Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Jacek Śliwiński"

Betony z proszków reaktywnych

Czytaj za darmo! »

Betony z proszków reaktywnych (BPR) stanowią obecnie jedną z najnowocześniejszych grup two- rzyw cementowych zaliczanych do materiałów o ultrawysokich właściwościach wytrzymałościo- wych (np. wg Ackera 2004, Aїtcina 2001 i in.). Ze względu na swój charakter i warunki powstawania często są one kla- syfikowane jako tzw. ceramika niskotemperaturowa. W du- żym uproszczeniu można je uznać za efekt sukcesywnego i wieloletniego likwidowania lub wręcz redukowania manka- mentów tradycyjnego betonu cementowego. O zasadności takiej opinii, oprócz podobieństwa podstawowych składni- ków (cement, kruszywo i woda), świadczyć może także po- dobieństwo obrazów makrostruktury betonu tradycyjnego i mikrostruktury BPR (fotografia 1). Idei tworzenia materiałów cementowych o ultrawyso- kich właściwościach mechanicznych przyświeca kilka podstawowych i dosyć oczywistych zasad, a mianowicie: ● minimalizacja porowatości kompozytu na drodze: stosowania kruszywa (wypełniacza) o uziarnieniu zapewnia- jącym maksymalny stopień upakowania jego ziaren; ekstre- malnej redukcji wskaźnika wodno-spoiwowego, co w sposób oczywisty wiąże się z koniecznością stosowania wysoko- efektywnych domieszek upłynniających; ewentualnego sto- sowania zabiegu prasowania mieszanki w początkowym okresie wiązania spoiwa; ● modyfikacja mikrostruktury matrycy spoiwowej sprzyjającej wzrostowi jej cech mechanicznych przez stoso- wanie odpowiedniej obróbki cieplnej; ● zwiększenie fizycznej jednorodności tworzywa przez stosowanie kruszywa (wypełniacza) o bardzo drobnych ziarnach. W przeciwieństwie do betonów zwykłych, rola poszczegól- nych składników betonów z proszków reaktywnych nie jest jednoznaczna. W przypadku tych pierwszych za matrycę spoiwową uznać można bowiem stwardniały zaczyn cemen- towy (cement i woda), zaś kruszywo zazwyczaj za bierny chemicznie, wzmacniający wy[...]

Wpływ domieszki superchłonnego polimeru (SAP) na wybrane właściwości zaprawy cementowej DOI:10.15199/33.2017.08.27


  Hydrofilowe, usieciowane, pęczniejące w wodzie polimery superabsorpcyjne (SAP) są czasem zwane inteligentnymi hydrożelami. Ich główna cecha użytkowa to zdolność do absorbowania dużej ilości wody, czemu towarzyszy zwiększenie objętości. Pęcznienie jest procesem odwracalnym. Po wysuszeniu ziarno polimerowe wraca dowyjściowej objętości.Uproszczonymechanizmabsorbowaniawody ilustruje rysunek 1. SAP mogą absorbować 1000 g wody demineralizowanej na 1g polimeru. Dzięki specyficznym właściwościom, a przede wszystkim zdolności do absorbowania wody, polimery te znalazły dotychczas zastosowanie m.in. w przemyśle farmaceutycznym, produkcji materiałów i wyrobów opatrunkowych oraz higienicznych, w hodowli roślin itp. [7, 12]. SAP produkowane są na drodze polimeryzacji blokowej lub suspensyjnej. W wyniku polimeryzacji blokowej powstaje lity blok, który następnie podlega rozdrobnieniu na ziarna o żądanej wielkości i nieregularnym kształcie (fotografia 1a). Polimeryzacja suspensyjna, czyli w zawiesinie, pozwala na uzyskanie ziaren o sferycznym kształcie (fotografia 1b). W obydwu przypadkach można zastosować różne metody sieciowania, np. dodawanie niewielkiej ilości wielowartościowych monomerów [2]. Zainteresowanie wykorzystaniem superchłonnych polimerówwtechnologii betonu cementowego pojawiło się kilka lat temu. Za najobszerniejsze opracowania dotyczące tego zagadnienia należy uznać wydany w 2012 r. raport Komitetu Technicznego 2-SAP RILEM [8] oraz pracę doktorską A. Assmanna [1]. Spośród polskich autorówzajmujących się tymzagadnieniemwymienić należyA. Klemma i K. Sikorę [6]. Zgodnie z [8], SAPmogą stanowić obiecującą grupę uniwersalnych domieszek PROBLEMY NAUKOWE BUDOWNICTWA INŻYNIERIA MATERIAŁÓW BUDOWLANYCH www.materialybudowlane.info.pl ISSN 0137-2971, e-ISSN 2449-951X 8 ’2017 (nr 540) 91 1) Politechnika Krakowska; Wydział Inżynierii Lądowej *) Adres do [...]

Idee kształtujące innowacyjne wyzwania techniki budowlanej DOI:10.15199/33.2017.07.09


  Myślą przewodnią części problemowej zbliżającej się 63. Konferencji Naukowej Komitetu Inżynierii Lądowej iWodnej PolskiejAkademii Nauk oraz Komitetu Nauki Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, organizowanej w tym roku przez Instytut Techniki Budowlanej, będą Innowacyjne wyzwania techniki budowlanej. W ten sposób, na legitymującym się przeszło sześćdziesięcioletnią tradycją forumnaukowyminżynierów i techników budownictwa, podjęta zostanie kolejna próba zdefiniowania paradygmatu rozwoju budownictwa i ukazania budownictwa opartego na wiedzy. Temu celowi ma służyć zdefiniowanie innowacyjności w budownictwie, jej specyfiki, uwarunkowań, ograniczeń i możliwości. Zaproszona przez organizatorówGrupaEdytorska, pod kierunkiem prof. Lecha Czarneckiego, Sekretarza Naukowego Instytutu TechnikiBudowlanej, opracowała programczęści problemowej,wybrała 6 obszarów konferencyjnych rozważań i ich moderatorów. Są to: ● obiekt budowlany - aspekty środowiskowe i społeczne; prof. Kazimierz Furtak; ● budynki i energia; prof. Edward Szczechowiak; ● konstrukcje budowlane; dr hab. Anna Halicka, prof. PL; ● przegrody budowlane; dr inż. Krzysztof Kuczyński; ● inżynieria materiałów budowlanych; prof. Jacek Śliwiński; ● inżynieria przedsięwzięć budowlanych; prof. Oleg Kapliński. Jak widać z tego zestawienia, wybrane obszary tematyczne wyznaczają uwarunkowania innowacji (użytkownik, środowisko, efektywność energetyczna), przedstawiają głównego adresata tych działań (konstrukcje budowlane i przegrody jako szczególny element budowlany) oraz wskazują te obszary dyscypliny naukowej budownictwo, w których można się obecnie dopatrzyć największego potencjału innowacyjnego, a mianowicie inżynierię materiałówbudowlanych i inżynierię przedsięwzięć budowlanych.Moderatorzy z kolei zwrócili się do wybitnych autorytetów z dziedziny budownictwa o opracowanie referatów generalnych w poszczególnych obszarach tematycznych[...]

Idee kształtujące innowacyjne wyzwania techniki budowlanej DOI:10.15199/33.2017.07.10


  Opracowanie to powstało w przeświadczeniu, że idee poprzedzają i kreują innowacje. Innowacje zaś sprzyjają rozwojowi i budowaniu przewagi konkurencyjnej. Mamy nadzieję, że przedstawione rozważania przyniosą wiele inspiracji. Inżynieria materiałów budowlanych Pojęcie materiałów budowlanych obejmuje współcześnie niezwykle liczną i bardzo zróżnicowaną grupę tworzyw, których dominujące właściwości determinują główne kierunki zastosowania. Niektóre z nich są tradycyjnie stosowane od wielu wieków czy nawet tysiącleci. Inne pojawiały się sukcesywnie w wyniku postępu technicznego, zazwyczaj w innych dziedzinach ludzkiej działalności niż budownictwo. Wyroby budowlane można umownie sklasyfikować w pięciu podstawowych grupach: konstrukcyjne; izolacyjne; wypełniające i wykończeniowe oraz instalacyjne. W dalszej części artykułu przedstawione zostaną różne aspekty innowacyjności i związane z nimi perspektywy rozwoju dwóch głównych i chyba najważniejszych grup wyrobów: konstrukcyjnych i izolacyjnych. Wiele cennych informacji na temat innowacyjnych wyzwań stojących przed inżynierią materiałów budowlanych znaleźć można w przeglądowej pracy L. Czarneckiego [4]. Za typowych reprezentantów materiałów konstrukcyjnych należy uznać dominujące w budownictwie betony cementowe, a także inne tworzywa betonopodobne wykonane na bazie cementu. Materiały te w całej swojej historii, a przede wszystkimw ostatnich kilku dekadach, poddawane są korzystnymmodyfikacjom[14]. Efektem tego są wprowadzone już tzw. betony nowej generacji (wysokowartościowe i ultra wysokowartościowe, samozagęszczalne, fibrobetony itp.). Tworzywa te zawdzięczają rozwój coraz lepszemu poznawaniu narzędzi i mechanizmów pozwalających na uzyskiwanie nowych właściwości użytkowych, co w następstwie pozwala na ciągłe poszerzanie ich funkcjonalności.Wzwiązku z tym, że są typowymi kompozytami [2], ich właściwości zależą od właściwości i współdziałania (synergii) składników, w tym przede wszys[...]

 Strona 1