Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"JOANNA KOPCZYŃSKA"

Polska gospodarka wodna w Unii Europejskiej DOI:


  M ija 15 lat od momentu przystąpienia Polski do Unii Europejskiej. Dla gospodarki wodnej oznaczało to dużą zmianę zarówno w podejściu do samego gospodarowania wodami, jak i do instytucji odpowiedzialnych za realizację na wodach polityki wspólnotowej. Polska już kilka lat wcześniej przygotowywała się do tego procesu. W 2001 r. znowelizowano m.in. ustawę Prawo wodne, właśnie pod kątem przygotowania się do akcesji. Z momentem przystąpienia do UE rozpoczęło się w Polsce wdrażanie zapisów Ramowej Dyrektywy Wodnej oraz jej dyrektyw "córek". Przystąpienie oznaczało również dostęp do środków unijnych na finansowanie inwestycji zarówno rządowych jak i samorządowych. Możliwość realizacji inwestycji jest jednak obwarowana szeregiem wymogów zarówno proceduralnych, jak i prawnych - w tym zakresie ich wdrażanie wymagało również wdrożenia prawa z innych obszarów kompetencji UE, jak np. prawo zamówień publicznych, dostęp do informacji o środowisku i dyrektywa siedliskowa odnosząca się do obszarów Natura 2000. Dziś Polska realizując inwestycje opiera się na prawie UE oraz krajowym. Projekty są wybierane w ramach wielowariantowych analiz, w których kwestie ochrony środowiska należą do kluczowych aspektów. W uzgadnianiu inwestycji biorą udział wszystkie zainteresowane strony, od momentu ich umieszczenia w planach sektorowych do chwili wydania pozwolenia na budowę. OCZYSZCZANIE ŚCIEKÓW Na początku największy nacisk został położony na wdrażanie zapisów dyrektywy w sprawie oczyszczania ścieków komunalnych. Już w samym Traktacie zinwentaryzowano potrzeby w tym zakresie, wraz ze wskazaniem aglomeracji zobowiązanych do uporządkowania swojej gospodarki ściekowej. Zobowiązanie to wynikało także z członkostwa naszego kraju w Komisji Ochrony Środowiska Morskiego Bałtyku (HELCOM), kiedy to w 1992 r. powstała mapa wskazująca 52 oczyszczalnie ścieków w Polsce niespełniające norm i zanieczyszczające Bałtyk. Dziś na tej liście pozostaje jeszcze 13 miejsc, [...]

Współpraca Polski w Unii Europejskiej w dziedzinie gospodarki wodnej 1) DOI:


  Mityczna już w trakcie dyskusji o gospodarce wodnej w naszym kraju biurokracja europejska narzucająca normy i zasady działań oraz wpływająca na stan polskiej gospodarki wodnej to tak naprawdę zwykła układanka prawnopubliczna, po której wypada się poruszać z gracją, ale też z uwagą, tak by w ostateczności realizować cele, nie zapominając również o obowiązkach. Czym zatem jest i jak wygląda w praktyce współpraca Polski w Unii Europejskiej w dziedzinie gospodarki wodnej? R ozważając działania w ramach prawa krajowego i europejskiego w gospodarce wodnej nie sposób jednak pominąć ogólnego kontekstu podstaw prawnych działania samej Unii Europejskiej (UE), o czym warto wspomnieć w kilku zdaniach. UE jest specyficznym podmiotem w stosunkach międzynarodowych. Choć jej początki sięgają 1951 r., kiedy to podpisano traktat paryski powołujący Europejską Wspólnotę Węgla i Stali, to jako organizacja międzynarodowa (wyjątkowego rodzaju) powstała dopiero w 1993 r. Tym niemniej nie jest w pełni tego słowa znaczenia tylko i wyłącznie organizacją międzynarodową, ale jest jednocześnie wspólnotą 28 państw członkowskich, a także ma cechy federacji czy konfederacji państw. 1)) Ten zawiły system prawnomiędzynarodowy przekłada się następnie na funkcjonowanie samej unii, jak i jej członków. Dla uproszczenia naszych rozważań przyjmijmy, że zgodnie z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) wyróżniamy pięć typów aktów prawnych na poziomie wspólnotowym: rozporządzenia, dyrektywy, decyzje, zalecenia i opinie, przy czym pierwsze trzy mają wiążący charakter. Decyzje mogą być natomiast skierowane do jedne- 1) Artykuł oparto na prezentacji przedstawionej podczas posiedzenia Krajowej Rady Gospodarki Wodnej 29 czerwca 2016 r. 1) The article is based on a presentation made during a meeting of the National Water Management Board o[...]

 Strona 1