Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"Ryszard Pilawka"

Jednoskładnikowe kleje epoksydowe o wysokiej odporności termicznej

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad zastosowaniem kompleksów kationów metali z imidazolem jako utwardzaczy o charakterze utajonym do sieciowania żywic epoksydowych oraz nad wpływem ich użycia na wytrzymałość na ścinanie łączeń klejowych w temperaturze pokojowej i podwyższonej. Otrzymano utwardzacze utajone na bazie kompleksów imidazolu i kationów metali przy stosunku molowym 2:1 i 4:1. Badano czas życia kompozycji, proces sieciowania oraz wytrzymałość na ścinanie (łączeń aluminiowych) w temperaturze pokojowej i w 120°C. Użycie badanych kompleksów jako środków sieciujących powoduje wydłużenie czasu życia kompozycji do miesiąca, a w przypadku kompleksu imidazolu i miedzi(II) przy udziale molowym 2:1 do 3 miesięcy w porównaniu z klejami sieciowanymi samym imidazolem, nie obniżając wytrzymałości na ścinanie w temperaturze pokojowej i podwyższonej. Six latent curing agents were prepd. by complexing Cu(II), Ni(II) and Co(II) ions with 1-butylimidazole (1:2 or 1:4 mole ratio) in aq. soln. for 30 min. The agents were then used for curing a com. epoxy resin in adhesive joints (Al plates) at 140°C for 4 h. The complexing of 1-butylimidazole (1:2) resulted in a small increase in the shear strength of the joints and a substantial prolongation of the pot life time of the compn. Dostępne na rynku kleje epoksydowe są z reguły klejami dwuskładnikowymi. W czasie przygotowania kompozycji należy z dużą dokładnością wymieszać składniki kleju, wprowadzając do żywicy ze środkami modyfikującymi (składnik I) konwencjonalne utwardzacze, głównie alifatyczne i aromatyczne aminy lub imidazole (składnik II). W celu wyeliminowania tej niedogodności prowadzone są prace badawcze nad opracowaniem kompozycji jednoskładnikowych z utajonymi środkami sieciującymi. W artykule zestawiono wyniki prac badawczych związanych z opracowaniem sposobu syntezy nowej grupy utwardzaczy opartych na imidazolach (kompleksach metali i imidazolu) 1-11) oraz określeniem ich prz[...]

Pochodne imidazolu jako przyspieszacze procesu sieciowania kompozycji izocyjanianowo-epoksydowych


  Przedstawiono wyniki badań nad zastosowaniem 1-podstawionych pochodnych imidazolowych jako przyspieszaczy procesu sieciowania kompozycji izocyjanianowo-epoksydowych o udziale molowym grupy izocyjanianowej do epoksydowej 2:1. Składnik diizocyjanianowy stanowił alifatyczny diizocyjanian trimetyloheksametylenu (TMDI), który jest znacznie mniej reaktywny niż diizocyjaniany aromatyczne (np. diizocyjanian toluilenu). Użycie 1-podstawionych pochodnych imidazolu (w ilości 0,5-2,0 cz. mas. w odniesieniu do żywicy epoksydowej) powoduje znaczne przyspieszenie procesu sieciowania, wpływając na obniżenie zarówno temperatury początku tego procesu, jak i punktu żelowania kompozycji. 1-Me and 1-Et imidazoles were added (0.5 to 2.0 parts per 100 parts) to a mixt. of epoxy resin and trimethylhexamethylene diisocyanate (1:2 mole ratio) to accelerate the curing. The addn. resulted in a decreasing the temp. of exothermic effect and gel point of the mixt. W różnych gałęziach przemysłu (m.in. w przemyśle samochodowym, elektromaszynowym i elektronicznym) prowadzone są ciągłe poszukiwania materiałów o wysokiej odporności termicznej. Jedną z grup materiałów spełniających te wymogi są układy żywic epoksydowych z diizocyjanianami. Z uwagi na stosunkowo wysoką temperaturę niekatalizowanego utwardzania kompozycji izocyjanianowo-epoksydowych oraz potrzebę sterowania przebiegiem reakcji chemicznych w układzie izocyjanian/ epoksyd w kierunku uzyskania możliwie dużej zawartości pierścieni oksazolidonowych oraz izocyjanurowych w strukturze usieciowanego materiału, war[...]

Wpływ rodzaju kationu metalu i pochodnych imidazolowych na czas życia kompozycji epoksydowych oraz wytrzymałość połączeń klejowych na ścinanie


  Przedstawiono wyniki prac związanych z możliwością zastosowania kompleksów kationów metali i pochodnych imidazolu jako środków sieciujących o charakterze utajonym, służących do utwardzania żywic epoksydowych. Otrzymano utwardzacze utajone na bazie kompleksów imidazolu i kationów metali przy stosunku molowym 4:1. Badano czas życia kompozycji, proces sieciowania metodą mikrokalorymetrii skaningowej DSC, spektrofotometrii w podczerwieni FTIR oraz reometrii przy użyciu aparatu ARES. Dodatkowo wyznaczono wytrzymałość na ścinanie łączeń klejowych uzyskanych po wymieszaniu składników oraz po 1 i 3 miesiącach przechowywania samej kompozycji klejowej. Użycie badanych kompleksów jako środków sieciujących spowodowało wydłużenie czasu życia kompozycji do 2 tygodni w przypadku kompleksów 1-butyloimidazolu oraz do trzech miesięcy w przypadku zastosowania kompleksów 2-etyloimidazolu. Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Ryszard Pilawka*, Honorata Mąka Wpływ rodzaju kationu metalu i pochodnych imidazolowych na czas życia kompozycji epoksydowych oraz wytrzymałość połączeń klejowych na ścinanie Effect of metal cation type and imidazole derivatives on pot life time of epoxy compositions and shear strength of adhesive joints Mgr inż. Honorata MĄKA w roku 2008 ukończyła studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej. Obecnie jest doktorantką w Zakładzie Technologii Materiałów Polimerowych Instytutu Polimerów Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Specjalność - technologia chemiczna. Laboratorium Analizy Termicznej, Instytut Polimerów, Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, ul. Pułaskiego 10, 70-322 Szczecin, tel.: (91) 449-48-35, fax: (91) 449-42-47, e-mail: Ryszard.Pilawka@zut.edu.pl Dr inż. Ryszard PILAWKA w roku 1998 ukończył studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej, obecnie Zachodniopomo[...]

Effect of cellulose fibers on thermal strength of thermoplastic starch. Wpływ dodatku włókien celulozowych na wytrzymałość termiczną skrobi termoplastycznej


  Com. starch was compounded with cellulose fibers (up to 30% by mass), plasticized with glycerol (20% by mass), granulated by extrusion at 80-120°C and screw speed 60-100 rpm, and finally studied for thermal decompn. by thermogravimetry in air (up to 1173 K). Three-stage decomposition was obsd. During the 1st stage (up to 473 K), only weak chem. bonds were destroyed. During the 2nd stage (up to 673K), the composite material was oxidized mainly to CO2. During the 3rd stage, combustion of C took place. Decompn. rate consts., reaction orders, activation energies and pre-exponential factors were calcd. from the exptl. data. The addn. of fibers resulted in a decrease in thermal resistance of the composite material. Przedstawiono wyniki badań derywatograficznych, które pozwoliły określić energię aktywacji rozkładu oraz dobrać odpowiedni model kinetyczny procesu zgodnie z zaleceniami ICTAC "Kinetics Committee recommendations for performing kinetic computations on thermal analysis data". Energię aktywacji rozkładu obliczono wykorzystując metodę obliczeniową Coasta i Redferna dla rzędu reakcji 0,5-2,5. Model kinetyczny procesu dekompozycji określono poprzez przybliżenie Criado i równanie Senuma i Yanga. W czasie rozkładu aUniwersytet Przyrodniczy, Lublin, bZachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Tomasz Oniszczuka,*, Ryszard Pilawkab Effect of cellulose fibers on thermal strength of thermoplastic starch Wpływ dodatku włókien celulozowych na wytrzymałość termiczną skrobi termoplastycznej Please cite as: Przem. Chem. 2013, 92, 2, 265. Dr inż. Ryszard PILAWKA w roku 1998 ukończył studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej, obecnie Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Stopień doktora otrzymał w 2004 r. na Wydziale i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej (obecnie ZUT). Pracuje w Zakładzie Technologii Materiałów Polimerowych, Instytutu Po[...]

Effect of powdered pine bark on thermal resistance of thermoplastic starch. Wpływ dodatku mielonej kory sosnowej na wytrzymałość termiczną skrobi termoplastycznej


  Com. starch was compounded with powdered pine bark (up to 30% by mass), plasticized with glycerol (20% by mass), granulated by extrusion at 80-120°C (screw speed 60-100 rpm) and finally studied for thermal behavior in air. Three-stage decompn. was obsd. Up to 473 K, weak chem. bonds were destroyed only. Up to 673K, the composite material was oxidized. At higher temps., the combustion of org. matter and C took place. Decompn. rate constants, reaction orders, activation energies and pre-exponential factors were calcd. from the exptl. data. The addn. of fibers resulted in a decrease in thermal resistance of the composite material. Przedstawiono wyniki termiczno-dynamicznej analizy termicznej (DMA) oraz badań derywatograficznych (TGA), które pozwoliły określić temperaturę zeszklenia i energię aktywacji procesu rozkładu oraz dobrać odpowiedni model kinetyczny procesu. Energię aktywacji rozkładu obliczono metodą Coasta i Redferna dla rzędu reakcji 0,5-2,5 (dla jednej szybkości ogrzewania 10°C). Model kinetyczny procesu dekompozycji określono poprzez przybliżenie Criado oraz równanie Senuma i Yanga. W czasie rozkładu obserwowano 3 zakresy przemian, dla których wyznaczono energie aktywacji rozkładu. Największą odpornością termiczną odznaczają się materiały otrzymane z samej skrobi termoplastycznej, natomiast wprowadzenie mielonej kory sosnowej nieznacznie zmniejsza odporność termiczną materiałów.Obserwuje się zmianę modelu kinetycznego rozkładu z D1 na F1 lub R3 wraz ze zwiększającym się udziałem mielonej kory sosnowej. Celem modyfikacji skrobi, w tym skrobi pszenicznej, jest jej dostosowanie do warunków procesów technologicznych w celu zapewnienia odpowiedniej jakości produktu podczas składowania i przechowywania1, 2). Struktura chemiczna skrobi pozwala na wprowadzenie w niej takich zmian, które zmniejszają lub usuwają wady ograniczające możliwość jej stosowania. [...]

Mechanical properties of photoreactive pressure-sensitive adhesives with N-vinylpyrrolidone Właściwości mechaniczne fotoreaktywnych klejów samoprzylepnych z N-winylopirolidonem DOI:10.15199/62.2016.6.30


  Cohesion, adhesion and shrinkage of title N-vinylpyrrolidone- contg. (1-10% by mass) adhesives crosslinked with varying doses of UV radiation 15-50 mJ/cm2 were detd. The increasing radiation doses resulted in increasing the cohesion and decreasing the tack and adhesion. The lowest value of shrinkage was obsd. for the adhesive contg. 2% of N-vinylpyrrolidone. Przedstawiono wyniki badań wpływu N-winylopirolidonu (promotor adhezji) na kohezję, adhezję, kleistość i skurcz klejów. Badania przeprowadzono na 6 kompozycjach ze zmiennym udziałem promotora adhezji (0-10% mas.). Zaobserwowano wzrost wartości adhezji, kleistości oraz kohezji wraz ze wzrostem stężenia N-winylopirolidonu w kompozycji. Skurcz kompozycji z dodatkiem promotora adhezji uległ zahamowaniu po 7 dniach. Samoprzylepne kleje stosowane jako materiały do produkcji taśm montażowych, samoprzylepnych etykiet, folii ochronnych oraz folii dekoracyjnych są klejami, które dzięki swoim lepkosprężystym właściwościom mogą być użyte do połączeń, w których istotną rolę odgrywa samoprzylepność, zarówno w trakcie aplikacji, jak i w gotowym połączeniu1). Fotoreaktywne poliakrylany należą do najmłodszej grupy surowców w sektorze klejów samoprzylepnych2). Ich synteza polega na klasycznej polimeryzacji rodnikowej prowadzonej w organicznych rozpuszczalnikach, które w późniejszym etapie produkcyjnym mogą być odzyskane i zawrócone do syntezy. Fotoreaktywność kleju uzyskuje się poprzez zastosowanie monomerów akrylanowych mających w swojej strukturze fotoreaktywne grupy chro[...]

Badanie procesu sieciowania mieszanin żywica epoksydowa/żywica winyloestrowa


  Przedstawiono wyniki badań procesu sieciowania kompozycji epoksydowo-winyloestrowych z różnymi układami środków sieciujących. Proces sieciowania badano metodą mikrokalorymetrii skaningowej oraz reometrii przy użyciu reometru naprężeniowego typu ARES. Określenie zależności lepkości od temperatury w czasie sieciowania mieszanin z żywic reaktywnych pozwoliło wyjaśnić zjawiska zachodzące podczas tego procesu, wpływ lepkości na możliwość dosieciowywania materiałów epoksydowo-winyloestrowych w czasie ogrzewania powyżej temperatury zeszklenia oraz temperaturę zeszklenia. A blend of epoxy and vinylester resins was crosslinked by using: 2-ethyl-imidazole with (PhCO)2O2 or triethylenetetraamine with AcEt hydroperoxide in Me2 phthalate as mixed initiators at 120°C for 2 h to study the curing course by differential scanning calorimetry and viscosity changes. Two sepd. exothermic effects were obsd. Współutwardzające się kompozycje żywic epoksydowych z nienasyconymi żywicami poliestrowymi są wykorzystywane do wykonywania odlewów lub laminatów wzmacnianych włóknami szklanymi. Kompozycje te składają się z żywicy poliestrowej (roztworu nienasyconego poliestru w styrenie) oraz z małocząsteczkowej dianowej żywicy epoksydowej i bezwodnika maleinowego. Sieciowanie takiego układu polega na kopolimeryzacji styrenu z poliestrem nienasyconym i bezwodnikiem maleinowym, który ponadto reaguje z żywicą epoksydową1). Alternatywą do wymienionych układów tworzących wspólnie usieciowany polimer są materiały, w których każdy z komponentów tworzy odrębną sieć polimerową. Sieci te przenikają się wzajemnie, lecz nie są z reguły między sobą połączone wiązaniami chemiczny-mi. Układy te nazywane są przenikającymi się wzajemnie sieciami polimerowymi IPN (interpenetrating polimer network). Wyróżnia się dwa główne rodzaje IPN: sekwencyjny IPN (w pierwszym etapie poprzez polimeryzację in situ, powstaje sieć polimerowa 1, a następnie powstaje sieć polimerowa 2) oraz[...]

Use of teraherz-frequency radiation for studying polymer composites for mechanical damages. Wykorzystanie promieniowania terahercowego do badania eksploatacyjnych uszkodzeń kompozytów polimerowych


  Five fiber-reinforced polyester-matrix composites were produced and tested for fatigue bending resistance (up to 200 cycles) under monitoring the deformation by using teraherz radiation. The applicability of the radiation was confirmed. Celem pracy było zbadanie kolejnych możliwości wykorzystania promieniowania elektromagnetycznego w zakresie częstotliwości terahercowych do badania uszkodzeń kompozytów polimerowych. Przebadano kompozyty poliestrowo szklane, poliestrowo bazaltowe, poliestrowe z włóknami naturalnymi oraz z przekładkami lekkimi wykonane metodą laminowania ręcznego. Sprawdzono możliwości wykrywania wad powstałych podczas zginania kompozytów, po różnej ilości cykli obciążeń. Określenie "promieniowanie terahercowe" (THz) obejmuje fale elektromagnetyczne o częstotliwości w zakresie 100 GHz do 10 THz i długości fali 3 mm do 30 μm. Jest to obszar widma promieniowania elektromagnetycznego między mikrofalami a promieniowaniem podczerwonym. Od kilkunastu lat trwają prace nad wykorzystaniem promieniowania terahercowego w różnych dziedzinach techniki, m.in. do wykrywania wad materiałów. Wykorzystanie tego promieniowania w nieniszczących metodach badań materiałów jest możliwe, ponieważ promieniowanie terahercowe przenika przez mater[...]

Synthesis and properties of didecyldimethylammonium salts of amino acids. Synteza i właściwości didecylodimetyloamoniowych soli aminokwasów


  Five didecyldimethylammonium salts of L-amino acids were synthesized and identified by 1H-NMR, 13C-NMR UVVis, FT-IR spectra. Viscosity, thermal stability, specific rotation and surface activity of the salts were detd. Otrzymano sole didecylodimetyloamoniowe L-aminokwasów, będące cieczami w temperaturze pokojowej. Strukturę otrzymanych związków potwierdzono za pomocą NMR, FTIR i UVVIS. Zbadano stabilność termiczną, lepkość i skręcalność światła spolaryzowanego oraz właściwości powierzchniowo czynne otrzymanych związków. W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie chiralnymi cieczami jonowymi CIL (chiral ionic liquid), na co może wskazywać liczba prac opublikowanych na ich temat (675 prac od 2005 r. na 760 wszystkich opublikowanych)1). CIL mają wszystkie pożądane cechy cieczy jonowych, takie jak niska prężność par, duża stabilność termiczna, szeroki zakres temperatur, w których pozostają cieczami, wysoka konduktywność jonowa, niepalność, duża stabilność elektrochemiczna oraz zdolność do rozpuszczania wielu różnych substancji2-6). Ciecze jonowe składają się wyłącznie z jonów, co różni je od roztworów jonowych, które są roztworami soli w rozpuszczalniku właściwym7). CIL wzbudziły szczególną uwagę ze względu na potencjalne zastosowanie m.in. w syntezie asymetrycznej, w tym w syntezie organicznej oraz w katalizie organometaliczej i biokatalizie, stereoselektywnej polimeryzacji czy też w chiralnej chromatografii gazowej8).Ciecze jonowe zawierające w podstawnikach długie łańcuchy alkilowe i wykazujące zdolność do micelizacji w roztworach wodnych zostały nazwane aktywnymi powierzchniowo cieczami jonowymi SAIL (surface active ionic liquid). Istnieje możliwość regulowania ich amfifilowości za sprawą długości łańcucha alkilowego lub polaryzowalności kationu i anionu. Większość danych dotyczy agregacji imidazoliowych cieczy jonowych o różnych [...]

Properties of poly(trimethylene terephthalate)/low-density polyethylene blends. Właściwości mieszanin poli(tereftalanu trimetylenu) i polietylenu o niskiej gęstości


  Poly(trimethylene terephthalate)/polyethylene (9:95) blends (PTT/PE-LD) were prepd. by extrusion optionally in presence of polyethylene wax (1–5% by mass) and studied for mech., thermal and rheolog. properties. The addn. of PTT to PE-LD resulted in improving its properties. The addn. of polyethylene wax (5% by mass) to the PTT/PE-LD blends resulted in homogenization of their macrostructure and improving their mech. properties. Przedmiotem badań były mieszaniny polimerowe oparte na poli(tereftalanie trimetylenu) (PTT) i polietylenie niskiej gęstości (PE-LD), wytworzone pod kątem możliwości otrzymania nowych materiałów polimerowych o zmodyfikowanych właściwościach. Celem pracy było zbadanie właściwości mieszanin PTT/PE-LD o zawartości 5% mas. PTT, wytworzonych w procesie wytłaczania. Badania obejmowały układy PTT/PE-LD bez, jak i z udziałem kompatybilizatora w postaci wosku polietylenowego (w ilości 1, 3 i 5% mas.). Określono ich właściwości mechaniczne, termiczno-reologiczne (DSC, MFR), morfologię (SEM) i spektrofotometrię (FTIR). Dodatek 5% mas. PTT do PE-LD w sposób widoczny wpływa na zmianę właściwości mechanicznych, termicznych i reologicznych w porównaniu z PE-LD. Analiza wyników dla mieszanin bez i z udziałem wosku polietylenowego wykazała, że domieszka 1% i 3% mas. wosku nie wpływa znacząco na zmianę tych właściwości w porównaniu z niekompatybilizowaną mieszaniną, natomiast przy zawartości 5% mas. w układzie PTT/PE-LD widoczny jest wpływ na zmianę badanych właściwości, świadczący o kompatybilizującym działaniu tej ilości[...]

 Strona 1