Wyniki 1-10 spośród 42 dla zapytania: authorDesc:"A. Garbacz"

Raport dotyczący stanu wiedzy i techniki w dziedzinie posadzek przemysłowych

Czytaj za darmo! »

Podłoga i jej warstwa wierzchnia, czyli posadzka stanowią jeden z najważniejszych elementów w obiektach budownictwa przemysłowego i obiektach użyteczności publicznej. Zależnie od przeznaczenia podłoga powinna spełniać wiele wymagań dotyczących właściwości mechanicznych, odporności chemicznej, łatwości konserwacji i renowacji, a także odznaczać się właściwą trwałością oraz walorami este[...]

Mechanical properties of nickel alloy with intermetallic surface layers

Czytaj za darmo! »

Multi-layer Al2O3+Ni-Al coatings were produced on Inconel 600 by the glow discharge assisted oxidizing of the substrates pre-coated with aluminum by magnetron sputtering. The layers have a diffusive structure and can be produced on parts of complicated shapes. The Al2O3 layer formed on intermetallic Al-Ni increases its hardness (7,2 GPa) and wear resistance. This paper is devoted to the infl[...]

Nieniszcząca ocena skuteczności napraw konstrukcji betonowych

Czytaj za darmo! »

Badania nieniszczące (NDT) rozumiane są jako zespół metod badawczych pozwalających określić jakość badanego obiektu bez ingerencji w jego strukturę i obniżenia właściwości użytkowych. Do zalet tych metod można zaliczyć także możliwość prowadzenia badań na obiekcie, szybkiego uzyskiwania wyników oraz wielokrotnego powtarzania pomiarów w tym samym miejscu, również w trakcie użytkowania o[...]

Zastosowanie metody Impact-Echo w ocenie stanu technicznego posadzek

Czytaj za darmo! »

Ocena stanu technicznego posadzki, w tym stanu podkładu betonowego, jest niezbędna do właściwego doboru materiałów i technologii robót posadzkowych, a także oceny skuteczności napraw. Wpraktyce badania diagnostyczne prowadzone są najczęściej, niestety, w przypadku stwierdzenia uszkodzeń posadzki i konieczności jej naprawy. W diagnostyce posadzek coraz częściej stosuje się metody nienisz[...]

Effect of nanostructure on the Ti Grade2 properties

Czytaj za darmo! »

Titanium is the metal of choice for the fabrication of dental and orthopedic implants due to its excellent biocompatibility and high corrosion resistance to physiological environment. However, commercially pure titanium exhibit low strength and wear resistance, which is related to low hardness. Mechanical properties of the bulk material can be ameliorated by several hardening mechanisms, e.g. solid solution (alloying), dispersion strengthening, grain refinement. Ti6Al4V represents one of the most common α+β alloys [1]. However, its drawback could arise from the alloying elements with toxic effects. Vanadium ions are classified as toxic [2], inhibit enzymes or can interact with intercellular components [3]. To overcome these concerns, the toxic V was substituted by inert Nb to create the alloy Ti6Al7Nb [4] similar to or with even slightly better properties than Ti6Al4V. High strength of metallic implants without using alloying elements can be achieved by grain refinement of titanium as the Hall-Petch relation predicts, what was experimentally proven [5÷7]. Severe plastic deformation (SPD) processing aims to get microstructural refinement to a level not achievable with traditional processing [8÷10]. Hydrostatic extrusion is one of the SPD methods, which allows to obtain a significant grain refinement, down to the nanometric scale. This method is developed in collaboration between the Warsaw University of Technology and Institute of High Pressure Physics, Polish Academy of Sciences in Warsaw. In comparison to the standard SPD methods, the hydrostatic extrusion (HE), as a method of grain refinement, usually requires a significant smaller total strain [11]. A number of commercially pure metals and alloys have been processed by HE at ambient temperature to evaluate the potential of this method for achieving grain size refinement. For pure metals, the highest degree of grain size refinement was achieved in the case of titan[...]

Metody wytwarzania tytanu nanokrystalicznego

Czytaj za darmo! »

wprowadzenie Atrakcyjność przemysłowa nanomateriałów wynika z ich unikatowych właściwości mechanicznych w porównaniu z materiałami konwencjonalnymi. Dotychczas zgromadzone dane doświadczalne wskazują na istotną poprawę właściwości wytrzymałościowych przy zmianie wymiarów składników mikrostruktury do charakterystycznych dla nanomateriałów [1]. Głównym czynnikiem determinującym wytrzymałość na rozciąganie nanometali są rozmiary ziaren, a materiałów wielofazowych dodatkowo średnica i odległość między cząstkami umacniającymi. Rozdrobnienie ziarna jest szczególnie efektywne w kontekście kształtowania mikrostruktury i właściwości mechanicznych tytanu [2÷9]. W zakresie metod wytwarzania nanomateriałów zanotowano w ostatnich latach znaczący postęp. Określono także kluczowe problemy, do których można zaliczyć względnie małe rozmiary wytwarzanych produktów, tym samym małe możliwości aplikacyjne. Intensywnie rozwijane obecnie metody wytwarzania objętościowych nanometali wykorzystują duże odkształcenie plastyczne. Podkreślić należy, że dwie z tych metod, wyciskanie hydrostatyczne i cykliczne wyciskanie ściskające, opracowano w polskich laboratoriach. Prace prowadzone na Wydziale Inżynierii Materiałowej PW i w Instytucie Wysokich Ciśnień PAN wykazały, że wyciskanie hydrostatyczne jest skuteczną metodą rozdrobnienia ziaren i wytwarzania materiałów nanokrystalicznych. Podstawową zaletą wyciskania hydrostatycznego jest możliwość wytwarzania półwyrobów i wyrobów o dużych rozmiarach w porównaniu z innymi metodami dużego odkształcenia, stwarzając szansę ich przemysłowego zastosowania. Obecnie w procesie wyciskania hydrostatycznego można uzyskać nanokrystaliczny tytan w postaci drutów i prętów [10]. Niniejsze opracowanie ma na celu porównanie efektywności wyciskania hydrostatycznego z innymi metodami SPD (Severe Plastic Deformation) w zakresie rozdrobnienia ziaren tytanu. Rozdro bnienie ziaren tytanu metodami du żego odkształcenia Rozdrobnien[...]

Znaczenie przygotowania powierzchni betonu dla zapewnienia skuteczności napraw


  Właściwy dobór materiału do naprawy konstrukcji betonowych jest jednym z najważniejszych czynników decydujących o jej skuteczności i trwałości. Podstawowym kryterium doboru jest zapewnienie dobrej współpracy wszystkich komponentówukładu naprawczego [1]. Zgodnie z definicją L. Czarneckiego [2] zasada dobrej współpracy (zasada kompatybilności) to taki dobór, pod względem właściwości chemicznych i fizycznych elementów układu naprawianego, aby zapewniał on nieprzekraczanie dopuszczalnych naprężeń i/lub odkształceń w żadnej części układu, w przewidywanym czasie i warunkach użytkowania. Wymagania kompatybilności dotyczą nie tylko cech fizykomechanicznych, ale również kompatybilności chemicznej, elektrochemicznej oraz kompatybilności cech barierowych [3]. Prowadzi to do konieczności analizy wielowymiarowej przestrzeni dobrej współpracy. Przy współudziale autora w Katedrze Inżynierii Materiałów Budowlanych Politechniki Warszawskiej opracowano komputerowy programokreślania N-wymiarowej przestrzeni kompatybilności Compatibility Computer System - CCS [4, 5]. Umożliwia on analizę kompatybilności przyjętego w naprawie rozwiązania materiałowego, a także określenie zakresumożliwej zmienności parametrówmateriałowych podkładu betonowego oraz materiału naprawczego, tak aby nie przekroczyć warunków granicznych przemiany: stan kompatybilny - stan niekompatybilny. Wramach projektu badawczego Innowacyjne środki i efektywne metody poprawy bezpieczeństwa oraz trwałości obiektów budowlanych i infrastruktury transportowej w strategii zrównoważonego rozwoju opracowana została nowa zaawansowana wersja programu komputerowego do wyznaczania przestrzeni kompatybilnościANCOMP [6]. Umożliwia on analizę kompatybilności dowolnych układów złożonych w konstrukcjach budowlanych.Analiza podprzestrzeni kompatybilności wyznaczonych za pomocą tego programu, dla handlowo dostępnych materiałów, potwierdza istotny wpływ jakości podkładu betonowego (wy[...]

Inżynieria powierzchni betonu a trwałość napraw konstrukcji betonowych DOI:10.15199/40.2015.6.2


  Podstawowym kryterium doboru materiału do napraw konstrukcji betonowym jest zapewnienie kompatybilności wszystkich komponentów układu naprawczego oraz odpowiednie przygotowanie podłoża betonowego. W pracy przeanalizowano wpływ uszorstnienia powierzchni, mikrozarysowanie wynikające z obróbki powierzchniowej oraz zwilżenie podkładu na kształtowanie przyczepności. Wysoka adhezja zwiększa tolerancję na możliwe różnice we właściwościach fi zyko-chemicznych materiału naprawczego i podkładu betonowego. Słowa kluczowe: trwałość naprawy, kompatybilność, przyczepność, przygotowanie podkładu betonowego, uszorstnienie, mikrozarysowanie, zwilżenie Surface engineering towards durability of concrete structure repair The main criterion for the selection of material for the repair of concrete is to ensure compatibility of all components of the repair as well as proper preparation of concrete substrate. In this work the effect of surface roughness, microcracking resulting from surface treatment and substrate wetting on an adhesion is discussed. High adhesion increases tolerance to possible differences in the physical and chemical properties of the repair material and the concrete substrate. Keywords: repair durability, compatibility, adhesion, substrate preparation, roughness, microcracking, saturation.1. Wprowadzenie Inżynieria powierzchni, jako dyscyplina naukowa, defi niowana jest jako całokształt działań naukowych i technicznych mających na celu konstruowanie, wytwarzanie, badanie i stosowanie warstw powierzchniowych o innych, lepszych niż rdzeń (podłoże) właściwościach, głównie antykorozyjnych, antyzmęczeniowych, antyściernych i dekoracyjnych [1]. Obejmuje ona: procesy wytwarzania warstw powierzchniowych (warstwy wierzchnie i adhezyjne), związane z tym zjawiska oraz uzyskiwane dzięki temu efekty eksploatacyjne. Podejście tego rodzaju jest często stosowane w kształtowaniu właściwości powierzchni elementów metalowych, ceramiki przemysłowej, itp. Z[...]

Ocena przyczepności metodą impact-echo w układach naprawionych

Czytaj za darmo! »

Przyczepność w układzie naprawczymuważana jest za wyznacznik skutecznej naprawy [Czarnecki L., Emmons P. H., Naprawa i ochrona konstrukcji betonowych, Polski Cement, Kraków, 2002]. Oznaczanie przyczepności materiału naprawczego do podłoża zgodnie z PN-EN 1504-10 Wyroby i systemy do ochrony i napraw konstrukcji betonowych. Definicje, wymagania, kontrola jakości i ocena zgodności. Arkusz 10: Stosowanie wyrobów i systemów na placu budowy oraz kontrola jakości prac jest jednymz podstawowych badań wykonywanych w ramach kontroli jakości. Wartość przyczepności przy odrywaniu, tzw. metoda pull-off (PN-EN 1542) jest traktowana jako miara jakości zespolenia. Przyjmuje się, że przyczepność powinna być większa niż 1,2 ÷ 1,5 MPa w przypadku napraw konstrukcyjnych oraz 0,7 MPa w p[...]

 Strona 1  Następna strona »