Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Krzysztof Gołacki"

Studies on thermoplastic starch film properties under impact load conditions Badania właściwości folii ze skrobi termoplastycznej w warunkach obciążeń udarowych DOI:10.12916/przemchem.2014.1375


  Three films (thickness 0,11-0,24 mm) made of thermoplastic starch modified with glicerol, poly(vinyl alc.) or/and keratin were prepd. by extrusion with blowing and studied for impact strength at relative air humidity 50-99%. The poly(vinyl alc.)-contg. films exhibited the highest crit. force response and the lowest elongation. The addn. of keratin resulted in decrease of both the crit. force response and elongation. The film samples studied under high relative humidity showed a low crit. force. Przeprowadzono testy udaru próbek folii termoplastycznej wytwarzanej ze skrobi ziemniaczanej i gliceryny z dodatkiem keratyny oraz poli(alkoholu winylowego) (PVAL). Zbadano wpływ dodatków oraz warunków przechowywania na wartość siły i wydłużenia krytycznego oraz na charakter uszkodzenia folii. W warunkach wilgotności względnej powietrza 50% próbki z dodatkiem PVAL uzyskiwały najwyższe wartości siły reakcji oraz najniższe wartości wydłużenia. Dodatek keratyny powodował znaczne obniżenie zarówno wartości maksymalnej siły reakcji, jak i wydłużenia folii. Próbki z dodatkiem PVAL ulegały uszkodzeniu poprzez przebicie o wymiarach zbliżonych do wymiarów impaktora, a dodatek keratyny nadawał próbkom cechy szkła i uszkodzenie miało charakter wielokrotnych pęknięć promieniowych. Folia przechowywana w powie-trzu o wilgotności 91% i 99% charakteryzowała się niskimi wartościami siły niszczącej, co ogranicza jej zakres zastosowania. Analiza technicznych i ekonomicznych aspektów zastosowania i recyklingu materiałów opakowaniowych spowodowała konieczność opracowania nowych oraz modyfikacji już istniejących metod wytwarzania1) i składowania tych materiałów, ze szczególnym uwzględnieniem tworzyw degradowanych biologicznie pochodzenia roślinnego. Materiały te stosowane w produkcji opakowań2, 3) ulegają rozkładowi do związków chemicznych neutralnych dla środowiska pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, tlenu oraz działania mikroorganizmów obe[...]

Ryzyko wystąpienia poważnej awarii reaktora syntezy mocznika DOI:10.15199/62.2017.8.32


  Mocznik jest powszechnie stosowany w przemyśle jako gotowy produkt i półprodukt. Jego światowa produkcja stale wzrasta i obecnie wynosi ponad 152 mln t/r. Jest on stosowany w formie stałej i ciekłej jako nawóz azotowy (46% N) oraz dodatek do pasz w rolnictwie1, 2). Oprócz tego jest on surowcem do produkcji melaminy oraz żywic i klejów mocznikowo-formaldehydowych. Ma też zastosowanie w procesie selektywnej redukcji katalitycznej, służącej do oczyszczania spalin. Przemysłowa synteza mocznika opiera się na reakcji amoniaku z ditlenkiem węgla w warunkach wysokiego ciśnienia, którą sumarycznie można zapisać równaniem (1): 2NH3 + CO2 ↔ NH2CONH2 + H2O (1) Reakcja ma przebieg dwuetapowy. W pierwszy etapie w wyniku silnie egzotermicznej reakcji (2) powstaje karbaminian amonu: 2NH3 + CO2 ↔ NH2COONH4 (2) który w warunkach normalnych ulega rozpadowi do substratów, a w warunkach procesowych (ciśnienie ok. 20 MPa, temp. ok. 185°C) ulega dehydratacji do mocznika i wody w reakcji (3), która wymaga dostarczenia ciepła: NH2COONH4 ↔ NH2CONH2 + H2O (3) W reakcji wytwarzania karbaminianu amonu (2) wydziela się ciepło. Reakcja ta w warunkach przemysłowych przebiega praktycznie do końca2-5). Reakcja dehydratacji karbaminianu (3) przebiega wolniej, jest reakcją endotermiczną i nie zachodzi do końca. Konwersja CO2 w mocznik wynosi 50-80%. Szybkość dehydratacji karbaminianu rośnie wraz ze wzrostem temperatury i wzrostem stosunku NH3/CO2, a zmniejsza się przy wzroście stosunku H2O/CO2. Roztwór mocznika pochodzący z reaktora zatęża się w celu otrzymania granulatu1). Proces produkcji mocznika, podobnie jak inne procesy występujące w zakładach azotowych, jest realizowany w warunkach, w których występują liczne zagrożenia awariami, także mającymi znamiona poważnych awarii6, 7). W produkcji mocznika wykorzystywane są niebezpieczne dla ludzi oraz środowiska media pod wysokim ciśnieniem, toksyczne, posiadające wysoką temperaturę oraz zubożaj[...]

Effect of poly(vinyl alcohol) and keratin on stress relaxation course in thermoplastic starch Wpływ poli(alkoholu winylowego) i keratyny na przebieg relaksacji naprężeń w termoplastycznej skrobi DOI:10.12916/przemchem.2014.364


  The thermoplastic starch, glycerol and poly(vinyl alc.) or keratin films made by blowing extrusion were tested for tensile stress relaxation under varying relative humidity conditions (50-99%). The increase of keratin content resulted in a decrease of relaxation curve asymptote value, while the increase of poly(vinyl alc.) content contributed to its increase. The 5-parameter viscoelastic Zener model was used to describe the behaviour of films under loading. At the humidity of 99%, no effect of film compn. on its mech. properties was obsd. Przeprowadzono testy relaksacji naprężeń w próbkach folii termoplastycznej wytworzonej ze skrobi ziemniaczanej i glicerolu z dodatkiem keratyny i/lub PVAL. Określono wpływ tych dodatków na przebiegi krzywych relaksacji naprężeń. Stwierdzono, że wzrost zawartości keratyny powoduje obniżenie położenia asymptoty krzywej relaksacji naprężeń natomiast wzrost zawartości PVAL przyczynia się do jego wzrostu. Do opisu zachowania się folii pod obciążeniem użyto pięcioparametrowego modelu Zenera. Oszacowano także wkład poszczególnych składników modelu na zachowanie się próbek podczas relaksacji naprężeń. Przeprowadzono ponadto badania wpływu wilgotności względnej powietrza na parametry lepkosprężystego modelu Zenera. Wartości trzech parametrów E0, E1 i η1 dla różnych zawartości keratyny i PVAL wykazują znaczne rozbieżności przy względnej wilgotności powietrza wynoszącej 50%. Różnice te zanikają dla względnej wilgotności powietrza równej 99%. Całkowita biodegradowalność, łatwa dostępność surowca i urządzeń do produkcji, a także niski koszt wytwarzania czyni folię ze skrobi termoplastycznej materiałem mogącym w przyszłości zastąpić materiały opakowaniowe pochodzenia petrochemicznego1). Uniknięcie problemu gromadzenia i utylizacji zużytych opakowań jest najlepszą propozycją realizacji ostatniego etapu cyklu życia opakowania jako produktu2). Możliwości zastosowania produktów skrobiowych do wytw[...]

Effect of additives on strength characteristics of a biodegradable starch film Wpływ dodatków na charakterystyki wytrzymałościowe biodegradowalnej foli skrobiowej DOI:10.12916/przemchem.2014.728


  Thermoplastic films were produced from mixts. of potato starch, glycerol and poly(vinyl alc.) or keratin by extrusion with blowing. The film samples were studied for elastic modulus, crit. stress and crit. strain at varying deformation velocity and sample loading direction. The films modified by addn. of poly(vinyl alc.) and keratin showed increased values of elastic modulus and crit. stress. The increase of sample deformation velocity during the test resulted in an increase in elastic modulus and crit. stress values while the values of crit. strain remained on a similar level. The samples expanded in perpendicular direction to sleeve axis of the blown film showed increased mean values of elastic modulus and crit. stress. Przeprowadzono testy próbek folii termoplastycznej wytworzonej ze skrobi ziemniaczanej i gliceryny z dodatkiem keratyny oraz poli(alkoholu winylowego). Zbadano wpływ dodatków, prędkości deformacji oraz kierunku obciążenia próbki na wartości modułu sprężystości oraz naprężenia i odkształcenia krytycznego. Stwierdzono, że próbki folii zawierające oba dodatki wykazywały większe średnie wartości modułu sprężystości i naprężenia krytycznego. Wzrost prędkości deformacji próbek podczas testu powodował zwiększenie wartości modułu sprężystości i naprężenia krytycznego, przy czym wartości odkształcenia krytycznego pozostawały na zbliżonym poziomie. Próbki rozciągane w kierunku prostopadłym do osi rękawa wydmuchiwanej folii charakteryzowały się większymi średnimi wartościami modułu sprężystości i naprężenia krytycznego. Postępujący rozwój przemysłu spożywczego i branży produktów szybkozbywalnych (FMCG) w ostatnim dwudziestoleciu kreuje popyt na nowe innowacyjne opakowania. Wadą powszechnie stosowanych syntetycznych materiałów opakowaniowych jest to, że nie ulegają biodegradacji, dlatego konieczna jest ich kosztowna utylizacja lub recykling1). Oprócz zanieczyszczania środowiska materiały z polimerów syntetycznych [...]

Wollastonite-filled and arabic gum-modified starch films. Part 4**. Surface nanostructure Folie skrobiowe napełniane wollastonitem i modyfikowane gumą arabską. Cz. IV**. Nanostruktura powierzchni DOI:10.15199/62.2017.5.32


  The surface of wollastonit-filled starch films modified by addn. of arabic gum (8-16%) was studied by at. force microscopy. Surface roughness was also detd. A significant increase of the roughness and power spectral d. were obsd. Zbadano wpływ dodatku gumy arabskiej na morfologię powierzchni folii skrobiowych napełnianych wollastonitem (Ca3Si3O9). Strukturę powierzchni określono przy użyciu mikroskopu sił atomowych. Scharakteryzowano chropowatość powierzchni oraz wyznaczono widmową gęstość mocy profili chropowatości. Modyfikacja mieszanki gumą arabską miała wyraźny wpływ na wzrost chropowatości powierzchni uzyskanych folii. Naturalne biopolimery, takie jak skrobia, mogą być stosowane do produkcji biodegradowalnych folii i żeli w przemyśle opakowaniowym, rolnym i spożywczym. Aby poprawić właściwości tego typu materiałów, wzbogaca się je różnymi dodatkami, w tym nanoglinkami ceramicznymi (montmorylonit, wollastonit i bentonit). Wpływają one korzystnie na wytrzymałość mechaniczną, ale produkty nadal charakteryzują się dużą hydrofilowością i zwilżalnością. We wcześniejszych pracach1-3) wykazano, że modyfikowanie mieszanki skrobia/wollastonit dodatkiem gumy arabskiej nie tylko nie pogarsza właściwości mechanicznych otrzymywanych folii, ale również znacznie poprawia ich właściwości adhezyjne oraz ogranicza hydrofilowość i przepuszczalność promieniowania UV. Badania FT-IR pokazały również, że użycie gumy arabskiej jako środka dyspergującego ma wpływ na strukturę otrzymanej folii3). Metodą pozwalającą opisać strukturę powierzchni jest m.in. analiza chropowatości. Jest ona związana z istnieniem rozpoznawalnych optycznie lub wyczuwalnych mechanicznie nierówności, które nie wynikają z kształtu próbki. Chropowatość wyznaczana jest zazwyczaj przy użyciu skaningowego mikroskopu tunelowego (STM), skaningowego mikroskopu elektronowego (SEM) lub mikroskopu sił atomowych (AFM)4, 5). AFM pozwala na uzyskanie informacji na temat topografii b[...]

Modernization of the control system to reduce a risk of severe accidents during non-pressurized ammonia storage Modernizacja układu sterowania w celu redukcji ryzyka poważnych awarii bezciśnieniowego przechowywania amoniaku DOI:10.15199/62.2016.5.29


  Methodology of the risk assessment was presented on the basis of the failure of the control system of a tank with 1 or 2 liq. level sensors. Przeprowadzono analizę zmniejszenia ryzyka wystąpienia awarii w instalacji przechowywania bezciśnieniowego amoniaku przez modernizację układu sterowania w zakładzie zobowiązanym do spełnienia kryteriów ZDR (zakład dużego ryzyka). Zaprezentowano metodę obejmującą analizę ryzyka awarii oraz ocenę jej występowania. Jako zagrożenie uwzględniono niekontrolowany wypływ ciekłego amoniaku spowodowany awarią układu sterowania. Omówiono modyfikacje w układzie sterowania poprawiające bezpieczeństwo funkcjonowania instalacji. Synteza amoniaku była jednym z epokowych dokonań przemysłu chemicznego w XX w.1). Rozpoczęła się jego "kariera" jako medium chłodzącego lub substratu w licznych syntezach (nawozy sztuczne, kwas azotowy, syntetyczne żywice i włókna oraz materiały wybuchowe i hydrazyna)1, 2). Jednakże wielkotonażowe, przemysłowe wykorzystanie amoniaku niesie ze sobą zagrożenia, ponieważ jest on substancją trującą, żrącą i palną, i z tego powodu stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi, a także dla środowiska przyrodniczego3, 4). W związku z tym pojawiła się konieczność wypracowania takich mechanizmów (prawnych, technicznych i logistycznych), które zabezpieczą przed tym zagrożeniem. Projektowanie i wykonywanie instalacji przemysłowych wykorzystujących amoniak musi uwzględniać warunki zapewniające ich bezpieczne funkcjonowanie5, 6). Dotyczy to w szczególności tych procesów przemysłowych, w których występują zagrożenia awariami z istotnym negatywnym oddziaływaniem na zdrowie i życie ludzi oraz na środowisko. Aby zminimalizować liczbę awarii opracowany został system prawny (składający się z przepisów krajowych i międzynarodowych), który muszą stosować przedsiębiorstwa. Jedną z krajowych regulacji jest rozporządzenie ministra gospodarki z dnia 10 października 2013 r. w sprawie rodzajów i ilości [...]

 Strona 1