH4NO3-contg. fertilizers was obsd. Przedstawiono wyniki badań nad zagrożeniem bezpieczeństwa w procesie wytwarzania i przechowywania nawozów płynnych (roztwory saletrzano-mocznikowe (RSM)) z dodatkiem siarki w postaci tiosiarczanów amonu, potasu i sodu. Badania wykonano za pomocą metody różnicowej i wagowej analizy termicznej (DTA- -TG). Analizie poddano każdy z tiosiarczanów, a następnie układy złożone z azotanu amonu i tiosiarczanów, azotanu amonu, mocznika i tiosiarczanu oraz z azotanu amonu, mocznika, tiosiarczanu i wody. Badane tiosiarczany charakteryzują się zróżnicowaną stabilnością termiczną. W stosunku do wszystkich trzech badanych tiosiarczanów, nie stwierdzono za grożenia bezpieczeństwa procesu wytwarzania i przechowywania nawozów RSM z dodatkiem tych tiosiarczanów. Nawozy płynne stanowią coraz powszechniej stosowaną formę nawozów mineralnych. Istotną zaletą wytwarzania nawozów w postaci płynnej jest aspekt środowiskowy, a mianowicie zmniejszenie niekorzystnego oddziaływania na środowisko operacji zatężania i granulacji wieżowej, stanowiących końcowy etap wytwarzania nawozów granulowanych. Dodatkowo, produkcja nawozów płynnych pozwala na zagospodarowanie ścieków, roztworów odpadowych z produkcji nawozów saletrzanych i mocznika, a także koncentratów z operacji oczyszczania ścieków1). Stosowanie nawozów płynnych daje ponadto możliwość równoczesnego stosowania różnych dodatków, takich jak makro- i mikroskładniki, a także środki ochrony roślin. W przypadku wszelkiego rodzaju nawozów zawierających azotan amonu, należy uwzględnić zag[...]

Ekstrakcja płynami w stanie nadkrytycznym jako technika izolowania związków biologicznie aktywnych z materiału roślinnego o znaczeniu przemysłowym DOI:10.15199/62.2018.8.3


  W ostatnim dwudziestoleciu obserwuje się znaczący wzrost zainteresowania przemysłu farmaceutycznego, kosmetycznego i spożywczego pozyskiwaniem substancji biologicznie aktywnych przez ekstrakcję płynami w warunkach nadkrytycznych. Rośnie liczba doniesień literaturowych na temat rodzaju ekstrahowanych materiałów, jak również pogłębiany jest stan wiedzy o mechanizmie procesu oraz zależnościach fizykochemicznych, decydujących o jego powodzeniu1). Technika ta stosowana jest do izolowania wybranych grup związków biologicznie aktywnych z roślin, które pozyskiwane są w formie ekstraktu lub do oczyszczania surowca w celu uzyskania właściwej pozostałości poekstrakcyjnej. Przykładem tego może być dekofeinizacja kawy lub oczyszczanie materiałów z niepożądanych składników, np. pestycydów lub wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych2). Proces ekstrakcji w warunkach nadkrytycznych w skali ½-technicznej i przemysłowej, ze względu na złożoność zachodzących zjawisk fizykochemicznych, parametrów procesu, wymagań odnośnie czystości produktów, powinien być poprzedzony badaniami w mniejszej skali. Badania te mają na celu, m.in. znalezienie optymalnego obszaru parametrów, w którym separacja pożądanych substancji bioaktywnych zachodzi z największą wydajnością. Umiejętne przeniesienie warunków tych badań na skalę przemysłową pozwala na prowadzenie procesu przy możliwie najniższych kosztach. Ekstrakcja płynem w stanie nadkrytycznym, szczególnie ditlenkiem węgla jako rozpuszczalnikiem, jest techniką przyjazną środowisku, 97/8(2018) 1247 Prof. dr hab. Bogusław BUSZEWSKI w roku 1982 ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie. W 1986 r. uzyskał stopień doktora nauk na Słowackim Uniwersytecie Technicznym w Bratysławie. W 1992 r.obronił pracę habilitacyjną na tej samej uczelni, a w 1999 r. uzyskał tytuł profesora nauk chemicznych. Jest kierownikiem Katedry Chemii Środowiska i Bioanalityki Wydziału Chemi[...]

Study on carbon dioxide absorption in aqueous solutions of potassium carbonate activated with alkanolamines. Badania absorpcji ditlenku węgla w wodnych roztworach węglanów potasu aktywowanych alkanoloaminami


  Six new amine activators of CO2 absorption in aq. soln. of K2CO3 were synthesized and tested in a laminar jet absorber at 20-40°C under lab. conditions. The highest coeffs. of mass transfer (2.5 times higher than for NH(CH2CH2OH)2) were detd. when MeNHCH2CH2OH was used as activator. Przedstawiono wyniki badania kinetyki absorpcji ditlenku węgla w wodnych roztworach węglanów potasu aktywowanych alkanoloaminami. Badania przeprowadzono w absorberze z laminarnym strumieniem cieczy (laminar jet). Opisano metodę pomiarów oraz sposób interpretacji wyników. Wyniki badań przedstawiono w formie wykresów obrazujących zależność współczynnika przyspieszenia wnikania masy od temperatury i stężenia aminy w roztworze. Usuwanie kwaśnych gazów, takich jak CO2 i H2S, z gazów naturalnych, rafineryjnych i syntezowych jest operacją o dużym znaczeniu przemysłowym1). Odwracalna absorpcja chemiczna tych zanieczyszczeń w gorących roztworach węglanów aktywowanych związkami aminowymi, najczęściej alkanoloaminami, jest powszechnie stosowaną metodą przemysłowego oczyszczania gazów syntezowych. Metoda ta wykorzystywana jest w kilku konkurencyjnych rozwiązaniach przemysłowych, znanych jako procesy Benfield, Carsol, Giammarco- Vetrocoke, Catacarb i Lurgi.W polskich wytwórniach amoniaku stosowany jest proces Benfield2, 3), który polega na absorpcji CO2 z gazu syntezowego za pomocą wodnego roztworu węglanów potasu z dodatkiem dietanoloaminy (DEA) jako aktywatora. Absorpcja prowadzona jest w temp. 80-100°C pod ciśnieniem 2-3 MPa, natomiast regeneracja roztworu (desorpcja CO2) przebiega w temp. 110-125°C pod zmniejszonym ciśnieniem 0,12-0,18 MPa oraz z użyciem pary stripingowej. Proces zużywa duże ilości ciepła do regeneracji roztworu myjącego oraz energii do napędu pomp utrzymujących cyrkulację roztworu pomiędzy absorberem i regeneratorem. Od pierwszego przemysłowego zastosowania zmiany wprowadzane w procesie dotyczyły zarówno układu technologicznego, jak i [...]

 Strona 1  Następna strona »