Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Leszek Ziemiański"

Charakterystyka jakościowa wybranych komponentów paliw stałych


  Spalanie biomasy jest jedną ze ścieżek realizacji strategii Unii Europejskiej zmierzającej do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych. Przedstawiono wyniki badań komponentów z biomasy stałej prowadzonych pod kątem ich przydatności do celów paliwowych. Badaniami objęto mieszaninę łusek, słomy i ziaren zbóż, drewno, słomę, wytłoki pospirytusowe oraz porównawczo torf i węgiel. Seeds, wood, straw and fermentation residues were studied for combustion enthalpy, chem. compn. and DTA curves and recommended as solid fuel components. For comparison, peat and bituminous coal samples were also studied. Istotny wpływ na kierunki rozwoju sektora energetycznego wywiera światowa tendencja do ograniczania emisji ditlenku węgla. Zagadnienia związane ze zmniejszaniem emisji gazów cieplarnianych są ujęte przede wszystkim w Protokole z Kioto podpisanym do Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. Zgodnie z jego zapisami sygnatariusze (w tym Polska) zobowiązali się do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych. Postanowienia Protokołu z Kioto w ustawodawstwie Unii Europejskiej odzwierciedla Dyrektywa1), która ustanowiła wspólnotowy system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych. W celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych Dyrektywa ta została zmieniona Dyrektywą2). Zgodnie z jej zapisami w latach 2013-2020 ograniczenie emisji gazów cieplarnianych powinno wynosić 21% w porównaniu z poziomami emisji z 2005 r. Ponadto, zgodnie z tą Dyrektywą, po 2013 r. uprawnienia do emisji w sektorach objętych Instytut Nafty i Gazu, Kraków Anna Duda *, Leszek Ziemiański Charakterystyka jakościowa wybranych komponentów paliw stałych Quality characteristics of some solid biofuels components Dr Leszek ZIEMIAŃSKI w roku 1971 ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno- -Chemicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest adiunktem i Kierownikiem Zakładu Dodatków i No[...]

Carbamate and urea derivatives as fuel additives. Karbaminiany i pochodne mocznika jako dodatki uszlachetniające do paliw


  A review, with 59 refs. Jednym z kluczowych wymagań związanych z nowoczesnymi układami paliwowymi silników z zapłonem iskrowym (ZI) jest zapewnienie utrzymania wysokiej czystości dysz końcówek wtryskiwaczy i elementów pomp paliwowych jak również kontrolowanie nagarów i osadów w komorach spalania. Zapewnienie wysokiej czystości końcówek wtryskiwaczy jest możliwe dzięki zastosowaniu dodatków detergentowych, stosowanych do uszlachetniania benzyn. Jedną z grup takich dodatków detergentowych są związki zawierające struktury karbaminianowe i mocznikowe. Szczegółowo omówiono wykorzystywane sposoby syntezy takich związków oraz opisane w literaturze patentowej syntezy struktur karbaminianów i moczników z innymi grupami funkcyjnymi. W silnikach spalinowych energia cieplna, wytwarzana podczas reakcji spalania odpowiedniego paliwa, jest przekształcana w energię mechaniczną, umożliwiającą wykonanie określonej pracy użytecznej. W tym celu paliwo (benzyna silnikowa1) lub olej napędowy2)) wraz z powietrzem jako środkiem utleniającym muszą być dostarczane w odpowiednich ilościach do komory spalania. Tu po zainicjowaniu w określonym momencie chemicznej reakcji utleniania (spalania) poprzez zapłon iskrowy lub samozapłon, wydzielone w jej trakcie ciepło powoduje podwyższenie ciśnienia gazu, co z kolei sprawia, że tłok zamykający komorę spalania ulega przesunięciu, wykorzystywanemu jako źródło pracy mechanicznej. Reakcje zachodzące podczas spalania są ściśle związane z chemicznym składem paliwa oraz z ilością potrzebnego tlenu. Obecność olefin lub innych substancji reaktywnych może powodować nie tylko skrócenie czasu magazynowania paliw, wynikające z ich niestabilności, lecz także możliwość tworzenia struktur oligomerycznych przez polimeryzację lub sieciowanie mostkami tlenowymi powstających produktów powolnego utleniania. Obecność biokomponentów zawierających tlen, co prawda poprawia skład gazów emitowanych z silnika, [...]

Use of dispersing additives for improving stability of residual fuels Zastosowanie dodatków dyspergujących w celu poprawy stabilności paliw pozostałościowych DOI:10.15199/62.2016.2.20


  Three fuel additives based on Mannich bases and alkenylsuccinimide were prepd. and added as packages to heating oils. The addn. resulted in a limitation of deposit formation. Przeprowadzono badania mające na celu dobór dodatku poprawiającego stabilność paliw pozostałościowych oraz opracowanie pakietu z udziałem takiego dodatku. Wykonano syntezy dodatków oraz skomponowano pakiety z ich udziałem. Stabilność paliw pozostałościowych jest bezpośrednio związana ze strukturą i składem grupowym ciężkich produktów ropopochodnych1, 2). Związki te, w zależności od swojej budowy, tworzą w paliwie ściśle określony, równowagowy układ strukturalny, oparty na wzajemnym oddziaływaniu wszystkich grup węglowodorów wchodzących w skład paliwa pozostałościowego (asfalteny, żywice, faza olejowa). Paliwa pozostałościowe stanowią roztwór koloidalny. W centrum miceli znajdują się asfalteny otoczone cząsteczkami żywic, a te z kolei cząsteczkami węglowodorów fazy olejowej. Stabilność tego układu koloidalnego, określona wzajemnym oddziaływaniem cząsteczek asfaltenów, żywic i fazy olejowej, może zostać bardzo łatwo zakłócona. Najistotniejsze czynniki, które mogą spowodować utratę stabilności paliwa pozostałościowego to blending z komponentami lekkimi, poddanie działaniu podwyższonych temperatur oraz kontakt z tlenem, powodujący utlenianie części związków asfaltenowo-żywicznych. Paliwa pozostałościowe są narażone na działanie tych czynników od momentu komponowania u producenta aż do zużycia. Konsekwencją słabej stabilności paliw pozostałościowych jest wytrącanie się i aglomeracja osadów w trakcie magazynowania i eksploatacji paliw. Powoduje to zakłócenie właściwych warunków składowania poprzez gromadzenie się szlamu na dnie zbiorników, zatykanie filtr[...]

Use of turbidymetry for assessing turbidity of ethanol-containing gasoline with a detergent additive package Wykorzystanie turbidymetrii do oceny zmętnienia benzyn silnikowych zawierających etanol i uszlachetnionych pakietami dodatków detergentowych DOI:10.15199/62.2017.3.7


  Six EtOH-contg. gasoline samples were improved by addn. of detergents, carrier oil and solvent-contg. packages and studied for turbidity. The stability of the improved gasolines was much higher then those stabilized by addn. of com. products. Wykonano badania zmętnienia próbek benzyn zawierających bioetanol w pełnym zakresie stężeń oraz wybrane pakiety dodatków. W skład pakietów wchodziły detergent, olej nośny i rozpuszczalnik. Badania wykonano techniką turbidymetryczną. W wielu krajach świata promuje się wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych, w tym również stosowanie paliw etanolowych w transporcie1, 2). Wprowadzenie na rynek paliwa etanolowego może jednak powodować wiele problemów technicznych związanych z pracą silnika, gdyż etanol różni się od benzyny silnikowej w niektórych kluczowych właściwościach. Powoduje to tworzenie osadów w komorach spalania, w układzie dolotowym i na końcówkach wtryskiwaczy, wzrost tendencji do zawieszania zaworów, utrudniony rozruch w niskich temperaturach, korozję układu paliwowego, zatykanie filtra paliwa, a także wzrost zużycia paliwa oraz zwiększenie emisji toksycznych składników spalin3). Obecność etanolu w benzynie silnikowej komplikuje również wykorzystanie tradycyjnych dodatków detergentowych stosowanych dotychczas do benzyn węglowodorowych4, 5). W przypadku zastosowania tego typu dodatków do uszlachetniania benzyn o małej zawartości etanolu (do 10% obj.) może nastąpić wzrost ilości tworzących się nagarów i osadów, ale również zmiana ich charakteru. Małe zawartości etanolu w benzynie wykazują zazwyczaj ograniczony wpływ na efektywność stosowanych dodatków przeznaczonych do benzyn węglowodorowych. W przypadku większych zawartości etanolu w benzynie silnikowej (do 85% obj.) problem związany ze zwiększeniem ilości i rodzaju osadów i nagarów może być znacznie poważniejszy. Przyczyną niskiej efektywności działania tradycyjnych dodatków detergentowych w benzynach wysokoetanolowych moż[...]

Use of X-ray spectrometry to assess the content of some elements in biofuel additives Zastosowanie metody spektrometrii rentgenowskiej w ocenie zawartości wybranych pierwiastków w dodatkach uszlachetniających biopaliwa stałe DOI:10.15199/62.2015.9.33


  Three minerals were added to sawdust (0.25-0.5%) to increase the melting temp. of ashes from the biomass combustion. Do trocin drzewnych dodano trzy minerały (0,25-0,5%) w celu podwyższenia temperatury topliwości popiołów powstających ze spalania biomasy. Wykorzystując spektrometrię rentgenowską, zbadano zawartość pierwiastków z dozowanych materiałów w uszlachetnionej biomasie. Stosowanie biomasy jako paliwa stwarza wiele problemów technicznych mimo korzystnych efektów środowiskowych, ekonomicznych i społecznych. Problemy te wynikają przede wszystkim z właściwości fizykochemicznych tego paliwa, z których najważniejsze to (i) szeroki przedział wilgotności (od kilku do 60%) powodujący trudności ze stabilizacją procesu spalania, (ii) zmienna zawartość (od kilku do kilkudziesięciu procent) i skład chemiczny popiołu (obecność metali alkalicznych) powodujący powstawanie popiołu przywierającego do elementów instalacji spalania biomasy i wymuszający stosowanie odpowiednich urządzeń usuwających popiół z instalacji kotłowych, (iii) zbyt mała gęstość nasypowa biomasy, utrudniająca transport, magazynowanie i dozowanie do paleniska, (iv) wysoka zawartość części lotnych niekorzystnie wpływająca na przebieg i stabilność procesu spalania, (v) stosunkowo niskie ciepło spalania na jednostkę masy, będące przyczyną utrudnień w magazynowaniu i dystrybucji biomasy do paleniska, (vi) zróżnicowany skład chemiczny i jego duża niejednorodność, oraz (vii) obecność w biomasie takich pierwiastków, jak tlen, azot, chlor, prowadząca do emitowania w procesie spalania chlorowodoru, dioksyn i furanów1-12). Większości tych problemów można uniknąć, zwiększając gęstość biomasy poprzez kompaktowanie (metodą balotowania, brykietowania lub granulacji), stosowanie odpowiednich konstrukcji urządzeń kotłowych, zwłaszcza przystosowanych do spalania rozdrobnionej biomasy, stosowanie technologii współspalania z węglem lub zastosowanie dodatków uszlachetniających popra[...]

Thermogravimetric study of the impact of additives on the biomass combustion process Badania termograwimetryczne wpływu dodatków na proces spalania biomasy DOI:10.15199/62.2017.2.31


  Three Fe, K or Mg-contg. additives were prepd. and added to sawdust to improve its combustibility. The K-contg. additive was the most efficient in the thermodynamic tests carried out in air. Zaprezentowano wyniki termograwimetrycznych badań próbek trocin nieuszlachetnionych i uszlachetnionych dodatkami poprawiającymi spalanie. W charakterze dodatków poprawiających spalanie biomasy stosowano 3 opracowane substancje, zawierające związki żelaza, potasu i magnezu. Zarówno wyczerpywanie się paliw kopalnych, jak i ograniczona zdolność środowiska naturalnego do absorbowania zanieczyszczeń pochodzących ze spalania, zachęca społeczeństwo do zastępowania ich odnawialnymi źródłami energii1). Jednym z substytutów paliw kopalnych jest biomasa, trzecie największe naturalne źródło energii na świecie. Najbardziej popularnym paliwem odnawialnym spalanym na świecie jest drewno, chociaż inne rodzaje biomasy, takie jak kora drzew, słoma, trociny, odpady drzewne, drewno z rozbiórki budowlanej oraz rośliny z plantacji energetycznych (np. wierzba energetyczna) są coraz częściej stosowane2-5). Niezależnie od stosowanych technologii, spalanie biomasy zamiast paliw kopalnych znacząco obniża emisję ditlenku siarki i tlenków azotu, które są odpowiedzialne za występowanie kwaśnych deszczy, jak i zanieczyszczeń organicznych, w tym policyklicznych węglowodorów aromatycznych6, 7). Emisja CO2 przy spalaniu biomasy jest równoważna jego absorpcji w procesie fotosyntezy węglowodanów, stanowiących główny składnik biomasy. Węgiel i biomasa mają taki sam podstawowy skład pierwiastkowy lecz różnią się zawartością głównych pierwiastków (węgiel, wodór,azot, tlen, siarka). W porównaniu z węglem energetycznym biomasa zawiera średnio 4-krotnie więcej tlenu, dwukrotnie mniej węgla, a także 5-10 razy mniej siarki, azotu i popiołu w zależności od rodzaju biomasy. Właściwości fizykochemiczne biomasy powodują, że surowa biomasa jest paliwem trudnym technologicznie, znaczni[...]

 Strona 1