Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Malwina Cykowska"

Zastosowanie wstrzykowej analizy przepływowej do monitorowania zawartości siarczynów w wodzie i ściekach DOI:10.15199/17.2015.9.2


  Siarczyny mają stosunkowo szerokie zastosowanie w przemyśle. Ciągła kontrola zawartości siarczynów w ściekach jest niezwykle istotna, ze względu na ich toksyczność dla organizmów wodnych. Przy oznaczeniu siarczynów w ciekłych próbkach środowiskowych należy zazwyczaj uwzględnić wpływ matrycy próbki, który może komplikować wykonanie pomiaru. W artykule przedstawiono wyniki badań nad możliwością wykorzystania wstrzykowego analizatora przepływowego FIAcompact (MLE, Niemcy) z detekcją spektrofotometryczną do monitorowania zawartości siarczynów w próbkach wód i ścieków. Wbudowany w analizator dyfuzor gazowy stwarza możliwość ilościowego wydzielenia siarczynów w postaci ditlenku siarki, który następnie absorbowany jest przez roztwór pochłaniający, stanowiący nową matrycę w dalszym procesie analitycznym. Na podstawie wyników przeprowadzonych badań stwierdzono, że metoda oznaczania siarczynów z wykorzystaniem wstrzykowej analizy przepływowej z dyfuzją gazową i detekcją spektrofotometryczną charakteryzuje się stosunkowo niską granicą oznaczalności oraz bardzo dobrą precyzją i poprawnością. Pełna automatyzacja procesu analitycznego pozwala na szybkie wykonanie oznaczenia, umożliwia stosowanie próbek o małej objętości i tym samym minimalizuje zużycie odczynników.Wstęp Głównym źródłem jonów siarczynowych w wodach naturalnych i ściekach są zanieczyszczenia przemysłowe (m.in. z przemysłu celulozowego, włókienniczego i metalurgicznego). W technice siarczyny odgrywają ważną rolę jako środki redukujące i bielące. W przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i winiarskim bardzo często stosowane są jako przeciwutleniacze. Siarczyny wykorzystywane są także w preparatach do wód kotłowych, jako czynniki usuwające rozpuszczony w wodzie tlen w celu ochrony kotłów przed korozją [6,7]. Stosowane jednak w nadmiarze mogą same przyczynić się do powstania korozji, gdyż znacznie obniżają pH wody. Kontrola zawartości jonów siarczynowych zarówno w ściekach, jak i[...]

Use of flow injection analysis for the monitoring concentration of dissolved sulfides in post-processing water from underground coal gasification Zastosowanie wstrzykowej analizy przepływowej do monitorowania stężenia siarczków rozpuszczalnych w wodach z procesu podziemnego zgazowania węgla DOI:10.15199/62.2015.11.13


  Five samples of waste waters from gasification of bituminous coal and lignite were studied by flow injection anal. method to det. concn. of sulfide ions. Reliability of the results was evaluated by checking precision (variation coeff. lower than 6%) and accuracy (recovery 88-110%). The applicability of the anal. method used was confirmed. Przedstawiono możliwość zastosowania wstrzykowego analizatora przepływowego (FIAcompact, MLE, Niemcy) wyposażonego w moduł do dyfuzji gazowej i detektor spektrofotometryczny do monitorowania stężenia siarczków rozpuszczalnych w wodach pochodzących z procesów podziemnego zgazowania węgla kamiennego i brunatnego. Analiza takich próbek należy do bardzo trudnych ze względu na ich barwę oraz skomplikowaną matrycę. Na podstawie wyników badań określono wartości podstawowych cech jakościowych i ilościowych metody analitycznej (granica wykrywalności 0,01 mg/dm3, granica oznaczalności 0,05 mg/dm3, precyzja wyrażona jako wartość współczynnika zmienności CV < 6% i poprawność określona na podstawie wyników badania odzysku 88-110%).Zgazowanie węgla (lub innych paliw stałych) jest wysokotemperaturowym procesem chemicznym, w którym organiczne substancje węglowe przekształcane są w gaz w wyniku częściowego utlenienia powietrzem, tlenem, parą wodną lub ich mieszaniną. Skład powstałego gazu zależy od technologii zgazowania, jednak zawsze jego głównymi składnikami są tlenek węgla i wodór1, 2). Obecnie proces zgazowania węgla przeprowadza się w celu uzyskania gazu mającego zastosowanie m.in. w przemyśle chemicznym i w energetyce. W ostatnich latach duże zainteresowanie wzbudziła możliwość wykorzystania produktów zgazowania węgla do produkcji energii elektrycznej1). Technologia zgazowania niesie ze sobą wiele korzyści dla środowiska3, 4), niemniej jednak towarzyszy jej również ryzyko zanieczyszczenia wód podziemnych i powierzchniowych. Wody z procesu podziemnego zgazowania węgla (PZW) zawierają niebezpieczne [...]

Oznaczanie wybranych pierwiastków ziem rzadkich w środowiskowych próbkach wody DOI:10.15199/62.2017.11.19


  Lantan, cer, prazeodym, neodym, promet, samar, europ, gadolin, dysproz, holm, erb, tul, iterb i lutet to pierwiastki z grupy lantanowców określanych powszechnie jako pierwiastki ziem rzadkich REE (rare earth elements). Lantanowce charakteryzują się zbliżonymi właściwościami fizyczno-chemicznymi, w większości przypadków występują na +3 stopniu utlenienia oraz tworzą tlenki o charakterze zasadowym. REE występują w przyrodzie w stanie dużego rozproszenia. Minerały, które zawierają w swoim składzie te metale, np. monacyt, bastnaesyt i ksenotym, są trwałe i odporne na wietrzenie. W środowisku naturalnym nie występuje jedynie promet, który jest pierwiastkiem promieniotwórczym1). Powszechnie stosowany jest podział REE na dwie grupy: LREE (light rare earth elements) i HREE (heavy rare earth elements). Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej (IUPAC) zalicza do grupy LREE metale od lantanu do gadolinu, a do HREE metale od terbu do lutetu. Ponadto dane literaturowe podają wiele innych podziałów metali ziem rzadkich2, 3). Lantanowce stosuje się w wielu innowacyjnych procesach technologicznych, dlatego zainteresowanie nimi systematycznie wzrasta. Pierwiastki te są wykorzystywane m.in. w produkcji katalizatorów, magnesów, urządzeń medycznych i optycznych, w metalurgii oraz we współczesnych technologiach jądrowych, w biotechnologii i medycynie1, 4). Głównym dostawcą surowców pierwiastków ziem rzadkich są Chiny, pokrywające 93% światowego zapotrzebowania na REE. Przyczyniło się to do poszukiwania przez inne kraje alternatywnych źródeł metali ziem rzadkich, w postaci nowych złóż (np. tereny Grenlandii, dno Oceanu Spokojnego), jak i technologii odzysku z surowców wtórnych, hałd fosfogipsów czy złóż węgla kamiennego1, 4-6). Szerokie zastosowanie lantanowców niesie ze sobą także ryzyko przedostawania się tych pierwiastków do ekosystemów. Badania wykazały tak pozytywny,jak i negatywny wpływ REE na procesy metaboliczne organizmów żywych oraz[...]

Wytrącanie pierwiastków ziem rzadkich z roztworów modelowych i rzeczywistych z zastosowaniem reagentów alkalicznych i związków siarki DOI:10.15199/62.2017.12.14


  REE to metale tworzące grupę 14 lantanowców o liczbach atomowych od 57 do 71 (La, Ce, Nd, Sm, Eu, Gd, Tb, Dy, Ho, Er, Tm, Yb, Lu) z wyjątkiem wytworzonego sztucznie prometu (Pm, o liczbie atomowej 61) oraz skand i itr (Sc, Y) o liczbach atomowych 21 i 39. Lantanowce stanowią grupę pierwiastków chemicznych o bardzo podobnych właściwościach fizykochemicznych, znacznym pokrewieństwie geochemicznym i tworzą tzw. plejady, które charakteryzują się przewagą ilościową jednego z pierwiastków, co jest przyczyną trudności w ich rozdzielaniu1, 2). W literaturze stosuje się zamiennie różne podziały REE, przy czym najczęściej dzieli się je na dwie lub trzy grupy. Podział na dwie grupy obejmuje LREE (light rare earth elements), lekkie ziemie rzadkie, od La do Gd, pierwiastki o bardziej zasadowych właściwościach, oraz HREE (hard rare earth elements), ciężkie ziemie rzadkie, od Tb do Lu łącznie z Y, pierwiastki o mniej zasadowych właściwościach. Podział REE na trzy grupy obejmuje LREE, lekkie ziemie rzadkie, od La do Nd z wyjątkiem Pr, MREE (medium rare earth elements), średnie lub środkowe ziemie rzadkie, od Nd do Dy lub Ho, oraz HREE, ciężkie ziemie rzadkie, od Dy lub Ho do Lu. Oprócz tych podziałów REE stosuje się także podział na grupy: cerową, itrową i terbową3-5). Wszystkie lantanowce tworzą z reguły w roztworach wodnych jony trójdodatnie, jedynie Ce, Pm oraz Tb tworzą związki na czwartym stopniu utlenienia. Znane są również sole Sm, Eu oraz Y na drugim stopniu utlenienia2, 6, 7). Roztwory wodne zawierające jony La3+, Ce3+, Gd3+, Yb3+, Lu3+, Tb3+, Y3+ i Sc3+ są bezbarwne, zawierające Pr3+ mają barwę zieloną, Nd3+ mają barwę fioletoworóżową, a Er3+ charakteryzują się barwą różową2). Wodorotlenki lantanu i lantanowców są nierozpuszczalne w wodzie i mają charakter zasadowy, przy czym zasadowe właściwości wodorotlenków lantanowców zmniejszają się od lantanu do lutetu. Wodorotlenki lantanowców rozpuszczają się w mocnych kwasach, a nie rozpuszcz[...]

 Strona 1