Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"Roman Gajownik"

Nowa norma murowa PN-B-03002:2007 ostatnim etapem przed wprowadzeniem Eurokodu 6

Czytaj za darmo! »

W 1975 r. Komisja Wspólnoty Europejskiej ustaliła program działań w zakresie budownictwa, celem którego było usunięcie przeszkód technicznych w handlu, a co za tym idzie harmonizacja ustaleń technicznych. W ramach tego programu działań Komisja podjęła inicjatywę utworzenia zbioru zharmonizowanych reguł technicznych dotyczących projektowania konstrukcji, które początkowo miałyby służyć jako a[...]

Projektowanie konstrukcji murowych z elementów murowych z autoklawizowanego betonu komórkowego w świetle Eurokodu 6 i normy PN-B-03002:2007

Czytaj za darmo! »

Obecnie konstrukcje murowe projektowane są wg normy PN-B-03002:2007, zatwierdzonej przez prezesa PKN w lipcu 2007, oznaczonej dalej jako PN 07. Norma ta zastąpiła dwie normy ustanowione w 1999 r.: PN-B-03002:1999 Konstrukcje murowe niezbrojone. Projektowanie i obliczenia - oznaczoną dalej jako PN 99 oraz PN-B-03340:1999 Konstrukcje murowe zbrojone. Projektowanie i obliczenia - oznaczon[...]

Elementy murowe i zaprawy murarskie

Czytaj za darmo! »

Właściwości, jakie powinny mieć elementy murowe i zaprawy murarskie, wynikają z wymagań stawianych obiektom będącym konstrukcją murową z nich wykonaną.Wymagania te, odnoszące się do wszystkich obiektów budowlanych, w tym również konstrukcji murowych, zostały określone w dyrektywie (89/106/EWG) jako wymagania podstawowe i dotyczą: - bezpieczeństwa konstrukcji; - bezpieczeństwa pożaroweg[...]

Wytrzymałości elementów murowych i zapraw przyjmowane do określenia wytrzymałości muru na ściskanie

Czytaj za darmo! »

Wytrzymałość muru na ściskanie jest funkcją wytrzymałości na ściskanie materiałów składowych, z których mur został wykonany, tj. elementu murowego i zaprawy. Wytrzymałość charakterystyczną muru na ściskanie fk wyznacza się wg normy na projektowanie konstrukcji PN-B-03002:2007, analogicznie jak w Eurokodzie 6, ze wzorów: - dla murów wykonanych na zaprawie zwykłej lub lekkiej fk = K - f[...]

Współczynniki bezpieczeństwa i wytrzymałość obliczeniowa muru na ściskanie wg EC6 w wybranych państwach UE

Czytaj za darmo! »

Porównanie wytrzymałości obliczeniowej muru na ściskanie uzyskiwanej wg zasad przyjętych w Polsce i w innych krajach UE może być podstawą do oceny poziomu polskiego wykonawstwa elementów składowych muru i konstrukcji murowej oraz przyjętego poziomu bezpieczeństwa konstrukcji. W artykule przedstawiono wyniki porównania tego parametru, określonego wg Załączników krajowych do EN 1996-1-1:2005, zwanego dalej EC6 (Eurokod 6), opracowanych w:Austrii (03.2009), Republice Czeskiej (06.2008), Estonii (2008), Francji (11.2009 - projekt Załącznika), Holandii (11.2007), Niemczech (01.2009 - projekt Załącznika), Polsce (02.2010), Słowacji (10.2010),Wielkiej Brytanii (06.2007) i naWęgrzech (2009). Wytrzymałość obliczeniowa muru na ściskanie fd Wytrzymałość obliczeniową muru na ściskanie fd wyznacza się ze wzoru: gdzie: fk - wytrzymałość charakterystyczna muru na ściskanie; γM - częściowy współczynnik dotyczący właściwości muru, uwzględniający niepewność co do samej właściwości muru, odchyłek geometrycznych i zastosowanego modelu obliczeniowego konstrukcji murowej. Zgodnie z zasadami podanymi w EN 1996-1-1:2005 (polska wersja językowa PN-EN 1996-1-1:2010) wzór na obliczanie wytrzymałości charakterystycznej muru na ściskanie fk można zapisać w sposób ogólny w postaci: fk = Kfb α fm β (2) gdzie: fb - znormalizowana wytrzymałość elementu murowego na ściskanie; fm - wytrzymałość zaprawy murarskiej na ściskanie; K, α, β - współczynniki ustalane dla określonego rodzaju murów (w zależności od rozwiązania materiałowego elementu murowego oraz rodzaju zaprawy murarskiej), na podstawie wyników badańmurów próbnych, przeprowadzonych wg PN-EN 10521: 2000. Wytrzymałość charakterystyczna muru na ściskanie jest funkcją współczynnika K oraz wytrzymałości fb i fm dodatkowo uzależnionych od współczynników α i β charakteryzujących udział wytrzymałości na ściskanie elementumurowego i zaprawymurarskiej[...]

Stropy gęstożebrowe belkowo-pustakowe wg normy PN-EN 15037:2008 (org)

Czytaj za darmo! »

Stropy gęstożebrowe belkowo- -pustakowe od wielu lat są najczęściej stosowane w Polsce. Popularność zawdzięczają stosunkowo łatwej produkcji belek i pustaków oraz montażowi niewymagającemu stosowania ciężkiego sprzętu budowlanego. Obecnie występuje wiele rodzajów tych stropów różniących się rozwiązaniem materiałowo-konstrukcyjnym, określonym w Polskiej Normie, aprobacie technicznej lub dokumentacji technicznej stropu. Do 1975 r. obowiązywały dwie Polskie Normy: PN-54/B-03300 Stropy gęstożebrowe betonowane na miejscu budowy.Wymagania konstrukcyjne i zasady obliczeń statycznych oraz PN-54/B-03301 Stropy ceramiczno- -żelbetowe.Wymagania konstrukcyjne i zasady obliczeń statycznych. Zostały one unieważnione jednocześnie z wprowadzeniem "nowej", podstawowej normy na projektowanie konstrukcji z betonu PN-74/B-03264, nowelizowanej kolejno w latach 1984, 1999 i 2002. Niemniej jednak zawarte w nich wymagania konstrukcyjne zostały potraktowane jako uzupełnienie wymagań normy żelbetowej i w dalszymciągu były wykorzystywane przez projektantów stropów. Po unieważnieniu PN z lat pięćdziesiątych, belki i pustaki stropowe stanowiły przedmiot norm branżowych, np. BN-86/9013 Prefabrykaty budowlane z betonu. Drobnowymiarowe elementy stropowe, świadectw dopuszczenia do stosowania, a później Aprobat Technicznych ITB oraz Polskich Norm, w zbiorze których obecnie znajdują się: ● PN-B-12059:1996Wyroby budowlane ceramiczne. Pustaki stropowe DZ3; ● PN-B-19503:2004 Prefabrykaty z betonu. Stropy gęstożebrowe zespolone. Belki; ● PN-B-19504:2004 Prefabrykaty z betonu. Stropy gęstożebrowe zespolone. Pustaki; ● PN-B-82022:1997Wyroby budowlane ceramiczne. Belki stropowe CERAM; ● PN-B-82023:1997Wyroby budowlane ceramiczne. Pustaki stropowe CERAM; ● PN-B-82025:1999 Elementy stropów OTEP. Pustaki ceramiczne; ● PN-B-82027:1999 Elementy stropów SPB. Belki; ● PN-B-82028:1999 Elementy stropó[...]

Wykonywanie robót budowlanych w okresie obniżonej temperatury


  Długotrwałość procesu budowlanego, jak również dążenie do skracania czasu realizacji inwestycji zazwyczaj wymaga prowadzenia robót budowlanych także w okresach obniżonej temperatury. Przez okres obniżonej temperatury rozumie się okres, w którym średnia temperatura dobowa powietrza podczas robót ziemnych wynosi poniżej -1 ºC, a podczas innych robót budowlanych poniżej +5 ºC. Wykonywanie robót w okresie obniżonej temperatury nastręcza wiele problemów natury organizacyjnej związanych zarówno z przygotowaniem niezbędnej dokumentacji technicznej oraz infrastruktury, jak i z wyposażeniem budowy w sprzęt i materiały potrzebne do prac zimowych. Należy także uwzględnić ograniczenia związane z zapewnieniem temperatury koniecznej do prawidłowego przebiegu procesu technologicznego podczas robót budowlanych, tzw. prac mokrych. Istotne jest również zapewnienie pracownikom odpowiednich warunków pracy i spełnienie przepisów dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Konieczność sprostania tym dodatkowym wymaganiom powoduje, że prowadzenie robót budowlanych w warunkach obniżonej temperatury zawsze wiąże się z istotnym wzrostem nakładów finansowych przy jednoczesnym zaostrzeniu rygorów dotyczących jakości robót oraz poziomu bezpieczeństwa pracowników. Zasadność prowadzenia robót w okresie obniżonej temperatury powinna więc podlegać wnikliwej analizie ekonomicznej. Wskazane jest ograniczanie do niezbędnego minimum prac ziemnych i fundamentowych, a także wznoszenia konstrukcji budynków w technologii monolitycznej. Doświadczenia z ostatnich lat, gdy zimy były śnieżne i z długimi okresami znacznych spadków temperatury, pokazują, że istnieje potrzeba przewidywania wykonania dodatkowych prac, które powinny być - o czym się często zapomina - uwzględnione już w zgłaszanej ofercie realizacji inwestycji. Dużym ułatwieniem przy planowaniu tzw. robót zimowych mogą być ostatnio opublikowane przez ITB wytyczne pt. Wyk[...]

Ocena modelu obliczeniowego ustroju nośnego konstrukcji murowych niezbrojonych wg Eurokodu 6 i PN-B-03002


  W artykule podjęto próbę oceny metody obliczania nośności ścian murowych niezbrojonych obciążonych głównie pionowo, przyjętej w normie PN-EN 1996-1-1:2010 (oznaczanej dalej jako EC6) w porównaniu z metodą podaną w wycofanej w 2010 r. PN-B-03002:2007 (oznaczanej dalej jako PN07). Metody obliczania nośności ścian oceniono z uwagi na komplementarność i przejrzystość podanych wymagań oraz przyjazność ich stosowania (zalecany zakres, czytelność zapisów i łatwość w posługiwaniu się przyjętymi formułami). Modele obliczeniowe ustroju nośnego Przy sprawdzaniu stanów granicznych konstrukcji budynków wielokondygnacyjnych ze ścianamimurowymi przyjmuje się model obliczeniowy, w którym ściany poszczególnych kondygnacji traktowane są jako pręty pionowe połączone z prętami poziomymi, reprezentującymi stropy oparte na tych ścianach (rysunek 1). Warunki występujące w połączeniu ścian ze stropemokreślają wielkość mimośrodu działania siły pionowej stanowiącej obciążenie ściany, kształt odkształconej osi ściany i wynikający stąd przyrost mimośrodu w środkowej strefie ściany. Wyznaczenie wielkości mimośrodu działania siły pionowej stanowi więc podstawowe zadanie analizy statycznej takiej ściany. Siła pionowa działająca w ścianie wywołana jest jej ciężarem własnym i ciężarem ścian opartych na rozpatrywanej ścianie oraz obciążeniempionowymod stropów (w tymrównież od dachów, schodów i balkonów), a także siłami wewnętrznymi powstającymi w połączeniu tej ściany ze ścianami przyległymi, jeżeli ich odkształcenia pionowe istotnie różnią się od siebie. W przypadku ścian zewnętrznych uwzględnia się również obciążenie poziome oddziałujące bezpośrednio na ścianę, prostopadłe do jej płaszczyzny (najczęściej parcie/ssanie wiatru lub parcie gruntu).Wścianach pełniących funkcję usztywnienia przestrzennego budynku, na siłę pionową składa się także pionowa siła wewnętrzna, wywołana przez obciążenie poziome, równoległe do płaszczyzny ściany. W przypadku, gdy[...]

Nowy sposób murowania - klejenie elementów murowych DOI:10.15199/33.2019.04.02


  Wostatnim ćwierćwieczu nastąpił dynamiczny rozwój produkcji elementów murowych, dzięki czemu powstają elementy charakteryzujące się dużą dokładnością wykonania. Elementy murowe o bardzo małych odchyłkach wymiarowych umożliwiły wznoszenie murów o grubości spoin nieprzekraczających kilku milimetrów [5].Wostatnim dziesięcioleciu nastąpiło dalsze doskonalenie produkcji elementów murowych, m.in. szlifowanie powierzchni kładzenia, co pozwoliło nawykonywanie elementów z dokładnością do 0,3 mm i umożliwiło murowanie ze spoinami wsporczymi o grubości nieprzekraczającej kilku dziesiątych części milimetra.Wkonsekwencji, rozwój technologii produkcji elementów murowych przyczynił się również do powstania nowych rodzajówzaprawiwymusił poszukiwanie nowych, dotychczas nieznanych rozwiązań konstrukcjimurowych.Dotyczy to m.in. murów z niewypełnionymi spoinami pionowymi oraz murów z elementami murowymi łączonymi (scalanymi) za pomocą poliuretanowej zaprawy murarskiej, wprowadzonej do stosowania na podstawie aprobat technicznych (AT ITB), a od 2017 r. - krajowych ocen technicznych (ITB-KOT). Zaprawy zwykłe, czyli o gęstości 1700 - 2000 kg/m3 są, ze względu na niedostateczne właściwości cieplne, stosowane z reguły do elementów murowych z betonu kruszywowego oraz z kamienia naturalnego i sztucznego. Natomiast w przypadku elementówmurowych o dobrych właściwościach cieplnych, takich jak pustaki ceramiczne, czy elementy murowe z autoklawizowanego betonu komórkowego (ABK), mury wykonywane są zazwyczaj na cienkie spoiny z użyciem zapraw do cienkich spoin o gęstości 1400 - 1800 kg/m3.Wpływ zaprawy na obniżenie walorów cieplnych muru nie ma w tej sytuacji istotnego znaczenia. W ostatnich latach do murów z tych elementów zamiast zapraw do cienkich spoin coraz częściej stosuje się kleje poliuretanowe zwane też poliuretanowymi zaprawami murarskimi do cienkich spoin, co wiąże się z inną techniką wznoszenia murów. Klej poliuretanowy a zaprawa murarska Kl[...]

Kratownicowe belki stropowe po wycofaniu PN-B-19503:2004. Część 2. Badania


  Po wycofaniu PN-B-19503:2004 Prefabrykaty z betonu. Stropy gęstożebrowe zespolone. Belki z aktualnego zbioru Polskich Norm, podstawą oceny zgodności belek stropów gęstożebrowych jest PN-EN 15037-1:2008 Prefabrykaty z betonu. Belkowo-pustakowe systemy stropowe. Część 1. Belki, wprowadzona do krajowej normalizacji w języku oryginału (angielskim). Wychodząc naprzeciw potrzebom producentów i odbiorców (do czasu opracowania dokumentacji zgodnej z PN-EN 15037-1:2008 (oryg.), obecnie niektórzy projektanci dokumentacji stropów TERIVA dokonali nowelizacji stosowanej dotychczas dokumentacji dotyczącej belek kratownicowych (wpostaci aneksu). Ustalono niezbędne (dodatkowe wg normy PN-EN 15037-1:2008 (oryg.)) wymagania, które powinny być spełnione. Dotyczą one przede wszystkim potrzeby sprawdzenia stanu granicznego nośności belek dla warunków montażu stropu i określeniamaksymalnego rozstawu podpór montażowych belek. W efekcie, dotychczasowe wymagania, jakim powinny odpowiadać belki kratownicowe, zostały uzupełnione o sprawdzenie: ● nośności belki na zginanie; ● nośności belki na ścinanie, ● ugięcia belki. Wymagania i badania z tym związane zostały szczegółowo określone w Załączniku H Badanie w celu wyznaczenia podpór montażowych do PN-EN 15037-1:2008. W celu przeprowadzenia badań i dokonania oceny zgodności przez producenta, w zakresie objętym wymaganiami Załącznika H normy PN-EN 15037-1, konieczne jest podanie dla belki stropowej znajdującej się w fazie montażu stropu: ■ zaprojektowanego, maksymalnego rozstawu podpór montażowych; ■ wielkości przyjętych obciążeń działających na belkę w fazie montażu stropu, tj. ciężaru własnego belki (Gpl), ciężaru pustaków (Gb) oraz ciężaru betonu układanego na budowie (Qco[...]

 Strona 1  Następna strona »