Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Anita Pietraszek"

A novel convergent synthesis of travoprost and bimatoprost. Nowa konwergentna strategia syntezy trawoprostu i bimatoprostu


  A newly developed method for synthesis of chem. pure travoprost and bimatoprost antiglaucoma drugs was presented on basis of literature data. Opracowano nową, konwergentną strategię syntezy trawoprostu (8a) i bimatoprostu (10a), aktywnych składników nowej generacji leków przeciwjaskrowych, polegającą na reakcji olefinowania metodą Julia i Lythgoe strukturalnie zaawansowanego fenylosulfonu (5Z)-(+)-15 za pomocą nowego, enancjomerycznie czystego aldehydu (S)-(-)-16 lub (S)-(-)-17. Główną zaletą nowej strategii jest otrzymanie trawoprostu (8a) i bimatoprostu (10a) o wysokiej czystości chemicznej i korzystnym profilu zanieczyszczeń, przy zastosowaniu stosunkowo tanich reagentów.Jaskra to choroba oczu, której istotą jest wolno postępująca neuropatia wzrokowa o charakterystycznych zmianach w morfologii tarczy nerwu wzrokowego i ubytkach pola widzenia, prowadząca w naturalnym rozwoju do pogorszenia i nieodwracalnej utraty wzroku. Jest to druga, co do wielkości po katarakcie, przyczyna ślepoty na świecie. Szacuje się, że do 2020 r. liczba ludzi dotkniętych ślepotą z powodu jaskry osiągnie 79,6 mln1). Chociaż etiologia jaskry jest złożona i wieloczynnikowa, jedynym modyfikowalnym czynnikiem zmieniającym naturalny przebieg choroby jest podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP). Liczne badania wykazały, że farmakologiczna redukcja IOP zapobiega jaskrze i opóźnia postęp uszkodzeń jaskrowych2-4). Spośród wielu obecnie stosowanych leków obniżających ciśnieniewewnątrzgałkowe, analogi prostaglandyn/prostamidy (rys. 1) są najnowszą i najefektywniejszą klasą hipotensyjnych leków pierwszego rzutu o udokumentowanej skuteczności i bezpieczeństwie5-7). Endogenna prostaglandyna F2α ( 1) i jej syntetyczne proleki, takie jak ester izopropylowy PGF2α (2), redukują ciśnienie wewnątrzgałkowe [...]

Opracowanie technologii wytwarzania eplerenonu o czystości farmaceutycznej DOI:10.15199/62.2017.7.29


  Eplerenon (1), ester metylowy γ-laktonu kwasu (7α,11α,17α)-9,11- -epoksy-17-hydroksy-3-oksopregn-4-eno-7,21-dikarboksylowego (rys. 1), jest pierwszym selektywnym antagonistą receptora aldosteronowego stosowanym w leczeniu niewydolności serca2-5). W porównaniu ze swoim nieselektywnym prekursorem spironolaktonem (2) eplerenon charakteryzuje się brakiem działań niepożądanych związanych z wpływem na receptory dla hormonów płciowych oraz zmniejszoną częstością innych działań niepożądanych (hiperkaliemia, wzrost stężenia kreatyniny) i interakcji lekowych. Pierwszym w Polsce preparatem zawierającym eplerenon był wprowadzony na rynek w 2006 r. lek o nazwie handlowe Inspra (Pfizer). Obecnie dopuszczonych jest do obrotu 11 preparatów zawierających substancję farmaceutyczną eplerenon, w dawkach 25 oraz 50 mg, które zalecane są w terapii uzupełniającej do standardowego leczenia β-adrenolitykami pacjentów z dysfunkcją skurczową lewej komory oraz klinicznymi objawami niewydolności serca po przebytym zawale. Żaden z dopuszczonych do obrotu na terenie Polski preparatów eplerenonu nie jest objęty refundacją, a ich ceny w aptekach przekraczają możliwości finansowe wielu pacjentów. Metody syntezy eplerenonu (1) W literaturze naukowo-patentowej opisano kilka strategii syntezy antagonistów receptora aldosteronowego, w tym eplerenonu1, 6-10), jednak ich wykorzystanie do celów technologicznych jest ograniczone z uwagi na stosowane reagenty, parametry procesów, metody wydzielania i oczyszczania oraz liczne zanieczyszczenia, których nie można usunąć z produktu końcowego do poziomu wymaganego dla substancji farmaceutycznej przepisami prawa farmaceutycznego. Mimo dość wysokich limitów dla dwóch z siedmiu zidentyfikowanych w Farmakopei Europejskiej 8.411) zanieczyszczeń, uzyskanie eplerenonu o odpowiedniej czystości wymaga opracowania skutecznej, a przy tym nieskomplikowanej technologicznie metody wytwarzania. Substancja farmaceut[...]

Nowa strategia syntezy paricalcitolu


  Przedstawiono opis nowej strategii syntezy substancji farmaceutycznej paricalcitol (19-nor analogu witaminy D2), substancji czynnej leku stosowanego w leczeniu chorób nowotworowych, kardiologicznych oraz dermatologicznych. Nowa metoda polega na syntezie parcjalnej paricalcitolu z trzech fragmentów strukturalnych: syntonu A, syntonu CD i syntonu S. Te zaawansowane związki pośrednie są także wykorzystywane jako prekursory w procesach otrzymywania innych, nowych aktywnych biologicznie pochodnych witamin D. Przedstawiona metoda pozwala na otrzymanie paricalcitolu o wysokiej czystości chemicznej i enancjomerycznej, spełniającego wymagania farmaceutyczne. A new strategy for the synthesis of (1R,3R,7E,22E)-19-nor- 9,10-secoergosta-5,7,22-trieno-1,3,25-triol (paricalcitol) was developed. Three advanced intermediates (synthon A, synthon CD and synthon S) were used as precursors. The paricalcitol produced showed high enantiomeric purity and met pharmaceutical requirements. 1α-Hydroksylowane metabolity witaminy D, zwłaszcza 1α,25-dihydroksywitamina D3 i 1α,25-dihydroksywitamina D2, stanowią silne regulatory homeostazy i różnicowania komórek u ludzi i zwierząt. Wiele strukturalnych analogów tych metabolitów, różniących się strukturą łańcucha bocznego, położeniem grup hydroksylowych i budową stereochemiczną, znalazło zastosowanie w leczeniu krzywicy oraz osteoporozy. Instytut Farmaceutyczny, Warszawa Michał Chodyński, Jadwiga Dzikowska, Regina Gutowska, Krzysztof Krajewski, Marek Kubiszewski, Małgorzata Krupa, Anita Pietraszek, Jerzy Winiarski, Andrzej Kutner* Nowa strategia syntezy paricalcitolu Novel strategy of synthesis of paricalcitol Dr Michał CHODYŃSKI w roku 1981 ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest kierownikiem pracowni w Zakładzie Chemii Instytutu Farmaceutycznego. Specjalność - chemia organiczna. Tech. Jadwiga DZIKOWSKA jest specjalistą w Zakładzie Minis[...]

 Strona 1