Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Leszek Moroń"

Właściwości elektryczne kompozytów elastomerowych z pseudokomórkową fazą ciekłą

Czytaj za darmo! »

Prezentowana praca dotyczy dwufazowych materiałów kompozytowych o charakterze dielektrycznym i mikrostrukturze pseudokomórkowej, której zamknięte pory wypełnia polarna faza ciekła. Taka elektroaktywna struktura polimerowa może podlegać złożonym odkształceniom mechanicznym w reakcji na pobudzenie elektryczne. Podjęto próbę wytworzenia materiału o tak zadanej strukturze, dokonano analizy jego mik[...]

Akrylowe i silikonowe materiały dielektryczne o biomorficznej mikrostrukturze powierzchni

Czytaj za darmo! »

W pracy omówiono aktualny stan badań w zakresie polimerowych materiałów dielektrycznych, których powierzchnie posiadają cechy biomorficzne tzn. naśladują - pożądane w nauce i technice - właściwości organizmów żywych lub materiałów naturalnych. Szczególną uwagę zwrócono na materiały wykazujące "efekt lotosu", czyli posiadające właściwości superhydrofobowe. Przegląd literatury zilustrowano wynikami prac zmierzających do uzyskania (metodą repliki z pierwowzoru akrylowego) powierzchni gumy silikonowej HTV, wykazującej "efekt lotosu". Abstract. The paper discusses current state of research related to polymeric dielectric materials in which surface displays biomorphic characteristics i.e. it imitates - desirable from scientific and technological point of view - features of living organisms or natural materials. Special attention is paid to superhydrophobic materials displaying “lotus effect". The concise literature review is illustrated with results of experiments aimed at obtaining (by means of acrylic model replica method) HTV silicone rubber with surface displaying “lotus effect". (Acrylic and silicone rubber dielectric materials with biomorphic surface microstructure). Słowa kluczowe: superhydrofobowość, replika, efekt lotosu, guma silikonowa HTV, samooczyszczanie. Keywords: superhydrophobicity, replica, lotus effect, HTV silicone rubber, self-cleaning. Wstęp Inżynieria bioniczna, bionika i biomimetyka to zbliżone znaczeniowo terminy, odnoszące się do wykorzystywania w nauce i technice materiałów i technologii o cechach biomorficznych, czyli naśladujących - pożądane z aplikacyjnego punktu widzenia - właściwości materiałów naturalnych lub organizmów żywych. Jednym z doskonałych przykładów inżynierii bionicznej jest odkrycie, poznanie istoty i zastosowanie w praktyce "efektu lotosu", zilustrowanego na rys. 1. Efekt ten - niezwilżalność i samooczyszczanie powierzchni przez staczające się po niej kuliste krople wody - zaobserwow[...]

Nanokompozyty polimerowe na osnowie poliolefin jako potencjalne materiały dla przemysłu kablowego. Badania właściwości elektrycznych


  Przedstawiono wyniki badań dielektrycznych właściwości kompozytów polimerowych złożonych z polietylenu małej gęstości oraz komercyjnej nanoglinki, wytworzonych wg własnej metody. Celem badań było opracowanie nowych odmian tworzyw poliolefinowych, które mogą znaleźć zastosowanie w przemyśle elektrotechnicznym. Stwierdzono, że opracowane materiały mają korzystne właściwości elektryczne, co może stanowić podstawę do dalszych prac zmierzających do komercjalizacji nanokompozytów polimerowych. Low-d. polyethylene was reinforced with com. modified nanosize montmorillonite (5% by mass) by extrusion and pressed to test samples studied for structure and dielec. properties. The elec. resistivity of the composites was lower while the loss tangent was higher than those of original polyethylene.Jednym z ważniejszych kierunków praktycznych zastosowań tworzyw poliolefinowych, a zwłaszcza polimerów i kopolimerów etylenu, jest ich użycie przez przemysł kablowy jako materiałów izolacyjnych bądź półprzewodzących. W ostatnich latach wiele uwagi poświęcono tzw. nanokompozytom polimerowym, czyli układom dwufazowym złożonym z fazy ciągłej, czyli matrycy polimerowej oraz fazy rozproszonej, czyli cząstek napełniacza, których co najmniej jeden wymiar jest rzędu maksimum 100 nm. Do tej grupy napełniaczy zaliczane są tzw. nanoglinki, będące głównie glinokrzemianami warstwowymi modyfikowanymi przy użyciu czwartorzędowych soli amoniowych1). Ze względu na specyfikę omawianego kierunku aplikacji, konieczne jest określenie wielu właściwości dielektrycznych i elektrycznych tworzyw, co umożliwi prawidłowe zaprojektowanie tych materiałów, w celu zapewnienia ich bezpiecznego, długotrwałego i bezawaryjnego użytkowania. Właściwości elektryczne nanokompozytów polimerowych zawierających dodatek nanoglinek, były już przedmiotem publikacji naukowych. Jako przykład można wymienić pracę2) poświęconą kompozytom polianiliny i modyfikowanej glinki lub pracę3), w której [...]

Nanokompozyty polimerowe- struktura i właściwości dielektryczne

Czytaj za darmo! »

Analizując literaturę, można stwierdzić, że istotną rolę w strukturze i własnościach polimerowych nanokompozytów odgrywa interfaza matryca-wypełniacz. Udział objętościowy interfazy w nanokompozycie może być równy, a nawet większy niż wypełniacza podczas, gdy w mikrokompozycie jest pomijalnie mały. Wpływa to w istotny sposób na własności dielektryczne nanokompozytów powodując: szybszy zanik ładu[...]

Ładunek przestrzenny w nano- i mikrokompozytach epoksydowych

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono wyniki badań rozkładu ładunku przestrzennego w epoksydowych próbkach kompozytowych wypełnionych cząsteczkami SiO2 w postaci mikrokrystalicznej mączki kwarcowej i nanokrystalicznego Aerosilu. Pomiary wykonano za pomocą metody elektroakustycznej. Abstract. Results of space charge (PEA) measurements on epoxy resin filled with micro- and nano- sized particles of SiO2, in th[...]

Przestrzennie skorelowana, submikrometrowa analiza właściwości morfologicznych, mechanicznych i chemicznych kompozycji epoksydowej domieszkowanej nanokrzemionką DOI:10.15199/ELE-2014-160


  Kompleksowe badania materiałów, a w szczególności tzw. nanomateriałów w skali submikrometrowej pozwalają na uzyskanie cennych informacji na temat ich właściwości. Zastosowanie takich narzędzi jak mikroskopia elektronowa [1, 2] oraz mikroskopia bliskich oddziaływań [3, 4] pozwala na uzyskanie szerokiego spektrum danych na temat właściwości m.in.: morfologicznych [5], mechanicznych [6, 7], czy też chemicznych [8, 9]. Rosnąca dostępność i popularność tych technik pomiarowych w znaczącym stopniu wpłynęła na dynamiczny rozwój współczesnej inżynierii materiałowej [10]. Intensywne badania nad nanomateriałami izolacyjnymi podyktowane są zapotrzebowaniem rynku energetycznego na elementy charakteryzujące się zwiększoną odpornością na zabrudzenie oraz działanie czynników atmosferycznych (promieniowanie słoneczne, temperatura, wilgotność), lepszą wytrzymałością elektryczną, odpornością na działanie łuku elektrycznego, mniejszą masą czy też wreszcie niższą energochłonnością w procesie wytwarzania itd. [11-14]. Obiecujące w tym zakresie są kompozyty polimerowe z dodatkiem tzw. nanowypełniaczy, które ze względu na dużą powierzchnię interfazy z materiałem matrycy, radykalnie zmieniają jej parametry. Jedną z grup materiałów, które są obiektem zainteresowań w kontekście wyżej wspomnianych wymagań, są kompozycje epoksydowe zawierające nanodomieszki (np. krzemionka czy też montmorylonit). Ich badania realizowane są zarówno w skali makroskopowej, w celu weryfikacji finalnych parametrów produktów, jak również w nanoskali, aby ocenić wpływ parametrów poszczególnych procesów technologicznych na strukturę materiału i jego właściwości. Należy zwrócić uwagę na fakt, iż wieloetapowe badania właściwości powierzchni próbek w nanoskali z wykorzystaniem różnych metod pomiarowych, przy braku odpowiedniego rozwiązania umożliwiającego precyzyjne pozycjonowanie próbki, pociągają za sobą ryzyko realizacji pomiarów w różnych lokalizacjach. Ze względu na lokaln[...]

 Strona 1