Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Paulina Bednarczyk"

Curing temperature of photocurable varnishes based on the urethane acryeates Temperatura utwardzania fotoutwardzalnych lakierów na bazie uretanoakrylanów DOI:10.15199/62.2015.5.24


  Three com. urethane acrylate resins (functionality 2-4) were dild. with trimethylpropane triacrylate and photopolymerized under UV light (12 mW/cm2) in presence of 1-hydroxycyclohexyl- phenyl-ketone in 0.25-1.0 mm thick layers. The max. temp. 32-116°C was achieved after 10-25 s. Przedstawiono wyniki doświadczalnych badań procesu utwardzania promieniowaniem ultrafioletowym (UV) lakierów na bazie uretanoakrylanów w zależności od grubości warstwy lakierów i ich funkcyjności. Stwierdzono, że na podstawie analizy temperatury utwardzania można wstępnie określić szybkość utwardzania powłok w zależności od zastosowanej żywicy. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań określono warunki zastosowania komercyjnych uretanoakrylanów jako powłok lakierniczych. Fotoutwardzanie powłok polimerowych stanowi technologię bardzo szybko rozwijającą się i coraz szerzej stosowaną w przemyśle lakierniczym. Metodę tę uważa się za proekologiczną m.in. ze względu na dużą szybkość reakcji przy niewielkim zużyciu energii, brak konieczności użycia rozpuszczalników i niewielkie wymagania przestrzenne w odniesieniu do stosowanej aparatury1, [...]

Effects of nanofillers on hardness and adhesion of urethane acrylates coatings Wpływ nanocząstek na twardość i adhezję powłok uretanoakrylanowych DOI:10.15199/62.2016.6.11


  Four nanoparticles-contg. coatings were prepd., UV cured and studied for hardness and adhesion. After addn. of nanoparticles, the hardness of the coatings increased under low UV radn. intensity (10 mW/cm2) and decreased under high UV radn. intensity (0.6 W/cm2). Przeprowadzono badania lakierów na bazie uretanoakrylanów z różnymi nanocząstkami w celu poprawy jakości fotoutwardzonych powłok. Wszystkie próbki utwardzono lampami UV, przy różniących się znacznie czasach naświetlania, dawkach i natężenia promieniowania. Wszystkie te parametry znacząco wpływają na twardość i adhezję lakierów fotoutwardzalnych. Na podstawie wyników badań doświadczalnych określono warunki zastosowania komercyjnych nanocząstek oraz natężenia promieniowania w celu otrzymania uretanoakrylanowych powłok o wysokiej twardości i adhezji. Fotoutwardzalne powłoki stanowią atrakcyjną pod względem technologicznym grupę produktów do szerokiej gamy zastosowań przemysłowych1, 2). Rozwijają się one bardzo szybko i są szeroko stosowane w przemyśle lakierniczym, a stało się to głównie za sprawą wymagań wysokiej jakości i większej świadomości ochrony środowiska3). Technologia fotoutwardzania pozwala bardzo szybko i skutecznie przekształcić ciekłą żywicę w postać stałego polimeru w temperaturze otoczenia i bez użycia rozpuszczalników4, 5). Fotoutwardzalne bezrozpuszczalnik[...]

Effect of the kaolin nanoparticles on physical properties of silicone pressure-sensitive adhesives Wpływ nanocząstek kaolinu na fizyczne właściwości silikonowych klejów samoprzylepnych DOI:10.15199/62.2016.7.7


  Kaolin nanoparticles were added (1-7% by mass) as fillers to 2 com. Si-org. adhesives poured then onto a polyester film, cured with (Cl2C6H3COO)2 and studied for tackiness and adhesion by std. methods. The increase in the filler content resulted in decreasing the adhesion and tackiness of the adhesives. Otrzymano silikonowe kleje samoprzylepne z dodatkiem nanocząstek kaolinu. Przedstawiono wyniki badań wpływu stężenia nanocząstek kaolinu na wybrane komercyjne samoprzylepne kleje silikonowe. Zbadano odpowiednio wpływ dodatku 1, 3, 5 i 7% mas. kaolinu w odniesieniu do zawartości polimeru kleju silikonowego. Według międzynarodowych norm AFERA zbadano podstawowe właściwości modyfikowanych klejów samoprzylepnych, takie jak adhezja, kohezja i kleistość. Zwiększanie stężenia napełniacza powodowało pogorszenie kohezji i adhezji oraz wzrost lepkości kleju w czasie. Kleje samoprzylepne (PSA) to grupa klejów na bazie wielkocząsteczkowych polimerów, cechujących się dobrą (spełniającą wymogi przemysłowe) adhezją oraz kohezją. Podstawową różnicą pomiędzy PSA a innymi rodzajami klejów są niezmienne właściwości klejące w szerokim zakresie temperaturowym w czasie użytkowania, doskonała odporność na starzenie oraz stały poziom wytrzymałości na odrywanie1-3). W porównaniu z nieusieciowanymi PSA, kleje usieciowane wykazują większą kohezję przy jednoczesnym zmniejszeniu adhezji i kleistości (tack). Właściwości fizykomechaniczne i mechaniczne, takie jak kleistość, kohezja oraz adhezja PSA zależą w duż[...]

Wpływ związku sieciującego na skurcz samoprzylepnych klejów silikonowych DOI:10.15199/62.2017.9.30


  Zjawisko skurczu jest rozumiane jako zmniejszenie wymiarów filmu klejowego w stosunku do wymiarów pierwotnych i w przypadku samoprzylepnych klejów jest ściśle związane z procesem sieciowania oraz wpływem związku sieciującego na badany klej. Obok adhezji, kleistości (właściwości klejące) i kohezji (właściwości mechaniczne) skurcz jest jedną z najważniejszych właściwości charakteryzujących kleje samoprzylepne. Jest on bardzo ważny pod względem produkcyjnym przy otrzymywaniu np. dekoracyjnych banerów czy folii samoprzylepnych, gdzie usieciowany klej samoprzylepny, a tym samym jego skurcz może oddziaływać na powierzchnię materiału samoprzylepnego i tworzyć deformacje. W przypadku klejów samoprzylepnych (PSA) akceptowalny skurcz kleju samoprzylepnego nie może być większy niż 0,5%. Skurcz jest ważnym kryterium oceny odporności na starzenie materiałów samoprzylepnych. Jest on zjawiskiem zależnym od czasu oraz parametrem stabilności samoprzylepnych filmów klejowych1-4). Silikonowe kleje samoprzylepne (Si-PSA) były początkowo opracowane na bazie klejów rozpuszczalnikowych. W 1956 r. zostały opisane w patencie Dextera jako mieszanina żywicy silikonowej i polimeru silikonowego otrzymana wskutek usunięc[...]

Wpływ krotności sieciowania UV na właściwości akrylanowych klejów samoprzylepnych DOI:10.15199/62.2018.9.34


  Kleje samoprzylepne (PSA) są lepkimi, miękkimi substancjami, które pozostają kleiste, gdy rozpuszczalnik zostaje odparowywany w temperaturze pokojowej. Przywierają one do podłoża pod ciśnieniem i nie pozostawiają resztek na podłożu po usunięciu1-3). Jednym z rodzajów PSA są akrylanowe kleje samoprzylepne, które znane są od wielu lat i cechują się bardzo dobrymi właściwościami użytkowymi. Dzięki temu zyskały one przewagę w stosunku do innych materiałów polimerowych4-6). Kleje samoprzylepne można sieciować na różne sposoby, m.in. poprzez zastosowanie związków sieciujących (cyrkoniany lub acetyloacetonian glinu), jak również poprzez wykorzystanie promieniowania UV lub wiązki elektronów. Proces sieciowania klejów jest niezbędny, aby uzyskać zadowalające właściwości samoprzylepne i mechaniczne7-9). Sieciowanie klejów promieniowaniem UV ma mechanizm rodnikowy, w którym wolne rodniki powstają poprzez rozpad prekursorów i inicjują polimeryzację wiązań nienasyconych10, 11). Na właściwości fotosieciowanych klejów wpływa grubość stosowanego filmu klejowego, źródło promieniowania UV oraz odpowiednia jego dawka. Zakres spektralny źródła promieniowania powinien pokrywać się z zakresem absorpcji badanego układu polimerowego lub jego komponentów12). Okazuje się, że pożądane właściwości samoprzylepne kleju (duża kleistość (tack), silna adhezja przy jednocześnie wysokiej kohezji) można uzyskać [...]

Otrzymywanie i właściwości lakierów uretanoakrylanowych otrzymywanych metodą fotopolimeryzacji w masie DOI:10.15199/62.2018.11.11


  Fotopolimeryzacja, nie bez powodu, już od wielu lat stanowi obszar wielkiego zainteresowania naukowców1, 2). Reakcje polimeryzacji wywoływane promieniowaniem elektromagnetycznym posiadają wiele zalet,do których należy wzrost szybkości przebiegu reakcji, obniżenie kosztów energii oraz możliwość prowadzenia procesu bez użycia rozpuszczalników. Dzięki reakcji fotopolimeryzacji (lub fotosieciowania) płynna żywica (lub kompozycja składników reaktywnych) może być niemal natychmiast zmieniona w nierozpuszczalne ciało stałe o zaprojektowanych właściwościach. Korzyści te powodują, że reakcje fotopolimeryzacji uchodzą za proekologiczne i są chętnie stosowane w przemyśle lakierniczym i farbiarskim, w technologii klejów i w stomatologii3-6). Typowe fotoutwardzalne kompozycje lakierowe składają się zazwyczaj z: (i) oligomerów, związków o dużej lepkości, które nadają gotowym wyrobom podstawowe właściwości fizykomechaniczne, (ii) monomerów o małej lepkości, zawierających jedno lub więcej wiązań podwójnych, których zadaniem jest rozcieńczenie układu i zwiększenie gęstości usieciownia, (iii) fotoinicjatora lub układu fotoinicjatorów oraz różnego rodzaju dodatków. Właściwości produktów fotopolimeryzacji/ fotosieciowania można w szerokim zakresie projektować m.in. poprzez dobór oligomerów lub monomerów o sprecyzowanych właściwościach. Oligomery uretanoakrylanowe posiadają wiele doskonałych właściwości aplikacyjnych, dzięki czemu są coraz częściej stosowanymi oligomerami również do tworzenia wysokiej jakości powłok lakierowych. Uretanoakrylany, w porównaniu z innymi oligomerami akrylanowymi, charakteryzują się najlepszym balansem pomiędzy twardością, wytrzymałością i odpornością chemiczną, przy zachowaniu jednocześnie wyso97/ 11(2018) 1871 Dr inż. hab. Agnieszka KOWALCZYK w roku 2007 ukończyła studia na Politechnice Szczecińskiej, w roku 2011 ukończyła studia doktoranckie na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Zachodniopomorskiego Uniwer[...]

 Strona 1