Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Remigiusz Modrzewski"

Przesiewacze obrotowe o zmiennych średnicach sit do segregacji kruszyw DOI:10.15199/62.2017.10.26


  Opisywane przesiewacze bębnowe są maszynami szybkobieżnymi, w których wyróżnik szybkobieżności2), definiowany jako stosunek prędkości obrotowej bębna do prędkości wirowania złoża, wynosi 0,5-1,0, a nie jak ma to miejsce w obecnie eksploatowanych przesiewaczach 0,3-0,4. 96/10(2017) 2153 Przy niewielkich prędkościach obrotowych warstwa zsuwa się po powierzchni sita. Przy dużych prędkościach następuje podnoszenie warstwy na znaczną wysokość, a następnie jej opadanie. Jest to właśnie tak pożądany ruch kaskadowy, przy którym uzyskuje się intensywne mieszanie ziaren, co zapewnia ich dokładniejsze przesiewanie. W przesiewaczu z bębnem kaskadowym ruch warstwy ziarnistej jest podobny, jednak dodatkowo zachodzi intensywne przesypywanie się materiału ziarnistego na stopniach kaskady. Przy większych prędkościach obrotowych następuje podnoszenie ziaren na znaczną wysokość, a następnie ich opadanie. Ma to miejsce zwłaszcza w ostatniej sekcji bębna kaskadowego o największej średnicy, gdzie siła odśrodkowa jest największa. Badania przeprowadzono również w klasycznym przesiewaczu bębnowym3) wyposażonym w typowe sito o kształcie walca. Celem tych badań było porównanie wyników przesiewania w warunkach typowych i powszechnie stosowanych w praktyce (sito walcowe) z wynikami uzyskiwanymi na nowych sitach o odmiennym kształcie: stożkowym i kaskadowym. Wszystkie badania prowadzono przy podobnych parametrach procesowych (prędkość obrotowa, kąt pochylenia sita). Wyniki badań przedstawiono w postaci wykresów pokazujących wpływ tych parametrów na sprawność i wydajność procesu przesiewania. Wnioski wskazują, że zastosowanie sita stożkowego lub kaskadowego wyraźnie poprawia parametry procesowe przesiewaczy, a uzyskane sprawności są o 10-20% wyższe niż przy zastosowaniu sita walcowego. Ruch ziaren w przesiewaczu bębnowym Podstawowym parametrem charakteryzującym pracę aparatu bębnowego jest prędkość wirowania złoża ziarnistego, zwana również prędkością [...]

Badania zdolności oddawania i pochłaniania wody przez kompozyty na bazie strużyn garbarskich i dodatków mineralnych DOI:10.15199/62.2019.1.16


  Struganie stanowi jeden z procesów garbarskich, który ma na celu wyrównanie powierzchni skóry do osiągnięcia określonej grubości. W wyniku tego procesu powstają wióry (strużyny), które mogą stanowić 2-20% całkowitej masy garbowanej skóry. Ich zagospodarowanie stanowi ważne zagadnienie z punktu widzenia ochrony środowiska. Literatura podaje szerokie spektrum możliwości racjonalnego wykorzystania odpadów z przemysłu garbarskiego1-3). Jedną z nich stanowi produkcja hydrolizatów białkowych na bazie odpadów garbarskich z zastosowaniem technologii hydrolizy enzymatycznej. Gotowe hydrolizaty mogą mieć zastosowanie zarówno w przemyśle (produkcja nawozów, pasz, żelatyny, klejów), jak również w innowacyjnym rolnictwie. Jednym z nowych zastosowań pozyskanego hydrolizatu kolagenu jest formowanie otoczek nasion w celu zabezpieczenia ich przed wysuszeniem na etapie kiełkowania, a także stymulowania ich dalszego wzrostu4, 5). Odpadowy kolagen wykorzystywany jest także jako napełniacz w materiałach polimerowych w celu poprawy ich zdolności biodegradacyjnych. Innym znanym kierunkiem przetwórstwa strużyn jest chemiczny odzysk chromu6). Związki chromu są wyługowane z odpadów, a następnie poddawane hydrolizie. Możliwość odzyskiwania chromu istnieje także poprzez zastosowanie niektórych procesów termicznych. Dość energochłonną metodę zagospodarowania odpadów stanowią procesy rozwłókniania. W ich wyniku otrzymuje się wtórne i sztuczne skóry, które mogą być przeznaczone na elementy obuwnicze (podpodeszwy, zakładki, zapiętki, elementy wzmacniające), materiały galanteryjne, a także do produkcji nośników tworzyw skóropodob98/ 1(2019) 107 Dr inż. Remigiusz MODRZEWSKI w roku 1994 ukończył studia na Wydziale Inżynierii Procesowej i Ochrony Środowiska Politechniki Łódzkiej. W 2000 r. uzyskał stopień doktora nauk chemicznych na tym samym wydziale. Od 2001 r. jest adiunktem w Katedrze Aparatury Procesowej PŁ. Specjalność - klasyfikacja materiałów ziarnist[...]

 Strona 1