Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Jakub Sikora"

Applicability of food industry organic waste for methane fermentation Przydatność odpadów organicznych z przemysłu spożywczego w procesie fermentacji metanowej DOI:10.15199/62.2017.3.38


  Wastes from broccoli and carrot processing and solid fractions of their fermentation were studied for elementary compn. The contents of N in the solids from MeH fermentations were higher than in the natural fertilizers. The contents of other elements (including the heavy metals) did not exceed their contents in the natural fertilizers. Therefore, the digestates can be used for fertilizing in agriculture. Poddano analizie odpady z brokułów i marchwi oraz poferment pochodzący z fermentacji metanowej tych odpadów. W próbkach oznaczono zawartość makroelementów (Ca, P, Na, K, S i Mg) oraz pierwiastków śladowych (Cu, Zn, Fe i Mn, Cr, Ni, Pb i Cd, Sr i B). W pofermentach stwierdzono bardzo duże zawartości azotu. Zawartości pierwiastków w surowych odpadach przed procesem fermentacji były znacznie większe niż w pofermentach. Zawartości badanych makroelementów w pofermentach (szczególnie N i S) wskazują na ich dobrą jakość z punktu widzenia przeznaczenia na cele nawozowe. Zawartości mikroelementów w badanych pofermentach są mniejsze niż spotykane w nawozach naturalnych. Zawartości mikroelementów w pofermentach były klikakrotnie większe niż w odpadach surowych. Ich ilości nie przekraczały jednak dopuszczalnych wartości dla nawozów organicznych. Zagospodarowanie odpadów z przemysłu spożywczego stanowi ważny problem. Pomimo że zawierają one znaczne ilości materii organicznej oraz makroelementów, w dalszym ciągu znaczna ich część jest utylizowana w sposób nieracjonalny. Najczęściej wykorzystywaną metodą utylizacji tych odpadów jest składowanie lub odprowadzanie w postaci ciekłej do oczyszczalni ścieków. Konieczność poszukiwania alternatywnych źródeł energii oraz substytutu nawozów naturalnych na obszarach o niskim pogłowiu zwierząt zwraca uwagę na potencjał tych odpadów w zakresie pozyskiwania energii oraz nawożenia. Wykorzystanie tych odpadów do produkcji biogazu, a następnie wykorzystanie uzyskanego pofermentu do nawożenia może sta[...]

Zgazowanie odpadów z przemysłowego przetwórstwa karpia DOI:10.15199/62.2017.11.12


  Odzysk energii z odpadów jest strategicznym elementem gospodarki odpadami współczesnego świata i jest nieodłącznym ele 2276 96/11(2017) biogazu na cele energetyczne, najistotniejszym jego składnikiem jest metan, natomiast pozostałe gazy stanowią balast, pogarszając walory użytkowe produktu finalnego z fermentacji metanowej8-10). Podczas powstawania biogazu z materii organicznej najpierw zachodzi w fermentorze faza hydrolizy. Jest to rozkład białek, tłuszczów oraz węglowodorów przy współudziale zewnątrzkomórkowych enzymów. Białka ulegają hydrolizie do aminokwasów, wielocukry do cukrów prostych, a tłuszcze do alkoholi wielowodorotlenowych i kwasów tłuszczowych. Po fazie hydrolizy następuje faza acidogenna, w której zachodzi rozkład produktów hydrolizy do krótkołańcuchowych kwasów organicznych. Następnym etapem jest faza acetogenna, podczas której odpowiednie gatunki bakterii przetwarzają wyższe kwasy organiczne do kwasu octowego, ditlenku węgla i wodoru. Czwartym etapem zachodzącym w fermentorze jest faza metanogenna. To produkcja metanu przez bakterie metanowe. W tej fazie powstaje metan z octanów lub alkoholi, przy czym ok. 30% metanu powstaje w wyniku redukcji ditlenku węgla wodorem. Celem badań było określenie ilości oraz jakości wydzielanego biogazu podczas fermentacji metanowej podłoży skomponowanych na bazie odpadów przemysłowych powstałych podczas filetowania karpia na cele wędzarnicze. W badaniach do określenia ilości wydzielanego biogazu wykorzystano statyczną fermentację metanową. W zależności od składu ilościowego i jakościowego związków budujących materię organiczną poddawaną fermentacji, efektywność tego procesu jest zróżnicowana. Optymalizacja procesu związana jest ze zwiększaniem ilości węgla poddawanego procesowi metanogenezy10). Aby proces metanogenezy mógł zachodzić sprawnie i efektywnie, materiał poddany fermentacji musi charakteryzować się odpowiednimi właściwościami, wśród których najważniejszy jest stosu[...]

Modelowanie wpływu warunków meteorologicznych na pracę siłowni wiatrowej DOI:10.15199/48.2017.12.31

Czytaj za darmo! »

Bardzo istotnym aspektem zmian zachodzących w ostatnich latach w polskim systemie elektroenergetycznym jest dynamiczny rozwój źródeł generacji rozproszonej związanej z odnawialnymi źródłami energii. Z informacji opublikowanych przez Urząd Regulacji Energetyki wynika, że, moc zainstalowana odnawialnych źródeł energii wyniosła na koniec marca 2017 roku 8440,459 MW. Największy udział mocy w odnawialnych źródłach energii w Polsce posiadała energetyka wiatrowa i było to 5813,236 MW. Na kolejnych miejscach znalazły się elektrownie na biomasę (1297,970 MW) i wykorzystujące hydroenergię (993,992 MW). Wraz z dynamicznym rozwojem mocy zainstalowanej w silnikach wiatrowych coraz częściej pojawia się pytanie na temat faktycznego wykorzystania zainstalowanej mocy [2 - 4,15]. W opracowaniach dotyczących kalkulacji kosztów bardzo często przyjmuje się, że siłownia będzie pracowała przez 2300 godzin w roku tj. 26%. Z danych Polskich Sieci Elektroenergetycznych [5] wynika, że stopień wykorzystania mocy zainstalowanej zawodowych siłowni wiatrowych w Polsce, liczony jako stosunek energii wyprodukowanej przez źródła wykorzystujące energię z wiatru do teoretycznie maksymalnej ich generacji, za 2016 rok wyniósł 23%, a za 2015 rok - 25%. Z badań Płaneta i Sobótki [6] wynika, że w Polce w miejscach uznawanych za dobre do budowy siłowni wiatrowych wskaźniki wykorzystania elektrowni mogą zawierać się w przedziale od 6 do 26%, a czas trwania ciszy wiatrowej może wynosić nawet 180 dni. Kolejną bardzo istotną kwestia dla pracy siłowni wiatrowej i stopnia wykorzystania jej przyłącza do sieci elektroenergetycznej jest zmienność wytwarzania energii elektrycznej w czasie. Do czerwca 2017 roku maksymalna moc generowana w elektrowniach wiatrowych miała miejsce 3 I i wyniosła ona ponad 5000 MW, przy ok. 5800 MW mocy zainstalowanej (wykorzystanie ponad 86%) [5]. Niestety takich dni w roku jest bardzo mało i już 7 stycznia rejestrowano godziny, w których sum[...]

Określenie potencjału biogazowego masy odpadowej z przetwórstwa skór DOI:10.15199/48.2017.12.40

Czytaj za darmo! »

Ochrona środowiska przyrodniczego jest głównym celem wielu spotkań, wykładów czy konferencji. Narastające zanieczyszczenie powietrza w całej Polsce, jest powodem powstania różnych problemów, chorób i motywacją a nawet koniecznością do wprowadzenia innowacyjnych rozwiązań które pomogą dbać o środowisko i jakość powietrza którym oddychamy. Zastosowanie odnawialnych źródeł energii, do wytwarzania energii elektrycznej czy np. ciepłej wody użytkowej przy użyciu rozwiązań dużo mniej inwazyjnych dla środowiska niż tradycyjne już przestarzałe piece węglowe i inne paleniska produkujące ogromną ilość zanieczyszczeń. Oprócz kolektorów słonecznych, ogniw fotowoltaicznych albo wiatraków jednym ze źródeł energii odnawialnej są biogazownie a konkretnie produkowany w nich biogaz [1]. Biogaz jest mieszaniną gazów powstających w procesie biologicznym, występującym zarówno naturalnie jak i przy pomocy człowieka. w przyrodzie mamy z nim do czynienia np. w żwaczach przeżuwaczy, na dnie mórz czy na torfowiskach, natomiast człowiek może wyprodukować go w biogazowniach, które są potocznie zwanymi betonowymi krowami ze względu na zasadę działania która jest zbliżona do tej występującej u zwierząt [2]. Proces fermentacji odbywa się w środowisku beztlenowym, przy odpowiedniej temperaturze i przy określonej wilgotności, taki gaz składa się głownie z metanu i dwutlenku węgla w proporcjach około dwóch do jednego. Oprócz tego znajdują się śladowe ilości innych związków takich jak siarkowodór, amoniak czy wodór które również powstają w procesie produkcji natomiast są traktowane jako zanieczyszczenia czy substancję nie pożądane [3]. Biogaz zanim zostanie wykorzystany jako paliwo do generatorów produkującyvh energię elektryczną, musi zostać oczyszczony. Zawartość siarkowodoru mogła by doprowadzić do korozji silnika co niosło by za sobą wielkie konsekwencje zarówno związane z przestojem biogazowni jak i z dużymi stratami finansowymi, dlatego oczyszczanie [...]

 Strona 1