Wyniki 1-10 spośród 27 dla zapytania: authorDesc:"Piotr Woyciechowski"

O porównywaniu charakterystyk środowiskowych wyrobów Komentarz do artykułu z nr 9/2017 miesięcznika "Materiały Budowlane" DOI:


  Zdużymzainteresowaniemprzeczytałem artykuł autorstwa dr. inż. Michała Piaseckiego, pt. Analiza środowiskowa spoiwa hydraulicznego na bazie popiołu lotnego z energetyki na podstawie normy PN-EN 15804, zamieszczony w nr 9/2017 (str. 124 - 126) miesięcznika "Materiały Budowlane". Zagadnienie tzw. charakterystyki środowiskowej wyrobów budowlanych, wyrażanej w postaci deklaracji środowiskowych EPD, jest niewątpliwie jednym z kluczowych elementów zrównoważonego budownictwa. Rola deklaracji środowiskowych w kształtowaniu rynku wyrobów budowlanych będzie coraz większa, a w przyszłości stanie się z pewnością jednym z czynników decydujących o kierunkach materiałowo-technologicznego rozwoju budownictwa. Sposób tworzenia deklaracji środowiskowej wyrobu budowlanego jest dość precyzyjnie uregulowany, w tym przedewszystkimnormą PN-EN15804, która pozwala wyznaczyć charakterystyki środowiskowe różnych wyrobów w sposób zapewniający ich bezpośrednią porównywalność. Wątpliwości budzą jednak sposoby takiego porównywania. Warto w tym miejscu przytoczyć sformułowanie z artykułu L. Czarneckiego, z udziałem współautorów - w tym dr. M. Piaseckiego (Inżynieria i Budownictwo (68), 18-21), że charakterystyki ś[...]

Metody oceny przebiegu karbonatyzacji betonu

Czytaj za darmo! »

Karbonatyzacja to zespół przemian fizykochemicznych betonu pod wpływem długotrwałego oddziaływania dwutlenku węgla, który jest stale obecny w powietrzu atmosferycznym, a także w atmosferze wewnętrznej obiektów budowlanych. W atmosferze objętościowa zawartość CO2 wynosi ok. 0,03%, ale w rejonach przemysłowych bądź w ciągach komunikacyjnych może wynosić 0,3%, a lokalnie nawet więcej. Tak [...]

Beton wałowany jako nawierzchnia dróg lokalnych


  WPolsce od wielu lat znana jest technologia wykonania dróg z tzw. betonu lanego. Obecnie nikt nie zaprzecza takim zaletom nawierzchni betonowych, jak: trwałość, niskie koszty eksploatacji czy odporność na koleinowanie. Ale czy jedyną technologią wykonywania nawierzchni betonowych jest stosowanie tzw. betonu lanego? Czy możliwe jest połączenie zalet eksploatacyjnych nawierzchni betonowych z zaletami technologicznymi nawierzchni asfaltowych, takimi jak:możliwość szybkiego udostępnienia nawierzchni do ruchu, możliwość poruszania się po świeżo wykonanej nawierzchni czy brak konieczności deskowania krawędzi nawierzchni? Okazuje się, że tak! Wymienione zalety łączy w sobiemało znana w Polsce technologia wykonania nawierzchni z betonu wałowanego Roller Compacted Concrete (RCC). Liderem w wykonywaniu nawierzchni z betonu wałowanego są Stany Zjednoczone i Kanada. W tych krajach technologia ta jest powszechnie znana, stosowana i rozwijana od ponad 30 lat. Znalazła zastosowanie głównie w budowie nawierzchni dróg lokalnych (low spead road), placów postojowych imanewrowych, nabrzeży portowych, lotnisk, a także tam i zapór wodnych. W Europie technologia betonu wałowanego stosowana jest we Francji, Niemczech i Belgii. Głównie wykonywane są nawierzchnie dróg lokalnych oraz podbudowy pod nawierzchnię autostrad i dróg ekspresowych. Beton wałowany charakteryzuje się małą zawartością wody zarobowej. Świeża mieszanka betonowa konsystencją przypomina wilgotny grunt. Skład betonu wałowanego w porównaniu z tradycyjnym ma wyższy punkt piaskowy, wysoką zawartość w kruszywie frakcji pylastych (< 0,075 mm) 2 ÷ 8%, nieco mniejszą zawartość cementu przy porównywalnych klasach wytrzymałości. Beton wałowany rozkłada się za pomocą ciężkich rozkładarek do asfaltu, [...]

Przyczyny pylenia posadzki przemysłowej w hali magazynowej


  Posadzki wykonywane z betonu najczęściej są eksploatowane w pomieszczeniach przemysłowych lub magazynowych. W takich warunkach posadzka poddawana jest intensywniejszym i większym obciążeniom statycznym czy dynamicznym niż ma to miejsce w przypadku posadzek w budownictwie ogólnym. Istotny wpływ na posadzkę przemysłową mają również oddziaływania chemiczne, które często występują w warunkach przemysłowych. Poprawne wykonanie posadzki przemysłowej [1] wiąże się z uwzględnieniem uwarunkowań, wynikających m.in. z technologii prowadzenia robót, stosowanych materiałów czy zmiennych warunków prowadzenia robót. Wadą posadzki jest dowolna jej niezgodność ze specyfikacją techniczną. Wynika z tego, że jeśli "niedoskonałość" posadzki nie narusza specyfikacji, to nie można jej uznać za wadę [2], dlatego też w specyfikacji technicznej powinno być w jasny sposób określone, co można uznać za wadę. Takie podejście pozwoliłoby ograniczyć sytuacje sporne pomiędzy uczestnikami procesu budowlanego. Wady posadzek w ujęciu ogólnym przedstawiono na schemacie. Wady o charakterze estetycznymsą najłatwiejsze do identyfikacji, jednakże ustalenie przyczyn powstania danej niedoskonałości posadzki wymaga szczegółowej analizy czynników, które mogły mieć potencjalny wpływ na uwidocznienie wady. Jedną z najbardziej uciążliwych wad estetycznych dla użytkownika posadzki jest pylenie. Jego przyczyny to: ● niedostateczna jakość zastosowanych materiałów, przede wszystkim betonu lub powłoki mineralnej; ● technologia wykonania posadzki oraz warunki temperaturowe w czasie wykonywania i pielęgnacji; ● niezgodna z przeznaczeniem eksploatacja, w tymprzekroczenie dopuszczalnych obciążeń lub zastosowanie niewłaściwych zabiegów utrzymania czystości. Diagnostyka przy ocenie posadzek Prawidłowa ocena posadzek betonowych wymaga przeanalizowania faktycznego stanu posadzki oraz przeprowadzenia niezbędnych badań. Wady estetyczne oraz geometryczne posadzki[...]

Ocena wpływu klasy pielęgnacji na wybrane właściwości eksploatacyjne betonu


  Warunkiem zapewnienia trwałości betonu jest prawidłowa pielęgnacja. Beton niepielęgnowany lub pielęgnowany nieprawidłowo ma osłabioną warstwę powierzchniową. Wynika to z fizykochemicznych zjawisk, związanych z przepływem wilgoci oraz strumienia ciepła, przy czym skala zagrożeń wynikających z każdego z tych czynników związana jest z warunkami klimatycznymi. Wtemperaturze otoczenia ponad +10 °C dominują zjawiska związane z niedostatkiem wilgoci, przy czym ewentualne skutki błędów są tym groźniejsze, im wyższa temperatura otoczenia, w której prowadzone są roboty betoniarskie i im większa siła wiatru.Wobniżonej temperaturze zapewnienie właściwych warunków wilgotnościowych jest równie ważne, ale znaczenia nabiera pielęgnacja cieplna. W ekstremalnych przypadkach efekty błędów pielęgnacji mogą być zauważone w krótkim czasie, często jednak są ukryte w strukturze betonu i ujawniają się podczas jego eksploatacji, zmniejszając trwałość. Jednym z głównych defektów jest wzrost porowatości warstwy powierzchniowej betonu (tzn. otuliny zbrojenia), która pogarsza jej właściwości ochronne i szczelność [1]. W efekcie pogorszeniu ulegają cechy mechaniczne warstwy przypowierzchniowej betonu, a także wodoszczelność, mrozoodporność, odporność chemiczna, w tym odporność na wnikanie chlorków i karbonatyzację. Wpływ ten jest większy w przypadku betonów zawierających dodatki mineralne, stosowane jako zamiennik części cementu. Istotny jest także poziom wskaźnika w/c: w przypadku średniej i małej jego wartości rola pielęgnacji jest szczególnie ważna ze względu na uzyskanie optymalnej struktury warstwy powierzchniowej, a w przypadku dużego w/c rola pielęgnacji maleje [2]. Zasady pielęgnacji betonu wg PN-EN 13670:2011 Zgodnie z PN-EN 13670:2011 [3]młody beton powinien być pielęgnowany, aby zminimalizować skurcz plastyczny, zapewnić odpowiednią wytrzymałość powierzchniową oraz trwałość strefy powierzchniowej. Pielęgnacja powinna obejmowa[...]

Prefabrykacja betonowa jakość, trwałość, różnorodność


  Historia współczesnej prefabrykacji betonowej liczy ponad 100 lat i obejmuje wiele osiągnięć i wzlotów, a także i upadków. W Polsce rozwój prefabrykacji miał charakter skokowy. W dwudziestoleciu międzywojennym rozwinęła się głównie gałąź prefabrykacji nazywanej obecnie infrastrukturalną (ok. 200 zakładów prefabrykacji w 1939 r. produkujących elementy infrastruktury drogowej i technicznej). W latach 60. i 70. XX w. wielki boom przeżywała tzw. wielka płyta, której zła sława (syndrom 3D - dirty, dangerous, difficult) pokutuje niezasłużenie do dziś w obiegowej opinii laików. Warto zaznaczyć, że polskie stereotypowe myślenie o wadach wielkiej płyty nie wynika z niewłaściwej koncepcji tego rodzaju budownictwa, ani nawet nie ze złych rozwiązań ówczesnych systemów prefabrykacji, ale z, typowych w owym czasie, braków dbałości o jakość materiałów, tolerowania błędów i bylejakości, a także projektowania monotonnych obiektów. Pomimo tych zarzutów budynki wielkopłytowe projektowane wówczas na okres użytkowania krótszy niż 50 lat z reguły nadal zachowują użyteczność i bezpieczeństwo, wymagając jedynie dostosowania do coraz ostrzejszych standardów energetycznych stawianych obiektom budowlany[...]

Prefabrykaty betonowe w budownictwie przemysłowym DOI:10.15199/33.2015.02.10


  W artykule scharakteryzowano współczesne budownictwo przemysłowe z betonu prefabrykowanego. Przedstawiono asortyment wyrobów prefabrykowanych stosowanych w tej gałęzi budownictwa, na przykładzie krajowych realizacji. Słowa kluczowe: prefabrykacja betonowa, budownictwo przemysłowe. Abstract. In the paper the modern precast concrete industrial structures were characterized. The variety of precast elements available in this branch of industry was presented and described, on the basis of domestic realizations. Keywords: precast concrete, industrial structures.Prefabrykowane elementy betonowe znajdują zastosowanie w wielu gałęziach budownictwa [2, 3],m.in. publicznym, infrastrukturalnym oraz przemysłowym (rysunek 1). Zastosowanie prefabrykacji pozwala na osiągnięcie wielu korzyści, takich jak: zwiększenie efektywności wykonywania elementów powtarzalnych w konstrukcji, dzięki uniezależnieniu prac betoniarskich od warunków atmosferycznych; wyeliminowanie wykonywania deskowań oraz zbrojenia elementów w warunkach budowy, a także przerw technologicznych związanych z osiągnięciemprzezmłody beton wymaganej wytrzymałości. Uzyskuje się również wyższą jakość elementów ze względu na stosowanie zakładowej kontroli produkcji w wytwórni prefabrykatów. Budownictwo przemysłowe Do obiektów przemysłowych można zaliczyć przede wszystkimwszelkiego rodzaju budowle przemysłowe produkcyjne, energetyczne, budynki i hale magazynowe, centra logistyczne, budynki produkcyjne przeznaczone dla rolnictwa, zbiorniki, kontenery, obiekty infrastruktury transportowej (dworce, zajezdnie, garaże, stacje obsługi), handlowo- usługowe, stacje benzynowe i inne. Konstrukcje prefabrykowanemogą być betonowe,stalowelub,zdecydowanierzadziej, drewniane. Wymienione typy budowli z reguły stanowią obiekty o nośnym szkielecie złożonym ze słupów, belek i dźwigarów, a także płyt stropowych.Elementy ścienne pełnią funkcję osłonową, spotykane są także systemy oparte n[...]

Prefabrykacja betonowa w zrównoważonym budownictwie DOI:10.15199/33.2018.11.03


  Mogą 1) PolitechnikaWarszawska;Wydział Inżynierii Lądowej *) Adres do korespondencji: gad@il.pw.edu.pl DOI: 10.15199/33.2018.11.03 Prefabrykacja betonowa w zrównoważonym budownictwie dr inż. Grzegorz Adamczewski1)*) dr hab. inż. Piotr Woyciechowski, prof. PW1) Fot. 1. Obiekt magazynowy oraz biurowy o konstrukcji szkieletowej Fot. 2. Stopy i stoposłupy 15 Prefabrykacja w budownictwie - TEMAT WYDANIA www.materialybudowlane.info.pl ISSN 0137-2971, e-ISSN 2449-951X 11 ’2018 (nr 555) one być produkowane o rozpiętości większej niż 30 m, przy czym, ze względu na koszt, najbardziej popularne są o rozpiętości 18 ÷ 25 m. Rozstaw dźwigarów jest uzależniony od rodzaju zastosowanego pokrycia. Dźwigarymają z reguły przekrój dwuteowy, a płatwie prostokątny, trapezowy lub teowy.Konstrukcja dachuwykonana ze strunobetonowych dźwigarówi płatwi pozwala na łatwe uzyskanie wymaganej odporności ogniowej oraz długiej żywotności, bez konieczności konserwacji. Elementy stropowe. Wstropach pośrednich obiektów przemysłowo-handlowych mamy na ogół do czynienia z dużymi obciążeniami użytkowymi, wymaganiami dotyczącymi odporności ogniowej i dużą rozpiętością międzypodporową. Stosowane są płyty pełne, kanałowe, typu TT oraz typu filigran. Sprężone płyty pełne są preferowane szczególnie przy budowie mieszkań i hoteli, gdzie ceniona jest bezspoinowa gładka powierzchnia spodu płyty. Ze względu namałą rozpiętość takie elementy nie są zazwyczaj stosowane w obiektach handlowych i przemysłowych. Płyty typu filigran wykonywane są jako jednoosiowe tradycyjne lub sprężone, o szerokości do 3mi zbrojone kratownicą. Płyty te są szczególnie przydatne w przypadku skomplikowanego rzutu stropu. Sprężone płyty kanałowe wykonuje się o wysokości 150 - 500 mm i szerokości do 1,2m. Strunbetonowe płyty kanałowe umożliwiają osiągnięcie rozpiętości do 20 m. Wprzypadku dwużebrowych płyt TT (fotografia 4) o rozstawie żeber nośnych 1,2 m lub zmiennym w zal[...]

Rola pielęgnacji w kształtowaniu trwałości betonu


  Ogólnie przyjęte w technologii betonu definicje pielęgnacji betonu [1, 2] określają ją jako zabiegi podejmowane od chwili ułożenia i zagęszczenia mieszanki betonowej, mające na celu zapewnienie prawidłowego przebiegu procesów hydratacji cementu i w efekcie uzyskanie w określonym czasie betonu o wymaganych właściwościach. Zabiegi te obejmują utrzymanie odpowiedniej temperatury i wilgotności betonu oraz jego ochronę przed szkodliwymi oddziaływaniami, takimi jak np. czynniki atmosferyczne i mechaniczne. Istotne znaczenie z punktu widzenia pielęgnacji mają także inne działania, w tym tzw. pielęgnacja wewnętrzna, a także oddziaływania na beton w okresie formowania (np. środki antyadhezyjne do urządzeń formujących) oraz w okresie początkowego dojrzewania, np. wspomaganie dojrzewania betonu przez obróbkę cieplną lub domieszki chemiczne, schładzanie masywów betonowych (rysunek 1). Zwykle w praktyce pielęgnacja jest postrzegana przede wszystkim jako działania zabezpieczające przed negatywnymi skutkami doraźnymi, takimi jak rysy skurczowe, osłabienie warstwy powierzchniowej oraz obniżeniem wytrzymałości. Równie istotne jest rozważenie skutków długoterminowych, wynikających z prawidłowej pielęgnacji. Najistotniejszy z nich to zapewnienie trwałości betonu. Pielęgnacja a trwałość betonu Prawidłowa pielęgnacja betonu wpływa korzystnie na jego trwałość. Beton niepielęgnowany lub pielęgnowany nieprawidłowo narażony jest na wiele zjawisk fizykochemicznych, których konsekwencją jest osłabienie warstwy powierzchniowej. Zjawiska te związane są z dwoma głównymi czynnikami: przepływem wilgoci i przepływem strumienia ciepła, przy czym skala zagrożeń wynikających z każdego z tych czynników związana jest z warunkami klimatycznymi. W warunkach wiosenno-letnich (temperatura otoczenia ponad +10 °C) dominujące są zjawiska związane z deficytem wody, przy czym istotność zagadnienia rośnie wraz ze wzrostem temperatury otoczenia, w[...]

Badania trwałości betonu cementowego w środowisku kwasowym


  Poprawa chemoodporności betonów cementowych jest obecnie przedmiotem zainteresowania producentów wyrobów z betonu, a także wielu badań publikowanych w literaturze krajowej i zagranicznej. Zauważalna jest tendencja poprawiania ochrony materiałowo- strukturalnej, niezależnie od ewentualnego stosowania ochrony powierzchniowej, która jest znacznie łatwiejsza w aplikacji, a także umożliwia wykonanie zabezpieczenia nawet po zakończeniu właściwego etapu realizacji inwestycji (często w trybie interwencyjnym, po zaistnieniu uszkodzeń). Ochrona materiałowo-strukturalna zwiększa koszt materiałowy inwestycji, ale jest korzystna z punktu widzenia zapewnienia trwałości układu, a także kosztów ewentualnej naprawy. W przypadku uszkodzenia powłoki spowalnia postęp degradacji podłoża, zapewnia lepszą jakość naprawianej powierzchni, a tym samym obniża nakłady oraz stopień skomplikowania procesu przygotowania naprawy. Jest to tym bardziej istotne, im trudniejsze, bardziej wytężone są warunki pracy materiału. Artykuł poświęcony jest kształtowaniu i ocenie odporności matrycy betonu na niszczące oddziaływanie kwasów, stanowiących jedno z najbardziej agresywnych środowisk w stosunku do kompozytów cementowych. W przypadku kompozytu cementowego w zasadzie trudno jest mówić o dużej odporności na niszczące działanie kwasów. Matryca cementowa, która składa się przede wszystkim z uwodnionych krzemianów, glinianów i żelazoglinianów wapnia oraz wodorotlenku wapnia, jest nieodporna na działanie kwasów - mocnych i słabych, organicznych i nieorganicznych. Kwasy mocne (np. kwas solny, kwas siarkowy, kwas azotowy) reagują praktycznie ze wszystkimi składnikami matrycy i mogą prowadzić do całkowitego rozpadu betonu. Kwasy słabe nieorganiczne (np. kwas węglowy, siarkowodór) reagują tylko z wodorotlenkiem wapnia. Działanie kwasów organicznych jest zróżnicowane. Niektóre z nich (np. kwas octowy, kwas humusowy, kwas mlekowy) są agresywne wobe[...]

 Strona 1  Następna strona »