Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof Pawelec"

Adsorpcja jonów fosforanowych na adsorbencie zeolitowym w środowisku wodnym DOI:10.15199/62.2017.8.41


  Jednym z ubocznych skutków intensyfikacji rolnictwa i gwałtownego wzrostu liczby ludności na świecie jest rozpraszanie fosforu w środowisku poprzez łańcuch pokarmowy człowieka1, 2), który obejmuje glebę, płody rolne, przetworzoną żywność, jej odpady i ścieki bytowe. Obecnie jedynym ekonomicznie opłacalnym źródłem fosforu są fosforyty, których zasoby są nieodnawialne. Międzynarodowe Zrzeszenie Producentów Nawozów (IFA) sygnalizuje, że złoża fosforowe mogą skończyć się w ciągu 60-240 lat2, 3), dlatego coraz więcej uwagi poświęca się technologiom recyklingu fosforu. Najważniejszymi alternatywnymi źródłami fosforu są ścieki komunalne, osady ściekowe4-6), odchody hodowlane4, 6) i odpady z przemysłu mięsnego5, 6), z których otrzymuje się substancje wzbogacone w fosfor do stosowania jako nawóz lub półprodukty do jego produkcji. Rozpraszany w środowisku fosfor kumulowany jest głównie w glebie i w osadach dennych ekosystemów wodnych. Najbardziej negatywnym skutkiem tego procesu jest przyspieszona eutrofizacja wód powierzchniowych, której efektem jest ograniczenie bioróżnorodności i tym samym wypłycanie i zarastanie zbiorników wodnych. Podejmuje się wiele działań mających na celu ograniczenie biodostępności fosforu w ekosystemach wodnych. W pierwszej kolejności prowadzi się działania ochronne, które polegają na ograniczaniu dopływu fosforu do wód, wśród których kluczowe znaczenie ma oczyszczanie ścieków. Następnie przeprowadza się działania rekultywacyjne w zbiorniku wodnym. W obu przypadkach podstawowym procesem obniżania zawartości jonów fosforanowych w fazie wodnej jest przesunięcie procesów cyrkulacji tego pierwiastka na granicy faz osad-woda w kierunku jego deponowania w fazie stałej. Osiąga się to metodami fizykochemicznymi poprzez chemiczne wytrącanie, koagulację lub adsorpcję bioprzyswajalnych związków fosforu przy udziale różnego rodzaju sorbentów. 1802 96/8(2017) Dr inż. Małgorzata WŁODARCZYK w roku 2000 ukończyła Wydział Te[...]

Adsorpcja wybranych jonów metali wielowartościowych na matrycach alginianowych sieciowanych jonami żelaza(III) DOI:10.15199/62.2019.1.21


  Jedną z konsekwencji zwiększenia liczby ludności na Ziemi jest rozprzestrzenianie w środowisku takich zanieczyszczeń, jak jony metali wielowartościowych1, 2), zwane w literaturze metalami śladowymi, ciężkimi, toksycznymi lub mikrozanieczyszczeniami3-5). Niektóre z nich są mikroelementami niezbędnymi w funkcjonowaniu żywych organizmów (Cu2+, Zn2+), podczas gdy inne nie pełnią żadnych funkcji biologicznych (Pb2+, Cd2+)6). Do najważniejszych źródeł antropogenicznych tych pierwiastków w środowisku należy spalanie paliw, galwanizacja, przetwarzanie minerałów oraz produkcja rolnicza7). Znaczna część metali obecna jest w ściekach komunalnych i przemysłowych. Przykładowa zawartość miedzi, cynku, ołowiu i kadmu w ściekach komunalnych wynosi odpowiednio8) 0,75, 1,13, 0,4 oraz 0,0 mg/dm3, a w ściekach przemysłowych 2,13, 17,3, 6,1 oraz 0,1 mg/dm3. W procesach biologicznego oczyszczania ścieków znaczna część metali kumulowana jest w osadach ściekowych, których uwodnienie przekracza 99%9, 10). W ciągu technologicznym osady mogą być odwadniane na prasach filtracyjno-taśmowych11), co prowadzi do wielokrotnego zmniejszenia ich objętości. Woda, która jest odprowadzana z urządzeń technologicznych przeróbki osadów, tzw. ciecz osadowa, jest silnie zanieczyszczona. Stopień tego zanieczyszczenia zależy od technologii prze130 98/1(2019) Dr inż. Małgorzata WŁODARCZYK w roku 2000 ukończyła Wydział Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej. Jest adiunktem w Zakładzie Chemii, Mikrobiologii i Biotechnologii Środowiska Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Specjalność - kształtowanie środowiska. róbki osadów ściekowych (stabilizacji i ich odwadniania) oraz od doboru polielektrolitu9, 10). Ciecz osadowa zawiera związki organiczne, związki biogenne, zawiesiny ogólne, rozpuszczone gazy (metan, amoniak), metale ciężkie i tłuszcze w ilościach znacznie większych niż w ściekach surowych i oczyszczonych10, 12). Du[...]

 Strona 1