Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Artur Stanek"

Struktura i właściwości spiekanych magnesów Alnico 8

Czytaj za darmo! »

Magnesy z grupy Alni i Alnico zostały opracowane na początku lat 30. ubiegłego wieku przez Mishimę. Pierwotny stop, o składzie odpowiadającym w przybliżeniu formule Fe2NiAl, stał się podstawą wszystkich stopów tej grupy magnesów. Materiały te charakteryzują się wysoką remanencją, koercją niższą niż magnesy z ziem rzadkich i ferryty, w zakresie 119÷143 kA/m, stosunkowo niską energią magnetyczną oraz wysoką stabilnością temperaturową. Temperatura Curie, zależnie od gatunku wynosi 810÷860°C, a temperatura pracy 450÷550°C [1, 2]. Od czasu pierwszych wytopów magnesy Alni były modyfikowane dodatkami stopowymi (Co, Ti, Cu, S, Nb) oraz udoskonalano techniki ich wytwarzania (obróbka w polu magnetycznym, wytworzenie struktury kolumnowej). Te zabiegi spowodowały wzrost energii magnetycznej stopu z ziarnami kolumnowymi obrabianego cieplnie w polu magnetycznym do poziomu ponad 72 kJ/m3. Obecnie magnesy Alni oraz Alnico zawierają 0÷40% mas. Co, 12÷30% mas. Ni, 7÷14% Al, 0÷8% mas. Ti, 0÷6% mas. Cu, reszta Fe [2]. Magnesy Alnico, zawierające powyżej 24% mas. Co, są jedyną grupą materiałów magnetycznie twardych, których obróbka cieplna przebiega z udziałem zewnętrznego pola magnetycznego. Dzięki wysokiej zawartości kobaltu, który znacznie podnosi temperaturę przemiany magnetycznej do zakresu, w którym jest możliwe wywołanie procesu utwardzania magnetycznego. Proces ten ma charakter dyfuzyjny i polega na wydzielaniu się fazy silnie magnetycznej (Fe-Co) w postaci mikrowydzieleń wydłużonych w kierunku działania pola magnetycznego w osnowie fazy słabo magnetycznej (Al-Ni). Pierwotnie materiały te produkowano jako odlewane. Otrzymane w ten sposób magnesy są twarde (ok. 50÷55 HRC) i przez swą gruboziarnistość podatne na kruche pękanie. Własności te sprawiają szereg trudności podczas wytwarzania. Obróbka cieplna i mechaniczna powoduje powstawanie w tym materiale pęknięć, wykruszeń, a podczas szlifowania - wyrywanie całych ziaren z obrabianej powie[...]

Struktura i właściwości stopów Alnico wytworzonych metodą szybkiego chłodzenia cieczy

Czytaj za darmo! »

Struktura i właściwości stopów Alnico wytworzonych metodą szybkiego chłodzenia cieczy ŁUKASZ WIERZbICKI, ELżbIETA JEZIERSKA, ARTUR STANEK, MARCIN LEONOWICZ Mgr inż. Łukasz Wierzbicki (lwierzbicki@inmat.pw.edu.pl), dr inż. Elżbieta Jezierska, prof. dr hab. inż. Marcin Leonowicz - Wydział Inżynierii Materiałowej, Politechnika Warszawska, mgr inż. Artur Stanek - Instytut Inżynierii Materiałowej, Wydział Mechaniczny, Politechnika Krakowska WPROWADZENIE Do lat 70. ubiegłego wieku magnesy Alnico, obok ferrytów, sta- nowiły najważniejszą grupę materiałów magnetycznie twardych. Obecnie dzielą one rynek z nowszymi typami magnesów, takimi jak Sm-Co i Nd-Fe-B. Mianem Alnico określa się całą rodzinę stopów, znanych pod różnymi nazwami handlowymi i zawierających głównie trzy fer- romagnetyczne metale: Fe, Co i Ni oraz mniejsze dodatki Al, Cu i innych pierwiastków. Podstawowymi zaletami magnesów Alnico są wysoka temperatura Curie, osiągająca 850°C, i duża wartość re- manencji. Wszystkie stopy Alnico są bardzo twarde i kruche, dla- tego niemożliwa jest ich przeróbka plastyczna, zatem podstawowe metody wytwarzania tych magnesów bazują na odlewaniu lub spie- kaniu proszków. Magnesy Alnico podlegały stopniowej ewolucji składu chemicz- nego i technik wytwarzania. W wyniku zastosowania ulepszonych technologii możliwe stało się uzyskanie, dla stopów o tym samym składzie chemicznym, nawet ośmiokrotnego wzrostu maksymal- nego iloczynu energii magnetycznej [1÷5]. Współczesne magnesy Alnico można podzielić na trzy grupy: magnesy izotropowe - Alnico 2, 1. magnesy anizotropowe magnetycznie, obrabiane cieplnie w polu 2. magnetycznym, o izotropowej mikrostrukturze ziaren - Alnico 5÷8, magnesy anizotropowe magnetycznie o strukturze ziaren kolum- 3. nowych - Alnico 9. Magnesy Alnico oferowane są w handlu w postaci odlew[...]

Domain structure of sintered Alnico 8 magnets

Czytaj za darmo! »

Until 70-ties of the past century, Alnico magnets were, besides ferrites, the most important magnetically hard materials. Today they share the market with new families of materials such as Sm-Co and Nd-Fe-B. The name Alnico defines the whole family of alloys, known under different trade names and containing the three main ferromagnetic metals, i.e. Fe, Co and Ni, as well as minor additions of Al, Cu and other elements. The main advantages offered by Alnico include the Curie point of 850°C and high value of the remanence. All Alnico alloys are very hard and mechanically fragile, and therefore they are fabricated mainly by casting or sintering of powder compacts [1÷4]. Alnico magnets have been undergoing rapid evolution as regards their composition and fabrication techniques. Due to the improved technologies it has finally become possible to obtain for alloys of the same chemical composition even eightfold increase in maximum magnetic energy. Modern Alnico magnets can be divided into three main groups: -- isotropic magnets - Alnico 2, -- magnetically anisotropic magnets, thermally treated in a magnetic field, characterized by isotropic microstructure of grains - Alnico 5-8, -- magnetically anisotropic magnets, characterized by the structure of columnar grains - Alnico 9. Unfortunately, the magnetic properties in as-cast and as-sintered state are not satisfactory. They are improved only after a threestep heat treatment, which is carried out to induce the formation of a beneficial two-phase microstructure. The heat treatment includes the following main operations. 1. Homogenisation at a temperature of about 1250°C. During homogenisation, the γ phase dissolves and a single phase α solution is formed. Cooling after homogenisation should be sufficiently rapid to prevent the recurrence of γ phase, which is stable within the temperature range of about 1200÷900°C, while its incubation time prolongs with decreasing tem[...]

 Strona 1