Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Piotr Bożęcki"

BADANIA MINERALOGICZNO-GEOCHEMICZNE ODPADÓW POFLOTACYJNYCH Z KGHM POLSKA MIEDŹ S.A. POD KĄTEM ICH WYKORZYSTANIA ORAZ OCHRONY ŚRODOWISKA DOI:10.15199/67.2016.3.1


  Publikacja prezentuje wstępne wyniki badań mineralogiczno-petrograficznych i geochemicznych odpadów poflotacyjnych z kopalń KGHM Polska Miedź S.A. Badania miały na celu rozpoznanie składu mineralnego i chemicznego odpadów i na podstawie otrzymanych wyników zaproponowanie technologii wykorzystania tych odpadów. Stwierdzono, że wszystkie analizowane odpady są zasolone, a materiał poflotacyjny nadaje się do dalszej przeróbki (różnymi technologiami) wyłącznie po odsoleniu osadów. Odpady z zakładu ZWR Rudna mają charakter węglanowo-ilasty natomiast z zakładu ZWR Lubin są głównie kwarcowe. Wykonano wstępne eksperymenty dotyczące wykorzystania analizowanych odpadów. Prezentowane badania nie mają charakteru znamiennego statystyczne bowiem zostały wykonane na pilotażowej liczbie prób. Decyzje dotyczące dalszego postępowania z odpadami poflotacyjnymi z KGHM Polska Miedź S.A. muszą zostać podjęte na podstawie znaczącej liczby analiz ukazujących ich zmienność. Obok wniosków czysto mineralogicznych i technologicznych należy stwierdzić, że przetwarzanie badanych odpadów da szanse kontynuowania zatrudnienia wielu osób nawet po zamknięciu kopalń miedzi. Jest to niezwykle istotne z punktu widzenia społecznego, ekonomicznego, jak również ochrony środowiska naturalnego. Słowa kluczowe: odpady poflotacyjne, możliwości wykorzystania MINERALOGICAL AND GEOCHEMICAL STUDIES OF FLOTATION TAILINGS FROM “KGHM POLISH COPPER" COMPANY FOR THEIR POTENTIAL USE AND THE ENVIRONMENT PROTECTION The paper presents preliminary results of mineralogical, petrographic and geochemical research of flotation tailings from KGHM Polish Copper company. The study is aimed to identify mineral and chemical composition of investigated waste and on the basis of obtained results to propose technology of use it. It was found that all analysed waste samples are salted and flotation material suitable for further processing (by different technologies) only after desalting of deposits. Wa[...]

Study on chemical and physical surface structure of natural sorbents used for removing Pb2+ and Cd2+ ions from mono- and bicomponent aqueous solutions Badanie chemicznej i fizycznej struktury powierzchni sorbentów naturalnych wykorzystanych do usuwania jonów Pb2+ oraz Cd2+ z roztworów wodnych w układach jedno- i dwuskładnikowych DOI:10.12916/przemchem.2014.374


  Sunflower hulls, walnut shells and plum stones were studied for their surface morphology, chem. structure and elementary compn. and then used for sorption of Pb2+ and Cd2+ from their aq. solns. The sorption mechanism was discussed. Przedstawiono wyniki badań chemicznej i fizycznej struktury sorbentów organicznych, takich jak łuszczyny słonecznika, łupiny orzecha włoskiego oraz pestki śliwek. Morfologię ich powierzchni badano za pomocą elektronowego mikroskopu skaningowego. Chemiczną strukturę użytych sorbentów naturalnych określono z wykorzystaniem metody spektrometrii w podczerwieni (FTIR) i analizy elementarnej. Korzystając z widm FTIR podjęto próbę identyfikacji grup funkcyjnych, obecnych na powierzchni badanych materiałów i określono ich wpływ na mechanizm procesu sorpcji jonów Pb2+ oraz Cd2+ z roztworów wodnych w układach jedno- i dwuskładnikowych. Wykazano, że udział procesu wymiany jonowej w badanych procesach jest znaczący. Zanieczyszczenie wód toksycznymi związkami metali ciężkich jest obecnie ważnym zagadnieniem w ochronie środowiska naturalnego, m.in. ze względu na zagrożenie, jakie metale ciężkie stanowią dla organizmów żywych. Wśród zanieczyszczeń wód, poza metalami toksycznymi, kancerogennymi i mutagennymi są także metale cenne ze względów ekonomicznych. Dlatego obserwuje się coraz większe zainteresowanie poszukiwaniem nowych metod zarówno oczyszczania wód i ścieków, jak i odzysku pierwiastków cennych. Poza tradycyjnymi metodami usuwania metali z wodnych roztworów1-3), w ostatnim czasie proponuje się także metody oparte na sorpcji na materiałach biologicznych4- 7). W ich przypadku rolę sorbentów może pełnić zarówno martwa Sunflower hulls, walnut shells and plum stones were studied for their surface morphology, chem. structure and elementary compn. and then used for sorption of Pb2+ and Cd2+ from their aq. solns. The sorption mechanism was discussed. Przedstawiono wyniki badań chemicznej i fizycznej struktu[...]

Use of models of sorption isotherms for describing the removal of Pb2+ and Cd2+ ions from aqueous solution on organic sorbents Zastosowanie modeli izoterm sorpcji do opisu procesu usuwania jonów Pb2+ i Cd2+ z roztworów wodnych na sorbentach organicznych DOI:10.15199/62.2017.3.18


  Shredded husks of sunflower, walnut shells and plum stones with particle size less than 0.5 mm were used sep. for the removal Pd2+ and Cd2+ ions from solns. at 25°C. Initial concns. of both ions were changed in the range 0.3-109.4 g/L, resp. Sorbent mass ionic strength, time of adsorption and mixing rate were const. 0.5 g, 0.02 mol/L, 1 h and 120 rpm, resp. Sorption processes were described by Langmuir, Freundlich, Dubinin and Raduszkiewicz models of sorption isotherms. The husk of sunflower showed the best sorption ability. Przedstawiono wyniki badań właściwości sorpcyjnych wybranych odpadów organicznych (łuszczyny słonecznika, łupiny orzechów włoskich i pestki śliw) w stosunku do jonów Pb2+ i Cd2+. Procesy sorpcji zostały opisane za pomocą modeli izoterm adsorpcji Langmuira, Freundlicha oraz Dubinina i Raduszkiewicza. Obliczona wartość wolnej energii przypadającej na cząsteczkę adsorbatu wskazuje, że na powierzchni badanych materiałów zachodzi adsorpcja chemiczna. Najlepszym sorbentem jonów Pb2+ i Cd2+ były łuszczyny słonecznika. Woda jest podstawą funkcjonowania wszystkich organizmów żywych. Jednak jej stan czystości w rzekach, jeziorach i oceanach jest coraz częściej niezadowalający. Do zanieczyszczeń wód, które stanowią szczególne zagrożenie dla zdrowia człowieka zalicza się ołów i kadm oraz ich związki. Metale te mają potwierdzone działanie toksyczne, kancerogenne oraz mutagenne. Nie ulegają procesom degradacji, a efekty ich działań toksycznych mogą być widoczne po wielu latach, gdyż potrafią się kumulować w narządach miąższowych, kościach i tkankach organizmów żywych1). Negatywny wpływ ołowiu na organizmy żywe ujawnia się m.in. w zaburzeniach układu krwiotwórczego, co prowadzi do niedokrwistości1). Przewlekła ekspozycja człowieka na działanie ołowiu wywołuje także niekorzystne zmiany w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego2, 3) oraz układu odpornościowego3-5). Metal ten zaburza czynność nerek, wątroby, pracę [...]

Modyfikacja powierzchni wybranych sorbentów naturalnych metodami chemicznymi i fizycznymi DOI:10.15199/62.2017.8.34


  Zanieczyszczenia wód naturalnych dzielą się na nieorganiczne substancje rozpuszczone, zanieczyszczenia organiczne i mikroorganizmy chorobotwórcze. Większość z nich wykazuje działanie toksyczne, a nawet kancerogenne w stosunku do organizmów żywych, co sprawia, że powinny być starannie usuwane ze środowiska wodnego. Jednym ze sposobów oczyszczania roztworów wodnych z zanieczyszczeń jest ich adsorpcja na powierzchni "surowej" lub zmodyfikowanej materii organicznej (odpadów organicznych). Z danych literaturowych wynika, że materiały tego typu odznaczają się znaczną pojemnością sorpcyjną i mogą być wykorzystane do usuwania zanieczyszczeń, w tym metali toksycznych, ze środowiska wodnego1-9). Zaletą tak różnorodnych materiałów jest możliwość zwiększania ich naturalnych właściwości sorpcyjnych poprzez modyfikację powierzchni metodami chemicznymi lub fizycznymi. Można je poddawać obróbce termicznej (ogrzewanie, gotowanie w wodzie), ciśnieniowej oraz chemicznej (działanie elektrolitów)10). Innym rozwiązaniem jest wykorzystywanie biomasy jako surowca wyjściowego do produkcji węgli aktywnych11-13). Proces ten można prowadzić dwoma sposobami, poprzez fizyczną lub chemiczną aktywację. Fizyczna metoda aktywacji polega na wstępnej karbonizacji (w temp. 400-850°C), a następnie zgazowaniu materiału wyjściowego gazem utleniającym w wysokiej temperaturze (600-900°C). W wyniku karbonizacji pierwiastki, takie jak tlen, wodór i azot są eliminowane w postaci produktów gazowych. Pozostające atomy węgla tworzą warstwy złożone z pierścieni aromatycznych powiązanych w sposób przypadkowy, co prowadzi do powstawania szczelin, a następnie porów. Na etapie karbonizacji pory są wypełnione produktami rozkładu, substancjami smolistymi i nieuporządkowanym węglem. "Otwieranie" porowatej struktury następuje dopiero w procesie aktywacji. Ostatecznie powstaje produkt o dużej powierzchni właściwej14, 15). W metodzie chemicznej do produkcji węgli aktywnych wykorzystuj[...]

Ocena przydatności wybranych sorbentów do usuwania jonów Co2+ z roztworów wodnych DOI:10.15199/62.2018.9.36


  Kobalt to pierwiastek, który w środowisku naturalnym występuje głównie w postaci minerałów, takich jak arsenki, siarczki, arsenosole, hydraty i tlenki. Do najważaniejszych z nich zalicza się smaltyn CoAs2, kobaltyn CoAsS, erytryn Co3(AsO4)2 i linneit Co3S4 1). Obecność Co w skorupie ziemskiej jest związana głównie z rudami miedzi i niklu, a także rudami ołowiu, żelaza i cynku. W oceanach, a dokładniej w konkrecjach manganowych, zawartość kobaltu mieści się w zakresie 0,2-1,2%2). Kobalt występujący w śladowych ilościach nie stanowi zagrożenia dla ludzi. Jest on składnikiem witaminy B12 i można go znaleźć w większości tkanek. Całkowita jego zawartość w organizmie ludzkim jest szacowana na 1,2-1,5 mg, niezależnie od wieku3). Działanie toksyczne kobaltu ujawnia się dopiero przy jego dużych stężeniach. Do najczęstszych objawów zatrucia należy kaszel, zapalenie oskrzeli i płuc oraz zwłóknienie tkanki płucnej. Może on również powodować uszkodzenie mięśnia sercowego, upośledzenie funkcjonowania tarczycy oraz anemię. Na oddziaływanie kobaltu i jego związków narażeni są głównie ludzie pracujący w hutnictwie, przy obróbce metali, w drukarniach, przy wytwarzaniu ceramiki (barwniki kobaltowe), produkcji farb oraz w rolnictwie. Ryzyko zatrucia istnieje również w przypadku osób mieszkających w pobliżu składowisk odpadów zawierających kobalt i emiterów przemysłowych4). Kobalt występuje naturalnie w minerałach i wodzie morskiej w ilościach śladowych, zwykle w połączeniu z niklem. Otrzymanie związków kobaltu i niklu o wysokiej czystości wiąże się zatem z dużą trudnością w ich rozdzieleniu, z uwagi na znaczne podobieństwo we właściwościach chemicznych. Z drugiej strony zainteresowanie tymi stosunkowo rzadkimi pierwiastkami stale rośnie, ponieważ należą one do grupy metali cennych, co sprawia, że ważne jest poszukiwanie dodatkowych źródeł i metod ich odzysku. Do usuwania, zatężania i odzysku jonów metali powszechnie stosuje się metody chemiczne [...]

 Strona 1