Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Michał Baszeń"

Wytężenie elementów składowych konstrukcji stropów w drewnianych budynkach szkieletowych


  Drewniane budownictwo szkieletowe zdobywa obecnie w Polsce coraz większą popularność.Wznoszenie takiego rodzaju budynków trwa zwykle od kilku dni do kilku tygodni, w zależności od skomplikowania konstrukcji oraz jej kubatury. Jest to duża oszczędność czasowa w porównaniu z innymi metodami wykonywania obiektów. Dodatkowymczynnikiempowodującym, że szkieletowe budownictwo drewniane zdobywa coraz większe uznanie, jest to, że konstrukcje wznoszone są z materiałów ekologicznych i przyjaznych dla środowiska, jednocześnie o długim okresie przydatności do użytkowania (zakładając prawidłowe zabezpieczenie i użytkowanie obiektu). Praca statyczna elementów stropowych Konstrukcja budynku szkieletowego składa się z trzech głównych grup elementów nośnych: pionowych, czyli ścian; poziomych, czyli stropów oraz dachowych montowanych w płaszczyźnie nachylonej do stropów i ścian, w zależności od wymagań projektowych. Konstrukcja stropu wykonana jest z belek stropowych, prostopadłych do nich belek obwodowych, poszycia najczęściej z płyt OSB, sklejki lub płyt wiórowych oraz łączników - elementów łączących poszycie ze szkieletem drewnianym (gwoździ, śrub, wkrętów, zszywek). Elementy stropowe pracują w dwóch schematach obciążeń. Pierwszymi głównymcelemjest przenoszenie obciążeń z powierzchni podłogi (ciężaru ludzi czy wyposażenia obiektu) na ściany. Drugim rodzajem obciążeń, które muszą przenosić elementy stropowe są obciążenia poziome powstające w wyniku działania podmuchów wiatru, obciążeń sejsmicznych czy też drgań spowodowanych oddziaływaniami zewnętrznymi (np. ruch samochodów na pobliskich ulicach). Charakter pracy stropu zależy od rodzaju obciążenia zewnętrznego. Element może pracować jako płyta[...]

Schematy zniszczenia elementów konstrukcji szkieletowych budynków drewnianych


  Budynki w technologii szkieletu drewnianego wznoszone są w całości na placu budowy lub składane z gotowych prefabrykatów wykonywanych w fabrykach domów. Najbardziej narażone na uszkodzenia są połączenia elementów (np. ściana-fundament, ściana-strop, ściana-dach), ze względu na dużą podatność takich węzłów oraz ich nieliniowy sposób pracy. Połączenia między poszczególnymi elementami ścian i stropów ulegają degradacji w wyniku błędówmontażowych, korozji biologicznej czy zjawisk reologicznych, natomiast połączenia na styku szkielet drewniany- -poszycie ulegają uszkodzeniomw wyniku dużych koncentracji sił wewnętrznych wokół łączników, co przy niewielkich wymiarach powoduje ich znaczne odkształcenie. Elementy ścienne oraz stropowe składają się z drewnianego szkieletu, spełniającego funkcję nośną oraz z poszycia, które pełni rolę usztywnienia poprzecznego w płaszczyźnie elementu. W zależności od przeznaczenia, rodzaju obciążenia, umiejscowienia zakładu prefabrykacji stosuje się różnego rodzaju poszycie oraz łączniki. Na poszycie stosuje się m.in. płyty wiórowe, płyty OSB czy płyty gipsowo-kartonowe (ściany wewnętrzne), natomiast jako łączników używa się gwoździ, wkrętów, zszywek lub też coraz częściej oprócz łączników mechanicznych stosuje się połączenia klejone. Nośność elementów jest na tyle duża, że ich zniszczenie występuje w wyniku niekorzystnego i nietypowego sposobu obciążeni[...]

Problemy analizy statycznej drewnianych konstrukcji szkieletowych DOI:10.15199/33.2017.10.06


  Coraz częściej obok obiektów wykonywanych w technologii tradycyjnej czy monolitycznej wznoszone są obiekty mieszkalne i użyteczności publicznej w technologii lekkiego szkieletu drewnianego. Konstrukcje murowe, betonowe i stalowe dzięki wieloletnim badaniom i analizom statyczno-obliczeniowym zostały już dość dobrze przestudiowane, czego nie da się powiedzieć o konstrukcjach drewnianych. Drewno w odróżnieniu od innych materiałów, a w szczególności stali, która jest materiałem homogenicznym, wykazuje właściwości anizotropowe, przez co sposób pracy konstrukcji drewnianych nie jest możliwy do jednoznacznego określenia [10]. Mimo że drewno jest stosowane jako materiał konstrukcyjny od wieków, to jednak sposób pracy obiektów w technologii lekkiego szkieletu drewnianego nie jest dokładnie poznany. Współpraca poszczególnych elementów konstrukcji nie jest opisywana dokładnymi modelami. Przyjmuje się modele uproszczone, które zakładają sztywne lub przegubowe połączenie elementów w węzłach. W rzeczywistości węzły konstrukcji drewnianych charakteryzują się znaczną podatnością, która ma wpływ na pracę całego obiektu. Rodzaje węzłów w konstrukcjach Zgodnie z zasadami mechaniki konstrukcji wyróżnia się trzy rodzaje węzłów: sztywne; przegubowe oraz podatne [5]. Węzeł traktowany jest jako sztywny, gdy niezależnie od sposobu deformacji konstrukcji, kątymiędzy poszczególnymi elementami pozostają takie same. Węzłem przegubowym nazywamy węzeł, gdy niezależnie od wielkości obciążenia zewnętrznego elementy mogą obracać się względem siebie lub względem reszty węzła. Pozostałe węzły należy traktować jako węzły podatne o pewnej sprężystości wynikającej z ich sztywności. Ze względów na cechymateriału, z jakiego wykonywane są elementy konstrukcji, uzyskaniewęzłówidealnie sztywnych jest praktycznie niemożliwe. Także konstruowaniewęzłówtworzących idealny przegub napotyka trudności, chociażby ze względu na siły tarcia. Należy zatem[...]

Stan konstrukcji nieukończonego budynku w technologii OWT po ponad 20 latach


  Wielkopłytowe budownictwo mieszkaniowe miało swój okres rozwoju w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ubiegłego wieku. W poszczególnych regionach Polski powstały systemy budownictwa wielkopłytowego, takie jak Wk, W-70, OWT, Szczeciński, WWP itp. Na Podlasiu dominował system OWT-67 oraz jego modyfikacja OWT-75. Budynki w tym systemie wznoszono od 1968 r. do końca lat osiemdziesiątych XX wieku. Czas oraz jakość wykonania wymuszają konieczność modernizacji budynków wznoszonych w technologiach uprzemysłowionych. Zagadnienie to, podjęte przez ITB pod koniec poprzedniego wieku [1], skutkowało wydaniem zaleceń w postaci serii 12 zeszytów [2], w których zawarto instrukcje dostosowania istniejących budynków do aktualnie obowiązujących wymagań technicznych. Kompleksowamodernizacja powinna być poprzedzona oceną bezpieczeństwa i trwałości obiektu [3]. Następnie należy naprawić uszkodzenia [4], przeprowadzić termomodernizację [5] oraz wprowadzić udogodnienia użytkowe dla mieszkańców [6], [7]. Opis i wykonanie konstrukcji W pobliżu Białegostoku stoi nieukończona konstrukcja budynku w systemie OWT-67N, który był planowany do wykorzystania jako blok mieszkalny lub hotel dla pracowników wznoszonej w pobliżu dużej spółdzielnimleczarskiej. Budowę budynku rozpoczętowstyczniu 1989 r. Planowano zrealizować obiekt pięciokondygnacyjny z podpiwniczeniem. Do zamknięcia stanu surowego zabrakło konstrukcji ostatniego[...]

 Strona 1