Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Ryszard Antonowicz"

Niektóre zagadnienia związane z projektowaniem konstrukcyjnym ścian osłonowych,wynikające z normy wyrobu DOI:10.15199/33.2017.05.18


  W artykule przedstawiono wybrane zagadnienia związane z projektowaniem ścian osłonowych. Opisano niektóre wymagania stawiane tym ścianom w świetle normy wyrobu PN-EN 13830:2015 (E) i przedstawiono wynikające z niej zasady zbierania obciążeń. Opisano zalecane przez normę obciążenia i ich kombinacje. Słowa kluczowe: ściana osłonowa, norma wyrobu, projektowanie, Eurokody.Wartykule przedstawiono wybrane wymagania i kryteria oceny ścian osłonowych, które są szczególnym rodzajem lekkiej przegrody budowlanej, najczęściej zewnętrznej. Muszą spełniać funkcje ścian zewnętrznych, nie są jednak konstrukcją obiektu.Wprzypadkuwypełnienia ze szkła mają wpływ na oświetlenie wnętrza budynku, komfort cieplny, bilans energetyczny czy koszty użytkowania.Wartykule przedstawiono wybrane zagadnienia dotyczące projektowania konstrukcyjnego, przydatne również na etapie koncepcji iwdrażania nowych wyrobów do produkcji. Norma wyrobu dotycząca ścian osłonowych Norma Europejska EN 13830:2015 (E) Curtain walling - Product standard, zatwierdzona przez Prezesa PKN 8 czerwca 2015 r., zastąpiła dotychczasową PN-EN 13830:2005 [4] i uznana została za normę wyrobu dotyczącą ścian osłonowych PN-EN 13830:2015-06 [5]. Obecnie (marzec 2017 r.) nowa norma nie jest jeszcze zharmonizowana. Przy ocenie i weryfikacji stałości właściwości użytkowych można posługiwać się normą [4]. Norma [5] ma siedem rozdziałów oraz dziesięć załączników. Załączniki D, E i F są normatywne, zaś załączniki A, B, C, G, I oraz ZA- informacyjne.Norma niema załącznika krajowego. W[5] określono właściwości techniczne ścian osłonowych pionowych i odchylonych od pionu o ±15°oraz zestawiono wymagania, jakim powinny odpowiadać ściany osłonowe wraz z kryteriami badań, mającymi na celu zapewnienie zgodności z odpowiednimi wymaganiami dyrektyw Unii Europejskiej.Wzwiązku z tym, że norma [5] jest normą wyrobu, znajdują się w niej szczegółowe zalecenia skierowane do producentów i za[...]

Obciążenie okien wiatrem zgodnie z Eurokodami i normą wyrobu DOI:10.15199/33.2017.10.24


  Właściwości eksploatacyjne okien i drzwi zewnętrznych, zasady ich klasyfikowania, badań i oceny zgodności regulowane są normą wyrobu PN-EN 14351-1+A1:2010 [1] - wersja poprzednia i PN-EN 14351-1+A2:2016-10 (A) [2] - wersja aktualna. Odporność na działanie wiatru jest jedną z właściwości eksploatacyjnych okien i drzwi zewnętrznych, wymienionych w normie wyrobu. Silny wiatrmoże spowodować odkształcenie elementów ramy okiennej, a w efekcie rozszczelnienie okna i przeciekanie przez nie wody, a w niektórych przypadkach nagłe otwarcie. Zdarzały się też przypadki wypadnięcia skrzydła lub całego okna na skutek działania ekstremalnychwiatrów. Zewzględówbezpieczeństwa użytkowania wymagana jest odpowiednia nośność i sztywność ramy, zwłaszcza ślemion i słupków, wypełnienia ze szkła i połączeń elementów okna. Referencyjną metodą wyznaczania ugięć elementów ramy okiennej od obciążenia wiatrem są badania i klasyfikacja wg norm związanych: PN-EN 12211:2016-04 (A) [3] Okna i drzwi - Odporność na obciążenie wiatrem - Metoda badania oraz PN-EN 12210:2016-05 Okna i drzwi - Odporność na obciążenie wiatrem - Klasyfikacja [4].Wyznaczanie odporności na działanie wiatru jest jednym z podstawowych badań wstępnych typu w przypadku nowego wyrobu, a także badań kontrolnych. Przeprowadza się je zwykle w połączeniu z: badaniemprzepuszczalności powietrza i wodoszczelności. Obowiązkiem producenta jest zaprojektowanie, wykonanie i zbadanie wyrobu (pojedyncza próbka) w odpowiedniej jednostce notyfikowanej, która na podstawie badań potwierdzi, czy wymagane poziomy właściwości eksploatacyjnych zostały osiągnięte stosownie do przewidzianego zastosowania wyrobu finalnego (np. przeznaczenia budynku czy lokalizacji). Na podstawie wyników badań można przyporządkować okno do klas od 1 do 5 lub Exxxx, np. E2400, co odpowiada ciśnieniu deklarowanemu przez producenta, jakie może bezpiecznie przejmować okno (tabela 1). Procedura badania opisana w [3] obejmuje m.in. przy[...]

Badania i projektowanie silosów z cienkich blach

Czytaj za darmo! »

Cylindryczne silosy stalowe stosowane są powszechnie do składowania, przechowywania i konserwacji różnych gatunków zbóż.Wyparły one prawie całkowicie silosy żelbetowe w kategoriimałych i średnich ładowności (do kilku tys. ton), choć mają też zastosowanie po odpowiednich modyfikacjach do przechowywania większych ilości ziarna. Występują zarówno pojedynczo, jak i w bateriach. Cechą charakterystyczną stalowych silosów cienkościennych o przekroju kołowymjestmała grubość blach płaszczy i lejów, wynikająca z dużej wytrzymałości stali. Cylindryczny kształt zbiornika zapewnia uzyskanie prawie błonowego stanu naprężeń w powłoce, co pozwala na wykonywanie płaszczy i lejów z blach grubości 1,25 - 8,00 mm. Smukłość takich powłok wynosi r/t = 250 - 1000 i więcej. Konsekwencją sto[...]

Przyczyny załamania się podłogi sprężystej w hali sportowej DOI:10.15199/33.2015.05.13


  Wartykule opisano przypadek zapadnięcia się podłogi sportowej o konstrukcji w postaci rusztu z desek. Zaprezentowano wyniki analiz i obliczeń, które przyczyniły się do określenia przyczyny awarii. Słowa kluczowe: hale sportowe, podłogi sprężyste, wentylacja, korozja biologiczna.Boiskowhali sportowejmawymiarywrzucie ok. 29,0 x 44,0m.Poza boiskiemhalamieści pomieszczenia socjalno-bytowe i pomocnicze. Jest ona połączona łącznikiem z budynkiem szkoły. Ściany hali są murowane z betonu komórkowego i ocieplone styropianem, wzmocnione słupami żelbetowymi orazwieńcami.Na słupach opierają się dźwigary dachowe z drewna klejonego warstwowo.Wgórnej części ścian zamontowano okna o dużej powierzchni. Hala nie jest podpiwniczona. Podłoga, po trzech latach użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, uległa załamaniu,wystąpiły odkształceniawśrodkowej części uniemożliwiające dalszą eksploatację. Konstrukcja podłogi Podłogę sprężystą lub wg terminologii stosowanej w pracy [1] powierzchniowo-elastyczną wykonano w formie rusztu z legarów świerkowych 19 x 95 mm z drewna litego, spoczywającego na betonowym podłożu, na którym ułożono ażurowo deski (ślepa podłoga), a na nich dwie warstwy płyty drewnopochodnej typu P5. Sprężystość podłogi gwarantuje krzyżowy układ rusztu i podkładki dystansowe ze sprężystego tworzywa.Warto zwrócić uwagę na umiejscowienie w przekroju dwóch folii PE - dolnej na betonowym podkładzie i górnej na deskach ułożonych ażurowo. Drewno jest niejako uwięzione pomiędzy dwiema warstwami folii o bardzo n[...]

Przebudowa budynku PWST we Wrocławiu DOI:10.15199/33.2015.10.02


  Artykuł dotyczy przebudowy, rozbudowy i częściowej nadbudowy budynku wrocławskiej Filii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie. Obiekt pochodzący z lat siedemdziesiątych XX w. został rozbudowany i przebudowany w latach 2010 - 2011. Prace zostały dofinansowane ze środków unijnych. Przedstawiono zagadnienia dotyczące projektowania i wykonania konstrukcji nowej części budynku i przebudowy części istniejącej. Opisano konstrukcję budynku istniejącego i nowego. Omówiono strefę sceny znajdującej sięw budynku istniejącym - pogłębienie podscenia i nadbudowę wieży scenicznej mieszczącej urządzenia scenotechniki i wzmocnienie (podbudowę) ścian istniejących. Słowa kluczowe: przebudowa, nadbudowa, szkoła teatralna, ściany murowane, pudło sceniczne.Przedmiotem artykułu są zagadnienia dotyczące przebudowy, nadbudowy i rozbudowy budynku Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej (PWST) we Wrocławiu będącej filią PWST im. Ludwika Solskiego w Krakowie, która powstała w 1972 r. (Wydział Lalkarski), a do 2011 r. użytkowała trzy budynki w różnych częściach Wrocławia, zaadaptowane na cele dydaktyczne. Jednym z nich był budynek dawnego Domu Kultury Budowlanych przy ul. Braniborskiej, zaprojektowany w 1968 r. i do 2002 r. funkcjonujący jako kino Mozaika. Dzięki jego przebudowie i rozbudowie uczelnia pozyskała nowoczesne i dobrze wyposażone centrum dydaktyczne. Komple[...]

Uszkodzenia i naprawa sklepień druciano-tynkowych w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu DOI:10.15199/33.2016.11.22


  W artykule przedstawiono konstrukcję oraz stan zachowania popularnych na początku XX wieku sklepień druciano- tynkowych na przykładzie budynku Teatru Muzycznego Capitol weWrocławiu. Omówiono rys historyczny oraz sposób wykonania sklepień, stan ich zachowania i typowe uszkodzenia po ok. 90 latach eksploatacji. Podano również sposób naprawy tego typu konstrukcji w przypadku konieczności jej dociążenia nowymi warstwami sufitowymi. Słowa kluczowe: sklepienia Rabitza, uszkodzenie, remont, naprawa.Lekkie sklepienia druciano-tynkowe rozpowszechniły się w budownictwie w drugiej połowie XIX w. Funkcjonują w literaturze [2, 3] jako sklepienia i sufity Rabitza, od nazwiska ich twórcy Carla Rabitza (1829 - 1891). Opatentował on w 1878 r. sposób tynkowania ścian i sufitów, który znalazł później szerokie zastosowanie. Wynalazek miał pierwotnie za zadanie ochronę przeciwpożarową konstrukcji ścian lub stropów wykonanych z drewna. Warto dodać, że 11 lat później został opatentowany inny sposób wzmacniania tynków i sztukaterii, za pomocą siatki ceramicznej Staussa. Początek XX w. można uznać za okres, kiedy sklepienia Rabit[...]

Stan zachowania więźby storczykowej nad budynkiem kościoła po przeszło trzystu latach eksploatacji DOI:10.15199/33.2019.06.02


  Kościół jest jednonawowy, murowany, z poligonalnie zakończonym prezbiterium. Wzniesiony został w końcu XIII w., przebudowany wXIVw., powiększony o wieżę w 1559 r., przebudowany w latach 1617 - 1623, restaurowany w 1727 r. i w XIX w. Od góry zamknięty jest sklepieniami o zróżnicowanej konstrukcji (murowanej i drewnianej). Dach kościoła jest stromy, z więźbą drewnianą storczykową. Kościół posadowiono bezpośrednio na szerokich ławach murowanych z kamienia. Od zachodu wznosi się kwadratowa wieża, zwieńczona wczesnorenesansową attyką i ośmioboczną iglicą. Wlatach 1960 - 1963 przeprowadzono remont więźby i pokrycia dachu, a w latach osiemdziesiątych XX w. wymieniono pokrycie dachu kościoła na blaszane i ze sklepień murowanych usunięto zasypkę. Dokonano również częściowej naprawy skorodowanych biologicznie elementów drewnianych więźby dachowej, ograniczonej do belek wiązarowych w poziomie grzbietów sklepień nad nawą. Konstrukcja więźby dachowej Zgodnie z terminologią zaproponowaną w [3], nad budynkiem kościoła znajduje się jednostorczykowa więźba drewniana zredukowana podłużnie (rysunek 1). Można wyróżnić w niej 2 typy wiązarów: ● wiązary pełne, składające się z dwóch par krokwi, dwóch lub trzech jętek, słupa zawieszonego w miejscu wzajemnego połączenia krokwi (tzw. storczyka) oraz zastrzałów; ● wiązary niepełne, tzn. pozbawione storczyka oraz niektórych lub wszystkich zastrzałów w porównaniu z wiązarami pełnymi. Wiązary niepełne wspierają się na płatwiach, które wg [3] w więźbie storczykowej należy prawidłowo nazywać ryglami. Przekazują one siły pionowe z wiązarów niepełnych na wiązary pełne. Belki wiązarowe pełnią rolę ściągów sił rozporu z krokwi. Storczyki są elementami rozciąganymi, do których podwieszone są belki wiązarowe za pośrednictwem podwalin. Elementy konstrukcyjne więźby w wiązarach pełnych i niepełnych przedstawiono na rysunku 1. Po- 1)[...]

Badania i analiza konstrukcji płytowo-słupowej z dużymi otworami DOI:10.15199/33.2015.11.27


  W artykule przedstawiono przypadek zagrożenia bezpieczeństwa konstrukcji, sygnalizowanego pękaniem ścian działowych (wysokości powyżej 3 m). Uszkodzone ściany działowe oparte były na monolitycznych stropach żelbetowych, w których wykonane były liczne otwory o powierzchni kilku m2, w różny sposób usytuowane względemsłupów.Wstępne obliczenia wskazywały na przekroczenie nośności płyt stropowych na przebicie. Dokładne badaniamateriałowe i obliczenia przeprowadzone na trzech modelach pozwoliły wykazać, że konstrukcja może przenieść występujące obciążenia pomimo pękania ścian działowych. Zwrócono uwagę, że przestrzennymodel obliczeniowy, nieuwzględniający etapów wznoszenia budynku, nie może być modelem najbardziej adekwatnym. Słowa kluczowe: stropymonolityczne, beton, ultradźwięki, zbrojenie, nośność, przebicie.Konstrukcje słupowo-płytowe są chętnie stosowane przez architektów, w znacznej mierze z powodu swobody kształtowania przestrzeni użytkowej budynku. Podparcie stropów wprost na słupach generuje jednak koncentracje sił poprzecznych wokół podpór, wskutek tego bardzo istotny staje się problem przebicia w takich konstrukcjach. Sytuacja jeszcze bardziej się komplikuje, gdy część strefy podparcia stropu przy słupie zostaje wycięta z powodu zaprojektowanych dużych otworów na instalacje. Do wyznaczenia sił wewnętrznych ważne jest przyjęcie trafnego modelu obliczeniowego, jak najlepiej odwzorowującego rzeczywiste zachowanie się konstrukcji. Gdy weryfikacja dotyczy istniejącego obiektu, ocenie poddaje się dodatkowe czynniki, jak np. rzeczywista wytrzymałość betonu, dokładność ułożenia zbrojenia itp.Wartykule przedstawiono przykład analizy wykonanej konstrukcji płytowo- -słupowej wraz z rozwiązaniami wymienionych problemów. Opis analizowanej konstrukcji Analizowano budynek wielokondygnacyjny o konstrukcji monolitycznej, ze stropami opartymi na zewnętrznych ścianach nośnych, wzajemnie oddalonych o ok. 10 i 15 m, z dodatko[...]

Sposób wzmocnienia dachu jętkowego opartego na wysokich ścianach kolankowych DOI:10.15199/33.2017.11.13


  Ideałem dobrze zaprojektowanej więźby dachowej byłoby jednakowe wytężenie poszczególnych jej elementów. Nie jest to jednak możliwe ze względów konstrukcyjnych, gdyż wówczas należałoby projektować różne przekroje niemal każdego elementu. Projektant musi więc podejmować decyzje o zróżnicowaniu asortymentu profili, z których będzie się składać konstrukcja. Małe zróżnicowanie przekrojów skutkuje niepełnym wykorzystaniem materiału. W tym przypadku projektant może narazić się na opinię projektującego nieekonomicznie. Innym podejściem jest wprowadzenie do konstrukcji innego materiału, np. elementów stalowych, które stają się nieodzowne także wtedy, gdy elementy drewniane nie przeniosą występujących obciążeń. Tego typu sytuacja zaistniała w stropodachu nad użytkowym poddaszem, w którym zaprojektowano duże sale lekcyjne. Zadanie konstrukcyjne polegało na opracowaniu zamiennego w stosunku pierwotnej konstrukcji rozwiązania dachu, pozwalającego zlikwidować działające na ściany kolankowe siły rozporu z równoczesnym zachowaniem przestrzeni poddasza wolnej od słupów. Charakterystyka budynku i konstrukcji dachu Zaprojektowany fragment szkoły jest budynkiemniskim, trójkondygnacyjnym(parter, piętro, poddasze) o powi[...]

 Strona 1