Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Agnieszka Tomczyk"

Rheological properties of wastes from conversion of rapeseed oil to biofuel Właściwości reologiczne odpadów z produkcji biopaliw z oleju rzepakowego DOI:10.15199/62.2016.11.20


  Rheol. properties of the selected biofuel wastes (distilled glycerol, technical grade glycerol and org. matter-contg. non-glycerol fraction from rapeseed oil) were detd. at 20-90°C both during heating and cooling and compared with com. glycerol. Activation energies were also detd. The distilled glycerol showed the lowest content of moisture and impurities. Przedstawiono wyniki badań reologicznych wybranych odpadów z produkcji biopaliw na bazie rzepaku. Testowano glicerol destylowany, glicerol techniczny oraz frakcję zawierającą inne niż glicerol związki organiczne. Wyniki (współczynnik lepkości, gęstość, aktywność wody) porównano z parametrami określonymi dla komercyjnego glicerolu dostępnego na rynku. Badania reologiczne przeprowadzono przy użyciu reometru oscylacyjnego w zakresie temp. 20-90°C zarówno podczas ogrzewania, jak i schładzania cieczy. Wyznaczono energie aktywacji. Wykazano wpływ typu odpadu na jego lepkość dynamiczną. Stwierdzono niską zawartość wody i zanieczyszczeń w glicerolu destylowanym, końcowym produkcie oczyszczania odpadów. Jednym z problemów przemysłu biopaliw jest powstawanie wielu odpadów produkcyjnych. Poszukuje się metod ich zagospo-darowania lub nowych zastosowań. Procesy technologiczne wymagają jednak dostarczenia półproduktów o ściśle zdefiniowanych właściwościach i parametrach. Powstający w wyniku produkcji biopaliw glicerol oczyszczony (destylowany) znalazł już wiele zastosowań. Używany jest on głównie do zastosowań technicznych (płyny eksploatacyjne, farby, lakiery, rozpuszczalniki) lub w chemii gospodarczej. Oczyszczony glicerol używany jest jako substrat do syntezy chemicznej, w produkcji materiałów wybuchowych1-4), jako produkt do biokonwersji4-6), substrat dla przemysłu spożywczego i kosmetycznego. Może też służyć do wytwarzania surfaktantów7-9), produkcji opakowań biodegradowalnych10), znalazł zastosowanie w chłodnictwie11) a także jako nośnik substancji do celów medycznych oraz wy[...]

Physical properties of kaolin clay-containing pectin gels Właściwości fizyczne żeli pektynowych zawierających glinkę kaolinową DOI:10.15199/62.2017.2.29


  Low-ester pectin was mixed with various amts. of kaolin clay to obtain hydrous gels. The addn. of clay resulted in an alteration of phys. parameters of gels, esp. d. and colour. Performed texture profile anal. revealed an increase of hardness, adhesiveness and flexibility of the kaolin- -enriched gels. Zaprezentowano wyniki eksperymentalnych badań cech fizycznych żeli otrzymanych z mieszanki pektyny z nanododatkiem w postaci gliny kaolinowej. Badania przeprowadzono dla 6 różnych kombinacji, wyznaczając podstawowe parametry fizyczne (gęstość, aktywność wody, barwa, zwilżalność) termiczne (analiza DSC) oraz reologiczne (profilowa analiza tekstury TPA). Stwierdzono istotny wpływ zarówno zawartości pektyny, jak i dodatku kaolinu. Wykonana analiza korelacji wykazała istnienie związku pomiędzy zmierzonymi parametrami fizycznymi a wyznaczonymi cechami TPA. Pektyny to polisacharydy występujące w ścianach komórkowych wielu roślin. Są to przede wszystkim poliuronidy składające się z połączonych ze sobą wiązaniami α-(1,4)-glikozydowymi resztkami kwasu D-galakturonowego. W zależności od stopnia estryfikacji grup karboksylowych reszt kwasu galakturonowego grupami metylowymi wyróżnia się pektyny wysokometylowane (stopień estryfikacji powyżej 50% grup karboksylowych) oraz niskometylowane (stopień estryfikacji poniżej 50%)1). Bogate w pektyny są owoce, zwłaszcza takie jak jabłka, brzoskwinie, śliwki i cytrusy. Pod względem odżywczym nie są trawione przez organizm ludzki, stanowią zatem jako ciała balastowe jedną z frakcji błonnika. Wiele mikroorganizmów ma jednak zdolność rozkładu pektyn. Z powodu swojej szerokiej dostępności i obfitości, biozgodności i stosunkowo niskiej ceny są powszechnie stosowane jako środek zagęszczający i stabilizator, nie tylko w przemyśle spożywczym, ale też w farmaceutycznym i tekstylnym. W ostatnich latach pektyny znajdują również zastosowanie jako baza do wytwarzania aerożeli i filmów zawierających różne [...]

Aging of biodegradable thermoplastic starch film under UV-irradiation Starzenie biodegradowalnej folii ze skrobi termoplastycznej pod wpływem promieniowania UV DOI:10.15199/62.2017.4.32


  Starch films were produced after addn. of poly(vinyl alcohol) by extrusion, exposed to UV irradn. and studied for wettability and water vapor permeability. An increase in hydrophilicity and permeability after exposition was obsd. Metodą ekstruzji wytworzono folie polimerowe ze skrobi i glicerolu z dodatkiem poli(alkoholu winylowego), po czym eksponowano je na działanie promieniowania UV-C przez okres do 14 dni. Oceniono wpływ fotooksydacji UV na zwilżalność powierzchni, przepuszczalność pary wodnej oraz barwę folii. Stwierdzono, że czas ekspozycji wpływał istotnie na wszystkie analizowane parametry. Z kolei wzrastające stężenie poli(alkoholu winylowego) w mieszance zwiększało hydrofilowość oraz przepuszczalność pary wodnej. Skrobia, jeden z najszerzej dostępnych biopolimerów, jest uważana za materiał, z którego można wytwarzać produkty mogące znaleźć zastosowanie w przemyśle spożywczym i w rolnictwie1). Otrzymywane obecnie na jej bazie folie i opakowania wciąż mają niewystarczające właściwości fizyczne, by można je było powszechnie stosować jako zamienniki materiałów otrzymywanych na bazie ropy naftowej. Problem ten dotyczy zwłaszcza materiałów przygotowywanych z dużym udziałem skrobi w mieszance, powyżej 50% mas.2, 3). Do produkcji folii można wykorzystać skrobię natywną bądź też przetworzoną do postaci termoplastycznej, w której pierwotna struktura została zmodyfikowana w wysokiej temperaturze lub pod wysokim ciśnieniem. Przykładem może być folia termoplastyczna (TPS) otrzymywana w warunkach HTST (high temperature, short time) podczas procesu ekstruzji. Prócz biopolimeru, na końcowe właściwości folii skrobiowych wpływa rodzaj i ilość użytego plastyfikatora oraz innych dodatków funkcjonalnych i wypełniaczy, których wprowadzanie ma na celu poprawę fizycznych właściwości folii.Folie TPS są zazwyczaj silnie hydrofilowe, o dość niskiej elastyczności i dużej podatności na warunki atmosferyczne. Wrażliwość na wilgoć i absorpcja [...]

 Strona 1