Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Alicja Fedorowicz"

Wpływ masła kakaowego na przeżywalność bakterii probiotycznych po inkubacji w warunkach niskiego pH DOI:10.15199/65.2016.9.7


  Lactobacillus rhamnosus kapsułkowano za pomocą suszenia rozpyłowego. Wykorzystano emulsję skrobiową z 10-procentową zawartością masła kakaowego, którego dotychczas nie wykorzystywano w procesie suszenia rozpyłowego probiotyków. Analizowano przeżywalność bakterii po procesie suszenia oraz po 3 h inkubacji w pH 2. Zastosowano dwa warianty suszenia: temp. wlotowa 180°C, temp. wylotowa 65°C, przepływ 290 mL/h oraz temp. suszenia 130°C, temp. wylotowa 55°C, przepływ 290 mL/h. Masło kakaowe ochroniło mikroorganizmy przed wysoką temperaturą procesu oraz przed niskim pH. Optymalna temperatura suszenia wynosiła 130°C, wysoka przeżywalność bakterii po procesie (1 log) oraz najmniejsza wrażliwość na działanie niskiego pH.Proces immobilizacji bakterii może poprawić ich przeżywalność w organizmie ludzkim w obecności kwasu żołądkowego, zwiększyć tolerancję na ciepło oraz ochronić przed niekorzystnymi reakcjami zachodzącymi w czasie przechowywania bakterii [1-4, 6, 7, 10, 11]. Do najczęściej stosowanych metod bioimmobilizacji probiotyków należą: suszenie rozpyłowe, liofilizacja oraz kapsułkowanie komórek w żelowych kapsułkach za pomocą ekstruzji lub koekstruzji [1-4]. Badanie polegało na pułapkowaniu probiotyków i analizie ich liczebności po inkubacji w kwasie żołądkowym [1, 2, 5-7]. Badano także wpływ skrobi, alginianów, np. natywnego alginianu, palmitoilowanego alginianiu oraz białka serwatkowego na wydajność enkapsulacji. Dowieidziono, że zarówno białko, jak i polisacharydy chroniły mikroorganizmy, natomiast tłuszcze czy woski mogą stanowić ochronę dla bakterii [12]. Suszenie rozpyłowe jest jedną z najczęściej stosowanych metod kapsułkowania w przemyśle spożywczym i - co ważne - jest to metoda korzystna pod względem ekonomicznym. Umożliwia uzyskanie kapsułek o średnicy mniejszej niż 40 mm [8, 10, 12]. Istotnym czynnikiem suszenia rozpyłowego jako sposobu kapsułkowania jest odpowiedni dobór parametrów procesu, ale nie mniej ważn[...]

Addition of poly(sodium styrene sulfonate) to aqueous dispersion of poly(hydroxyalkanoates) used as coating material in packaging Zastosowanie poli(soli sodowej siarczanu styrenu) jako dodatku do wodnej dyspersji poli(hydroksyalkanolanów) stosowanej jako powłoka w opakowaniach DOI:10.15199/62.2017.3.11


  Soln. of a com. poly(hydroxyalkanoate) in CH2Cl2 was dispersed in an aq. soln. of poly(Na styrene sulfonate) (PSS) to produce a stable emulsion for packagings. The size of dispersion particles and emulsion stability decreased with decreasing mol. mass of PSS. No improvement in barrier properties of coated papers against water vapour was obsd. Przedstawiono wyniki badań wpływu stężenia oraz masy cząsteczkowej poli(soli sodowej siarczanu styrenu) (PSS) na wielkość cząstek wodnej dyspersji poli(hydroksyalkanolanów) (PHA). Stwierdzono, że im mniejsza jest masa cząsteczkowa zastosowanego PSS, tym mniejsza jest wielkość cząstek PHA w dyspersji. Spośród analizowanych stężeń najmniejszą wielkość cząstek dyspersji uzyskano przy zastosowaniu PSS o stężeniu 0,25% mas. Otrzymana dyspersja była stabilna po 7 dniach przechowywania. Nie stwierdzono jednak poprawy właściwości barierowych względem pary wodnej papieru powlekanego tą dyspersją. Analiza SEM wykazała na powierzchni papieru obecność miejscowych skupisk PHA zamiast jednolitego filmu. Poli(hydroksyalkanolany) to naturalnie występujące w środowisku biopoliestry syntetyzowane przez bakterie. Od czasu ich odkrycia w 1926 r.1), można zauważyć coraz większe zainteresowanie przemysłu tą grupą polimerów, a to ze względu na ich biodegradowalność, biokompatybilność, bioodnawialność oraz różnorodność właściwości fizykochemicznych2). Cząsteczka PHA jest zbudowana zazwyczaj z 600-35000 jednostek monomerowych (R)-hydroksy kwasów tłuszczowych3). W zależności od całkowitej liczby atomów węgla w monomerze PHA można podzielić na krótkołańcuchowe (SCL-PHA, 3-5 atomów węgla), średniołańcuchowe (MCL-PHA, 6-14 atomów węgla) i długołańcuchowe (LCL-PHA, 15 lub więcej atomów węgla)3). Do tej pory zidentyfikowano ok. 150 różnych monomerów PHA, ale ich liczba zwiększa się wraz z syntezą nowych rodzajów PHA, otrzymanych poprzez chemiczną lub fizyczną modyfikację naturalnie występujących PHA4) bądź też [...]

Przeżywalność bakterii probiotycznych suszonych rozpyłowo w skali ćwierćtechnicznej DOI:10.15199/65.2017.7.5


  Według WHO bakterie probiotyczne wykazują właściwości prozdrowotne, gdy są podawane w ilości nie niższej niż 107 komórek/g produktu spożywczego [1-11]. Mikroorganizmy te wprowadzane są często do suchych produktów spożywczych, których przydatność do spożycia datowana jest w miesiącach. Ważne jest zatem, aby ich liczebność nie spadła poniżej wymaganego poziomu przez cały okres przydatności do spożycia danego produktu spożywczego. Mikrokapsułkowanie może stanowić ochronę dla komórek bakteryjnych, a jedną z metod pułapkowania bakterii jest suszenie rozpyłowe [8-11]. Chociaż suszenie rozpyłowe ma dużo zalet, wiele czynników może spowodować spadek liczebności probiotyków. Do czynników tych zalicza się: temperaturę suszenia, stężenie i rodzaj nośnika stanowiącego fazę ciągłą, rodzaj i stężenie protektantów oraz specyfikę szczepu, temperaturę i warunki przechowywania produktu końcowego, a także rodzaj opakowania. Ze względu na wyższe koszty operacyjne produktów spożywczych, które muszą być przechowywane w warunkach chłodniczych, trudności w transporcie i dystrybucji, a także ograniczoną dostępność magazynów- chłodni, pożądane są produkty zawierające bakterie probiotyczne stabilne w temp. pokojowej [1-11]. Proces suszenia prowadzony w skali ćwierćtechnicznej, ze względu na wyższą temperaturę wylotową, wymaga opracowania formulacji wykorzystywanych w procesie i dobrania parametrów tak, aby uzyskać jak najwyższą liczebność bakterii po suszeniu oraz jak najwyższą stabilność przechowywanych próbek. Celem przeprowadzonych badań było opracowanie formulacji na bazie skrobi i masła kakaowego oraz dobór parametrów suszenia rozpyłowego w skali ćwierćtechnicznej, aby uzyskać niski spadek liczebności bakterii po suszeniu. [...]

BADANIA I ROZWÓJ: Wpływ substancji ochronnych na przeżywalność Lactobacillus rhamnosus po 4-tygodniowym przechowywaniu w 25°C - część 1. DOI:10.15199/42.2017.9.1


  Influence of protectants on the survival of Lactobacillus rhamnosus after 4 weeks storage in 25°C conditions - part 1 STRESZCZENIE: Opracowano 13 formulacji emulsji, zawierających substancje hydrofobowe. Do emulsji wprowadzono komórki Lactobacillus rhamnosus. Bakterie kapsułkowano za pomocą procesu suszenia rozpyłowego w skali laboratoryjnej. Proszki zapakowano w niskobarierowe woreczki PLA. Porównywano przeżywalność bakterii po procesie suszenia oraz po 4 tygodniach przechowywania proszków w temp. 25°C. Najlepszym protektantem dla L. rhamnosus podczas suszenia była 20% skrobia, dla której liczebność komórek spadła z 2,98 x109 jtk/g do 2,26 x109 jtk/g. Skrobia nie chroniła jednak bakterii po 4 tygodniach przechowywania w temp. 25°C. Najlepsze wyniki w testach przechowalniczych uzyskano dla emulsji zawierających 20% skrobi, 10% masła kakaowego i 10% maltodekstryny oraz dla emulsji składającej się z 20% skrobi z 10% dodatkiem masła kakaowego. Dla tych układów liczebności komórek spadły tylko o 1 rząd logarytmiczny, tzn. z 1,52 x109 jtk/g oraz 1,77 x109 jtk/g do 2,19 x108 jtk/g i do 2,46 x108 jtk/g. ABSTRACT: 13 different emulsions containing hydrophobic substances were used to protect Lactobacillus rhamnosus cells during spray drying. The powders were introduced into low-barier PLA bags and packed in air conditions. The viability of bacteria after drying and after 4 weeks storage in 25°C was analyzed. The 20% starch was the best protectant for L. rhamnosus cells after drying due to the lowest decrease of their viability (from 2,98 x109 cfu/g to 2,26 x109 cfu/g). It was demonstrated that 20% starch contaning 10% of cocoa butter and 10% of maltodextrin and an emulsion consisted of 20% starch and 10% cocoa butter were the best protectants for probiotics after 4 weeks of storage in 25°C. The numbers of survinal cells for these emulsions decreased from 1,52 x109 cfu/g to 2,19 x108 cfu/g and from 1,77 x109 cfu/g to 2,46 x108 cfu/g respectively. Wprowadze[...]

BADANIA I ROZWÓJ: Wpływ MAP na przeżywalność Lactobacillus rhamnosus po 12-tygodniowym przechowywaniu w 25°C - część 2. DOI:10.15199/42.2018.2.1


  Influence of MAP on the viability of Lactobacillus rhamnosus after 12 weeks storage in 25°C conditions - part 2 Streszczenie: Proszki uzyskane w wyniku suszenia rozpyłowego Lactobacillus rhamnosus w skali 1/4 technicznej z wykorzystaniem 4 formulacji emulsji umieszczono: a) w woreczkach z folii wysokobarierowej PET12/Al8/PE80 i zamknięto w systemie MAP o składzie 90% N2 i 10% CO2; b) w tych samych woreczkach i zamknięto w atmosferze powietrza; c) w probówkach typu falkon. Próbki przechowywano przez 12 tygodni w temp. 25°C. Zaobserwowano, że kapsułkowane mikroorganizmy były stabilne przez 4 tygodnie ich przechowywania bez względu na to, czy zostały zapakowane i w jakim systemie. Stwierdzono, że po 8 i 12 tygodniach przechowywania probiotyków najwyższą liczebność miały próbki zapakowane w systemie MAP. Najniższą przeżywalność odnotowano dla proszków, które nie zostały zapakowane. Przeprowadzone badania dowiodły, że istnieje konieczność pakowania suchych produktów spożywczych w MAP, jeśli będą one przechowywane w temperaturze pokojowej dłużej niż 12 tygodni. Abstract: The powders obtained by ¼ technical-scale spray drying using 4 emulsions were introduced into: a) a high barier PET12/Al8/PE80 bags and packed in MAP system containing 90% of N2 i 10% CO2; b) a high barier PET12/Al8/PE80 bags and packed in air conditions; c) falcon test tubes. The samples were stored 12 weeks in 25ºC. It was demonstrated that the samples were stable after 4 weeks of storage. The viability of microorganisms did not depend on the package and packaging system. The highest viability of probiotics packed in MAP system was observed after 8 and 12 weeks of storage. The lowest viability of bacteria after the same period of storage was noticed for the samples that were introduced into falcon test tubes. The results proved that encpasulated microorganisms should be packed in MAP before 12 weeks storage in 25°C. Wprowadzenie Według WHO probiotyki to mikroorganizmy,[...]

 Strona 1