Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"Barbara Breza-Boruta"

Wpływ zakładów utylizacji odpadów komunalnych na zanieczyszczenie mikrobiologiczne powietrza

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki monitoringu mikrobiologicznego zanieczyszczenia powietrza emitowanego przez trzy zakłady utylizacji odpadów komunalnych. Oceny stopnia skażenia powietrza dokonano w okresie letnim. W pobranych metodą zderzeniową próbkach powietrza oznaczono wybrane bakterie, grzyby i promieniowce. Jednocześnie oznaczono zawartość składników biogazu (CH4, CO2, O2) z wybranego składowiska odpadów. Uzyskane wyniki świadczą o silnej emisji bakterii i promieniowców w punktach zlokalizowanych na składowisku czynnym i na terenie kompostowni. Na podstawie danych otrzymanych w punktach poza obrębem obiektów stwierdzono duże zanieczyszczenie powietrza przez gronkowce mannitolododatnie oraz średnie przez Pseudomonas fluorescens i gronkowce mannitoloujemne. O uciążliwości monitoro[...]

Emisja bioaerozolu z mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań składu ilościowego bioaerozolu bakteryjnego i mikrogrzybowego w powietrzu na terenie oczyszczalni ścieków i w jej otoczeniu. Stwierdzono, że powietrze na badanych stanowiskach wykazywało zróżnicowany stopień mikrobiologicznego skażenia. Najwyższe stężenie bakterii odnotowano na terenie kompostowni. W tym punkcie dochodziło do średniego, a w kilku terminach do silnego zanieczyszczenia powietrza przez promieniowce i gronkowce. Zarówno w okresie jesiennym, jak i wiosennym we wszystkich punktach poboru próbek stwierdzano małe stężenie zarodników grzybów w powietrzu, co kwalifikowało je zgodnie z Polską Normą jako powietrze niezanieczyszczone. Wyniki uzyskane w punktach zlokalizowanych poza terenem oczyszczalni wskazują, że badany obiekt nie stanowi i[...]

Ocena oddziaływania oczyszczalni ścieków na stopień mikrobiologicznego zanieczyszczenia powietrza

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań stężenia drobnoustrojów w powietrzu atmosferycznym na terenie Miejskiej Oczyszczalni Ścieków (MOŚ) w Toruniu oraz parametry fizykochemiczne ścieków surowych, które były źródłem emisji bioaerozoli w okresie wiosenno-letnim 2008 r. Stwierdzono niskie stężenie zarodników grzybów pleśniowych we wszystkich punktach pomiarowych, a ich liczba nie przekraczała wartości wskazujących na zanieczyszczenie powietrza, z jednym wyjątkiem w lipcu. W badanym bioaerozolu oznaczono wysokie stężenie bakterii z rodzaju Staphylococcus, które przyczyniały się najczęściej do średniego lub silnego zanieczyszczenie powietrza. Największym emitorem gronkowców oraz promieniowców okazało się miejsce składowania pryzm kompostu, a w następnej kolejności piaskowniki. Nie stwierdzono istotnej emisji aerozolu bakteryjnego z komór napowietrzania. Liczebność pałeczek E. coli i bakterii z rodzaju Salmonella kształtowała się na niskim poziomie rzędu 101 jtk/m3 w całym okresie badawczym, natomiast poza oczyszczalnią ścieków izolowano je sporadycznie, co świadczy, że nie nastąpiła emisja bakterii typowo ściekowych do powietrza przez monitorowany obiekt. Air sampled in 4 points on the premises and in the vicinity of municipal sewage treatment plant in Toruń, PL, in March-to-August 2008 was studied for microbiolog. pollution. In particular, total fungi, Salmonella, Escherichia coli, Actinomycetes and Staphylococci were mostly present in air from storage place of compost piles and from sand catchers. No significant emission of bacterial aerosol from the aeration chambers was obsd. The concn. of mould fungi spores was low in all air samples. Oczyszczalnie 􀄞cieków s􀄅 􀄨ród􀃡em emisji zanieczyszcze􀄔 zarówno chemicznych, jak i biologicznych. W procesie technologicznym oczyszczania 􀄞cieków, zw􀃡aszcza w trakcie ich napowietrzania, mieszania oraz parowania, z powierzchni 􀄞[...]

Effect of incubation conditions on the occurrence of nitrification bacteria in municipal wastes with a microbiological composite. Wpływ warunków inkubacji na występowanie bakterii nitryfikacyjnych w odpadach komunalnych z dodatkiem kompozytu mikrobiologicznego


  Municipal wastes were treated with a suspension of microorganisms (isolated from compost and from poultry manure) to study the nitrification of the waste in presence and in absence of air. After 5 days of expt., high intensity of both NH4 + to NO2 - and NO2 - to NO3 - conversion under anaerobic conditions was obsd. Przedstawiono wyniki badań składu ilościowego nitryfikatorów oraz intensywność procesu nitryfikacji w odpadach komunalnych ze stałym dopływem powietrza oraz bez aeracji. Do inkubowanego materiału zostały dodane dwa kompozyty mikrobiologiczne. Wśród bakterii nitryfikacyjnych zdecydowanie więcej w badanych próbkach oznaczono bakterii utleniających jony amonowe do azotanów(III) niż utleniających jony azotanowe(III) do azotanowych(V). Stwierdzono, że proces nitryfikacji zachodził na podobnym poziomie w warunkach tlenowych, jak i przy ograniczonym dostępie powietrza. W celu zminimalizowania negatywnego oddziaływania środowiskowego składowanych odpadów komunalnych stosuje się różnorodne rozwiązania technologiczne1, 2). Jedną z metod ograniczenia emisji zanieczyszczeń ze składowisk jest napowietrzanie bryły odpadów. Na skutek dopływu powietrza, zwłaszcza do głębiej położonych warstw odpadów, dochodzi do zmiany warunków anaerobowych na aerobowe. Składowisko odpadów komunalnych jest środowiskiem heterogenicznym i w różnych jego obszarach proces rozkładu materii organicznej przebiega z inną szybkością. W zależności od składu, zagęszczenia, zawilgocenia oraz czasu zdeponowania odpadów, zachodzą w nim procesy tlenowe i beztlenowe. Podczas tlenowego rozkładu odpadów komunalnych biodegradowalne materiały są konwertowane głównie do ditlenku węgla i wody. W środowisku aerobowym następuje dynamiczny rozwój mikroorganizmów tlenowych i szybki rozkład materii organicznej3, 4). Ponadto wprowadzenie powietrza do odpadów powoduje przyspieszenie stabilizacji składowiska odpadów, osiadanie bryły odpadów oraz zmniejszenie ilości odc[...]

Study on effectiveness of chemical and biological preparations used for disinfection against pathogenic fungi Badanie skuteczności preparatów chemicznych i biologicznych wykorzystywanych do celów dezynfekcyjnych przeciwko patogenicznym grzybom DOI:10.15199/62.2015.10.27


  Two com. chem. prepns., formalin and 2 com. biol. prepns. were used for controlling growth of pathogenic fungi (Mycogone perniciosa and Lecanicillium fungicola) under in vitro conditions. At high concns., the pesticides used showed strong fungicidal activity and completely inhibited the M. perniciosa growth in pot expts. W badaniach skuteczności działania preparatów chemicznych zastosowano Agrosteril, Lerasept Spezial (zawierające jako główny składnik kwas nadoctowy) i formalinę (40-proc. formaldehyd), a także preparaty biologiczne EM-NA i EM-Bio do ograniczania wzrostu patogenicznych grzybów. Przeprowadzona walidacja stężeń preparatów chemicznych w warunkach in vitro wykazała całkowitą inhibicję wzrostu grzybni Mycogone perniciosa po zastosowaniu Agrosterilu w stężeniu 1%, Leraseptu 0,5%, oraz formaliny 0,5%, Mniej wrażliwym gatunkiem na niskie stężenia dezynfektantów okazał się Lecanicillium fungicola.Silne działanie grzybobójcze wykazały również preparaty EM w dawkach 50 i 100 mg/cm3 pożywki. W doświadczeniu wazonowym, jedynie po zastosowaniu wysokich stężeń 2, 3 i 4% formaliny oraz 3% Leraseptu uzyskano całkowitą dekontaminację zarodników M. perniciosa. Asortyment środków dezynfekcyjnych na krajowym rynku ulega ciągłemu poszerzaniu, ważna jest więc bieżąca kontrola ich skuteczności w stosunku do głównych patogenów zagrażających procesom technologicznym w produkcji żywności. Skuteczność dezynfektantów zależy przede wszystkim od stężenia używanego roztworu, czasu jego działania oraz rodzaju mikroorganizmów, wobec których ma zastosowanie. Ze względu na ochronę środowiska powinny charakteryzować się one szybką i łatwą biodegradowalnością oraz brakiem toksyczności wobec organizmów żywych. Dezynfekcja prawidłowo prowadzona powinna zniszczyć wszelkie formy patogena z przetrwalnikami włącznie1, 2). Wysoka skuteczność dezynfektantów zawierających związki nadtlenowe przyczyniła się do szerokiego ich wykorzystania jako prepara[...]

Wpływ kompozytu bakteryjnego na ograniczenie emisji odorów i dynamikę rozwoju mikroflory odpadów komunalnych

Czytaj za darmo! »

Testowano działanie kompozytów bakteryjnych uzyskanych z kompostu i z pomiotu kurzego na odpady komunalne napowietrzane i przy ograniczonym dostępie powietrza. Badano dynamikę mikroflory, nitryfikację oraz związki lotne obecne w powietrzu nad odpadami. Testowane kompozyty bakteryjne nie wykazywały antagonistycznego działania na mikroflorę osadów komunalnych. Napowietrzanie przyczyniło się do wzrostu liczebności bakterii, promieniowców i grzybów oraz zwiększenia intensywności przemian biochemicznych. W powietrzu nad odpadami wykryto wiele związków lotnych, głównie terpenów. Nie stwierdzono obecności siarkowodoru, lotnych amin, sulfidów i tioli. W obu wariantach napowietrzania zastosowanie biopreparatów spowodowało zmniejszenie ilości związków lotnych w powietrzu, szczególnie limonenu, pinenu, mircenu, kwasu masłowego i butanolu. W warunkach ograniczonego dostępu powietrza lepiej działał kompozyt uzyskany z pomiotu kurzego. Microbiolog. composites were isolated from compost and poultry manure and used for redn. of odors of municipal wastes both with and without air access. No antagonistic interactions between the composites and a native waste microflora were obsd. The aerobic conditions contributed to an increase in the abundance of microorganisms and intensification their biochem. activity. In the headspace of the waste, terpenes but no H2S, volatile amines, sulfides and thiols were detd. The use of microbiolog. composites resulted in a decrease in the content of limonene, pinene and myrcene. The poultry manure-derived composites were more active than the compost-derived ones in unaerated waste samples. W wi􀄊kszo􀄞ci zak􀃡adów uzdatniania odpadów komunalnych nast􀄊- puje intensywny rozk􀃡ad materii organicznej na drodze mikrobiologicznej. Odpady komunalne, a zw􀃡aszcza ich mokra frakcja, mog􀄅 zawiera􀃼 bakterie, grzyby, wirusy, cysty pierwotniaków i jaja[...]

Ocena skuteczności dezynfekcji ścieków komunalnych z wykorzystaniem ługu sodowego


  Przeprowadzono badania skuteczności oddziaływania ługu sodowego w stężeniu 0,25%, 0,5%, 1,0% i 1,5% na wybrane mikroorganizmy i jaja pasożytów występujące w ściekach komunalnych. Wykazano dość dużą skuteczność higienizacyjną ługu sodowego wobec pałeczek Salmonella oraz znikomą efektywność tego związku wobec jaj Ascaris suum. Zaobserwowano, że wraz ze wzrostem dawki ługu sodowego zwiększała się jego skuteczność dezynfekcyjna. Praktyczne zastosowanie tej metody dezynfekcji ścieków nie znajduje jednak uzasadnienia ekonomicznego. Municipal sewage samples were analyzed for pH, Salmonella Enteritidis, S. Typhimurium, S. Senftenberg W775 and live eggs of Ascaris suum and treated with NaOH (conc. 0.25-1.5%) for 360 min to disinfect the mediums. The disinfection efficiency increased with increasing treatment time and NaOH concn. Full removal of bacteria and only neglegible mortification of the parasite eggs were achieved. Według danych GUS w 2010 r. w Polsce zostało wytworzonych łącznie ok. 8 972 mln m3 ścieków, w tym 7 747 mln m3 ścieków przemysłowych i 1 225 mln m3 komunalnych1). Ich oczyszczanie nie zawsze jest przeprowadzane prawidłowo ze względu na złe funkcjonowanie oczyszczalni, ich słabą jakość techniczną, wielkość obciążenia ładunkiem zanieczyszczeń, skład ścieków i wiele innych czynników. Ze ściekami komunalnymi mogą być wprowadzane do wód powierzchniowych duże ilości bakterii, wirusów, grzybów i pasożytów2- 10). Nieprawidłowo oczyszczone ścieki mogą stanowić zagrożenie dla środowiska i stać się przyczyną wielu poważnych zachorowań zakaźnych2, 11). Do chemicznej dezynfekcji gnojowicy i ścieków najczęściej stosuje się formalinę, mleko wapienne, kwas nadoctowy i ług sodowy12). Na spodziewany efekt dezynfekcyjny ma wpływ wiele czynników. Ważny jest właściwy dobór środka, jego stężenie, pH, temperatura w jakiej odbywa się proces, a także zawartość suchej masy, w tym białka, jak również struktura materiału i wiele innych. W[...]

Modelling the process for digestate hygienization with chemicals DOI:10.15199/62.2017.10.1


  Skuteczność chemicznych metod eliminacji patogenów z różnych rodzajów biomasy została potwierdzona doświadczalnie. Wśród substancji najczęściej stosowanych w celach higienizacyjnych znajduje się tlenek wapnia, kwas nadoctowy i wodorotlenek sodu, których działanie na drobnoustroje testowano pojedynczo lub w kombinacji z innymi czynnikami chemicznymi lub fizycznymi (ultradźwięki, promieniowanie UV, H2O2)1-4). Będąca skutkiem ich aktywności śmierć mikroorganizmów jest efektem nieodwracalnych zmian w strukturze i funkcjonowaniu ich komórek. Najczęściej wynikają one bezpośrednio z gwałtownych modyfikacji warunków panujących w środowisku, do którego wprowadzono dane związki chemiczne. Wysoka efektywność mikrobójcza dezynfektantów chemicznych może być wykorzystana w procesie higienizacji tzw. pofermentu (dygestatu), powstającego w procesie fermentacji metanowej obok produktu głównego, biogazu5, 6). Problem zagospodarowania pofermentu wiąże się ściśle ze wzrostem liczby biogazowni, będącym z kolei bezpośrednim efektem globalnej polityki promującej wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii. Poferment ma właściwości, które umożliwiają jego wykorzystanie do celów rolniczych jako nawozu organicznego lub polepszacza glebowego. Średnia zawartość N, P i K w pofermencie waha się w granicach, odpowiednio, 3,1-14,0%, 0,2-3,5% oraz 1,9-4,3% s.m. i zależy głównie od rodzaju surowca wsadowego wykorzystanego do fermentacji metanowej7). Zachodzące w czasie tego procesu przekształcenie azotu z formy organicznej w nieorganiczną (NH4-N) pozwala na traktowanie pofermentu jako substytutu nawozów mineralnych. Niewątpliwie pozytywny wpływ masy pofermentacyjnej na strukturę i żyzność gleby nie umożliwia jednak jej potencjalnym użytkownikom dowolnej i niekontrolowanej aplikacji tego produktu do środowiska glebowego. Wśród przepisów mających 96/10(2017) 2043 Dr hab. Anna LIGOCKA w roku 1991 ukończyła studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytet[...]

 Strona 1