Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"Tomasz Oniszczuk"

Effect of cellulose fibers on thermal strength of thermoplastic starch. Wpływ dodatku włókien celulozowych na wytrzymałość termiczną skrobi termoplastycznej


  Com. starch was compounded with cellulose fibers (up to 30% by mass), plasticized with glycerol (20% by mass), granulated by extrusion at 80-120°C and screw speed 60-100 rpm, and finally studied for thermal decompn. by thermogravimetry in air (up to 1173 K). Three-stage decomposition was obsd. During the 1st stage (up to 473 K), only weak chem. bonds were destroyed. During the 2nd stage (up to 673K), the composite material was oxidized mainly to CO2. During the 3rd stage, combustion of C took place. Decompn. rate consts., reaction orders, activation energies and pre-exponential factors were calcd. from the exptl. data. The addn. of fibers resulted in a decrease in thermal resistance of the composite material. Przedstawiono wyniki badań derywatograficznych, które pozwoliły określić energię aktywacji rozkładu oraz dobrać odpowiedni model kinetyczny procesu zgodnie z zaleceniami ICTAC "Kinetics Committee recommendations for performing kinetic computations on thermal analysis data". Energię aktywacji rozkładu obliczono wykorzystując metodę obliczeniową Coasta i Redferna dla rzędu reakcji 0,5-2,5. Model kinetyczny procesu dekompozycji określono poprzez przybliżenie Criado i równanie Senuma i Yanga. W czasie rozkładu aUniwersytet Przyrodniczy, Lublin, bZachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie Tomasz Oniszczuka,*, Ryszard Pilawkab Effect of cellulose fibers on thermal strength of thermoplastic starch Wpływ dodatku włókien celulozowych na wytrzymałość termiczną skrobi termoplastycznej Please cite as: Przem. Chem. 2013, 92, 2, 265. Dr inż. Ryszard PILAWKA w roku 1998 ukończył studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej, obecnie Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Stopień doktora otrzymał w 2004 r. na Wydziale i Inżynierii Chemicznej Politechniki Szczecińskiej (obecnie ZUT). Pracuje w Zakładzie Technologii Materiałów Polimerowych, Instytutu Po[...]

Effect of powdered pine bark on thermal resistance of thermoplastic starch. Wpływ dodatku mielonej kory sosnowej na wytrzymałość termiczną skrobi termoplastycznej


  Com. starch was compounded with powdered pine bark (up to 30% by mass), plasticized with glycerol (20% by mass), granulated by extrusion at 80-120°C (screw speed 60-100 rpm) and finally studied for thermal behavior in air. Three-stage decompn. was obsd. Up to 473 K, weak chem. bonds were destroyed only. Up to 673K, the composite material was oxidized. At higher temps., the combustion of org. matter and C took place. Decompn. rate constants, reaction orders, activation energies and pre-exponential factors were calcd. from the exptl. data. The addn. of fibers resulted in a decrease in thermal resistance of the composite material. Przedstawiono wyniki termiczno-dynamicznej analizy termicznej (DMA) oraz badań derywatograficznych (TGA), które pozwoliły określić temperaturę zeszklenia i energię aktywacji procesu rozkładu oraz dobrać odpowiedni model kinetyczny procesu. Energię aktywacji rozkładu obliczono metodą Coasta i Redferna dla rzędu reakcji 0,5-2,5 (dla jednej szybkości ogrzewania 10°C). Model kinetyczny procesu dekompozycji określono poprzez przybliżenie Criado oraz równanie Senuma i Yanga. W czasie rozkładu obserwowano 3 zakresy przemian, dla których wyznaczono energie aktywacji rozkładu. Największą odpornością termiczną odznaczają się materiały otrzymane z samej skrobi termoplastycznej, natomiast wprowadzenie mielonej kory sosnowej nieznacznie zmniejsza odporność termiczną materiałów.Obserwuje się zmianę modelu kinetycznego rozkładu z D1 na F1 lub R3 wraz ze zwiększającym się udziałem mielonej kory sosnowej. Celem modyfikacji skrobi, w tym skrobi pszenicznej, jest jej dostosowanie do warunków procesów technologicznych w celu zapewnienia odpowiedniej jakości produktu podczas składowania i przechowywania1, 2). Struktura chemiczna skrobi pozwala na wprowadzenie w niej takich zmian, które zmniejszają lub usuwają wady ograniczające możliwość jej stosowania. [...]

Some properties of starchy films with poly(vinyl alcohol) and linen oil addition. Wybrane właściwości folii skrobiowych z dodatkiem poli(alkoholu winylowego) i oleju lnianego


  Three blends of potato starch, poly(vinyl alc.), linen oil and glycerol were processed by extrusion to a granulate and further by blowing to thin films (170-250 μm) with varying screw speed (50-70 rpm) at 72-125°C. The films were tested for puncture force, elongation and work, as well as static and dynamic friction coeffs. The addn. of 4% poly(vinyl alc.) and 1% of linen oil was the most efficient. Przedstawiono wyniki badań wybranych cech mechanicznych folii skrobiowych z dodatkiem poli(alkoholu winylowego) oraz oleju lnianego otrzymywanych przy zastosowaniu zróżnicowanych obrotów ślimaka podczas wytłaczania z rozdmuchem. Wyznaczano siłę zniszczenia folii, ich wydłużenie i pracę podczas przebicia oraz współczynniki tarcia statycznego i dynamicznego folii skrobiowych. Małe prędkości zastosowane podczas wytłaczania wpłynęły na uzyskanie niższych wartości niezależnie od zastosowanej receptury folii. Folie wytwarzane z najwyższą ilością dodatków wykazywały wyższe wartości siły przebicia i pracy przebicia oraz właściwości powierzchniowych, zwłaszcza podczas tarcia dynamicznego, co świadczy o większej odporności folii wytłaczanej z 4-proc. dodatkiem poli(alkoholu winylowego) i 1% oleju lnianego w porównaniu z pozostałymi testowanymi recepturami folii skrobiowych. W związku z problemami z unieszkodliwianiem konwencjonalnych tworzyw sztucznych prowadzi się wiele badań dotyczących możliwości otrzymania i właściwości folii biodegradowalnych. Badania te mają na celu opracowanie optymalnych technik wytłaczania folii z surowców odnawialnych tak, aby uzyskać folie o wysokiej jakości, nie ustępujące pod względem właściwości mechanicznych foliom z tworzyw sztucznych. Folie na bazie biodegradowalnych i odnawialnych surowców rolnych mogą być używane w coraz szerszym zakresie w praktyce rolniczej, np. jako folie do ochrony upraw1). Po zużyciu biodegradowalne folie mogą być usuwane przez ich bezpośrednie zakopanie w ziemi [...]

The evaluation of sorption properties of thermoplastic starch pellets Ocena właściwości sorpcyjnych granulatów skrobi termoplastycznej DOI:10.15199/62.2015.10.20


  Starches originated from maize, wheat and potato were mixed sep. with glycerol (20% by mass) and then granulated with variable speed of extruder screw (60-120 rpm) at 70-120°C. Measurements of water activity of the granules were performed immediately after the granulation and after 20, 40 and 60 days long storage in tight containers. All the granules showed low values of water activity. It decreased with increasing the screw speed. The storage of granules resulted in the growth of water activity. Addnl., sorption isotherms were detd. by using BET and GAB models. Przedstawiono wyniki badań aktywności wody oraz izoterm sorpcji pary wodnej dla granulatów skrobi termoplastycznej (TPS) wytworzonych z trzech rodzajów skrobi (pszennej, kukurydzianej i ziemniaczanej), przy zróżnicowanych obrotach ślimaka ekstrudera. Granulaty TPS mają potencjalnie długi okres przechowywania i nie powinien on wpływać na końcową jakość otrzymywanego na ich bazie produktu końcowego. Ze wszystkich rodzajów skrobi, niezależnie od prędkości obrotowej ślimaka, otrzymano granulaty, które charakteryzowały się małymi wartościami aktywności wody. Analizując przebieg izoterm sorpcji pary wodnej, stwierdzono, że wszystkie rodzaje granulatu miały zbliżoną hydrofilowość. W ostatnich latach zaostrzenie wymagań dotyczących ochrony środowiska naturalnego przyczyniło się do wdrażania innowacyjnych technologii wytwarzania tworzyw polimerowych bazujących na komponentach odnawialnych1). Szczególną uwagę zwrócono na grupę materiałów pochodzenia naturalnego: tworzywa produkowane z różnych rodzajów skrobi2, 3). Biopolimer taki jest otrzymywany po uprzednim wymieszaniu skrobi z plastyfikatorem, tak aby umożliwić podczas procesu ekstruzji upłynnienie materiału w temperaturze niższej niż temperatura rozkładu skrobi. Zastosowanie procesu ekstruzji gwarantuje, że zostanie zniszczona pierwotna struktura łańcuchów skrobiowych, a otrzymany produkt będzie równomiernie wymieszany [...]

Addition of bark in the production of the starch-based composites Dodatek kory w produkcji biokompozytów skrobiowych DOI:10.15199/62.2015.10.19


  Corn starch was modified by addn. of ground bark (up to 30% by mass), and glycerol (20% by mass), and processed by extrusion at 80-120°C and screw speed 60-100 rpm. The thermoplastic starch (TPS) granulates were studied for expansion index, microstructure and some mech. properties. The addn. of bark resulted in increasing homogeneity of the TPS structure and its elasticity. Unfortunately, insufficient binding of bark with starch matrix resulted in decreasing the compression strength of TPS. The addn. of 20% bark was found optimum amt. in the prodn. of TPS. Przedstawiono wyniki badań struktury oraz wybranych cech mechanicznych granulatów biopolimerów skrobiowych z dodatkiem mielonej kory. Zastosowanie mielonej kory jako wypełniacza wpłynęło pozytywnie na poprawę jednorodności struktury skrobi termoplastycznej (TPS). Dodatek ten spowodował obniżenie ilości i wielkości pustych przestrzeni w uzyskanym granulacie. Zwiększona jednorodność granulatu korzystnie zwiększyła jego sprężystość. Niestety, niedostateczne związanie kory z matrycą skrobiową spowodowało obniżenie wytrzymałości na ściskanie, szczególnie przy największej ilości zastosowanego wypełniacza. Na podstawie przeprowadzonych badań można wnioskować, że 20-proc. udział mielonej kory jest optymalną ilością wypełniacza w produkcji biopolimerów skrobiowych. Rozwój proekologicznej świadomości społeczeństwa sprawił, że na całym świecie wzrosło zainteresowanie metodami ochrony środowiska. Dotyczy to szczególnie ograniczenia produkcji śmieci powstałych z opakowań z tworzyw sztucznych. Celem badań jest stworzenie w pełni biodegradowalnych materiałów opakowaniowych, najlepiej z surowców odnawialnych1-5). Dobrym rozwiązaniem wydaje się być skrobia termoplastyczna, która ma tę dodatkową zaletę, że można ją przetwarzać konwencjonalnymi technikami. W celu wytworzenia TPS trzeba zniszczyć krystaliczne struktury skrobi za pomocą oddziaływań termicznych i mechanicznych. Ponieważ te[...]

Microwave-assisted extraction of polyphenols from Sambucus nigra flowers Wspomagana mikrofalami ekstrakcja polifenoli z kwiatu bzu czarnego DOI:10.15199/62.2017.4.40


  Ten phenolic acids were recovered from Sambucus nigra L. flowers by using microwave-assisted extn. (MAE) and Soxhlet extn. with aq. EtOH (80%). MAE was more effective technique for the isolation of phenolic acids than the Soxhlet extn. High-performance liq. chromatog. with electrospray ionization mass spectrometry was used for identification of the phenolic acids. Przeprowadzono optymalizację warunków ekstrakcji kwasów fenolowych z kwiatów Sambucus nigra L., odgrywających ważną rolę w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym i chemicznym. Zastosowano ekstrakcję wspomaganą mikrofalami (MAE) i ekstrakcję w aparacie Soxhleta. Najbardziej skuteczną metodą izolacji większości analizowanych kwasów fenolowych była MAE z użyciem 80-proc. roztworu etanolu. Ekstrakcja tą metodą jest łatwa do wykonania, dostępna w większości laboratoriów i stosunkowo tania. Analizę ilościową i jakościową przeprowadzono metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej sprzężonej ze spektrometrią mas (HPLC-ESI-MS/MS). Dziki bez czarny (Sambucus nigra L.) jest jedną z najstarszych roślin wykorzystywanych w celach leczniczych i przemysłowych. Najważniejszymi częściami tej rośliny, ze względu na właściwości farmakologiczne i możliwości aplikacji w przemyśle, są kwiaty i owoce1, 2).Kwiaty bzu czarnego znalazły szerokie zastosowanie w medycynie oraz w przemyśle spożywczym, kosmetycznym i chemicznym ze względu na dużą zawartość flawonoidów i kwasów fenolowych. Bogate są one również w aminokwasy, olejki eteryczne, garbniki i sole mineralne1). Działają silnie napotnie, przeciwgorączkowo, moczopędnie oraz wykrztuśnie, co pozwala na wewnętrzne zastosowanie naparów z kwiatów w leczeniu nieżytów dróg oddechowych, stanów zapalnych dróg moczowych oraz przeziębień połączonych z wysoką gorączką. Stosowanie zewnętrzne jest możliwe dzięki miejscowemu działaniu przeciwzapalnemu. Ekstrakty z kwiatu czarnego bzu pozyskuje się także w celu produkcji toników do twarzy, masecz[...]

Effect of sweet water on some mechanical properties of biodegradable thermoplastic starch films. Wpływ wody słodkiej na wybrane właściwości mechaniczne folii z biodegradowalnej termoplastycznej skrobi


  Patato starch was compounded with glycerol, poly(vinyl alc.) and keratin and then extruded to thin biodegradable films. The uni-axial stress-strain characteristics of the films were detd. by random markers method. The Young modulus and the breaking force of the films decreased with the increase of soaking time after first 15 s of soaking. Przeprowadzono badania wpływu wody słodkiej na wartości modułu Younga i siły zerwania folii termoplastycznej z termoplastycznej skrobi TPS (thermoplastic starch), wytworzonej ze skrobi ziemniaczanej i gliceryny z dodatkiem keratyny oraz poli(alkoholu winylowego). Badane próbki folii poddawano testom naprężeniowym przy jednoosiowym rozciąganiu stosując metodę losowych znaczników. Stwierdzono, że zarówno moduł Younga, jak i siła zerwania szybko maleją wraz z czasem namaczania folii w wodzie słodkiej, przy czym największe zmiany obserwowano po upływie 15 s. Stwierdzono, że zmiany modułu Younga i siły zerwania prawdopodobnie powiązane są ze zmniejszeniem stopnia krystalizacji materiału folii TPS.Folia ze skrobi TPS uważana jest za bardzo atrakcyjny materiał opakowaniowy, mogący zastąpić materiały syntetyczne. W związku z niskim kosztem wytwarzania, ogólną dostępnością surowców oraz całkowitą biodegradowalnością, obserwuje się duże zainteresowanie zastosowaniami tych materiałów1-5). Użycie polimerów biodegradowalnych w zastępstwie polimerów syntetycznych pozwoliłoby rozwiązać problem gromadzenia i utylizacji zużytych opakowań i innych pozostałości. Całkowita biodegradowalność jest tą cechą, która staje się najistotniejszą dla dalszego rozwoju badań i zastosowań folii z TPS. Produkcja folii opakowaniowych na bazie TPS może być prowadzona przy użyciu ogólnie znanych i dostępnych urządzeń, które wcześniej wykorzystywano do wytwarzania polimerów syntetycznych6- 8). [...]

Aging of biodegradable thermoplastic starch film under UV-irradiation Starzenie biodegradowalnej folii ze skrobi termoplastycznej pod wpływem promieniowania UV DOI:10.15199/62.2017.4.32


  Starch films were produced after addn. of poly(vinyl alcohol) by extrusion, exposed to UV irradn. and studied for wettability and water vapor permeability. An increase in hydrophilicity and permeability after exposition was obsd. Metodą ekstruzji wytworzono folie polimerowe ze skrobi i glicerolu z dodatkiem poli(alkoholu winylowego), po czym eksponowano je na działanie promieniowania UV-C przez okres do 14 dni. Oceniono wpływ fotooksydacji UV na zwilżalność powierzchni, przepuszczalność pary wodnej oraz barwę folii. Stwierdzono, że czas ekspozycji wpływał istotnie na wszystkie analizowane parametry. Z kolei wzrastające stężenie poli(alkoholu winylowego) w mieszance zwiększało hydrofilowość oraz przepuszczalność pary wodnej. Skrobia, jeden z najszerzej dostępnych biopolimerów, jest uważana za materiał, z którego można wytwarzać produkty mogące znaleźć zastosowanie w przemyśle spożywczym i w rolnictwie1). Otrzymywane obecnie na jej bazie folie i opakowania wciąż mają niewystarczające właściwości fizyczne, by można je było powszechnie stosować jako zamienniki materiałów otrzymywanych na bazie ropy naftowej. Problem ten dotyczy zwłaszcza materiałów przygotowywanych z dużym udziałem skrobi w mieszance, powyżej 50% mas.2, 3). Do produkcji folii można wykorzystać skrobię natywną bądź też przetworzoną do postaci termoplastycznej, w której pierwotna struktura została zmodyfikowana w wysokiej temperaturze lub pod wysokim ciśnieniem. Przykładem może być folia termoplastyczna (TPS) otrzymywana w warunkach HTST (high temperature, short time) podczas procesu ekstruzji. Prócz biopolimeru, na końcowe właściwości folii skrobiowych wpływa rodzaj i ilość użytego plastyfikatora oraz innych dodatków funkcjonalnych i wypełniaczy, których wprowadzanie ma na celu poprawę fizycznych właściwości folii.Folie TPS są zazwyczaj silnie hydrofilowe, o dość niskiej elastyczności i dużej podatności na warunki atmosferyczne. Wrażliwość na wilgoć i absorpcja [...]

Porównanie nowoczesnych metod ekstrakcji flawonoidów z kwiatów rumianku (Matricaria chamomilla L.) DOI:10.15199/62.2017.8.40


  Rumianek pospolity (Matricaria chamomilla L.) jest rośliną jednoroczną z rodziny astrowatych (Asteraceae). Występuje prawie w całej Europie, większej części Azji oraz Ameryce Północnej i Australii. Roślina jako środek leczniczy i kosmetyczny ceniona była już w starożytności. Surowiec stanowi tutaj kwiatostan Chamomillae anthodium, charakteryzujący się wysoką zawartością olejku eterycznego i flawonoidów. Olejek eteryczny (do 1,5%), jest gęsty, o intensywnie niebieskiej barwie, którego głównym składnikiem jest bisabolol i jego tlenki, a także farnezen, mircen i chamazulen. W składzie chemicznym kwiatów wyróżnia się takie flawonoidy, jak 7-glukozyd apigeniny, kwercetyna, rutyna, hiperozyd, astragalina, oraz chryzosplenetyna, izoramnetyna i chryzoeriol. Surowiec zawiera ponadto pochodne kumarynowe (umbeliferon, herniaryna), cholinę, śluzy, garbniki, karotenoidy, witaminę C oraz sole mineralne1, 2). Ze względu na właściwości łagodzące, regenerujące i dezynfekujące rumianek jest jednym z najczęściej wykorzystywanych surowców w przemyśle kosmetycznym. Ekstrakty z tej rośliny stanowią składniki kremów, płynów i maseczek, przeznaczonych głównie do skóry wrażliwej, podrażnionej i z przebarwieniami. Naturalne antyutleniacze zawarte w tych kosmetykach, oprócz właściwego działania na skórę, przedłużają także ich trwałość. Preparaty z rumiankiem stosuje się w postaci szamponów i masek odżywczych do włosów z łupieżem, wypadających lub suchych. Przywracają one włosom naturalną, jasną Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie Comparison of modern extraction method for isolation of flavonoids from chamomile flowers (Matricaria chamomilla L.) Porównanie nowoczesnych metod ekstrakcji flawonoidów z kwiatów rumianku (Matricaria chamomilla L.) DOI: 10.15199/62.2017.8.40 tomasz blicharski, tomasz oniszczuk*, kamila kasprzak, maciej combrzyński, gabriela widelska, anna krajewska, anna oniszczuk Dr n. med. Tomasz BLICHARSKI - notkę biograficzną i fotograf[...]

Effect of the surface structure of thermoplastic starch pellets on the kinetics of water vapor adsorption Wpływ struktury powierzchni granulatu skrobi termoplastycznej na kinetykę adsorpcji pary wodnej DOI:10.15199/62.2016.4.31


  Wheat, maize and potato starches were converted to thermoplastic starch (TPS) with glycerol by extrusion, pelletized at changing the speed of extruder screw and studied for apparent d., true d., total porosity, and sp. pore vol. The TPS pellets were studied for water adsorption from air at 20°C and relative humidity 75.3% for 72 h to det. the adsorption kinetics. The lowest hydrophilicity of TPS was found for the pellets extruded at highest speed of extrusion screw (120 rpm). Dokonano oceny wpływu struktury powierzchni granulatu skrobi termoplastycznej (TPS) wytworzonej na bazie skrobi pszennej, kukurydzianej i ziemniaczanej na kinetykę adsorpcji pary wodnej. Strukturę tę modyfikowano poprzez zmianę prędkości obrotowej ślimaka ekstrudera, zmieniając gęstość pozorną (objętościową), gęstość rzeczywistą, porowatość całkowitą i względną objętość porów. Badanie prowadzono przez 72 h w środowisku o wilgotności względnej 75,3% w temp. 20°C, wyznaczając przebieg kinetyki adsorpcji pary wodnej w funkcji czasu oraz zmian szybkości adsorpcji pary wodnej w funkcji zawartości wody. Na podstawie przeprowadzonej analizy wykazano wpływ rodzaju użytej skrobi oraz parametrów technologicznych procesu ekstruzji na adsorpcję pary wodnej przez granulat TPS. Skrobia stanowi jeden z najszerzej spotykanych polimerów pochodzenia roślinnego. Charakteryzuje się dużą zdolnością do zagęszczania i suspendowania, dzięki czemu umożliwia tworzenie żeli, filmów lub błon. Możliwość przetwarzania natywnej skrobi do postaci termoplastycznej TPS (thermoplastic starch) pozwala rozszerzyć obszar wykorzystania polimerów skrobiowych o nowe gałęzie przemysłu, takie jak przemysł opakowaniowy (sztywne lub plastyczne bioopakowania i pojemniki) lub przemysł spożywczy (filmy)1-3). W celu przetworzenia natywnej skrobi do postaci TPS niezbędne jest dodanie plastyfikatora. Jego obecność gwarantuje, że podczas podgrzewania skrobia nie ulegnie degradacji, a żelatynizacji. [...]

 Strona 1  Następna strona »