Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Aleksandra Klimonda"

Separacja kationowych substancji powierzchniowo czynnych w ciśnieniowych procesach membranowych DOI:10.15199/62.2018.9.12


  Substancje powierzchniowo czynne (SPC, surfaktanty) ze względu na swoją amfifilową budowę wykazują wiele cech użytkowych, takich jak właściwości myjące, dyspergujące, emulgujące, zwilżające, zmiękczające i biobójcze. Z tego względu związki te są stosowane w wielu gałęziach gospodarki. Główni odbiorcy surfaktantów to przemył kosmetyczny, farbiarski, włókienniczy, budowlany, petrochemiczny i górniczy1-3). Aplikacje surfaktantów obejmują także produkcję żywności i leków oraz środków ochrony roślin. Ze względu na jonowy charakter surfaktantów, dzieli się je na substancje anionowe, kationowe, niejonowe i amfoteryczne. Surfaktantami katio-nowymi (KSPC) o największym znaczeniu gospodarczym są czwartorzędowe sole amoniowe QAC (quaternary amonium compounds). Zawierają one w swojej strukturze co najmniej jeden łańcuch węglowodorowy połączony z dodatnio naładowanym atomem azotu oraz inne grupy alkilowe (metylowe lub benzylowe) będące podstawnikami4). Z uwagi na dodatni ładunek grupy hydrofilowej QAC są stosowane jako środki biobójcze (dezynfektanty, konserwanty), a także jako środki zmiękczające i antystatyczne (w tym przypadku stosowane są esterquaty). QAC wykazują działanie toksyczne zarówno wobec bakterii Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych, a także wobec grzybów i pierwotniaków5). Po przedostaniu się do środowiska naturalnego ZPC ograniczają dyfuzję tlenu z atmosfery do wód i gleby, co powoduje ograniczenie zdolności samooczyszczania się tych środowisk. Zatem surfaktanty kationowe są szczególnie niebezpieczne dla odbiorników naturalnych i konieczne jest wdrażanie efektywnych metod separacji tych substancji ze strumieni ścieków procesowych już na terenie przedsiębiorstw stosujących je w ciągach technologicznych. W ściekach pochodzących z zakładów produkujących środki kosmetyczne i detergenty6) stężenie surfaktantów może sięgać kilku tysięcy mg/dm3. Z kolei w ściekach pochodzących z pralni7) ich zawartość może przekraczać 300 mg/dm3. W [...]

 Strona 1