Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Tomasz Klejdysz"

Ciecze jonowe jako deterenty pokarmowe szkodników magazynowych


  Badania prowadzono na groźnych z gospodarczego punktu widzenia chrząszczach wołka zbożowego (Sitophilus granarius L.), chrząszczach i larwach trojszyka ulca (Tribolium confusum Duv.) oraz na larwach skórka zbożowego (Trogoderma granarium Ev.). Oceny aktywności związku dokonywano na podstawie wyników laboratoryjnych testów pokarmowych w układzie choice test i no-choice test. Wykonane testy potwierdziły dużą aktywność amoniowych cieczy jonowych z dużym kationem. Natomiast rodzaj anionu miał stosunkowo niewielki wpływ na badaną aktywność. Aktywność deterentna niektórych cieczy jonowych była równa lub wyższa od aktywności naturalnego antyfidantu, jakim jest azadirachtyna. Związki chemiczne, które po naniesieniu na rośliny lub produkty spożywcze uniemożliwiają lub zmniejszają pobieranie pokarmu przez owady nazywane są antyfidantami lub deterentami pokarmowymi.Dodatkowo mogą one powodować zaburzenia w rozwoju osobniczym owadów, w zachowaniu się samców i samic, a także ich przeżywalności. Obserwacje niektórych roślin odpornych na zjadanie przez owady były początkiem badań nad wyodrębnianiem naturalnych związków roślinnych, określaniem ich budowy chemicznej oraz aktywności biologicznej. Pierwszym związkiem wykazującym silne właściwości antyfidantne był terpenoidowy związek izolowany z miodli indyjskiej Azadirachta indica, zwany azadirachtyną. Znanych jest do tej pory 12 izomerów, z których azadirachtyna A wykazuje działanie aktywne w stosunku do 400 gatunków owadów1, 2). W wielu krajach preparaty oparte na ekstraktach z miodli indy[...]

Ammonium ionic liquids containing an ester group as stored product insect antifeedants Amoniowe ciecze jonowe zawierające grupę estrową jako deterenty pokarmowe owadów magazynowych DOI:10.12916/przemchem.2014.1632


  CH2=CRCOO(CH2)2NMe3Cl (R = H or Me) were converted to resp. salicylates, D,L-lactates, saccharinates, nitrates(V) or acesulfam salts (ionic liqs.), identified and studied for their deterrent activity on adults of wheat weevil (Sitophilus granarius) and confused flour beetle (Tribolium confusum) as well as on larvae of Khapra beetle (Trogoderma granarium) and confused flour beetle (Tribolium confusum). Most of the prepd. ionic liqs. showed a biolog. activity but lower than that of azadirachtidine used for comparison. Opracowano metodę syntezy nieopisanych w literaturze esterkwatów amoniowych na bazie akrylanu i metakrylanu choliny z anionami organicznymi oraz nieorganicznymi. Syntezowane sole okazały się być cieczami jonowymi. Przedstawiono wyniki badań ich aktywności deterentnej na dorosłych osobnikach wołka zbożowego (Sitophilus granarius) oraz trojszyka ulca (Tribolium confusum) jak i larwach skórka zbożowego (Trogoderma granarium) oraz trojszyka ulca (Tribolium confusum). Ciecze jonowe (IL) to związki organiczne, które zostały odkryte na początku XX w. Substancje te charakteryzują się temperaturą topnienia poniżej 100°C1-3). Intensywne badania doprowadziły do rozwoju trzeciej generacji cieczy jonowych. W grupie tej, oprócz określonych właściwości fizycznych (I generacja) i chemicznych (II generacja) pojawia się również aktywność biologiczna. Głównymi przedstawicielami IL III generacji są związki, które w swojej strukturze zawierają cząsteczki leków4) lub też popularnych herbicydów5-13). Substancje o działaniu toksycznym wobec pasożytów ziaren zbóż nazywane są deterentami pokarmowymi. Mechanizm ich działania polega na oddziaływaniu środków antyżywieniowych na narządy smaku owadów, powodując ich śmierć głodową pomimo dostępności pożywienia. Pierwszą generacją antyfidantów były związki ekstrahowane z nasion drzew zawierających naturalne substancje antyżywieniowe14). Ciecze jonowe stanowią nową generację deterentów pokarm[...]

 Strona 1