Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Sławomir Słonina"

Uszkodzenia betonowej posadzki bezspoinowej w obiekcie przemysłowym z suwnicą DOI:10.15199/33.2016.10.13


  W artykule opisano powstanie uszkodzenia posadzki beznacięciowej wykonanej w obiekcie przemysłowym wyposażonym w suwnicę. Przypadek ten stanowi cenną wskazówkę dotyczącą prawidłowego wykonawstwa coraz powszechniej stosowanych posadzek przemysłowych bez nacinanych szczelin skurczowych. Słowa kluczowe: posadzki bezspoinowe, posadzki betonowe, zbrojenie rozproszone, suwnica, uszkodzenie.Wokresie ostatniego dziesięciolecia coraz większa liczba inwestorów decyduje się na wykonanie podłóg betonowych na gruncie w technologii beznacięciowej, zwanej również bezspoinową [4, 5, 6]. Posadzki bezspoinowe, w porównaniu z wykonywanymi w tradycyjny sposób, charakteryzują sięminimalną długością dylatacji roboczych oraz brakiem nacinanych szczelin skurczowych [3]. Dzięki temu w niewielkimstopniu są narażone na uszkodzenia dylatacji roboczych (m.in. wykruszenia krawędzi na skutek ruchu wózków widłowych) oraz pozbawione możliwości powstania uszkodzeń nacinanych szczelin skurczowych powodowanych niewielkimi przemieszczeniami pionowych krawędzi sąsiadujących ze sobą płyt betonowych (tzw. klawiszowanie), a także unoszeniemsię krawędzi płyt betonowych wywołanych zjawiskiem paczenia [2]. Na obecnym etapie wiedzy prawidłowe zaprojektowanie i wykonanie posadzek bezspoinowych w większości przypadków oparte jest na intuicji oraz doświadczeniu ich wykonawców, dlatego też przedstawiony w artykule przypadek stanowi istotny wkład w popularyzację zagadnienia oraz cenną podpowiedź dla wszystkich zaangażowanych w wykonywanie posadzki przemysłowej. Założenia projektowe i realizacja posadzki Posadzka w technologii bezspoinowej o wymiarach ok. 23 x 72 m, stanowiąca przedmiot badań w ramach opracowania [1], została wykonana w części produkcyjnej hali produkcyjno- magazynowej. Zaprojektowano ją jako fibrobetonową płytę grubości 30 cm, wykonaną z betonu C25/30, zbrojoną stalowym zbrojeniem rozproszonym 50/1 w ilości 35 kg/m3 betonu, wykończoną p[...]

Posadzka betonowa - bezspoinowa czy tradycyjna? DOI:10.15199/33.2017.09.07


  Wostatnich latach coraz częściej wykonywane są betonowe posadzki przemysłowe, pozbawione nacinanych szczelin dylatacyjnych. Określane są one mianembeznacięciowych, bezspoinowych lub rzadziej bezdylatacyjnych.Wartykule zebrano najistotniejsze informacje na temat technologii wykonywania posadzek bezspoinowych oraz przedstawiono jej zalety w porównaniu z tradycyjną. Kłopotliwe dylatacje przeciwskurczowe W posadzkach tradycyjnych dylatacje robocze formowane są najczęściej za pomocą deskowań, a skurczowe - zwykle nacinane. Dzielą one płytę posadzki na pola o kształcie zbliżonym do kwadratu o wymiarach ok. 6 x 6 m. Każdy metr dylatacji to potencjalne źródło problemów z użytkowaniem posadzki. Ich naprawa jest często niekończącym się procesem i stale przysparzającymkłopotów użytkownikowi danego obiektu [3]. Towłaśnie na dylatacjach skupia się wpływ zarówno oddziaływań eksploatacyjnych (np. wykruszanie krawędzi przez koła pojazdów), jak i zjawiskmających związek z właściwościami betonu (np. skurcz, paczenie) oraz podłoża pod posadzką. Przejeżdżanie pojazdów transportujących towary przez uszkodzone dylatacje powoduje powstawanie cyklicznych wstrząsów. Mogą one mieć wpływ na ewentualne uszkodzenia lub zachowanie cech ładunku, takiego jak: elektronika; szkło; ceramika itp. [9]. Taki stan rzeczy spowodował, że zaczęto poszukiwać rozwiązania mającego na celu ograniczenie długości dylatacji. Zamierzenie to udaje się realizować w posadzkach bezspoinowych dzięki rezygnacji z nacinanych dylatacji skurczowych i zwiększeniu rozpiętości pojedynczego pola dylatacyjnego do ok. 30 x 30 m, a nawet 60 x 60 m [1]. Posadzka bezspoinowa - wyzwanie projektowe i wykonawcze Posadzka bezspoinowa najczęściej jest wykonywana jako fibrobetonowa, posadowiona na gruncie, "pływająca", czyli całkowicie odizolowana od konstrukcji budowli, tj. ścian, fundamentów i podbudowy [6]. Wykonanie tego typu posadzki składa się z następujących etapów: &#[...]

Epoksydowe posadzki przemysłowe - problemy wykonawcze DOI:10.15199/33.2018.09.09


  Wielu przedstawicieli środowiska inżynierskiego dysponuje skromną wiedzą na temat posadzek epoksydowych. Wynika to nie tylko z wieloletniego marginalizowania tej tematyki w procesie kształcenia kadry inżynierskiej, ale przede wszystkim z pewnego rodzaju opieszałości w nabywaniu wiedzy na ich temat wynikającej z lekkomyślnego przekonania, że to "tylko" mało znaczące powłoki wykończeniowe. Opis technologii wykonania Posadzki z żywic epoksydowych układane są warstwami o grubości od kilkuset mikrometrów do kilku milimetrów. Niezwykle rzadko spotyka się posadzki jednowarstwowe [7]. Rodzaje warstwstosowanychwposadzkach przemysłowych scharakteryzowano w tabeli 1.W zależności od typu posadzki żywicznej, pomiędzy warstwą gruntującą a wierzchnią mogą być wykonywane różne warstwy pośrednie, pozwalające na spełnienie odpowiednich wymagań użytkowych, takich jak: antypoślizgowość; odprowadzanie ładunków elektrycznych, odporność na obciążeniamechaniczne, termiczne i inne, a także estetycznych, np. barwa, faktura, połysk, zmatowienie. Żywice epoksydowe stosowane do wykonywania posadzek mogą być w postaci dwuskładnikowej farby rozpuszczalnikowej lub dyspersji (impregnaty, posadzki cienkopowłokowe), a także w postaci bezrozpuszczalnikowej (posadzki grubopowłokowe i spoiwa do jastrychów). Powłoki posadzkowe należy wykonywać po zakończeniu wszystkich robót budowlanych, wykończeniowych i instalacyjnych, a więc w obiekcie szczelnie zamkniętym, zabezpieczonymprzed wpływemczynników atmosferycznych. Miejsce ich wykonywania należy wydzielić i zabezpieczyć przed ogólnym dostępem, a także przed bezpośrednim wpływemrobót, takich jak kucie, cięcie, szlifowanie, zagęszczanie gruntu, podsypki itp. Bardzo ważne jest również zapewnienie właściwego, tj. możliwie równomiernego, oświetlenia szczególnie naroży i krawędzi posadzki, ponieważ w tych miejscach zwykle powstaje największa liczba pęcherzy. Przed aplikacją materiałów podłoże należ[...]

Konieczna wzmożona funkcja kontrolna nadzoru budowlanego przy wdrażaniu nowych materiałów i technologii


  Realizacja robót budowlanych powinna być zgodna z zatwierdzonym projektem budowlanym, warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę oraz przepisami Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 84a ust. 1 ustawy [1] na straży tej zgodności stoją inspektorzy nadzoru budowlanego. Projekt wykonawczy może wskazywać konkretne rozwiązania technologiczne i materiałowe, a także precyzować wymagania, jakie dany materiał powinien spełniać. W każdym z tych przypadków zastosowany wyrób budowlany musi mieć dopuszczenie stosowania w budownictwie. Niezależnie od kontrolnej funkcji inspektorów nadzoru budowlanego, w interesie inwestora jest prowadzenie własnej kontroli w tym zakresie, najczęściej przez inspektorów nadzoru inwestorskiego. Jeśli inne przepisy tego nie zabraniają, projektant może wskazać konkretny wyrób budowlany, podając jego nazwę handlową i producenta. Każda zmiana wskazanego rozwiązania, w trakcie realizacji robót, musi uzyskać zgodę projektanta, niejednokrotnie również inwestora. W praktyce budowlanej mają jednak miejsce przypadki zmian dokonywanych samowolnie przez wykonawców. Jeśli zmiany dotyczą wyrobu o podobnych właściwościach, to problem jest jedynie natury formalnoprawnej, natomiast znacznie się pogłębia, gdy zastosowany wyrób wykazuje gorsze parametry techniczne w porównaniu ze wskazanymi w pro[...]

 Strona 1