Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Adam Łuczak"

Telewizja swobodnego punktu widzenia


  SYSTEM TELEWIZJI SWOBODNEGO PUNKTU WIDZENIA. Telewizja swobodnego punktu widzenia to odmiana cyfrowej telewizji interaktywnej, która umożliwi widzowi nawigację w scenie. Widz będzie mógł oglądać scenę z różnych płynnie zmienianych punktów widzenia (rys. 1). Stąd wywodzi się nazwa - telewizja swobodnego punktu widzenia (free viewpoint television - FTV). W zależności od technicznych możliwości systemu oraz używanego przez widza terminala widz będzie mógł oglądać albo obrazy monoskopowe, albo stereoskopowe. Będzie mógł też swobodnie i płynnie nawigować wokół sceny i w samej scenie i przeważnie wybierać do oglądania widoki z punktów, w których w rzeczywistości nie było kamery rejestrującej obraz. Do oglądania będą więc zwykle wybierane widoki wirtualne (rys. 2), które trzeba będzie wyznaczać z odpowiedniej reprezentacji sceny przesyłanej do odbiorcy. Takie wirtualne widoki uzyskuje się w procesie syntezy widoków monoskopowych lub stereoskopowych. Danymi wejściowymi dla syntezy widoków wirtualnych są wybrane widoki rzeczywiste i dane o modelu sceny trójwymiarowej, zwłaszcza mapy głębi. Mapy tei są obrazami, których próbki reprezentują odległości od danego punktu obiektu (rys. 3). Pomijając montaż i edycję materiału telewizyjnego, system telewizji swobodnego punktu widzenia obejmuje następujące części: - akwizycję obrazu za pomocą wielu kamer, PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXVI  WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE ɧ[...]

Realizacja eksperymentalnego systemu telewizji swobodnego punktu widzenia z łukowym ustawieniem kamer


  Telewizja swobodnego punktu widzenia (Free Viewpoint Television - FTV) jest w ostatnim czasie tematem intensywnych prac prowadzonych na całym świecie [5]. Możliwości przez nią oferowane sprawiają, że interesują się nią największe firmy związane z usługami telewizyjnymi. Pomimo że nie ma jeszcze w pełni gotowego i komercyjnie dostępnego systemu FTV, wiele zespołów badawczych tworzy własne systemy eksperymentalne. Również zespół z Katedry Telekomunikacji Multimedialnej i Mikroelektroniki Politechniki Poznańskiej (KTMiM) od lat pracuje nad systemami FTV. Składają się one zazwyczaj z kilku lub kilkunastu kamer rozmieszczonych wokół pewnej sceny (rys. 1) - boiska, placu, ringu itp. Widz może swobodnie zmieniać swój punkt obserwacji sceny i nie jest ograniczony tylko do widoków, które zarejestrowały rzeczywiste kamery. Aby osiągnąć efekt swobodnego przemieszczania się po scenie, w systemach takich stosuje się proces syntezy wielu widoków pośrednich. Widoki te tworzy się z pewnego modelu przestrzennego obserwowanej sceny, który jest estymowany na podstawie zarejestrowanych obrazów. CHARAKTERYSTYKA SYSTEMU W skład systemu telewizji swobodnego punktu widzenia zaprojektowanego przez zespół z KTMiM wchodzi dziesięć wolno stojących stanowisk kamerowych. Każde z nich zawiera wysokiej klasy kamerę i oprzyrządowanie pomocnicze, umieszczone we wspólnej, specjalnie zaprojektowanej dla potrzeb systemu, klatce kamerowej (rys. 2). Stanowisko kamerowe Do stworzenia systemu użyto dziesięciu kamer tego samego modelu - Canon XH G1. Ponadto wszystkie kamery pochodzą z tej samej serii produkcyjnej, aby zapewnić powtarzalność parametrów kamer. Pomimo tego, charakterystyka optyczna poszczególnych urządzeń jest nieco różna. Różnice te są kom-pensowane w wyniku zastosowania przetwarzania wstępnego opisanego dalej. W celu zapewnienia mobilności systemu, wszystkie połączenia kablowe w systemie zostały wyeliminowane i zastąpione komunikacją bezprzewodową.[...]

Poznański kodek obrazów trójwymiarowych


  TECHNIKA OBRAZÓW TRÓJWYMIAROWYCH Obrazy stereoskopowe wykorzystuje się obecnie w wielu zastosowaniach. Przedmiotem badań naukowych są natomiast bardziej zaawansowane systemy obrazów trójwymiarowych drugiej generacji [1], które mają zapewniać widzom bardziej naturalną niż dotychczas percepcję obrazu przestrzennego. Na szczególną uwagę zasługuje obecnie szybko rozwijająca się technika monitorów autostereoskopowych, umożliwiających oglądanie obrazu stereoskopowego jednocześnie przez wielu widzów, którzy nie muszą w tym celu wykorzystywać żadnych specjalnych okularów. Monitor autostereoskopowy wyświetla jednocześnie wiele widoków tej samej sceny odpowiadających nieco innym punktom widzenia. Dla zapewnienia komfortu percepcji obrazu przestrzennego dużych rozmiarów monitor autostereoskopowy powinien wytwarzać dużą liczbę widoków. Obecnie produkowane monitory wytwarzają ich około 30, ale przewiduje się, że liczba ta zostanie zwiększona w przyszłych konstrukcjach. Dla pełnego wykorzystania swoich możliwości przyszłe monitory autostereoskopowe będą musiały otrzymywać reprezentację obrazu, która będzie bardziej bogata w stosunku do obecnie powszechnie wykorzystywanych par stereoskopowych. Dostarczania bogatszej reprezentacji obrazu przestrzennego będą wymagały także systemy, w których widz będzie mógł dostosowywać do swoich preferencji odległość bazową oglądanych obrazów stereoskopowych. Biorąc pod uwagę między innymi wspomniane zastosowania, przewiduje się, że w niedalekiej przyszłości - wraz z pewną liczbą widoków sceny - będą także przesyłane mapy głębi, w których wartości próbek reprezentują odległości do poszczególnych punktów obiektów sceny. Dla obrazów ruchomych mapy głębi oczywiście też są ruchome i zazwyczaj częstotliwość map głębi odpowiada częstotliwości obrazów. Z analizy różnych możliwych zastosowań wyłonił się prawdopodobny scenariusz przesyłania obrazów trójwymiarowych, dla których często stosowanym formatem będzie fo[...]

 Strona 1