Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Joanna Horoszkiewicz-Janka"

Content of mycotoxins in winter wheat seeds from various cultivation systems Zawartość mikotoksyn w ziarnie pszenicy ozimej pochodzącym z różnych systemów uprawy DOI:10.15199/62.2016.7.22


  The contents of deoxynivalenol and zearalenone mycotoxins in the seeds of winter wheat cultivated in tillage and no-tillage systems after various forecrops and fungicides sprayed were detd. The highest content of deoxynivalenol was found in the seeds cultivated in the no-tillage system. The max. contents of deoxynivalenol and zearalenone were lower than that permitted by the European Union regulations. Przedstawiono wyniki badań zawartości mikotoksyn (deoksyniwalenol i zearalenon) w ziarnie pszenicy ozimej uprawianej w systemie orkowym i bezorkowym. Pszenica uprawiana była po różnych przedplonach i opryskiwana fungicydami. Fungicydy w pełnej zarejestrowanej dawce stosowano w konwencjonalnym systemie uprawy, a w pozostałych systemach obniżono dawkę fungicydu. Zawartość deoksyniwalenolu była największa w ziarnie pszenicy ozimej, która uprawiana była bezorkowo. Nie stwierdzono w badanych próbach ziarna pszenicy ozimej pochodzącej z różnych systemów uprawy przekroczenia dopuszczalnych przez UE norm zawartości deoksyniwalenolu i zearalenonu. Metabolity (mikotoksyny) wytwarzane przez grzyby są niebezpieczne dla zdrowia ludzi i zwierząt. Do najważniejszych metabolitów wytwarzanych przez grzyby rodzaju Fusarium w zbożach należy deoksyniwalenol (DON) i zearalenon (ZEA)1). Ważną chorobą powodowaną przez grzyby rodzaju Fusarium, głównie F. graminearum Schwabe i F. culmorum (WG Smith) oraz F. avenaceum (Corda ex Fr.) Sacc. jest fuzarioza kłosów. Duży ud[...]

The impact of surfactants on efficiency of the triazole fungicides Wpływ związków powierzchniowo czynnych na skuteczność fungicydów z grupy triazoli DOI:10.15199/62.2016.6.10


  Three triazole fungicides (epoxiconazole, metconazole and tebuconazole) used in protection of cereals were studied for activity in controlling the Fusarium avenaceum, Fusarium culmorum and Fusarium graminearum species in presence of adiuvants (polyether-substituted trisilane, ethoxylated isodecyl alc., Me ester of rapeseed oil). Metkonazol together with the ethoxylated alc. showed the highest fungistatic activity. Przedstawiono wyniki porównawczych badań aktywności in vitro trzech substancji czynnych fungicydów z grupy triazoli, używanych w ochronie zbóż do zwalczania fuzariozy kłosów zbóż. Były to syntetyczne substancje czynne: epoksykonazol, metkonazol i tebukonazol. Aktywność badanych związków była zróżnicowana. Najsilniejszym działaniem fungistatycznym cechował się metkonazol, niezależnie od gatunku grzyba. Najsłabsze działanie w stosunku do zwalczanych grzybów wykazywał epoksykonazol. Etoksylowany alkohol izodecylowy użyty w mieszaninie z epoksykonazolem i tebukonazolem najskuteczniej ograniczał wzrost grzybni F. avenaceum, F. culmorum oraz F. graminearum. Obserwowano obniżenie skuteczności ocenianych kombinacji w zahamowaniu wzrostu grzybni w mieszaninach, w których użyto ester metylowy oleju rzepakowego w przypadku każdej z badanych substancji. Fuzarioza kłosów to choroba powodowana przez grzyby z rodzaju Fusarium, która istotnie pogarsza jakość ziarna zbóż ze względu na mykotoksyny. Grzyby z rodzaju Fusarium mogą wytwarzać mykotoksyny o różnym stopniu toksyczności. Zalicza się do nich m.in. deoksyniwalenol (DON), niwalenol (NIV), zearalenon (ZEA) i moniliformine (MON)1). W ochronie roślin stosuje się adiuwanty w celu zmodyfikowania właściwości biologicznych substancji czymnnej lub zmiany cech fizykochemicznych cieczy użytkowej2). Wyniki badań prowadzonych w Polsce i na Świecie wskazują, że zarówno pobieranie i efekt zwilżenia powierzchni roślin, jak i [...]

Effectiveness of selected fungicides as function of physical properties of their solution Skuteczność wybranych fungicydów w zależności od właściwości fizycznych roztworu DOI:10.15199/62.2016.7.24


  Three active substances of com. fungicides used for rapeseed protection (thiophanate-methyl, tebuconazole, prochloraz) were modified by addn. of com. adjuvants (trisiloxane with polyether substituents, ethoxylated isodecyl alc., rapeseed oil Me ester) and studied in vitro for growth limitation of pathogen mycelia (Botrytis cinerea, Sclerotinia sclerotiorum, Alternaria brassicicola). The growth was limited when ethoxylated isodecyl alc. was added to the active ingredients. The addn. of the rapeseed oil Me ester resulted in a decrease in the fungicidal activity of the agents. Oceniono skuteczność substancji czynnych fungicydów stosowanych w ochronie rzepaku (tiofanat metylowy, tebukonazol, prochloraz) w zależności od dodatku adiuwanta (trisiloksan z podstawnikami polieterowymi-100%, etoksylowany alkohol izodecylowy-90%, metylowany ester oleju rzepakowego- 95%). Wpływ kombinacji tych środków na ograniczanie wzrostu grzybni patogenów oceniano w warunkach in vitro. Do badań wybrano izolaty Botrytis cinerea, Sclerotinia sclerotiorum i Alternaria brassicicola. Mieszaniny substancji czynnych z etoksylowanym alkoholem izodecylowym wykazały największą skuteczność ograniczania rozwoju grzybni wszystkich patogenów. Modyfikacja fizycznych właściwości roztworu przy użyciu metylowanego estru oleju rzepakowego powodowała z reguły obniżenie skuteczności działania badanych substancji czynnych. Rzepak jest ważną gospodarczo rośliną uprawną w Polsce. Porażany może być przez wielu sprawców chorób, w tym przez Botrytis cinerea (szara pleśń), Sclerotina sclerotiorum (zgnilizna twardzikowa) i Alternaria brassicicola (czerń krzyżowych)1). Intensywność występowania chorób zależy od wielu czynników, m.in. od biologii patogena, uprawianych odmian, warunków klimatycznych, a także od elementów agrotechniki i ochrony roślin2). W uprawie rzepaku często pojawia się konieczność ograniczania występowania sprawców chorób, a tym samym ich negatywnego wpływ[...]

Ograniczanie wzrostu Colletotrichum lupini przy użyciu wybranych substancji czynnych fungicydów w warunkach in vitro DOI:10.15199/62.2017.6.29


  Antraknoza łubinu, powodowana przez grzyb Colletotrichum lupini, to ważna choroba wielu gatunków łubinu1). Jest szczególnie groźna w uprawach łubinu żółtego (Lupinus luteus) i białego (L. albus). Porażone przez patogena rośliny mają zniekształcone pędy i strąki, na których występują charakterystyczne jasnobrunatne lub łososiowe plamy. Nasiona, jeśli zostaną wytworzone, są drobne, często również porażone przez tego patogena łubinu. Pojawienie się choroby na plantacji w sprzyjających dla patogena warunkach pogodowych (duża wilgotność oraz umiarkowana temperatura) może powodować straty plonu o znaczeniu gospodarczym2, 3). Najskuteczniejszą metodą walki z antraknozą łubinu jest stosowanie odpowiednich fungicydów. Przez lata jedyne dostępne środki chemiczne przeznaczone do stosowania przeciwko antraknozie łubinu były oparte na chlorotalonilu, substancji czynnej z grupy ftalanów. W grudniu 2016 r. zarejestrowano również środek zawierający tiofanat metylowy, należący do benzymidazoli4). W związku z możliwością uodpornienia się grzybów na stosowanie tej samej substancji czynnej przez dłuższy czas, zwraca się uwagę na możliwość wykorzystania substancji z różnych grup chemicznych. Chlorotalonil jest substancją, która charakteryzuje się małym ryzykiem powstania odporności populacji grzybów patogenicznych5), jednak w celu uzyskania pełnej ochrony roślin należy stosować go łącznie z fungicydem o działaniu układowym ze względu na działanie powierzchniowe substancji czynnej. Takim działaniem charakteryzuje się tiofanat metylowy, jednak w jego przypadku ryzyko pojawienia się odpornych populacji patogenów jest wysokie6). Joanna Horoszkiewicz-Jankaa,*, Agn[...]

Wpływ dodatku adiuwantów na skuteczność fungicydów w ograniczaniu wzrostu patogenów w warunkach in vitro DOI:10.15199/62.2018.7.19


  W celu ograniczania strat plonu w uprawie rzepaku, w okresie wegetacji konieczna jest jego ochrona za pomocą fungicydów. Poza dobrze znanymi substancjami czynnymi z grup strobiluryn, triazoli, benzimidazoli i imidazoli, do zwalczania S. sclerotiorum w rzepaku rekomendowane są karboksyamidy z grupy SDHI (succinate dehydrogenase inhibitors), np. pirydynyloetylobenzamidy i orto-fenyloamidy. Możliwość wykorzystania w ochronie fungicydów bazujących na substancjach z nowej grupy chemicznej ma istotne znaczenie w przeciwdziałaniu i ograniczaniu pojawienia się odpornych populacji grzybów patogenicznych, w tym również S. sclerotiorum1-6). Substancje czynne fungicydów charakteryzują się różnymi mechanizmami działania w stosunku do grzybów chorobotwórczych. Four adjuvants were added to azoxystrobin, fluopyram, and isopyrazam fungicides applied to protect rapeseed from Sclerotinia sclerotiorum to improve their efficiency. The adjuvants based on mixed ethoxylated isodecyl and fatty alcs. were the most effective. Azoxystrobin was the least effective in limiting the growth of the fungi but when it was applied in combination with adjuvants, the highest fungistatic activity was obsd. Ethoxylated isodecyl and fatty alcs. were the most efficient adjuvants of the fungicides used. Oceniano skuteczność działania substancji czynnych (azoksystrobina, fluopyram, izopirazam) stosowanych w ograniczaniu wzrostu kolonii grzyba Sclerotinia sclerotiorum w zależności od właściwości fizykochemicznych roztworu modyfikowanego wybranymi adiuwantami. Badania wykazały istotny wzrost skuteczności działania substancji czynnych w ograniczaniu wzrostu grzybni po zmianie właściwości fizykochemicznych roztworu. Najsilniejsze działanie wykazały substancje w mieszaninie z etoksyaInstytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy, Poznań bUniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu Effect of adjuvants added to fungicides on the effectiveness of in vitro fungi grow control [...]

 Strona 1