Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Jolanta Jagiełło"

Oznaczanie substancji niebezpiecznych w obuwiu


  Determination of dangerous substances in shoes Quality of the materials which are used to the shoe production is extremely important. The researches of these products for the presence of the toxic, hazardous substances are very important also because those substances have negative influence on human's health. The aim of the CORNET project ("Innovative Footwear Design based on biomechanical and physiological parameters" ) is to complete the design of innovative footwear with ideal properties of hygiene and health. One element of this project was to study the presence of the hazardous substances such as phthalates, dimethyl fumarate, and aromatic amines in the test material. This article presents the description of the tests on which the researches were conducted, it contains a description of the methods used to analyze, as well as the interpretation of the results. 1. Wstęp Inicjatywa CORNET (ang. COllective Research NETworking) jest przedsięwzięciem międzynarodowym, którego celem jest finansowanie badań na potrzeby konkretnych branż przemysłowych. W ramach Cornet ogłaszane są regularnie konkursy na projekty realizowane we współpracy międzynarodowej. W Instytucie Przemysłu Skórzanego w ramach tej inicjatywy realizowany jest projekt pt. "Innowacyjne Projektowanie Obuwia na podstawie parametrów biomechanicznych i fizjologicznych". Celem projektu jest kompleksowe zaprojektowanie innowacyjnego obuwia o idealnych właściwościach higienicznych oraz zdrowotnych. Podstawowym zadaniem obuwia jest ochrona przed czynnikami zewnętrznymi. Ochrona ta ma też wspomagać naturalną zdolność Przegląd - WOS 6/2014 29 PRZEMYSŁ SKÓRZANY organizmu ludzkiego do utrzymywania stałej ciepłoty ciała. Istotna jest stosunkowo niewielka powierzchnia stóp (zwłaszcza w stosunku do ich objętości), gdzie dodatkowo występuje problem ochrony podeszwy stopy przed podłożem oraz całej stopy przed warunkami termicznymi otoczenia, ze względu na utrudnione krążen[...]

Oznaczanie niektórych substancji niebezpiecznych w wyrobach gotowych na przykładzie fumaranu dimetylu


  Marking of some dangerous chemical substances in ready-to-wear products through example of the dimetyl fumarane Consumer have today an opportunity to choose products, which the most qualify. The main measure of choice is the price but the product which has the lowest price sometimes is not completely safe for humane health. In some products (shoes, handbags, furniture) become white sachets with dark label "do not eat". Most these sachets usually contain “anti-mould agents" which are widely used in order to avoid deterioration of products by mould during the storage and long transport. Most chemical substances which are used as “anti-mould agents" are chemically and biologically inert. Dimethyl fumarate is a fungicide which has been found to act as extreme sensitizer during use it as a “anti-mould agent" by costumers. Despite banding dimethyl fumarate in UE it is noticed that it was used as a biocide, after that fact some people in UE were allergic to it. 1. Wstęp Fumaran dimetylu (DMF-u - z ang. dimethyl fumarate) jest biocydem, którego stosowanie w produkcji środków biobójczych jest zakazane na terytorium Unii Europejskiej od 1998 roku. Zakaz wprowadza dyrektywa o produktach biobójczych (98/8/WE), która zabrania używania preparatów tego typu zawierających DMF-u. Przestrzeganie zapisów tej dyrektywy nie dotyczy producentów spoza UE, którzy mogą takie niedozwolone środki biobójcze stosować, a następnie eksportować swoje towary na tereny Państw Członkowskich. Właśnie taka sytuacja miała miejsce kilka lat temu, kiedy to konsumenci kilku krajów europejskich doznali poważnych uszkodzeń zdrowotnych na skutek kontaktu z fumaranem dimetylu umieszczonym w saszetkach przymocowanych wewnątrz mebli importowanych z Chin. DMF spowodował u wielu osób bolesne zapalenie skóry, podrażnienia, oparzenia, a w niektórych przypadkach wręcz ostrą niewydolność oddechową. Testy kliniczne przeprowadzone na ludziach za pomocą nasączonyc[...]

Zagospodarowanie odpadów garbarskich w nasiennictwie DOI:10.15199/62.2017.11.24


  Gotowa skóra licowa stanowi ok. 20% masy surowych skór wykorzystanych do jej produkcji. Dyrektywa1) i przepisy wykonawcze zawierają definicje odpadów, w tym pozostałości z garbarni. Znaczna ilość odpadów garbarskich (włosy lub wełna, skrawki, odpady z mizdrowania, dwojenia, strugania, tłuszcze oraz łój) składa się z materii organicznej. Niezanieczyszczone lub zanieczyszczone w niewielkim stopniu środkami chemicznymi frakcje odpadowe mogą być odzyskiwane, co jest pożądane, biorąc pod uwagę aspekt ekonomiczny i środowiskowy. Dalsze ich przetwarzanie może się odbywać poza zakładem garbarskim, w innych branżach przemysłu. Odzyskuje się m.in. białko i tłuszcz. Niegarbarskie części skór są wykorzystywane w produkcji żelatyny, osłonek wędliniarskich, nici, gąbek, tworzyw skóropodobnych, klejów, kosmetyków oraz pasz. Liczne możliwości zagospodarowania odpadów z produkcji skór i wyrobów skórzanych potwierdzają dane statystyczne. Według GUS2) ilość odpadów tej sekcji wytworzonych w 2015 r. wyniosła 61,8 tys. t, z czego unieszkodliwiono 2,3 tys. t. Z kolei aż 58,5 tys. t przekazano do innych odbiorców w celu dalszego wykorzystania. W ostatnich latach rośnie zainteresowanie badaniami określającymi biologiczne i techniczne znaczenie kolagenu. Kolagen można pozyskać m.in. z takich procesów technologii wyprawy skór, jak cyplowanie i dwojenie. Wskazano na możliwy nowy kierunek wykorzystania odpadów garbarskich poprzez zastosowanie hydrolizatu kolagenu do formowania otoczek nasion w celu zmniejszenia ryzyka związanego z niewykiełkowaniem nasion podczas suszy, zwiększenia plonów oraz poprawy kondycji roślin podczas kiełkowania i dalszego ich wzrostu. Działania te wpisują się w trend dotyczący "czystej produkcji"3), zagospodarowania odpadów4) i minimalizacji obciążeń środowiskowych5), w tym stosowania technologii przyjaznych dla środowiska. Otoczkowanie to pokrywanie nasion różnymi materiałami w celu powiększenia ich rozmiaru i poprawy kształtu6[...]

Metody oznaczania barwników naturalnych w produktach spożywczych DOI:10.15199/62.2019.7.23


  Barwniki naturalne znane są ludzkości od tysiącleci. Były używane już w starożytności głównie do barwienia tkanin oraz przy wytwarzaniu kosmetyków. Znalazły również zastosowanie przy barwieniu żywności1, 2). Wraz z odkryciem barwników syntetycznych, które okazały się dużo trwalsze i tańsze od barwników naturalnych, rola tych ostatnich znacznie zmalała. W związku z licznymi badaniami wykazującymi m.in. alergizujące działanie barwników syntetycznych, ich wpływ na wzrost nadpobudliwości u dzieci3), negatywne oddziaływanie na środowisko4), jak również z trendami rynkowymi ukierunkowanymi na ekologiczny tryb życia, zainteresowanie barwnikami naturalnymi zaczęło w ostatnich latach ponownie wzrastać5). Wzrostowa tendencja barwienia żywności barwnikami naturalnymi jest również wynikiem zaprzestania stosowania niektórych barwników syntetycznych zarówno na terenie Unii Europejskiej (UE)6, 7), jak i w Stanach Zjednoczonych8), Chinach9), Japonii10), Australii i Nowej Zelandii11). Zwiększająca się liczba produktów barwionych barwnikami naturalnymi powoduje również konieczność opracowywania nowych i doskonalenia istniejących metod ich oznaczania. Analiza barwników naturalnych zawartych w określonym produkcie spożywczym jest procesem znacznie bardziej skomplikowanym niż analiza barwników syntetycznych, które w większości należą do jednej grupy związków chemicznych (do barwników azowych)12). Barwniki naturalne są znacznie bardziej zróżnicowane pod względem budowy chemicznej12, 13) i ich oznaczanie ściśle wiąże się ze znajomością ich budowy i właściwości, jak również z umiejętnością wyodrębnienia ich z różnych produktów spożywczych. Celowe zatem wydawało się zebranie i usystematyzowanie informacji na temat najnowszych metod oznaczania barwników naturalnych z uwzględnieniem procesu ekstrakcji tych barwników z różnego rodzaju produktów spożywczych. Zastosowanie i właściwości barwników naturalnych Barwniki naturalne pochodzenia roślinnego i zwie[...]

 Strona 1