Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Olha Marshalok"

Optimization of the production of methyl 1,3,4-trimethylcyclohex-3-ene-1-carboxylate Optymalizacja procesu otrzymywania 1,3,4-trimetylocykloheks-3-eno-1-karboksylanu metylu DOI:10.15199/62.2016.4.6


  2,3-Dimethylbuta-1,3-diene was cyclized with Me metacrylate (mole ratio 1:1 to 1.5:1) to the title ester at 403-433 K for 3.5 to 6.5 h. The optimum conditions of the reaction were detd. (yield 73% by mass). Doświadczalnie i za pomocą metody modelowania matematycznego ustalono optymalne warunki oraz wydajność technologicznego procesu otrzymywania 1,3,4-trimetylocykloheks- -3-eno-1-karboksylanu metylu. Doskonalenie technologicznych procesów syntezy organicznej jest obecnie jednym z ważniejszych i perspektywicznych kierunków rozwoju przemysłu chemicznego. Pomimo powszechnego stosowania już istniejących organicznych związków syntetycznych poszukiwanie nowych substancji ciągle trwa, ponieważ rosnące potrzeby odbiorców wymagają dostępności nowych materiałów o różnych właściwościach. Estry kwasów alkilocykloheksenokarboksylowych ze względu na swoje właściwości są cenną bazą surowcową dla przemysłu wyrobów perfumeryjnych i kosmetycznych. Ponadto znajdują one szerokie zastosowanie w przemyśle spożywczym jako środki aromatyzujące i wzmacniające smak, a w przemyśle chemicznym jako surowce do syntezy drugorzędowych i trzeciorzędowych alkoholi hydroksyaromatycznych oraz wielofunkcyjnych monomerów. Estry kwasów alkilocykloheksenokarboksylowych mogą być stosowane jako modyfikatory i plastyfikatory żywic epoksydowych. Używane są jako komonomery oraz składniki kompozycji ciekłokrystalicznych. Ponadto wchodzą one w skład wielu preparatów i środków farmaceutycznych1-10). Ester metylowy kwasu 1,3,4-trimetylocykloheks-3-eno-1-karboksylowego ze względu na właściwości optyczne stosowany jest w systemach elektrooptycznych, a także do syntezy trzeciorzędowych alkoholi oraz węglowodorów hydroksyaromatycznych2). Zarówno w skali laboratoryjnej, jak i przemysłowej możliwa jest synteza estrów kwasów cykloheksenokarboksylowych poprzez [4+2]-cykloaddycję 2,3-dimetylobutano-1,3-dienu i estrów kwasu akrylowego w reakcji Dielsa i Aldera. Metoda ta umożliwia [...]

Polymerization of vinyl and acrylic monomers in the environment of petroleum bitument Polimeryzacja monomerów winylowych i akrylowych w środowisku ponaftowego asfaltu DOI:10.15199/62.2017.4.35


  Vinyl acetate, methacrylic acid, Bu acrylate and methacrylate as well as allyl and glycidyl methacrylates were dissolved in petroleum bitumen (up to 50% by mass) and polymerized in situ with Bz2O2 or (Me3C)2O2 at 120-135oC to modify the bitumen properties. The modification resulted in decreasing the softening temp., hardners and bending strength of the polymer-bitumen films. Presence of the polymers in bitumen resulted also in some changes in IR spectrum of the bitumen. Przeprowadzono badania inicjowanej wolnorodnikowej polimeryzacji octanu winylu, kwasu metakrylowego, akrylanu butylu, metakrylanu butylu, metakrylanu allilu i metakrylanu glicydylu w środowisku stopionego utlenionego ponaftowego asfaltu. Do inicjowania polimeryzacji stosowano nadtlenek benzoilu i nadtlenek tert-butylu. Z kompozycji asfaltowo-polimerowych otrzymano powłoki. Badano ich temperaturę mięknienia, twardość względną wahadłową i odporność na zginanie. Metodami spektroskopii w podczerwieni i termograwimetrii badano budowę otrzymanych kompozycji asfaltowo-polimerowych pod względem składu tworzących je produktów i zachowania w warunkach wzrastającej temperatury. Wyroby bitumiczne tworzą powłoki odporne na działanie wody, roztwory kwasów, zasad i soli lecz nieodporne na promieniowanie ultrafioletowe oraz większość organicznych rozpuszczalników. Modyfikowane olejem lnianym lub tungowym oraz żywicami synte-tycznymi tworzą powłoki równomierne o wysokim połysku, elastyczne, przyczepne do metalu, betonu i innych powierzchni. Najczęściej są stosowane do zabezpieczania obiektów budowlanych, maszyn, instalacji i urządzeń przemysłowych. Obecnie prowadzone badania polegają na zmianie właściwości bitumów m.in. przez wprowadzenie różnego rodzaju polimerów. W pracy1) przedstawiono wyniki modyfikacji bitumów za pomocą poli(akrylanu metylu) (PMA) i poli(akrylanu etylu) (PEM). Użyte polimery miały podobne właściwości reologiczne do stopionego bitumu 70/100 i były z [...]

Utlenianie alkilobenzenów ozonem w fazie ciekłej DOI:10.15199/62.2018.11.24


  Obecnie znaczna część zawierających tlen pochodnych alkilobenzenów, takich jak nadtlenki, alkohole benzylowe, benzaldehydy, ketony i kwasy benzoesowe, jest syntezowana przez bezpośrednie utlenianie związków wyjściowych za pomocą tlenu cząsteczkowego1-5). Tlen cząsteczkowy ma stosunkowo niski potencjał redoks, a co za tym idzie potrzebne są ostre warunki syntezy a selektywność procesu jest względnie niska. W takich przypadkach do wytwarzania pochodnych zawierających tlen powszechnie stosowane są wielostopniowe syntezy chemiczne lub drogie i deficytowe utleniacze, takie jak nadmanganiany, dichromiany, nadsiarczany i podchloryny. Jednak z praktyki wynika, że większość tych procesów nie ma przyszłości ze względu na wieloetapowość, złożoność technologiczną, trudne warunki przetwarzania odczynników i tworzenie zmineralizowanych odpadów, które trudno utylizować6, 7). Rozwiązanie tych problemów nie jest możliwe bez nowoczesnych opracowań naukowych, mających na celu opracowanie nowych skuteczniejszych metod syntezy tlenopochodnych alkilobenzenów. Jednym z najbardziej obiecujących utleniaczy jest ozon, alotropowa modyfikacja tlenu8-19). Czystość ekologiczna ozonu i największy wśród znanych utleniaczy potencjał redoks (2,07 V) przyczyniają się do stopniowego wprowadzania go do laboratoryjnej i przemysłowej praktyki w chemii organicznej. Szczególne miejsce wśród reakcji ozonu z arenami zajmuje jego reakcja z alkilobenzenami. Jako modelowe produkty wyjściowe są one od dawna używane do badania ogólnego mechanizmu reakcji ozonu ze związkami organicznymi, możliwości praktycznego zastosowania tej reakcji oraz perspektyw ich wykorzystania w przemyśle. Pierwsze prace były poświęcone głównie reaktywności benzenu i jego pochodnych w reakcji z ozonem8). Mechanizm reakcji nie był szczegółowo badany i zakładano, że jest on podobny do mechanizmu oddziaływania ozonu z alkenami20). W większości przypadków identyfikowano tylko produkty ozonolitycznej deg[...]

Modyfikacja asfaltu naftowego polimerami, pyłem gumowym i koloidalną krzemionką DOI:10.15199/62.2018.1.14


  Wyroby bitumiczne są stosowane do wyrobu powłok odpornych na działanie wody oraz roztworów kwasów, zasad i soli. Powłoki te są jednak nieodporne na promieniowanie ultrafioletowe i działanie większości rozpuszczalników organicznych. Bitumy modyfikowane olejami, żywicami naturalnymi lub syntetycznymi mają zmienioną budowę koloidalną i właściwości reologiczne. Tworzą one błony dobrze przyczepne do różnych powierzchni. Mają lepsze właściwości fizyczno-mechaniczne i większą odporność chemiczną. Najczęściej są stosowane do zabezpieczania obiektów przemysłowych, aparatury, instalacji i urządzeń produkcyjnych1). Edwin Makarewicz*, Olha Marshalok, Magdalena Tworek, Karina Mroczyńska, Irina Shyychuk, Dorota Ziółkowska 102 97/1(2018) Mgr inż. Karina MROCZYŃSKA w roku 2011 ukończyła studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Uniwersytetu Technologiczno- -Przyrodniczego w Bydgoszczy. Od 2012 r. pracuje na stanowisku samodzielnego chemika w Wydziałowym Laboratorium Doświadczalnym. Jest również doktorantką tego Wydziału. Specjalność - chemia analityczna. Mgr inż. Magdalena TWOREK w roku 2009 ukończyła studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Uniwersytetu Technologiczno- -Przyrodniczego w Bydgoszczy. Pracuje na stanowisku chemika specjalisty w Zakładzie Technologii Polimerów i Powłok Ochronnych. Specjalność - technologia polimerów. Obecnie szeroko prowadzone są badania polegające na zmianie właściwości asfaltów i bitumów. Nowe właściwości wyrobom bitumicznym nadaje się przez wprowadzenie do nich różnego rodzaju polimerów. Mimo poprawy ich właściwości, wciąż występują liczne wady i ograniczenia. Większość metod i sposobów fizycznej i chemicznej modyfikacji asfaltów i bitumów została przedstawiona w pracy wykonanej przez ten sam zespół autorów2). Na podstawie przedstawionych w niej danych doświadczalnych stwierdzono, że w wielu przypadkach otrzymany kompozyt asfaltowo-polimerowy charakteryzował się lepszymi param[...]

 Strona 1