Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Anna Rolewicz-Kalińska"

Czy odpady medycznopodobne stanowią zagrożenie sanitarne? DOI:10.15199/17.2015.4.8


  Nieodłącznym elementem opieki medycznej prowadzonej w domu pacjenta jest wytwarzanie odpadów, których część, z uwagi na swój charakter i właściwości, jest podobna do odpadów medycznych. Odpady wytwarzane w trakcie samodzielnego wykonywania procedur medycznych przez pacjentów i ich bliskich, mimo swoich potencjalnie infekcyjnych właściwości, klasyfikowane są jako odpady komunalne. Usuwanie tych odpadów ze strumieniem zmieszanych odpadów komunalnych może stanowić potencjalne zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne związane z niedostatecznymi procedurami zagospodarowania ww. odpadów i w konsekwencji powodować narażenie zdrowotne ludzi. Niniejszy artykuł analizuje sytuację dotyczącą tego specyficznego strumienia odpadów w Polsce; ze szczególnym uwzględnieniem aspektów identyfikacji źródeł ich powstawania i aspektów formalno-prawnych dotyczących gospodarki nimi. Przeprowadzona analiza wskazuje, że wprowadzenie dodatkowych rozwiązań organizacyjnych uzupełnionych o działania informacyjno-edukacyjne w zakresie postępowania z odpadami medycznopodobnymi pozwoliłoby na ograniczenie ryzyka sanitarno- epidemiologicznego dotyczącego gospodarowania nimi.Wprowadzenie Pacjenci przewlekle chorzy lub wymagający opieki paliatywnohospicyjnej często pooddawani są zabiegom i procedurom medycznym we własnych domach. Niektóre z tych działań wykonywane są przez pracowników służby zdrowia, w ramach udzielania świadczeń medycznych na wezwanie, jednak znacząca część procedur wykonywana jest samodzielnie przez pacjentów i ich rodziny [1]. Nieodłącznym elementem opieki medycznej prowadzonej w domu pacjenta jest wytwarzanie odpadów, których część, z uwagi na swój charakter i właściwości, jest podobna do odpadów medycznych [2][3]. O ile w przypadku udzielania świadczeń medycznych przez pracowników służby zdrowia sytuacja jest klarowna i odpady te są klasyfikowane jako odpady medyczne powstające w miejscu wezwania [4]; o tyle w przypadku odpadów powstających w[...]

Gospodarka odpadami medycznymi. Cz. I - Charakterystyka i właściwości odpadów medycznych DOI:10.15199/17.2016.2.7


  Artykuł ten stanowi pierwszą część z dwuczęściowego cyklu poświęconego gospodarce odpadami medycznymi. Poniższy tekst dotyczy charakterystyki i właściwości odpadów medycznych, czyli odpadów powstających w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i prowadzeniem badań naukowych w zakresie medycyny. W strumieniu odpadów medycznych można wyróżnić trzy najważniejsze kategorie - odpady medyczne zakaźne, odpady medyczne niebezpieczne (o właściwościach innych niż zakaźne) oraz odpady medyczne inne niż niebezpieczne. Ten zasadniczy podział jest widoczny w klasyfi kacji odpadów medycznych znajdującej się w polskim prawie, jak również w wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Najbardziej problematycznym rodzajem odpadów medycznych są odpady o właściwościach zakaźnych (szczególnie te o ostrych końcach). Wynika to z ryzyka dla ludzi mających do czynienia z tymi odpadami oraz w przypadku Polski ze skali zjawiska (ponad 94% wszystkich wytwarzanych odpadów medycznych stanowią odpady zakaźne). Znajomość charakterystyki i właściwości odpadów medycznych wydaje się być kluczową kwestią w doborze odpowiednich metod powstępowania z nimi. Metody te, odniesione do poszczególnych rodzajów odpadów medycznych, zostaną omówione w drugiej części cyklu.Omówienie charakterystyki i właściwości odpadów medycznych wymaga jednoznacznego doprecyzowania pojęcia odpady medyczne. Defi nicja odpadów medycznych w polskim prawie została określona w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach [1]. Zgodnie z nią po pojęciem odpadów medycznych, rozumie się odpady powstające w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w zakresie medycyny. Szczegółowa klasyfi kacja i podział odpadów medycznych znajduje się w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów [2]. W rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 30 lipca 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu postępowania z odpadami[...]

Gospodarka odpadami medycznymi. Cz. II. - Metody postępowania z odpadami medycznymi DOI:10.15199/17.2016.3.6


  Artykuł ten stanowi drugą część cyklu poświęconego gospodarce odpadami medycznymi, omawiając metody postępowania z odpadami medycznymi. W tekście przeanalizowano obowiązujące w Polsce wymagania dotyczące postępowania z odpadami medycznymi, zarówno na etapie zbierania odpadów w miejscu wytwarzania (w zakładach opieki zdrowotnej) jak i w miejscach przetwarzania (odzysku i unieszkodliwiania) odpadów medycznych. Oprócz analizy obecnego stanu formalno-prawnego w tym zakresie w tekście odniesiono się do planowanych w ciągu najbliższych miesięcy zmian legislacyjnych w tym zakresie. Rozwiązania prawne zostały odniesione do możliwości organizacyjnych systemu gospodarki odpadami medycznymi w Polsce.Odpady medyczne stanowią trudną grupę odpadów, głównie ze względu na źródło powstawania, które determinuje ich specyfi czne właściwości i stwarza ograniczenia w postępowaniu z nimi. Zagadnienia te zostały omówione w I części cyklu pt. "Charakterystyka i właściwości odpadów medycznych". Problematykę dotyczącą metod postępowania z odpadami medycznymi można podzielić na dwie części - postępowanie z odpadami medycznymi w miejscu wytworzenia (głównie w zakładach opieki zdrowotnej) oraz postępowanie z odpadami medycznymi w miejscach ich przetwarzania (odzysku lub unieszkodliwiania, z uwzględnieniem transportu do tych miejsc). Metody postępowania z odpadami medycznymi muszą zapewniać przede wszystkim bezpieczne dla ludzi i środowiska zbieranie, transport i unieszkodliwienie odpadów. Nie bez znaczenia jednak jest ponadto wpływ tych metod na ekonomikę funkcjonowania systemu gospodarki odpadami medycznymi i ten element również powinien być brany pod uwagę. Poza ww. celami, bardzo istotnym czynnikiem, który należy uwzględnić analizując metody postępowania z odpadami (w tym z odpadami medycznymi) jest praktyczna możliwość ich realizacji na poziomie organizacyjnym i w ramach obowiązujących ram prawnych. W niniejszym artykule zostaną omówione zagadnienia [...]

Możliwości pozyskania wsparcia dla energii odnawialnej w gospodarce odpadami DOI:10.15199/17.2015.2.5


  W ostatnich latach istotnym zagadnieniem dotyczącym gospodarowania odpadami była i jest możliwość ich energetycznego wykorzystania, w tym zwłaszcza strumienia odpadów komunalnych. Trudności w tym zakresie koncentrują się głównie na aspektach formalno-prawnych oraz na efektywności ekonomicznej prowadzonego procesu. Analiza zapisów ustawy o odpadach jednoznacznie wskazuje, iż możliwości odzysku energii zostały wskazane wyłącznie dla instalacji termicznego przekształcania odpadów. Ustawa o odnawialnych źródłach energii przewiduje natomiast wsparcie w obrębie gospodarki odpadami dla energii odnawialnej ze spalania biomasy zawartej w odpadach, ale również dla energii odnawialnej wytworzonej z biogazu składowiskowego, z biogazu pochodzącego z oczyszczalni ścieków oraz z biogazu pozyskanego w inny sposób. Można dostrzec potencjał do kwalifikacji dla innych procesów niż termiczne przekształcanie - jako odzysk energii oraz do uzyskiwania energii odnawialnej z odpadów, a co za tym idzie możliwość stworzenia w przyszłości systemu wsparcia np. dla produkcji biogazu z odpadów komunalnych.Wprowadzenie W ostatnich latach istotnym zagadnieniem dotyczącym gospodarowania odpadami była i jest możliwość ich energetycznego wykorzystania, w tym zwłaszcza strumienia odpadów komunalnych. Trudności w tym zakresie koncentrują się głównie na aspektach formalno-prawnych (kwalifikacja procesu wytwarzania energii z odpadów i uznania jej za energię odnawialną) oraz na efektywności ekonomicznej prowadzonego procesu. Szczególnie ważne w gospodarowaniu odpadami w kontekście energetyki odnawialnej są wciąż rozwijające się technologie, ale przede wszystkim ulegające zmianie przepisy prawne. Szczegółowa analiza problemu związanego z odzyskiem energii z odpadów wymaga uwzględniania podstawowych aktów prawnych związanych z gospodarką odpadami, w tym głównie zapisów ustawy o odpadach z dnia 14 grudnia 2012 r. (Dz.U.2013 poz.21) [1] i ustawy o utrzymaniu czystości [...]

Konkluzje Najlepszych Dostępnych Technik dla przetwarzania odpadów komunalnych DOI:10.15199/17.2019.1.4


  1. Wstęp W dniu 17 sierpnia 2018 r. Komisja Europejska (KE) opublikowała Decyzję ustanawiającą Konkluzje Najlepszych Dostępnych Technik dla przetwarzania odpadów - dalej: Konkluzje BAT WT. Obszerny (53 stronicowy) dokument stanowi podstawę do definiowania Najlepszych Dostępnych Technik (NDT, ang. Best Available Techniques - BAT) dla przetwarzania odpadów. Konkluzje dostępne są w wersji oryginalnej (angielski) i w tłumaczeniach na języki Krajów Członkowskich UE (w tym na język polski) [1]. Konkluzje BAT zawierają kluczowe elementy dokumentu referencyjnego BAT [2] (bardzo istotnego z punktu widzenia techniczno-technologicznego, 851 stronicowego poradnika umożliwiającego zidentyfikowanie BAT dla przetwarzania odpadów; opracowanie dostępne jest jedynie w języku angielskim i nie będzie tłumaczone na języki krajów członkowskich) i formułują wnioski dotyczące najlepszych dostępnych technik, ich opis, informacje służące ocenie ich przydatności, wielkości emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami, powiązanego monitoringu, powiązanych poziomów zużycia oraz, w stosownych przypadkach, odpowiednich środków remediacji terenu. *) Dr inż. Piotr Manczarski, dr inż. Krystyna Lelicińska-Serafin, dr inż. Anna Rolewicz-Kalińska - Zespół Gospodarki Odpadami, Katedra Ochrony i Kształtowania Środowiska, Wydział Instalacji Budowlanych, Hydrotechniki i Inżynierii Środowiska, Politechnika Warszawska, ul. Nowowiejska 20, 00-653 Warszawa, tel.: 22 234 5305, mail: piotr.panczarski@pw.edu.pl Konkluzje Najlepszych Dostępnych Technik dla przetwarzania odpadów komunalnych Best Available Techniques Conclusions for Waste Treatment - municipal solid waste treatment Piotr Manczarski, Krystyna Lelicińska-Serafin, Anna Rolewicz-Kalińska*) GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ styczeń 2019 23 Konkluzje są przyjmowane przez Komisję Europejską w drodze decyzji zgodnie z art. 13 ust. 5 Dyrektywy 2010/75/UE w sprawie emisji przemysłowych [7] i publikowane [...]

 Strona 1