Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Czesław Grabarczyk"

Specjalizacja zawodowa inżynierów DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono cele oraz warunki uzyskiwania stopni specjalizacji zawodowej inżynierów. Omówiono wyniki dotychczasowej realizacji przepisów w zakresie nadawania stopni specjalizacji zawodowej, ze szczególnym uwzględnieniem chemii. Omówiono przywileje wynikające z uzyskania I lub II stopnia specjalizacji zawodowej. Prof. dr hab. inż. Czesław GRABARCZYK - przewodniczący Komisji NOT ds. Specjalizacji Zawodowej Inżynierów Ekonomiczny poziom gospodarki narodowej każdego kraju zależy m.in. od nowoczesności technologii i organizacji produkcji dóbr gospodarczych, co z kolei jest uwarunkowane stopniem twórczego wykorzystywania najnowszych osiągnięć nauki i techniki światowej. Zakres efektywnego korzystania z osiągnięć nauki i techniki oraz współudział danego kraju w tworzeniu tzw. postępu naukowo-technicznego bezpośrednio zależą m.in. od jakości kwalifikacji kadry inżynierskiej. Od wielu lat w krajowych środowiskach inżynierów i techników wyrażono żywe zainteresowanie wprowadzeniem stopni specjalizacji zawodowej, które stworzyłyby możliwości poziomego awansu zawodowego oraz zapewniałyby podniesienie rangi zawodów inżynierskich. Uchwała nr 66 Rady Ministrów z 6.06.1983 r. w sprawie specjalizacji zawodowej inżynierów (.Monitor Polski 1983, nr 24, poz. 131), która została opracowana zgodnie z wnioskami uchwały generalnej XX Kongresu Techników Polskich (październik 1982 r.), dała twórczym inżynierom takie szanse. Podstawowe założenia i cele specjalizacji Postanowieniem Uchwały nr 66 Rady Ministrów wprowadzono I i II stopień specjalizacji zawodowej inżynierów jako formę uznania dla C IO PRZEMYSŁ CHEMICZNY 66/11(1987) wysokich kwalifikacji zawodowych i twórczych osiągnięć w pracy, w szczególności w zakresie wdrażania do praktyki nowych rozwiązań projektowych, technologicznych, konstrukcyjnych lub organizacyjnych, które mają istotne znaczenie dla postępu technicznego i dają [...]

Rola mechaniki płynów i hydrauliki w kształceniu inżynierów zaopatrzenia w wodę DOI:10.15199/17.2019.4.4


  Ogólne określenie znaczenia mechaniki płynów i hydrauliki Ponieważ urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne (WiK) służą do transportu wody i ścieków oraz uzdatnia wody lub oczyszczania ścieków, podstawą wymiarowania tych urządzeń są obliczenia z wykorzystaniem równań mechaniki płynów (tzn. cieczy i gazów) oraz hydrauliki płynów jednorodnych lub wielofazowych, gdyż w wielu przypadkach występują przepływy wielofazowe, np. ciecz + zawiesiny lub ziarenka minerałów + pęcherzyki powietrza. W związku z tym inżynierowie projektowania i eksploatacji urządzeń WiK, oprócz gruntownej wiedzy w zakresie chemii i biologii sanitarnej oraz technologii wody i ścieków, muszą posiadać gruntowną wiedzę w zakresie ogólnej mechaniki płynów i hydrauliki (MPiH) oraz ich zastosowań do analizy i obliczania zjawisk przepływowych w urządzeniach WiK, w których przepływy muszą spełniać warunki wynikające z ustaleń technologii wody i ścieków, dla ich indywidualnych własności. Oznacza to, że inżynierowie urządzeń WiK także muszą mieć gruntowną wiedzę w zakresie stosowanej PMiH i umiejętności jej wykorzystywania do zastosowań inżynierskich, z uwzględnieniem metod obliczeniowych i badań eksperymentalnych - w zakresie wizualizacji zjawisk przepływowych i eksperymentalnych badań modelowych, w skali zmniejszonej lub powiększonej. Oznacza to, że proces kształcenia w tym zakresie musi obejmować wykład oraz ćwiczenia audytoryjne i ćwiczenia laboratoryjne. Można zauważyć analogię pomiędzy kształceniem inżynierów urządzeń WiK oraz np. inżynierów konstrukcji budowlanych. Inżynierowie konstrukcji budowlanych muszą posiadać gruntowną wiedzę w zakresie mechaniki ogólnej i wytrzymałości materiałów oraz mechaniki budowli - konstrukcji drewnianych, stalowych, betonowych i żelbetowych, powłok itp. - w zakresie podstaw teoretycznych i eksperymentalnych badań modelowych. Tak jak inżynier konstrukcji budowlanych bez znajomości mechaniki budowli byłby ułomnym inżynierem, podobnie[...]

Symulacja komputerowa procesu filtrowania wody i optymalizacja jego parametrów

Czytaj za darmo! »

18 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ PAŹDZIERNIK 2010 Symulacja komputerowa procesu filtrowania wody i optymalizacja jego parametrów Wiktor Treichel, Czesław Grabarczyk* ) * ) Dr inż Wiktor Treichel, prof. dr hab. inż. Czesław Grabarczyk - Zakład Informatyki i Badań Jakości Środowiska, Wydział Inżynierii Środowiska, Politechnika Warszawska; wiktor.treichel@is.pw.edu.pl, c.grabarczyk@interia.pl Wprowadzenie Proces filtrowania wody polega na mechanicznym rozdzielaniu mieszaniny ciecz-ciało stałe w przegrodzie porowatej, jaką stanowi najczęściej sypkie złoże ziarniste. Filtrowanie wody w złożach po- rowatych jest procesem, w którym zawiesiny wychodzą ze strumie- nia i osadzają się na powierzchni ziaren złoża. Ogólny opis procesu filtrowania zawiesin z uzdatnianej wody wymaga określenia: zmian stężenia zawiesin w wodzie, C (x,t), oraz zmian koncentracji zawie- sin kumulowanych w złożu, σ (x,t), w funkcji głębokości przekrojów złoża i czasu oraz strat ciśnienia, h (L,t), na skutek przepływu wody przez całe złoże, w funkcji czasu filtrowania. Oznacza to, że dla opisu procesu filtrowania wody w złożu konieczne jest zbudowanie układu trzech równań, które by umożliwiły wyznaczenie poszukiwa- nych funkcji C (x,t), σ (x,t) oraz h (L,t). Taki układ może składać się z równania ciągłości (bilansu) i równania kinetyki (intensywności) procesu zatrzymywania zawiesin przez złoże oraz równania strat hy- draulicznych powstających na stopniowo kolmatującym się złożu. Istotnym parametrem procesu filtrowania jest czas pracy filtra w jednym cyklu filtracyjnym. Wyznaczany jest on przez dwa kry- teria: (1) przekroczenie dopuszczalnej koncentracji zawiesin w fil- tracie, tzn. w wodzie na wypływie z filtra oraz (2) przekroczenie dopuszczalnej wartości oporów hydraulicznych przepływu wody przez złoże. Według pierwszego kryterium otrzymujemy okres bez- piecznego filtrowania, t C[...]

 Strona 1