Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"AGATA WROŃSKA"

Charakterystyka nierdzewnych stali 304L + 434L spiekanych w atmosferze zdysocjowanego amoniaku


  W pracy przedstawiono wyniki badań mikrostrukturalnych, oraz podstawowych właściwości spiekanych stali odpornych na korozję 304L+434L. Wykazano, że wraz ze wzrostem zawartości proszku stali ferrytycznej badane stale posiadają wyższą twardość, porowatość ulega obniżeniu, a gęstość wzrasta nieznacznie. W mikrostrukturze stwierdzono obecność austenitu oraz fazy iglastej, będącej mieszaniną martenzytu i ferrytu. The paper presents results of microstructural and basic properties investigations of sintered stainless steels 304L+434L. It has been demonstrated that the higher content of ferritic steel powder was used, the higher hardness, lower porosity and slightly higher densification were obtained in final sinters. In the microstructures austenite and mixture of ferrite and martensite were revealed. Słowa kluczowe: metalurgia proszków, spiekane stale odporne na korozję Key words: powder metallurgy, sintered duplex stainless steels.Wprowadzenie. Stale duplex stanowią "najmłod- szą" grupę materiałów spośród spiekanych stali od- pornych na korozję, a ich praktyczne wykorzystanie jest wciąż mało znane. Metoda metalurgii proszków umożliwia modyfikację składu chemicznego w bardzo szerokim zakresie [1], co pozwala wytwarzać spieki dwufazowe o właściwościach zbliżonych do stali au- stenitycznych lub ferrytycznych od lat stosowanych m.in. w przemyśle motoryzacyjnym. Stwarza to realne szanse na zwiększenie możliwości aplikacyjnych spie- kanych stali duplex. Wytwarzanie spiekanych stali duplex realizowane jest za pośrednictwem jednej z trzech metod: spiekanie proszku stopowego o odpowiednim składzie chemicznym; spiekanie mieszaniny proszków stali austenitycznej, ferrytycznej lub martenzytycznej z pierwiastkami destabilizującymi fazę wyjściową, co prowadzi do uformowania dwufazowej mikrostruktury; spiekanie mieszaniny proszków stali ferrytycznej i austenitycznej w założonych proporcjach [2, 3]. Oprócz składu chemicz[...]

Wytwarzanie drobnoziarnistego ferrytu w wielofazowej strukturze stali niskowęglowej

Czytaj za darmo! »

Stale niskowęglowe konstrukcyjne o podwyższonej wytrzymałości ze względu na swoje zastosowanie powinny charakteryzować się bardzo dobrym zestawem własności mechanicznych i technologicznych, w tym również dobrą spawalnością i ciągliwością. Dwie ostatnie własności zapewnia minimalizacja zawartości węgla, jednakże wpływa to niekorzystnie na wytrzymałość stali konstrukcyjnej. Problem ten można rozwiązać na dwa sposoby: przez zastosowanie dodatków stopowych lub wytworzenie drobnoziarnistej struktury [1]. Stale konstrukcyjne jako materiały powszechnego zastosowania z założenia powinny być względnie tanie, więc pierwszy z wymienionych sposobów nie jest dobrym rozwiązaniem. Bardziej efektywne, a zarazem korzystniejsze z ekonomicznego punktu widzenia jest wytworzenie drobnoziarnistej struktury [2]. W celu rozdrobnienia ziarna stal poddawana jest najczęściej odpowiednio dobranym zabiegom obróbki cieplno-mechanicznej, prowadzącym do zmian struktury w stanie stałym, głównie w wyniku zmiany temperatury i czasu oraz przez zastosowanie odkształcenia plastycznego. Najczęstszymi zabiegami, które pozwalają kształtować strukturę w stalach konstrukcyjnych o podwyższonej wytrzymałości są: regulowane walcowanie i walcowanie ze sterowaną rekrystalizacją (w tym również odkształcanie z zakresu międzykrytycznego (α + γ)). Schemat kontrolowanego procesu termomechanicznego przedstawiono na rysunku 1. Proces ten znalazł szerokie zastosowanie szczególnie w produkcji blach ze stali konstrukcyjnych niskowęglowych. Podstawowym założeniem tej technologii jest otrzymanie bardzo drobnego, jednorodnego ziarna ferrytu oraz drobnodyspersyjnych kolonii perlityczno-bainitycznych, co nadaje stali podwyższoną wytrzymałość [3, 4]. Zmiany strukturalne mogą być realizowane przez odkształcanie w trzech regionach (rys. 1) [3, 4]: 1. odkształcenie w obszarze rekrystalizacji - w tym zakresie temperatury (powyżej ∼950°C) grube ziarno austenitu (a) jest rozdra[...]

 Strona 1