Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Jerzy Kuśnierczyk"

Dynamiczny test oceny inhibitorów osadów nieorganicznych. Dobór warunków testu DOI:10.15199/62.2018.6.24


  Wytrącanie się osadów nieorganicznych jest jednym z podstawowych problemów towarzyszących wydobywaniu ropy naftowej i gazu ziemnego. Są to osady węglanu wapnia oraz siarczanów wapnia, baru i strontu, przy czym najpowszechniej występującym jest węglan wapnia1, 2). Gromadzenie się osadów może prowadzić do zmniejszenia przepuszczalności złoża, utrudnienia przepływu płynów w orurowaniu, uszkodzenia aparatury wydobywczej oraz do wielu innych, generujących wysokie koszty problemów związanych z eksploatacją złoża3). Aby spowolnić, opóźnić lub znacznie zminimalizować, czasem praktycznie do zera, proces wytrącania się osadów, optymalnym rozwiązaniem jest zastosowanie odpowiednich inhibitorów. Substancje te, oprócz inhibitorów korozji4), parafin5) i hydratów6) oraz demulgatorów7, 8), stanowią podstawową grupę środków chemicznych stosowanych w przemyśle naftowym. Do badania skuteczności działania inhibitorów osadów nieorganicznych najczęściej stosuje się dwie podstawowe metody: statyczny test butelkowy9) oraz dynamiczny test blokowania kapilary TBT (tube blocking test)10). W literaturze można również spotkać zarówno modyfikacje tych metod, jak i inne sposoby oceny inhibitorów, co ma zwykle na celu lepsze odwzorowanie warunków przemysłowych lub też dokładniejsze poznanie zjawisk zachodzących podczas procesu inhibitowania. Badanie inhibitorów ma przede wszystkim na celu wybór najbardziej skutecznego środka dla określonego zastosowania oraz wyznaczenie minimalnego stężenia jego dozowania MIC (minimum inhibitor concentration)1, 3). Pozwala również uszeregować wybrane produkty pod względem skuteczności ich działania. Test TBT stosowany jest do oceny skuteczności działania inhibitorów zapobiegających powstawaniu i osadzaniu się osadów, takich 950 97/6(2018) jak węglan wapnia, siarczan wapnia i siarczan baru. Podstawowe elementy stanowiska badawczego to (i) pojemniki ciśnieniowe zawierające testowe solanki oraz roztwory do przemywania kapilar[...]

Ocena skuteczności działania inhibitorów osadzania się siarczanów baru i strontu w warunkach testu dynamicznego DOI:10.15199/62.2019.5.9


  W celu zapewnienia płynnej i bezproblemowej eksploatacji złóż należy uwzględnić kwestie związane z wytrącaniem się osadów, co może być realizowane na wiele sposobów. Najczęściej stosuje się dawkowanie inhibitorów. Aby określić ich skuteczność, korzysta się z dwóch podstawowych metod oceny inhibitorów osadów nieorganicznych: statycznego testu butelkowego1) oraz dynamicznego testu blokowania kapilary (tube blocking test)2). Ocena inhibitorów ma na celu wybór najbardziej skutecznego inhibitora dla określonego zastosowania oraz wyznaczenie minimalnego jego stężenia MIC (minimum inhibitor concentration). Opisane w literaturze badania blokowania kapilary często prowadzone były bezciśnieniowo, czyli na tzw. wolny wypływ3-5). Można było wtedy zaobserwować wzrost ciśnienia w trakcie tłoczenia solanek, gdy w kapilarze zaczynał wytrącać się osad. Znane są również badania prowadzone pod ciśnieniem wyższym niż atmosferyczne, od niewielkiego ciśnienia wstecznego 13-17 bar6, 7) do nawet 80 bar8) i wyższego. Podwyższenie ciśnienia wynikało z dążenia do odtworzenia warunków, w których znajdowała się solanka w odwiercie lub utrzymania stężenia rozpuszczonych gazów9-12). Prędkość przepływu solanek przez kapilarę nie była dokładnie sprecyzowana. Wszystko zależało od wymiarów kapilary, jaka była stosowana w trakcie badań oraz od warunków ciśnienia i temperatury. 748 98/5(2019) Dr inż. Marin WARNECKI w roku 2000 ukończył studia na Wydziale Wiertnictwa, Nafty i Gazu na AGH Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Obecnie jest adiunktem i kierownikiem Zakładu Badania Złóż Ropy i Gazu w Instytucie Nafty i Gazu - Państwowym Instytucie Badawczym. Specjalność - inżynieria złożowa, eksploatacja, badania właściwości fazowych płynów złożowych, tematyka wspomagania wydobycia ropy (EOR), symulacje procesów złożowych na symulatorze komputerowym oraz na fizycznych modelach złoża. Mgr inż. Sławomir SZUFLITA w roku 2008 ukończył studia [...]

 Strona 1