Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz PRZESZŁOWSKI"

Zastosowanie druku 3D PolyJet w badaniach przekładni ślimakowej globoidalnej DOI:10.15199/148.2018.7-8.7


  Rozwój technik druku 3D w połączeniu z systemami CAD umożliwia wytwarzanie przedmiotów o wysokim skomplikowaniu geometrii bez konieczności projektowania złożonego procesu wytwarzania oraz specjalnych narzędzi. Wykonanie prototypów odbywa się w znacznie krótszym czasie, a opierając się na nich, można przeprowadzić wstępne badania modelowe, np. kół zębatych. Spośród przekładni zębatych o wichrowatych osiach powszechnie stosowana jest przekładnia ślimakowa. Przekładnia składa się ze ślimaka i ślimacznicy, których osie są usytuowane względem siebie najczęściej pod kątem 90°. Wśród ślimaków najczęściej spotyka się walcowe i globoidalne. W przekładni ślimakowej walcowej zęby ślimaka nacięte są na walcu, a w przekładni globoidalnej na wklęsłej powierzchni obrotowej [1]. Na rys. 1 pokazano model CAD przekładni ślimakowej globoidalnej. Z globoidalnego kształtu ślimaka i ślimacznicy wynikają dobre warunki przylegania, a także duża nośność [1, 2]. Ważną cechą przekładni ślimakowej globoidalnej jest zmienna podziałka osiowa wzdłuż osi ślimaka i stała podziałka kątowa ślimaka mierzona względem środka ślimacznicy [1]. Przy dynamicznym rozwoju technik szybkiego prototypowania można przeprowadzić badania stanowiskowe przekładni z użyciem modeli wytworzonych metodami RP. Ważnym wyznacznikiem poprawności konstrukcji przekładni zębatej jest ślad styku występujący w obszarze zazębienia. Charakter śladu styku, czyli kształt, wielkość oraz jego zmiany w trakcie obrotu kół, pozwala ocenić nośność przekładni i poprawność jej pracy. Wykonanie prototypów badawczych przekładni ślimakowej globoidalnej z zastosowaniem metod szybkiego prototypowania[...]

Wykorzystanie klejów epoksydowych do łączenia elementów wykonanych metodą szybkiego prototypowania DOI:10.15199/148.2018.11.6


  Przyrostowe technologie wytwarzania komponentów pozwalają na otrzymywanie modeli fizycznych na podstawie modelu CAD. Ze względu na swoje zalety: możliwość wytwarzania złożonych elementów o różnych kształtach i wymiarach na jednym stanowisku, możliwość szybkiej zmiany i reorganizacji procesu produkcji, obserwowany jest dynamiczny wzrost ich zastosowania w wielu gałęziach produkcji. Techniki addytywne znajdują zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. Najczęściej wykorzystywanymi systemami do wytwarzania modeli są [1 - 3]: - stereolitografia (SLA), - Fused Deposition Modeling (FDM), - Selective Laser Sintering (SLS), - Three Dimensional Printing (3DP), - Photopolymer Jetting (PJ). W przypadku wytwarzanie komponentów o wymiarach przekraczających wymiary przestrzeni roboczej urządzeń istnieje możliwość wytwarzania części składowych komponentu, a następnie łączenie ich w całość. Elementy składowe wykonane metodami szybkiego prototypowania można łączyć, analogicznie jak w przypadku elementów z metali i ich stopów, przez: spawanie, zgrzewanie, klejenie. Dobór odpowiedniej metody łączenia tworzyw polimerowych jest ściśle uzależniony od ich budowy i własności termicznych, które zmieniają się wraz z temperaturą. Tworzywa termoplastyczne, takie jak: polichlorek winylu (PVC), kopolimer akrylonitrylo-styrenow[...]

Badanie zdolności produkcyjnej w branży szybkiego prototypowania DOI:10.15199/148.2019.2.1


  Wzrost liczby innowacji wykorzystywanych w przemyśle powoduje pozytywne reakcje na rynku oraz zwiększenie satysfakcji konsumentów, którzy mogą otrzymywać najnowocześniejsze produkty [1]. Bez wątpienia jednym z tego typu udogodnień jest możliwość wykorzystywania technologii przyrostowych. W odróżnieniu od produkcji tradycyjnej, gdzie zespół maszyn wytwarza w szybkim tempie serię wyrobów, w produkcji przyrostowej każda drukarka może pracować równolegle i realizować zindywidualizowane zamówienia. Druk 3D wzbudza rosnące zainteresowanie nie tylko w branży technologicznej. Obecnie ma swoje szerokie zastosowanie również w medycynie, czy też jubilerstwie. W ciągu ostatnich lat, aby wyróżnić się na rynku, należy stworzyć bardziej innowacyjny produkt od oferowanego przez konkurentów. Aktualnie obserwujemy stały wzrost liczby drukarek, które ulegają ciągłemu doskonaleniu. Zwiększa się również różnorodność materiałów do druku. Użytkownicy poszukują drukarek, które zapewniają wysoką jakość wyrobu finalnego, są niedrogie i łatwe w obsłudze. Ustawienie parametrów wytwórczych oraz kalibracja maszyny bezpośrednio przed procesem to skomplikowana czynność wymagająca wiedzy i odpowiednich umiejętności. Nie dziwi więc fakt, że przedsiębiorcy poszukują drukarek, które są maksymalnie przyjazne dla operatora urządzenia. Wiele innowacyjnych rozwiązań w druku 3D powstało z powodu "obejścia" patentów. Można więc zaryzykować stwierdzenie, że patenty pozytywnie wpłynęły na rozwój technologii przyrostowych. Przykład takiego działania może stanowić firma Optomec, która wraz z wprowadzeniem natryskiwa[...]

Zastosowanie metod szybkiego prototypowania w projektowaniu elementów wykonawczych bolidu klasy Formuła Student DOI:10.15199/148.2018.7-8.3


  Wykorzystanie metod szybkiego prototypowania w trakcie projektowania komponentów bolidu wyścigowego pozwala na weryfikację zgodności konstrukcji oraz wykorzystanie zalety, jaką jest możliwość projektowania elementów o złożonej geometrii. Wykonanie niektórych kształtów w przypadku zastosowania innych metod (obróbka CNC, spawanie, odlewanie) byłyby często zbyt kosztowne lub przez ograniczenia technologiczne niemożliwe do wykonania. Jest to szczególnie korzystne w przypadku projektowania układu dolotowego przystosowanego specjalnie na potrzeby bolidu klasy Formuła Student. Metody addytywne (we wskazanym przypadku metoda FFF) pozwalają na szybkie wytwarzanie prototypu dolotu oraz weryfikację przepływów w modelu rzeczywistym w odniesieniu do otrzymanych symulacji przepływu powietrza podczas symulacji wirtualnej. Ograniczenia wynikające z regulaminu FSAE1 Organizatorzy studenckich zawodów inżynierskich Formuly Student, w których wykorzystano układ dolotowy, narzucają wiele wymagań, które muszą zostać spełnione, aby przede wszystkim zapewnić uczestnikom bezpieczeństwo, wyrównać szanse poszczególnych zespołów oraz wymusić ciągłą pracę nad optymalizacją konstrukcji. Podczas kontroli technicznej przed startem zespół sędziowski skrupulatnie bada każdy z układów (rys. 1). Pierwszym branym pod uwagę ograniczeniem jest zwężka ø20 mm (rys. 1: 2 - r estryktor),która opisana jest szczegółowo w punkcie IC1.6 - Intake System Restrictor oficjalnego regulaminu: 2017-2018 Formula SAE Rules [1]. Ograniczenia regulaminowe dotyczą również położenia samego układu dolotowego widoczne na rys. 2. Modelowanie CAD i dostosowanie do regulaminu FSAE oraz charakterystyki silnika Do zaprojektowania układu dolotowego posłużono się programem SolidWorks 2017. Pracę rozpoczęto od pomiaru oraz przeniesienia geometrii wszystkich elementów, [...]

Zastosowanie metod przyrostowych w wykonaniu prototypu turbiny wiatrowej o zmiennej geometrii DOI:10.15199/148.2018.11.2


  Uzależnienie społeczeństwa od energii elektrycznej, która zapewnia komfort oraz uczucie bezpieczeństwa, jest obecnie zwyczajnym zjawiskiem. Ciągły rozwój cywilizacji wymusza wzrost zapotrzebowania na prąd. Od kilkunastu lat zauważalny jest wzrost inwestycji w odnawialne źródła energii - w tym również w energię wiatrową. W 2014 r. energia elektryczna pochodząca od energii wiatru stanowiła 72,5% odnawialnych źródeł energii funkcjonujących w Polsce. Wykorzystanie tej energii jest podstawą różnorodnych projektów, takich jak: przydomowe kilkusetwatowe turbiny poziome pozwalające na zasilanie podstawowych urządzeń domowych, jak również małe turbiny o pionowej osi obrotu zasilające mini- i mikrourządzenia akumulatorowe (smartfony, power banki itp.). Założenia projektu Zaprojektowane i wykonane z użyciem metod przyrostowych urządzenie ma za zadanie wytwarzać energię elektryczną z energii wiatrowej w celu zasilenia drobnych urządzeń, takich jak telefon komórkowy, tablet, power- bank itp. Zastosowanie układu Step-down pozwoli na ustabilizowanie napięcia do wartości 5 V. Takie ur[...]

Zastosowanie metod RP jako uzupełnienie systemów CAD w procesie projektowania plotera CNC DOI:10.15199/148.2018.11.7


  Stosowanie technologii druku przestrzennego, jako uzupełnienia komputerowo wspomaganego projektowania, pozwala na wydajniejsze przeprowadzenie procesu projektowania. Technologia ta umożliwia stosunkowo szybkie i tanie wykonanie prototypów projektowanych elementów. Wykorzystana technologia FFF została wybrana ze względu na dostępność urządzeń oraz relatywnie niski koszt materiału eksploatacyjnego i procesu wytwarzania. W porównaniu z obróbka ubytkową na maszynach CNC jest ona bardziej ekonomiczna. Ponadto, wykonanie elementów rzeczywistych pozwala na przeanalizowanie konstrukcji pod wieloma względami trudnych do zasymulowania w środowisku komputerowym. Elementy wykonane w procesie druku 3D pozwoliły na przeprowadzenie testów na rzeczywistym układzie urządzenia oraz wprowadzenie zmian do koncepcji plotera. Pozwoliło to na wykonanie podzespołów w docelowych technologiach. Współpraca pomiędzy procesami w projektowaniu Projekt opierał się na połączeniu współpracy systemów CAD, które są podstawą do współczesnego procesu projektowania. Potrafią w znacznym stopniu wspomagać pracę projektanta czy też konstruktora. Główną ich zaletą jest wykorzystywanie metod i środków informatycznych, które pozwalają na wizualizację oraz symulację tworzonych obiektów. Uzupełnieniem etapu projektowania wirtualnego było wykorzystanie metod Rapid Prototypying. Znane są one również pod nazwą metody szybkiego prototypowania i odnoszą się często do technologii popularnie zwanej drukiem 3D. Zawierają w sobie techniki, których działanie opiera się na wytwarzaniu przedmiotów w procesie przyrostowym. Wykorzystują one, między innymi, modele trójwymiarowe utw[...]

WPŁYW PARAMETRÓW PROCESU KULOWANIA NA CHROPOWATOŚĆ KOMPONENTÓW DRUKOWANYCH METODĄ MEM DOI:


  Wprowadzenie Rozwój technologii oraz wzrost konkurencji na rynku wprowadza konieczność obniżania kosztów produkcji przy jednoczesnym ciągłym doskonaleniu jakości wyrobów. Jedną z technologii zyskujących w ostatnich latach coraz większą popularność są przyrostowe metody wytwarzania. Technologia ta została stworzona głównie z myślą o produkcji prototypów, form czy matryc [4]. Prototypy wykonane metodami Rapid Manufacturing (RM) oraz Rapid Prototyping (RP) często stosowane są jako modele wzorcowe w badaniach procesów technologicznych czy funkcjonalnych, pozwalają na wykonywanie gotowych wyrobów możliwych do zastosowania jako elementy nośne czy konstrukcyjne maszyn oraz urządzeń stosowanych w różnych gałęziach przemysłu [7]. Metody szybkiego wytwarzania znajdują zastosowanie w różnych dziedzinach [2, 3], m.in. w przemyśle lotniczym, spożywczym, medycynie, stomatologii czy wzornictwie przemysłowym. Prototypy wytwarzane w technologii RM mogą być stosowane do wytwarzania elementów lotniczych układów napędowych, kadłubów [7], czy w konstrukcji maszyn do wytwarzania prototypów kół zębatych [1]. Wśród technologii Rapid Manufacturing można wyróżnić kilka metod przyrostowych, do których można zaliczyć np. SLS (Selective Laser Sintering) selektywne spiekanie laserowe proszków, SLM (Selective Laser Melting) selektywne stapianie laserowe materiałów sproszkowanych czy FDM (Fused Deposition Modeling) modelowanie ciekłym tworzywem termoplastycznym [8]. Jedną z najpopularniejszych technik wytwarzania wykorzystującą modele 3D-CAD jest metoda FDM/ MEM, która polega na budowaniu modelu z półpłynnego materiału termoplastycznego za pomocą rozgrzewanej dyszy [1]. Dysza umieszczona jest w korpusie głowicy z podajnikiem (ekstruderem) materiału, tzw. fi lamentem [5]. Dysza wraz z głowicą przemieszcza się w osiach X i Y, a stół roboczy w osi Z. W przypadku metody MEM można zastosować tylko jedną dyszę dla jednego materiału, z którego wykonywany j[...]

 Strona 1