Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Paulina Supel"

Use of a two-component, mineral-bacterial biofertilizer in cultivation of ornamental plants Zastosowanie dwuskładnikowego bionawozu bakteryjno-mineralnego w uprawie roślin ozdobnych DOI:


  Peat substrate was doped with modified SiO2 (up to 25% by vol.) and Rhizobium sp. soil bacteria (up to 1% by vol.) sep. or jointly and used for the cultivation of marigold and begonia. The nos. of bacteria in the soil and the plant height were detd. at weekly intervals. After 8 weeks, mass of plants, no. of flowers and the concs. of P, K, Fe and N in the substrates and in the leaves were detd. for each variant of cultivation. For 2-component fertilizer, any adverse effect of SiO2 on bacterial viability was not obsd. Two-component fertilizer showed a particularly positive influence on the no. of flowers of marigold and begonia plants. The joint action of the bacteria and 5% SiO2 on begonia culture resulted in increased concn. of sol. forms of P, K and Fe in the substrate. Opracowany na bazie modyfikowanej krzemionki i bakterii glebowych Rhizobium sp. bionawóz zastosowano jako środek wspomagający uprawę roślin ozdobnych: begonii stale kwitnącej (Begonia xsemperflorens) i aksamitki rozpierzchłej (Tagetes patula L.). Określano wpływ bionawozu na wzrost, rozwój i kwitnienie roślin, analizowano stężenie rozpuszczalnych form wybranych składników pokarmowych w podłożu, zawartość tych składników w liściach, badano również dynamikę populacji bakterii glebowych, w tym zaszczepionych drobnoustrojów rodzaju Rhizobium. Bionawóz i jego poszczególne składniki pozytywnie działały na wzrost i kondycję badanych roślin, a także polepszały warunki uprawowe zastosowanego podłoża torfowego. Obserwowano przypadki współdziałania zmodyfikowanej krzemionki oraz komponentu mikrobiologicznego, dającego skumulowany, korzystny efekt poprawiający wybrane parametry upraw. Zastosowany bionawóz wydaje się być dogodną alternatywą dla konwencjonalnych metod mineralnego nawożenia roślin. Żyzność gleb w warunkach intensywnej produkcji rolniczej prowadzonej bez właściwego zaopatrzenia w nawozy organiczne przy równocześnie zachodzących procesach wymycia, i[...]

Dynamika zmian mikrobioty środowiska sianokiszonek przygotowanych z zastosowaniem folii nowej generacji DOI:10.15199/62.2018.8.18


  Pasze pochodzące z łąk i pastwisk, konserwowane w formie kiszonek, stanowią doskonałe źródło energii, białka, witamin oraz składników mineralnych dla zwierząt gospodarskich, zapewniając produkcję dobrej jakości mięsa i mleka1-3). Procesy kiszenia z zastosowaniem folii do przykrywania zbiorników lub owijania bel rozpowszechniły się w latach 80. i 90. XX w., pozwalając na lepszą konserwację materiału paszowego na okres zimowy oraz na uniezależnienie składowania od warunków pogodowych czy też dostępnej przestrzeni magazynowej4-7). W Europie użycie folii do produkcji kiszonek stało się powszechne i spowodowało przeznaczenie na ten cel prawie połowy tworzyw sztucznych wykorzystywanych w rolnictwie7). Ważną cechą folii kiszonkarskiej jest jej grubość, rozciągliwość, wytrzymałość na nacisk, odporność na uszkodzenia i promieniowanie UV oraz nieprzepuszczalność dla powietrza i wody tak, aby wewnątrz beli wytworzyły się warunki odpowiednie dla przebiegu fermentacji prowadzonej przez bakterie kwasu mlekowego1, 3, 8). Dobrej jakości folia powinna także wykazywać wysoką trwałość, pozwalającą na ochronę bel przez co najmniej rok od owijania, a najkorzystniej aż do okresu skarmienia9). Jednocześnie, wytwarzany podczas kiszenia produkt musi spełniać odpowiednie wymagania jako pasza wysokojakościowa i wysokoenergetyczna. Dodatkowo, sianokiszonka powinna charakteryzować się obecnością licznych bakterii kwasu mlekowego oraz niską zawartością pleśni, drożdży i bakterii tlenowych10-13). Obecnie w praktyce rolniczej wykorzystywane są głównie folie produkowane na bazie polimerów polietylenowych, spełniające wszystkie wymagane kryteria jakościowe, jednakże nastręczające trudności z ich utylizacją po zakończeniu przechowywania balotu. Ponowne wykorzystanie produktu jest bowiem niemożliwe ze względu na duże zabrudzenia glebą i pozostałościami kiszonkarskimi1, 14). Dodatkowy problem stanowi uciążliwe dla środowiska, długotrwałe składowanie zużytej folii[...]

 Strona 1