Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Grzegorz WÓJCIK"

Badania usuwania jonów metali ciężkich i amonu na naturalnych sorbentach nieorganicznych z wód osadowych z komunalnych oczyszczalni ścieków

Czytaj za darmo! »

Badano usuwanie jonów metali ciężkich oraz jonów amonowych z wód osadowych pochodzących z komunalnych oczyszczalni ścieków. Do usuwania jonów metali ciężkich ze ścieków wykorzystano metody adsorpcyjne stosując bentonit, klinoptylolit i pałygorskit. Badano kinetykę sorpcji jonów Zn(II), Cu(II) Ni(II) i Pb(II) oraz jonów amonowych z modelowych roztworów azotanowych oraz z wód osadowych. Proces sorpcji prowadzono metodą statyczną przy różnym czasie kontaktu faz. Zawartość jonów metali ciężkich oznaczano za pomocą ICP OES a zawartość jonów amonowych metodą chromatografii jonowej (IC). Do badania mechanizmów sorpcji stosowano metody FT-IR/PAS i DRS. Opracowano technologię usuwania jonów metali ciężkich i amonowych ze ścieków z komunalnych oczyszczalni. Bentonite, clinoptilolite and palygorskite sorbents were used for removal Zn, Cu, Ni, Pb and NH4 ions from aq. solns. in municipal sewage treatment plants at 21°C and varying contact time (up to 3 h), to det. the adsorption isotherms. Bentonite was the most active sorbent. After 30 min, 67.5%, 71.1%, 63.6%, 97.6% and 32% of resp. ions were removed. Wzrastaj􀄅ce zanieczyszczenie wód powierzchniowych i podziemnych przy jednoczesnym wzro􀄞cie zapotrzebowania na wod􀄊 o wysokich parametrach jako􀄞ciowych, zmusza do poszukiwania efektywnych i ekologicznie bezpiecznych metod oczyszczania wody i 􀄞cieków. Wody osadowe powstaj􀄅ce w procesie odwadniania osadów 􀄞ciekowych mog􀄅 zawiera􀃼 jony metali ci􀄊􀄪kich, takich jak Zn(II), Cu(II) Ni(II) i Pb(II) oraz substancje organiczne. Jony metali ci􀄊􀄪kich wyst􀄊puj􀄅ce w du􀄪ym st􀄊􀄪eniu (cz􀄊sto powy􀄪ej 400 mg/ dm3) oraz jony amonowe musz􀄅 by􀃼 efektywnie usuwane, bowiem ich dodatkowy 􀃡adunek doprowadzany do cz􀄊􀄞ci biologicznej oczyszcz[...]

Badania procesu sorpcji jonów Cr(VI) na anionicie Amberlit IRA 910


  Ze względu na toksyczność jonów chromu(VI) przeprowadzono badania nad ich wydzielaniem z roztworów wodnych w zakresie pH 1,5-7. Do tego celu zastosowano silnie zasadowy anionit makroporowaty Amberlit IRA 910 w formie chlorkowej. W badaniach prowadzonych nad procesem usuwania jonów chromu(VI) z roztworów wodnych o pH poniżej 7 może zachodzić redukcja jonów chromu(VI) do chromu(III). Dlatego ważne jest, aby w każdej chwili prowadzenia procesu sorpcji można było określić stężenia obu form jonów chromu. Przeprowadzono badania wpływu pH, czasu kontaktu faz oraz stężenia jonów chromu(VI) na proces sorpcji tych jonów. Dodatkowe badania specjacji form chromu pozwoliły na określenie właściwości redukujących anionitu Amberlit IRA 910 w zakresie pH 1,5-7. Cr(VI)-contg. ions were removed from their aq. solns. (pH 1.5-7, initial concn. up to 2000 ppm) by sorption on a macroporous strongly basic anion-exchange resin for 360 min. The sorption kinetics was described by 1st and 2nd order equations, the sorption equil. by Langmuir and Freundlich isotherm equations. A partial redn. of sorbed Cr(VI) to Cr(III) was obsd. Chrom(VI) jest istotnym składnikiem zanieczyszczającym wody. Ścieki zawierające jony chromu(VI) są emitowane do środowiska przez garbarnie, stalownie, galwanizernie oraz podczas ochrony drewna. Chrom(VI) ma właściwości toksyczne dla organizmów żywych1). Z kolei jony chromu(III) uważane są za składnik konieczny do prawidłowego funkcjonowania organizmów żywych2). Z tego powodu oznaczanie aUniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin; bInstytut Nawozów Sztucznych, Puławy Grzegorz Wójcika,*, Zbigniew Hubickia, Piotr Rusekb Badania procesu sorpcji jonów Cr(VI) na anionicie Amberlit IRA 910 Study on chromium(VI) ion sorption on anion-exchange resin Amberlite IRA 910 Prof. dr hab. Zbigniew HUBICKI - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr 09/2011, str. 1779. Dr Piotr RUSEK - notkę biograficzną i fotografię Autor[...]

Study on chromium(VI) ion sorption on Varion AP anion-exchange resin.Badania procesu sorpcji jonów Cr(VI) na anionicie Varion AP


  Cr6+ ions were removed from their aq. solns. with a com. anion-exchange resin at pH 1.5-7. The redn. of Cr6+ ions to Cr3+ ions was obsd. during the sepn. Kinetic parameters and Langmuir and Freundlich adsorption consts. were detd.Jony chromu(VI) wykazują znacznie większą toksyczność niż jony chromu(III) i dlatego ich usuwanie z wód i ścieków jest zadaniem koniecznym. Do tego celu wybrano jonit Varion AP zawierający pirydynowe grupy funkcyjne. Przeprowadzono badania wpływu pH, czasu kontaktu faz, stężenia jonów chromu(VI) na proces sorpcji tych jonów. Dodatkowe badania specjacji form chromu pozwoliły na określenie właściwości redukujących jonitu Varion AP w zakresie pH 1,5-7. Proces redukcji kontrolowano zarówno w roztworze wodnym, jak i w fazie stałej jonitu metodą DRS. Przeprowadzone badania kliniczne jednoznacznie dowiodły, że związki chromu(VI) mogą powodować raka nerek, wątroby oraz płuc1, 2). Zanieczyszczenia związkami chromu są wprowadzane do środowiska w trakcie wydobycia i wietrzenia minerałów, garbowania skór, barwienia tekstyliów, nakładania powłok technicznych i ochronnych na metale, obróbki powierzchni metali oraz produkcji odczynników zawierających chrom3). Obecnie znane są różne sposoby usuwania jonów chromu(VI) z roztworów. Można do nich zaliczyć adsorpcję4), biosorpcję5) a nawet chemiczną redukcję6). Wymiana jonowa jest metodą, która pozwala na usunięcie jonów chromu(VI) z roztworu poniżej akceptowanego limitu. Żywice zawierające grupy pirydynowe badano dotychczas pod kątem takich zastosowań, jak oddzielanie technetu od platynowców w układach narażonych na duże promieniowanie7), zatężanie i separacja jonów renu i molibdenu z roztworów kwasu siarkowego(VI) oraz mieszaniny z kwasem azotowym(V)8), wydzielanie metali szlachetnych z zużytego paliwa jądrowego9, 10) a także sorpcja jonów platyny(IV) z roztworów chlorkowych11). [...]

Study on removal of ammonium ions on attapulgite from model solutions and sedimentary waters from municipal sewage treatment plants Badania usuwania jonów amonowych na attapulgicie z roztworów modelowych i wód osadowych z komunalnych oczyszczalni ścieków


  Attapulgite was ground and used for removal of NH4 + ions from aq. solns. The sorption was better described with Langmuir equation than with Freundlich one. The sorption efficiency decreased with increasing the process temp. The NH4 + sorption on attapulgite increased with increasing phase contact time and decreasing temp. Its max. was at pH 6. Przedmiotem badań było usuwanie jonów amonowych z modelowych roztworów oraz wód osadowych z komunalnych oczyszczalni ścieków. Do usuwania amonu ze ścieków najczęściej wykorzystuje się metody biologiczne oraz adsorpcyjne i jonowymienne. Z dużej grupy sorbentów na szczególną uwagę ze względu na swoje właściwości fizykochemiczne zasługuje attapulgit. Badano proces sorpcji jonów amonowych na attapulgicie w zależności od czasu kontaktu faz, wartości pH i temperatury. Ograniczenie dyspersji pierwiastków biogennych oraz jonów metali ciężkich w środowisku przyrodniczym ma znaczący wpływ na zmniejszenie presji eutrofizacyjnej w ekosystemach wodnych i lądowych. Azot jest podstawowym składnikiem odżywczym dla wszystkich form życia, jako element strukturalny aminokwasów, białek i materiału genetycznego, może jednak stać się toksyczny w zależności od stężenia. Jony amonowe są toksyczne dla ryb i innych form życia wodnego w bardzo małym stężeniu (ok. 0,2 mg/dm3)1). Wobec zaostrzenia wymagań dotyczących ścieków oczyszczonych w Polsce, zasadnym stało się wydzielenie procesu oczyszczania wód osadowych, szczególnie w przypadku dużych oczyszczalni ścieków. Problem oczyszczania wód osadowych poprzez usuwanie jonów amonowych i jonów metali ciężkich dotyczy większości komunalnych oczyszczalni ścieków zarówno w województwie lubelskim, jak i w całym kraju. Ścieki komunalne na terenie województwa lubelskiego oczyszczane są w ok. 170 oczyszczalniach, z których ponad 130 znajduje się na terenach wiejskich. Łączna przepustowość oczyszczalni ścieków wynosi ponad 300 tys. m3/dobę, z czego na wsiach ok. 22 tys. [...]

Characteristics and properties of the conical blades made from low-carbon steel after gas nitriding DOI:10.15199/24.2019.1.2


  Introduction. Increasing the surface hardness of steel and iron products is most often implemented by thermochemical treatment, inter alia nitriding process, consisting of an atomic nitrogen diffusive saturation of steel surface layer in ammonia-nitrogen atmosphere. There are many va􀀐 rieties of nitriding that differ in the parameters such as: tem􀀐 perature and processing time, atmosphere composition and its final product application. The parts of machinery that are exposed to increased friction conditions are most com􀀐 monly nitrided, such as gears, shafts, sleeves, cutting tools, knives and other products, e.g. missiles. The surface hard􀀐 ness of steel after nitriding process is within the range of 400-1500 HV, whereas its surface roughness is unaffected. As a result of such a treatment layers with the thickness of 0.005-0.6 mm may be obtained [1-4]. Durability of nitrided steel products depends on the ni􀀐 tride layer thickness and the structure of nitrides formed on their surface. In turn, formation of nitrides depends mostly on the parameters and nitriding method. When a nitriding process is carried out in higher temperatures it results in its acceleration, but at the same time hardness of the nitrided layer is reduced. The layer made of ε nitrides provides the surface with increase in wear resistance, but limits its re􀀐 sistance to dynamic loads. Formation of diffusion layer of nitric ferrite α(N) with γ’-nitrides guarantees better ductility and corrosion resistance of product surface [5-7]. Alloy steels with addition of Al, Mo, Cr, V and Ti are primarily used for nitriding. These elements are capable of creating nitrides with high hardness and dispersion. Nitri􀀐 ding methods which are most often used at present com􀀐 prise gas nitriding, which is primarily used for alloy and non-alloy construction steel and glow-discharge nitridi[...]

Zastosowanie metody SEM-EDX do badania procesu sorpcji jonów Cu(II), Zn(II), Ni(II), Pb(II) i amonu na naturalnych sorbentach nieorganicznych


  Przedmiotem badań było usuwanie jonów Cu(II), Zn(II), Ni(II), Pb(II) i NH4 + z modelowych roztworów azotanów oraz wód osadowych z komunalnych oczyszczalni ścieków. Do usuwania jonów metali ciężkich ze ścieków najczęściej wykorzystuje się metody adsorpcyjne i wymianę jonową. Z dużej grupy sorbentów na szczególną uwagę ze względu na swe właściwości fizykochemiczne zasługują pałygorskit i bentonit. Badano proces sorpcji ww. jonów metodą SEM-EDX. Zn2+, Ni2+, Pb2+, Cu2+ and NH4 + ions were removed from model nitrate solns. and from wastewater from municipal sewage treatment plants by adsorption and ion exchange methods. Palygorskite and bentonite were found efficient sorbents for the ions. The course of sorption was followed by SEM and energy-dispersive X-ray spectroscopy. Ograniczenie dyspersji pierwiastków biogennych oraz jonów metali ciężkich w środowisku przyrodniczym ma znaczący wpływ na zmniejszenie presji eutrofizacyjnej w ekosystemach wodnych i lądowych. Azot jest podstawowym składnikiem odżywczym dla wszystkich form życia jako element strukturalny aminokwasów, białek i materiału genetycznego. Mimo że jest niezbędnym składnikiem odżywczym dla organizmów żywych, może stać się toksyczny w zależności od stężenia. Na przykład, jon amonowy jest toksyczny dla ryb i innych form życia wodnego już w bardzo małym stężeniu1), ok. 0,2 mg/dm3. Jony metali ciężkich są kancerogenne i teratogenne, a w agroekosystemach dodatkowo mogą one obniżać wartość biologiczną produktów i surowców roślinnych. Do usuwania jonów metali ciężkich i amonowego najczęściej wykorzystuje się metody adsorpcyjne i wymianę jonową2-4). Ze względu na dużą pojemność adsorpcyjną, zdolności molekularno-sitowe, znaczną selektywność w stosunku do jonów metali ciężkich i amonu oraz odporność na działanie kwasów i podwyższonej temperatury naturalne sorbenty nieorganiczne są materiałami wykorzystywanymi do realizacji tych procesów. Stężenie jonów metali ciężkich w ści[...]

Badania nad możliwością zagospodarowania odpadowego azotanu(V) magnezu


  Przedstawiono możliwości zastosowania azotanu( V) magnezu w produkcji nawozów mineralnych w kraju, a także metody wytwarzania soli magnezu stosowanych jako nawozy mineralne (azotan(V) magnezu i siarczan(VI) magnezu). Omówiono podstawowe właściwości fizykochemiczne azotanu(V) magnezu. Na podstawie przeprowadzonych badań roztwarzania odpadowego azotanu(V) magnezu w zależności od temperatury, pH i rodzaju kwasu wykazano, że czynniki te mają decydujący wpływ na czystość otrzymanego roztworu. Zdecydowanie najlepsze wyniki można uzyskać w wyniku rozpuszczania odpadowego azotanu(V) magnezu w wodzie. W wyniku obniżenia wartości pH poniżej 4,0 zawartość jonów Mg(II) wzrasta do 6,4%. Natomiast zastosowanie 50-proc. roztworu HNO3 lub H2SO4 powoduje wzrost ilości jonów magnezu jedynie o 7%. Ponadto, po dodaniu wody zawartość jonów Fe(III) jest nieznaczna, podczas gdy zastosowanie kwasu azotowego(V) lub siarkowego( VI) powoduje wzrost zanieczyszczenia roztworu przez jony Fe(III) o 10%. Waste Mg(NO3 )2 was purified by dissoln. in H2O and concd. HNO3 and H2SO4 (50%) to remove Fe(III) ions. Use of H2O was the most efficient. Zgodnie z Dyrektywą IPPC1) przemysł chemiczny, w tym nawozowy, powinien wytwarzać swoje produkty tak, by nie stanowiły one Prof. dr hab. Zbigniew HUBICKI w roku 1969 ukończył studia na Wydziale Matematyczno- Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Marii Curie- Skłodowskiej w Lublinie. Jest kierownikiem Zakładu Chemii Nieorganicznej na Wydziale Chemii tej uczelni. Specjalność - chemia i technologia pierwiastków ziem rzadkich, metody separacji związków nieorganicznych i organicznych oraz ochrona środowiska. Zakład Chemii Nieorganicznej, Wydział Chemii, Uniwersytet Marii Curie- Skłodowskiej, pl. M. Skłodowskiej 2,20-031 Lublin, tel.: (81) 537-55-11, fax: (81) 533-33-48, e-mail: zbigniew.hubicki@poczta.umcs.lublin.pl * Autor do korespondencji: aUniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin; bInstytut Nawozów Sztucznych, P[...]

Ekstraction of noble metals by using Cyanex 302 Ekstrakcja jonów metali szlachetnych za pomocą Cyanexu 302 DOI:10.15199/62.2015.5.9


  Cyanex 302 was used for removal of noble metal ions from their nitrate and hydrochloricnitrate solns. Extn. factors and isotherms of the extn. of Pt(IV), Pd(II), Au(III) were detd. by at. absorption spectroscopy. Extn. efficiency of noble metal ions increased in series: Pt(IV) < Pd(II) < Au(III). Zbadano przydatność ekstrahenta Cyanex 302 do wydzielania mikroilości jonów złota(III), platyny(IV) oraz palladu(II) z roztworów chlorkowych o stężeniu HCl 0,1-8,0 M i chlorkowoazotanowych o sumarycznym stężeniu 1 M. Określono wpływ makroskładników, takich jak chlorek miedzi(II), glinu(III) i niklu(II) na wydzielanie mikroilości badanych jonów metali szlachetnych. Metale szlachetne, takie jak platyna, pallad i złoto są często stosowane m.in. w procesach katalitycznych, stomatologii, elektronice, do wyrobu biżuterii, ogniw paliwowych i konwertorów spalin samochodowych. Mnogość zastosowań i ubożenie naturalnych źródeł powoduje, że ceny tych metali są wysokie, a ich wtórny odzysk staje się ekonomicznie uzasadniony. Odzysk metali szlachetnych ze źródeł wtórnych może być realizowany metodą pirometalurgiczną lub hydrometalurgiczną. W metodzie pirometalurgicznej ograniczeniem są wysokie koszty energii potrzebnej do realizacji procesu. Z kolei metoda hydrometalurgiczna wymaga zastosowania selektywnych metod wydzielania, takich jak ekstrakcja lub wymiana jonowa. Znanych jest wiele ekstrahentów stosowanych do wydzielania jonów metali szlachetnych1), takich jak pierwszo-, drugo- i trzeciorzędowe aminyalifatyczne oraz czwartorzędowe sole amoniowe2), pochodne pirydyny3), a także sulfotlenki alkilowe4). Szczególną grupę stanowią związki fosforoorganiczne, które można podzielić na dwie grupy: ekstrahenty chelatujące Cyanex 272, Cyanex 301, Cyanex 302 i ekstrahenty solwatujące Cyanex 921, Cyanex 923 oraz Cyanex 471X. W literaturze dostępne są informacje na temat ekstrakcji jonów metali za pomocą Cyanexu 302. Stosowano go m.in. do ekstrakcji U(VI) z[...]

 Strona 1