Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Maria Rajkiewicz"

Biodegradowalne materiały polimerowe

Czytaj za darmo! »

Skrobię termoplastyczną (TPS) plastyfikowano gliceryną w procesie wytłaczania i zastosowano do wytwarzania biodegradowalnych kompozytów z polimerami syntetycznymi i poliestrem alifatycznym (PEA). Scharakteryzowano właściwości fizyczne TPS i kompozytów TPS/PEA oraz ich strukturę metodami SEM, WAXS i spektrofotometrii FTIR. Oznaczono odporność kompozytów skrobiowych na działanie amyloglukozydazy. Dokonano przeglądu metod przerobu skrobi. Thermoplastic potato starch was prepard. by coextrusion with glycerol and used for manufg. biodegradable composites by compounding with poly(butylene terephthalate). The starch and the composites were studied for structure by IR spectroscopy. The mech. properties of the products were also detd. The composites consisted of 2 immiscible phases [...]

Właściwości mechaniczne i morfologia kompozytów termoelastoplastów z montmorylonitem modyfikowanym polimerem rozpuszczalnym w wodzie


  Opracowano procedury interkalacji montmorylonitu sodowego polimerem rozpuszczalnym w wodzie oraz zbadano właściwości mechaniczne i morfologię kompozytów termoelastoplastów: triblokowego kopolimeru butadienowo- styrenowego (SBS) oraz mieszaniny PP/ EPDM sieciowanej dynamicznie (TPV) z niewielkimi ilościami interkalowanego montmorylonitu. Montmorylonit sodowy interkalowano dekstryną żółtą N i plastyfikowano glicerolem. Proces interkalacji prowadzono w środowisku wodnym. Badania WAXS wykazały rozsunięcie odległości międzywarstwowej montmorylonitu. Zbadano wpływ napełniacza na właściwości mechanicznie termoelastoplastów (SBS, TPV). Stwierdzono wzmacniające działanie interkalowanego montomrylonitu. Obok kompozytów interkalowanych otrzymano w niektórych przypadkach kompozyty eksfoliowane. Na montmorillonite (MT) was intercalated with the yellow dextrin plasticized with glycerol and used as a filler (1-4% by mass) for manufg. styrene-butadiene-styrene copolymer and dynamically crosslinked polypropylene/ethylenepropylene- diene blend matrix composites. For comparison, a com. amminium salt-modified MT was also used as Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Zamiejscowy Elastomerów i Technologii Gumy, Piastów Cezary Dębek*, Maria Rajkiewicz Właściwości mechaniczne i morfologia kompozytów termoelastoplastów z montmorylonitem modyfikowanym polimerem rozpuszczalnym w wodzie Mechanical properties and morphology of thermoelastoplast composites with montmorillonite modified with a water-soluble polymer Prof. dr hab. inż. Maria RAJKIEWICZ ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej. Tytuł doktora habilitowanego nauk chemicznych uzyskała na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Obecnie jest kierownikiem Zespołu Projektów Badawczych w Instytucie Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników w Piastowie. Specjalność - technologia polimerów. Oddział Zamiejscowy Elastomerów i Techn[...]

Wielowarstwowe wyroby tkaninowo-gumowe


  Wyroby tkaninowo-gumowe mają strategiczne znaczenie dla gospodarki. W wyrobach tych, gdy tkaniny gumowane stanowią główny element, wykorzystuje się wzmacniające właściwości tkaniny oraz odporność powłoki gumowej na warunki użytkowania i wpływ środowiska. O trwałości tych wyrobów, na równi z właściwościami obu łączonych materiałów, decyduje adhezja między nimi. W praktyce produkcyjnej i w pracach badawczych zwiększenie wytrzymałości połączenia włókien chemicznych z elastomerami osiąga się, stosując impregnację adhezyjną kordów lub tkanin w kąpielach RFL (rezorcyna, formaldehyd, lateks). Nowszym, mniej kłopotliwym i rozwijanym ostatnio sposobem jest wprowadzenie bezpośrednio do mieszanki kauczukowej specjalnych substancji zwanych promotorami adhezji11). Ten carboxylated butadiene-acrylnitrile rubber comps. were prepd. by mixing the resp. rubbers with S (6%) and an accelerator (0.5-2.5%) and vulcanized at 160°C by using a com. rheometer. The vulcanizates were studied for mech. properties. The tensile strength and the Schopper abrasivity increased and optimum vulcanization time, Shore hardness and permanent strain after compression decreased with the increasing S content. The Mooney plasticity, relative elongation, elasticity modulus, ageing resistance, and brittleness temp. did not depend on the rubber compd. compn. Sieciowanie elastomerów może być konwencjonalne (z zastosowaniem siarki i przyspieszaczy) i niekonwencjonalne z zastosowaniem niekonwencjonalnych substancji sieciujących. Stosując metodę aInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Zamiejscowy Elastomerów i Technologii Gumy, Piastów; bPolitechnika Łódzka Maria Rajkiewicza, *, Ludomir Ślusarskib Wielowarstwowe wyroby tkaninowo-gumowe Multilayer textil-rubber goods Prof. dr hab. inż. Ludomir ŚLUSARSKI jest absolwentem Politechniki łódzkiej. Jest pracownikiem Instytutu Technologii Polimerów i Barwników tej uczelni. Tytuł profesora zwyczajne[...]

Otrzymywanie częściowo usieciowanych mieszanek uszczelniających za pomocą wytłaczarki dwuślimakowej współbieżnej DOI:10.15199/62.2018.10.31


  Celem badań było opracowanie technologii wytwarzania nowych mas uszczelniających, mogących znaleźć zastosowanie m.in. w budownictwie oraz przemyśle motoryzacyjnym. Kauczuk butylowy, ze względu na parafinowy charakter, cechuje się dobrą odpornością na działanie czynników atmosferycznych oraz relatywnie niskim kosztem. Dodatkowo, ze względu na swoją naturalną kleistość, jest on atrakcyjnym surowcem do produkcji klejów oraz materiałów uszczelniających. Pierwsze masy uszczelniające na bazie kauczuku butylowego otrzymano w połowie XX w. Od tego czasu mieszanki uszczelniające były stosowane jako systemy rozpuszczalnikowe. Ze względu na rozcieńczenie, masa elastomerowa zawierająca kauczuk o dużej masie cząsteczkowej nie sprawiała problemów przy aplikacji. Obecnie, ze względu na dbałość o środowisko naturalne, rozwiązania z zastosowaniem rozpuszczalników organicznych tracą na znaczeniu1). Kolejnym etapem rozwoju mas uszczelniających było zastosowanie ich w postaci bezrozpuszczalnikowych szczeliw termoplastycznych. Masy elastomerowe dostępne na rynku detalicznym oferowane są najczęściej w postaci wstęg i sznurów. Ze względu na termoplastyczny charakter szczeliwa, kohezja jego spada wraz ze wzrostem temp.. Górny zakres pracy typowych szczeliw jest ograniczony temp. ok. 100°C. W podwyższonych temperaturach mieszanki tracą swoje właściwości elastyczne i są podatne na płynięcie2). Kohezja szczeliwa w podwyższonej temperaturze spada, powodując możliwość rozszczelnienia połączenia w normalnych warunkach pracy akcesoriów dachowych (80-100°C). Badania rynkowe wskazują na konieczność przeprowadzenia prac badawczych w zakresie polepszenia mechanicznych właściwości mas uszczelniających. 1784 97/10(2018) Table 2. Variables Tabela 2. Parametry zmienne Obroty ślimaków, rpm 200 250 300 Wydajność, kg/h 350 400 450 Dodatek SP-1055[...]

Kompozytowe termoplastyczne uszczelniacze butylowe o zwiększonej odporności na wysoką temperaturę DOI:10.15199/62.2018.11.31


  Materiałem tradycyjnie stosowanym w uszczelnieniach połączeń dachowych, takich jak połączenia świetlików, kominów lub okien dachowych jest ołów. Ze względu na swoją plastyczność i łatwą obróbkę, uszczelnienia wykonane z niego bardzo dobrze dopasowują się do uszczelnianych powierzchni, osłaniają dodatkowo przed warunkami atmosferycznymi oraz nie odkształcają się pod wpływem temperatury. Niestety, kontakt z ołowiem jest szkodliwy dla zdrowia. Przedłużona lub powtarzająca się ekspozycja prowadzi do uszkodzenia systemu nerwowego, nerek i krwi oraz może powodować raka1). Z tego powodu poszukuje się nowych rozwiązań, które pozwoliłyby zastąpić ołów w pokryciach dachowych. Istnieją na rynku kołnierze dachowe, w których warstwa ołowiu zastąpiona została warstwą aluminium2) lub rozwiązania bazujące na metalowej siatce pokrytej od wierzchniej strony tworzywem polimerowym3, 4) lub metalizowaną folią5). Chociaż materiały zastępujące ołów mają do pewnego stopnia właściwości zbliżone do uszczelnień wykonanych z ołowiu, zazwyczaj ustępują mu plastycznością i zdolnością do dopasowania się do powierzchni. W przypadku zastosowania uszczelniacza butylowego z taśmą ołowianą, po dopasowaniu taśmy do powierzchni, materiał uszczelnienia nie jest narażony na naprężenia, zapobiega wyłącznie przedostawaniu się wody. W przypadku pokryć elastycznych, jak np. aluminium lub siatka metalowa, uszczelniacz narażony jest na naprężenia. Szczególnie w miesiącach letnich, gdy temperatura pokrycia dachu może osiągać 90-100°C, mięknienie uszczelniacza może powodować zniszczenie połączenia między materiałem wierzchnim a pokryciem dachowym. Jednym z rozwiązań tego problemu jest zwiększenie odporności uszczelniacza na działanie temperatur w tym zakresie. W ramach projektu opracowano termoplastyczne, samoprzylepne mieszanki uszczelniające mogące mieć zastosowanie w aplikacjach o ciągłej temperaturze pracy sięgającej 80-100°C. Część doświadczalna Surowce Do przygotowan[...]

Wielowarstwowe wyroby tkaninowo-gumowe


  Wyroby tkaninowo-gumowe mają strategiczne znaczenie dla gospodarki. W wyrobach tych, gdy tkaniny gumowane stanowią główny element, wykorzystuje się wzmacniające właściwości tkaniny oraz odporność powłoki gumowej na warunki użytkowania i wpływ środowiska. O trwałości tych wyrobów, na równi z właściwościami obu łączonych materiałów, decyduje adhezja między nimi. W praktyce produkcyjnej i w pracach badawczych zwiększenie wytrzymałości połączenia włókien chemicznych z elastomerami osiąga się, stosując impregnację adhezyjną kordów lub tkanin w kąpielach RFL (rezorcyna, formaldehyd, lateks). Nowszym, mniej kłopotliwym i rozwijanym ostatnio sposobem jest wprowadzenie bezpośrednio do mieszanki kauczukowej specjalnych substancji zwanych promotorami adhezji. Instytut Przemysłu Gumowego w 2004 r. uzyskał patent nr 187854 na ten proces. Carboxylated (CH2=CH2)2/CH2=CHCN rubber was blended with ZnO and a coumarone resin, studied for rheolog. properties and used for rubberizing polyamide polyester fabrics. After vulcanization, mech. properties of the multilayer textile-rubber laminates were detd. by std. methods. A good adhesion of the rubber to the fibers used was achieved. Wyroby przemysłu gumowego w większości przypadków to wyroby gumowo-tekstylne. Mają one strategiczne znaczenie dla gospodarki kraju, dotyczą bowiem takich dziedzin, jak transport (opony), przemysł wydobywczy, budownictwo i przetwórstwo rolno-spożywcze (taśmy przenośnikowe), przemysł motoryzacyjny (pasy klinowe i zębate, uszczelki), węże, membrany. Jako element stanowiący jedną z wielu części wyrobu, tkaniny techniczne gumowane używane są do konfekcjonowania opon, węży, taśm transporterowych, pasków linowych i płaskich pasków napędowych. Płaskie pasy napędowe przeznaczone są dla przemysłu maszynowego i elektromaszynowego (napęd obrabiarkitokarki, automaty tokarskie, frezarki, wiertarki, szlifierki, napęd pras, elektrowni wodnych), przemysłu lekkiego (zgrzeblarki, p[...]

Radiacyjna modyfikacja elastomerów


  Techniki radiacyjne pozwalają w wygodny sposób indukować w materiałach wolne rodniki i inne centra reaktywne, które w przypadku polimerów mogą inicjować tworzenie wiązań poprzecznych. W ten sposób można w korzystny sposób zmieniać właściwości wielu materiałów polimerowych. Klasycznym przykładem zastosowania promieniowania jonizującego w przetwórstwie tworzyw sztucznych jest radiacyjne sieciowanie polietylenu. Jest to jak na razie jedyny polimer, którego obróbka radiacyjna zrobiła prawdziwą karierę komercyjną. Przy stałym postępie w dziedzinie konstrukcji akceleratorowych podobne korzyści praktyczne można uzyskać z radiacyjnej modyfikacji elastomerów. A review, with 16 refs. Ogłaszając 2011 r. Międzynarodowym Rokiem Chemii Zgromadzenie Narodów Zjednoczonych przypomniało o jubileuszu stulecia przyznania Marii Skłodowskiej-Curie Nagrody Nobla z chemii. W specjalnym numerze Analytical and Bioanalytical Chemistry1) poświęconemu wspomnianym jubileuszom autorzy zwracają uwagę, że początków chemii radiacyjnej polimerów można szukać w publikacji, która ukazała się w Biuletynie Francuskiej Akademii Nauk w 1929 r. Maria Skłodowska-Curie po raz pierwszy przedstawiła wówczas krzywe tzw. radiacyjnej inaktywacji, co po latach zaowocowało praktycznym zastosowaniem promieniowania jonizującego do sterylizacji wyrobów medycznych jednorazowego użytku, produkowanych z materiałów polimerowych. Poszukiwania tworzyw sztucznych odpornych na działanie promieniowania gamma i wiązki elektronów doprowadziły następnie do odkrycia zjawiska radiacyjnego sieciowania polietylenu (PE). Okazało się nieoczekiwanie dla ówczesnych badaczy, że w wyniku obróbki radiacyjnej polimery mogą ulegać nie tylko degradacji, ale także tworzyć wiązania poprzeczne. Radiacyjne sieciowanie polimerów Poprzez radiacyjne sieciowanie tworzyw polimerowych można polepszać ich właściwości mechaniczne i termiczne, odporność aInstytut Chemii i Techniki Jądrowej, Warszawa; bInstytut In[...]

Thermoplastic composites made of polypropylene and ethylene/octene elastomer. Kompozyty termoplastyczne z polipropylenu i kauczuku etylenowo-oktenowego


  Three com. ethene/n-octene copolymers (I) were blended with a com. isotactic polypropylene (II), grafted/crosslinked with mixts. of unsatd. silanes and (PhCMe2O)2O under conditions of reactive extrusion at 170-1900C and studied for mech. properties, thermal stability and microstructure. The composite materials consisted of a semicryst. II matrix and dispersed small particles of crosslinked I. The best mech. properties were achieved when the II/I mass ratio was 55/45. Badano strukturę i właściwości fizyczne termoplastycznych wulkanizatów (TPE-V) wytworzonych w procesie reaktywnego przetwórstwa polipropylenu (PP) i elastomeru etylenowo-oktenowego (EOE) w stopie, z zastosowaniem układu sieciującego. Metodami DMTA, SEM i DSC wykazano, że otrzymane dynamicznie wulkanizaty stanowią typowy układ dyspersyjny, w którym semikrystaliczny PP tworzy fazę ciągłą, a fazę zdyspergowaną tworzą cząsteczki usieciowanego elastomeru etylen-okten, które pełnią rolę modyfikatora właściwości i stabilizatora dwufazowej struktury. Stwierdzono, że zarówno właściwości mechaniczne, jak i termiczne zależą � od udziału elastomeruw kompozycjach, poddanych działaniu naprężeń mechanicznych i temperatury. Najlepsze wyniki uzyskano dla szczepionych/usieciowanych kompozycji o składzie iPP/EOE-55/45%. Elastomery termoplastyczne (TPE) stanowią nową klasę materiałów polimerowych, łączących cechy usieciowanych chemicznie kauczuków z łatwością przetwarzania i recyklingu termoplastów1-8). Charakterystyczne cechy TPE to mikroniejednorodność fazowa i specyficzna morfologia domenowa. Ich właściwości są pośrednie i zawierają się pomiędzy tymi, jakimi charakteryzują się polimery tworzące fazę sztywną i elastyczną. Właściwości TPE, niezależnie od ich typu i budowy, są zatem funkcją rodzaju, struktury i udziału obu faz, charakteru i wartości oddziaływań międzyfazowych oraz sposobu połączenia faz w układzie. Postęp w dziedzinie TPE wiąże się z badaniami ukierunkowanymi[...]

 Strona 1