Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"Agnieszka Saeid"

Biologiczne komponenty nawozowe z mikroelementami


  Przedstawiono problem niedoboru mikroelementów w glebie i w roślinach oraz sposoby zapobiegania mu poprzez aplikowanie różnych nawozów. Jako alternatywę dla stosowanych metod zaproponowano biologiczne komponenty nawozowe wzbogacone w pierwiastki śladowe metodą biosorpcji. Pokazano zalety tych nawozów w porównaniu z dostępnymi na rynku preparatami chelatowymi oraz solami nieorganicznymi. Effects of addn. of micronutrients, chelating agents and biolog. components on qual. of fertilizers (good bioavailability and biodegradability) were discussed. Niedobór mikroelementów zarówno w glebach, jak i w roślinach jest problemem globalnym. Rośliny potrzebują mikroelementów do przeprowadzania procesów niezbędnych do ich przetrwania oraz prawidłowego wzrostu. Korzyści płynące z uprawy roślin na glebach bogatych w biodostępne formy mikroelementów były wielokrotnie opisywane w literaturze1, 2). Najłatwiejszym sposobem dostarczania glebie mikroelementów jest stosowanie nawozów zawierających ich rozpuszczalne lub nierozpuszczalne związki3). Jednak obecność mikroelementów w glebie nie zawsze jest jednoznaczna z ich biodostępnością dla roślin4), dlatego ważne jest podawanie mikroelementów w odpowiedniej postaci. W poprzednich latach polityka nawozowa skupiała się na dostarczaniu glebie i roślinom makroelementów w postaci nawozów NPK, mających na celu poprawę zdolności roślin do pobierania z gleby innych składników odżywczych, w tym mikroelementów5). Pokazano, że odpowiednie stosowanie nawozów azotowych stanowi skuteczny sposób wzbogacania roślin przede wszystkim w Fe i Zn6), jednak zbyt intensywne ich wykorzystywanie może doprowadzić do deficytu mikroelementów w glebie Politechnika Wrocławska Łukasz Tuhy*, Agnieszka Saeid, Katarzyna Chojnacka Biologiczne komponenty nawozowe z mikroelementami Biological fertilizer components with micronutrients Dr inż. Agnieszka SAEID w roku 2006 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocław[...]

Zastosowanie Bacillus megaterium w solubilizacji fosforu


  Przedstawiono wyniki badań możliwości solubilizacji surowców fosforowych różnej jakości z wykorzystaniem szczepu bakterii Bacillus megaterium. Jako źródło fosforu wybrano kości, będące substancją odpadową z przemysłu mięsnego, a także, do prób kontrolnych, fosforyt Maroko (dobra jakość surowca P) i Ca3(PO4)2 (dobrze roztwarzany przez bakterie). W trakcie badań monitorowano stężenie fosforu i pH w bulionie hodowlanym, a także liczebność mikroflory. Fosfor w przypadku małej zawartości kości w hodowli podlegał całkowitej solubilizacji (ok.70-80%), a jego stężenie było znacznie wyższe w porównaniu z próbami zawierającymi fosforyt lub Ca3(PO4)2. Jednak największe stężenie końcowe fosforu rozpuszczonego otrzymano dla większych zawartości kości (1280 mg/dm3 P2O5 dla 20 g/dm3 kości), mimo mniejszego stopnia solubilizacji. Przeprowadzone badania pokazały, że mikroorganizmy mogą być wykorzystane do roztwarzania odpadowych kości, które stanowią alternatywne wobec fosforytu źródło fosforu. Poultry bones, phosphorite and Ca3(PO4)2 (for comparison) were solubilized in Bacillus megaterium culture for 10 days. The highest solubilization degree (70-80%) was achieved for the bone concn. 2-4 g/L. The highest concn. of P2O5 was 1280 mg/L for bone concn. 20 g/L. Politechnika Wrocławska Małgorzata Labuda*, Agnieszka Saeid, Katarzyna Chojnacka, Henryk Górecki Zastosowanie Bacillus megaterium w solubilizacji fosforu Use of Bacillus megaterium in solubilization of phosphorus Dr inż. Agnieszka SAEID w roku 2006 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. Jest asystentem naukowo-dydaktycznym w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych Politechniki Wrocławskiej - Zakład Chemii dla Rolnictwa. Specjalność - procesy biotechnologiczne. Instytut Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych, Wydział Chemiczny, Politechnika Wrocławska, ul. Smoluchowskiego 25, 50-369 Wrocław, tel.: (71) 320-37-93, fax: (7[...]

Procesy biotechnologiczne w wytwarzaniu nawozów fosforowych


  Przedstawiono możliwości wykorzystania odnawialnych surowców fosforowych, które mogą stanowić substrat w produkcji nawozów fosforowych. Wykorzystano bakterie Bacillus megaterium do roztwarzania kości i osadu po defosfatacji. Uzyskano większą szybkości solubilizacji w hodowli, gdzie surowcem fosforowym był osad, który również miał wpływ na większy przyrost biomasy w porównaniu do kości. Poultry bones and sludge from wastewater treatment were microbiol. processed with Bacillus megaterium bacteria to solubilize the P compds. for 10 days. The solubilization started after one day (sludge) or 4 days (bones) long incubation periods. The sludge substrate allowed for a faster increase in microbial biomass than the bone substrate. Fosfor jest obecny we wszystkich żywych komórkach i jest niezbędny dla wszystkich form życia1). Jest on drugim najczęściej występującym ze wszystkich składników mineralnych zawartych w organizmie człowieka. Występuje w każdej komórce, ale prawie 80% fosforu u ludzi znajduje się w zębach i kościach. Stanowi on ok. 1% masy ciała dorosłego człowieka2). Podstawowym surowcem do produkcji nawozów fosforowych są nieodnawialne fosforyty. Wytwarzanie nawozów fosforowych zawierających fosfor w postaci dostępnej dla roślin, w formie fosforanów amonowych (DAP i MAP), NPK oraz superfosfatu łączy się z wytwarzaniem ogromnych ilości odpadów (fosfogips). Bezpośrednie stosowanie nieprzetworzonych surowców fosforowych jest bardzo ograniczone ze względu na niską rozpuszczalność zawartych w nich związków fosforu3). Przejście fosforu z formy nierozpuszczalnej do rozpuszczalnej jest najważniejszym etapem w produkcji nawozów zawierających biodostępną dla roślin formę fosforu. Jest mała szansa na to, by problem niedoboru fosforu w glebach rozwiązać przez zwiększenie nawożenia nawozami fosforowymi pro- Politechnika Wrocławska Agnieszka Saeid*, Małgorzata Labuda, Katarzyna Chojnacka, Henryk Górecki Procesy biotechnologiczne w wytw[...]

Wykorzystanie mikroorganizmów w wytwarzaniu nawozów fosforowych


  Zaproponowano nowy sposób produkcji nawozów fosforowych z surowców niskiej jakości z wykorzystaniem mikroorganizmów naturalnie występujących w glebie, zdolnych do solubilizacji fosforu. Porównano zdolność do solubilizowania fosforu z kości przez dwa szczepy, które różnią się mechanizmem działania. Dwukrotnie większe stężenie rozpuszczonego P uzyskano dla mikroorganizmu, który produkuje kwas siarkowy (Acidithiobacillus ferrooxidans) w porównaniu z Bacillus megaterium, który produkuje mieszaninę słabych kwasów organicznych. Poultry bones were microbiol. treated with 2 soil microorganisms to solubilize the bones-contained P. Use of the H2SO4-producing Acidithiobacillus ferroxidans was more efficient than the use of weak acid-producing Bacillus megaterium. Średnie stężenie fosforu w typowych skałach osadowych wynosi ok. 0,1%, podczas gdy w skałach fosforowych, które stanowią główny surowiec w przemyśle fosforowym jest 300 razy większe1). Ze środowiskowego punktu widzenia następuje pobranie fosforu z rudy (fosforyty, apatyty) i skuteczne rozproszenie go w środowisku. Potrzeba miliardów lat na odtworzenie tych nieodnawialnych zasobów. Jedną z najbardziej skoncentrowanych form fosforu poza skałami fosforowymi w przyrodzie są kości, które od czasu wykrycia choroby Politechnika Wrocławska Agnieszka Saeid*, Małgorzata Labuda, Katarzyna Chojnacka, Henryk Górecki Wykorzystanie mikroorganizmów w wytwarzaniu nawozów fosforowych Use of microorganism in production of phosphorus fertilizers Mgr inż. Małgorzata LABUDA w roku 2011 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej, kierunek - biotechnologia środowiska. Jest doktorantką w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych. Specjalność - mikrobiologia środowiska. Politechnika Wrocławska, ul. Smoluchowskiego 25, 50-369 Wrocław, tel.: (71) 320-37-93, fax: (71) 320-34-69, e-mail: agnieszka.saeid@pwr.wroc.pl Dr inż. Agnieszka SAEID w roku 2006 ukończył[...]

Zastosowanie ekstraktów glonowych w wytwarzaniu nawozów, pasz, żywności i kosmetyków


  Przedyskutowano różne kierunki zastosowania ekstraktów glonowych - jako komponenty nawozów, pasz, żywności i kosmetyków. Scharakteryzowano związki biologicznie czynne występujące w ekstraktach wytworzonych różnymi metodami. Przedstawiono ich mechanizm działania, użyteczny dla roślin, zwierząt i ludzi. A review, with 58 refs. Pierwszy raz ekstrakty glonowe zostały wykorzystane w rolnictwie ok. 60 lat temu. Obecnie dostępne na rynku komercyjne ekstrakty glonowe to ciecze o zabarwieniu od zielonego do lekko brązowego i odczynie lekko kwaśnym1). Szerokie zastosowanie w rolnictwie znalazły ekstrakty z Ascophyllum nodosum, Fucus spp., Laminaria spp., Sargassum spp. i Turbinaria spp.2). Ekstrakty glonowe są bogatym źródłem jonów miedzi, kobaltu, manganu i żelaza1). Ponadto zidentyfikowano wiele bioaktywnych związków, których obecność może znacząco poprawić wzrost i witalność roślin (tabela 1). Wśród nich wymienić należy aminokwasy, witaminy i mikroelementy3) oraz hormony typowe dla roślin wyższych4). Ekstrakty stanowią również cenne źródło związków odżywczych oraz chroniących rośliny przed patogenami i insektami1, 5-10). Hormony występujące w glonach są również aktywne w ekstraktach glonowych11). Charakter oraz stężenie bioaktywnych związków w ekstraktach glonowych zależą od ich struktury i zawartości w glonach oraz sposobu otrzymywania ekstraktów glonowych1). Bardzo ważny jest odpowiedni dobór warunków procesu ekstrakcji. Tradycyjna ekstrakcja bazuje na rozpuszczalnikach organicznych, które są często toksyczne i łatwo palne12). Przeważnie ekstrakcja z biomasy glonów odbywa się z wykorzystaniem heksanu ze względu na niski koszt i względnie dużą wydajność. Również enzymy mogą być wykorzystywane do hydrolizy ścian komórkowych i przeprowadzenia substancji biologicznie czynnych do fazy ciekłej. Ich zastosowanie Zastosowanie ekstraktów glonowych w wytwarzaniu nawozów, pasz, żywności i kosmetyków Use of seaweed extracts for productio[...]

Biologiczne dodatki paszowe z mikroelementami. Aplikacyjna partia produktu do badań zootechnicznych


  Przedstawiono proces wytwarzania biologicznych dodatków mikroelementowych (z Fe(II), Zn(II), Cu(II) i Cr(III)) w procesie biosorpcji w reaktorze kolumnowym ze złożem. Biomasę, będącą nośnikiem mikroelementów, stanowiła śruta sojowa. Analiza wielopierwiastkowa wykazała wzrost zawartości jonów mikroelementów w śrucie sojowej. Zawartość Cu(II) wzrosła ponad 241-krotnie, zawartość Fe(II) 69-krotnie, Zn(II) 261-krotnie, a Cr(III) 1000-krotnie. Otrzymane suplementy zostały przeznaczone do badań zootechnicznych na kurach nioskach w celu oceny właściwości użytkowych nowych preparatów. Aby pokryć zapotrzebowanie kur niosek na dany mikroelement należało dodać do 1 kg paszy 0,530 g preparatu z Cu(II), 2,755 g preparatu z Fe(II), 4,259 g preparatu z Zn(II) i 0,091 g preparatu z Cr(III). Cr3+, Cu2+, Fe2+ and Zn2+ ions were adsorbed from their aq. soln. on soya grind in a column reactor to prep. microelements-contg. feed supplements for laying hens. A substantial increase in the content of microelements was achieved. Dodatkami paszowymi nazywa się substancje i związki chemiczne oraz ich mieszaniny poprawiające jakość mieszanek paszowych, Mgr inż. Zuzanna WITKOWSKA w roku 2009 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. Jest doktorantką w Instytucie Technologii Nieorganicznej i Nawozów Mineralnych Politechniki Wrocławskiej - Zakład Chemii dla Rolnictwa. Specjalność - technologia chemiczna. Wydział Chemiczny, Politechnika Wrocławska, bud. B-1, pok. 402, ul. Smoluchowskiego 25, 50-369 Wrocław, tel. (71) 320-28-97, fax: (71) 320-34-69, e-mail: zuzanna.witkowska@pwr.wroc.pl * Autor do korespondencji: Politechnika Wrocławska Zuzanna Witkowska*, Katarzyna Chojnacka, Anna Witek-krowiak, Agnieszka Saeid Biologiczne dodatki paszowe z mikroelementami. Aplikacyjna partia produktu do badań zootechnicznych Biological feed additives with microelements. The test production for the assessment of utilitarian properties in [...]

Zastosowanie analizy mineralnej włosów w identyfikacji biodostępności pierwiastków dla człowieka


  Przedstawiono wyniki badań wpływu zwyczajów dietetycznych na skład mineralny włosów. Analizie poddano 80 próbek włosów pochodzących od studentek Politechniki Wrocławskiej. Metodą ICP-OES oznaczono zawartość 23 pierwiastków (Ag, Al, As, Ba, Be, Ca, Cd, Co, Cr, Cu, Fe, K, Mg, Mn, Mo, Na, Ni, Sb, Se, Ti, Tl, V i Zn). Wykazano, że spożywanie herbaty, herbaty z cytryną, kawy oraz mleka wpływa na zawartość poszczególnych pierwiastków we włosach. Wielkość zmian jest zależna od częstotliwości spożywania określonych produktów. Eighty girls (students of the Wroclaw University of Technol.) were tested for mineral compn. of hair depending on the consumption of tea, tea with lemon, coffee and milk. Content of 23 elements was detd. by inductively coupled plasma optical emission spectrometry. Use of lemon resulted in a significant increase in the Fe and Cr contents in the hair while the drinking milk resulted in a significant increase in the As content. Organizm ludzki podlega narażeniu na działanie toksycznych pierwiastków z różnych źródeł. Narażenie to można podzielić na zawodowe (związane z miejscem pracy) oraz środowiskowe (związane z powietrzem, wodą i żywnością). Dla większości ludzi główną drogą narażenia na pierwiastki toksyczne jest dieta1-3). Pierwiastki toksyczne w żywności mogą pochodzić z zanieczyszczenia środowiska, w którym dana żywność była produkowana (np. uprawa roślin na terenach objętych skażeniem przemysłowym)2). Do zanieczyszczenia żywności metalami ciężkimi może również dojść na skutek niektórych praktyk rolniczych (np. skażenie żywności kadmem w wyniku stosowania nawozów fosforowych) lub w czasie transportu, przetwarzania i przechowywania żywności (np. glin i cyna z puszek)2, 4). W badaniach biomonitoringowych popularnym biomarkerem narażenia na pierwiastki toksyczne ze środowiska lub w miejscu pracy są włosy ludzkie5). Włosy należą do matryc nieinwazyjnych. Są materiałem wysoko zmineralizowanym, stabilnym, łatwym[...]

Evaluation of utilitarian properties of a new phosphorus biofertilizer. Ocena właściwości użytkowych nowego bionawozu fosforowego


  Chicken bones-contained P was in situ solubilized with Bacillus megaterium culture in soil-filled columns (bone content in soil 1-10%. The amt. of dissolved P2O5 was in presence of the bacteria 1.5-3.3 times higher than in the control expts. (distd. water). Przedstawiono właściwości użytkowe nowych bionawozów fosforowych uzyskanych metodą biologiczną. Zastosowano mikroorganizmy solubilizujące fosfor z formy apatytowej, dzięki naturalnej zdolności do syntezy kwasów. Jako substrat wykorzystano gotowane kości kurze. Uzyskano większy przyrost dostępnego fosforu glebowego w grupach doświadczalnych, w których jako czynnik solubilizujący zostały wykorzystane mikroorganizmy Bacillus megaterium. Ilość związków fosforu wyrażonego jako masa P2O5, która była wymywana z każdej kolumny z bionawozem była 1,5-, 3,3- i 2-krotnie większa w porównaniu z kolumnami przemywanymi wodą destylowaną odpowiednio dla 1, 5 i 10-proc. dodatku kości. Fosfor jako jeden z głównych składników nawozowych stanowi w chwili obecnej niezwykle ważny problem surowcowy, środowiskowy, a nawet polityczny. Przyczyną tego stanu jest wyczerpywanie się nieodnawialnych zasobów surowców fosforowych. Obecnie nawo-zy fosforowe, nawozy wieloskładnikowe, a także dodatki paszowe wytwarzane są poprzez stadium ekstrakcyjnego kwasu fosforowego, uzyskanego przez rozkład fosforytów kwasem siarkowym. Metodą tą wytwarza się kwas fosforowy od ponad 80 lat, przy czym główna niedoskonałość tej metody - odpadowy fosfogips - jest wciąż nierozwiązana. Odpad ten, ze względu na olbrzymią masę oraz aktywność promieniotwórczą (20-25 pCi/g) jest wykorzystany w niewielkim stopniu. Intensywne nawożenie związkami fosforu trwało od lat pięćdziesiątych [...]

Effectiveness of phosphate biofertilizer in germination tests Ocena skuteczności bionawozu fosforowego w testach kiełkowania DOI:10.12916/przemchem.2014.1210


  Chicken bones were converted to a biofertilizer with solubilizing bacteria Bacillus megaterium (P2O5 content 11.6-44.6 mg/Petri dish.) and used to fertilize the cress. Use of the biofertilizer resulted in an increase on plant mass yield (by 44% when compared with the control group), length of plants (by more than 13%) and intensity of the green color. The highest transfer factor of P from fertilizer to plants was obsd. for the dish with 11.6 mg P2O5. Addnl., a synergistic effect between P content and Ca, Co, K, S and Si contents, dry mass, length of plants and intensity of the green color was evidenced. The results were confirmed in germination tests. Przedstawiono wyniki doświadczenia mającego na celu ocenę skuteczności, nowego bionawozu fosforowego w testach kiełkowania w początkowej fazie wzrostu roślin. Do produkcji bionawozu wykorzystano kości drobiowe, surowiec fosforowy niskiej jakości oraz bakterie solubilizjące fosfor Bacillus megaterium. Bulion pohodowlany poddano neutralizacji i wykorzystano do nawożenia rzeżuchy. Przygotowano próby z różnymi rozcieńczeniami nawozu (dawka fosforu 11,6-44,6 mg P2O5/szalkę), kośćmi i próbę nienawożoną jako kontrolę. Odnotowano korzystny wpływ bionawozu na masę roślin (o 44% większą w przypadku dawki bionawozu 11,6 mg P2O5/szalkę w porównaniu z próbą kontrolną), na ich wysokość (o 13%) oraz na intensywność barwy zielonej. Zaobserwowano również największą biodostępność fosforu dla roślin z szalki nawożonej dawką 11,6 mg P2O5 (37,1%). Wykazano synergizm dawki fosforu w nawozie z zawartością B, Ca, Co, K, S i Si w roślinie a także z suchą masą i wysokością roślin oraz intensywnością barwy zielonej. Testy kiełkowania stanowią potwierdzenie, że nowy bionawóz z bakteriami solubilizującymi fosfor może być wykorzystany jako zawiesinowy preparat doglebowy. Znaczne zasoby fosforu obecnego w glebie występują w formie nieprzyswajalnej dla roślin1). W środowisku kwaśnym fosfor wiązany jest[...]

A concept of production of new generation of phosphorus-containing biofertilizers. BioFertP project Koncepcja wytwarzania nowej generacji bionawozów fosforowych. Projekt BioFertP DOI:10.15199/62.2015.3.20


  Assumptions of a research project on a new technol. for prodn. of phosphate fertilizers by microbial solubilization based on renewable raw materials (bones, fishbone and ashes from burning sludge from biol. wastewater treatment plant). A selection of microorganisms suitable for solubilization of P-contg. raw material will be done. Lab. and pilot scale expts. will be carried out. Liq. and granular fertilizers will be produced. Opisano założenia i wstępne wyniki badań projektu, którego celem jest opracowanie technologii nowych nawozów fosforowych na bazie surowców odnawialnych metodą solubilizacji mikrobiologicznej. Jako surowce zostaną wykorzystane kości, ości i popioły ze spalania biomasy o dużej zawartości fosforu, w tym popioły ze spalania osadu z IIIo oczyszczania biologicznego ścieków. Projekt obejmuje dobór odpowiednego rodzaju mikroorganizmu do rozkładu surowca fosforowego w celu uzyskania pożądanego produktu o danym przeznaczeniu (preparat o szybszym lub spowolnionym uwalnianiu składnika). Badania zostaną przeprowadzone w skali wielkolaboratoryjnej i półtechnicznej. Zostaną wytworzone aplikacyjne partie produktów w instalacji półtechnicznej, które posłużą ocenie właściwości użytkowych w badaniach rolnych. Ocenione Agnieszka Saeida,*, Małgorzata Wyciszkiewicza, Magdalena Jastrzębskab, Katarzyna Chojnackaa, Henryk Góreckia aPolitechnika Wrocławska; bUniwersytet Warmińsko-Mazurski, Olsztyn A concept of production of new generation of phosphorus-containing biofertilizers. BioFertP project Koncepcja wytwarzania nowej generacji bionawozów fosforowych. Projekt BioFertP DOI: 10.15199/62.2015.3.20 Mgr inż. Małgorzata WYCISZKIEWICZ w roku 2011 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. Jest doktorantką IV roku tego Wydziału. Specjalność - zastosowanie bakterii do solubilizacji surowców fosforowych. Wydział Chemiczny, Politechnika Wrocławska, ul. Smoluchowskiego 25, 50-369 Wrocław, tel.: (71) 320[...]

 Strona 1  Następna strona »