Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Justyna Bauza-Kaszewska"

Wpływ zróżnicowanych dawek wysokoreaktywnego tlenku wapnia na przeżywalność pałeczek Salmonella w odpadach mięsnych


  Dokonano oceny tempa eliminacji bakterii wskaźnikowych Salmonella Senftenberg podczas procesu wapnowania odpadów mięsnych. Zaszczepione zawiesiną bakteryjną mięso poddawano działaniu CaO w dawkach 10, 20, 25 i 30% (w przeliczeniu na suchą masę). Monitorowano również temperaturę i pH biomasy. Uzyskane wyniki świadczą o wysokiej skuteczności higienizacyjnej metody, wynikającej przede wszystkim z letalnego wpływu odczynu na komórki bakterii. Podwyższenie dawki CaO powodowało wzrost szybkości inaktywacji mikroorganizmów. Poultry meat was infected with Salmonella Senftenberg bacteria and treated with reactive CaO (10-30%) optionally in a phosphate buffer. An increase of temp. up to 40,5°C and pH up to 12.55 was obsd. The bacteria content decreased down to below the limit of detection with increasing the CaO amt. used. Specyficzny charakter odpadów mięsnych powoduje, że efektywność i skuteczność metod wykorzystywanych do ich utylizacji podlega szczególnie uważnemu monitoringowi i ocenie ze strony opinii społecznej. Efektem tego są bardzo ostre kryteria, stawiane tym technologiom przez uprawnione do tego organy legislacyjne. W Polsce, jako państwie członkowskim Unii Europejskiej, wymagania dotyczące klasyfikacji odpadów mięsnych oraz metod rekomendowanych w celu ich zagospodarowania wynikają bezpośrednio z regulacji zawartych w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 1774/20021), zmodyfikowanym przez obowiązujące obecnie Rozporządzenie 1069/20092). Wykorzystanym w tych technologiach czynnikiem fizycznym decydującym o skutecznej higienizacji biomasy jest przede wszystkim wysoka temperatura, gwarantująca higienizację biomasy poprzez termiczną inaktywację zasiedlających ją drobnoustrojów3, 4). Wysoka skuteczność metod termicznych wiąże się jednak z koniecznością bardzo restrykcyjnego podejścia do poszczególnych, opisanych w Rozporządzeniu1), parametrów danego procesu (temperatura, czas działania) oraz ich ciągłą, dobr[...]

Effect of methane fermentation on the hygienization of liquid manure intended for agricultural purposes Wpływ fermentacji metanowej na higienizację gnojowicy przeznaczonej do celów nawozowych DOI:10.12916/przemchem.2014.1644


  Liq. manure from pig farm was fermented under mesophilic (35°C) and thermophilic (50°C) anaerobic digestion conditions to evaluate the elimination rate of Salmonella Typhimurium introduced into the bioreactor in com. bacteriolog. carriers. The mesophilic fermentation resulted in an inactivation of the bacteria after 3 weeks. Under thermophilic conditions, no bacteria were found in the manure after 12 h. The significance of differences between the results achieved in both process was confirmed statistically. Określono higienizacyjną efektywność procesów mezofilnej (35°C) i termofilnej (50°C) metanowej fermentacji gnojowicy świńskiej. Kryterium oceny stanowiło tempo eliminacji pałeczek Salmonella Typhimurium wprowadzanych do bioreaktora w nośnikach typu Filter- Sandwich. Fermentacja w warunkach mezofilnych powodowała inaktywację pałeczek Salmonella Typhimurium po 3 tygodniach. W procesie termofilnym nie stwierdzono ich obecności w gnojowicy już po 12 h. Analizy statystyczne uzyskanych wyników potwierdziły istotność lub wysoką istotność statystyczną różnic między tempem eliminacji dla badanych metod higienizacji gnojowicy.Fermentacja metanowa jest beztlenowym procesem mikrobiologicznego rozkładu i stabilizacji substancji organicznych. W wyniku tego procesu tworzy się metan i ditlenek węgla. W biomasie poddanej takim przemianom dochodzi do obniżenia zawartości suchej masy i ładunku BZT, ograniczenia redukcji odorów oraz wielu szeroko pojętych przemian o charakterze biochemicznym, powodujących inertność produktu końcowego1, 2). Proces fermentacji przebiega w kilku fazach, zależnych od aktywności różnych grup mikroorganizmów. Pierwszym etapem jest hydroliza złożonych związków organicznych, której produkty podlegają następnie acydogenezie. Powstałe kwasy organiczne przetwarzane są w procesie octanogenezy do kwasu octowego, ditlenku węgla i wodoru, które z kolei wykorzystywane są przez bakterie metanogenne jako substraty w prod[...]

Modelling the process for digestate hygienization with chemicals DOI:10.15199/62.2017.10.1


  Skuteczność chemicznych metod eliminacji patogenów z różnych rodzajów biomasy została potwierdzona doświadczalnie. Wśród substancji najczęściej stosowanych w celach higienizacyjnych znajduje się tlenek wapnia, kwas nadoctowy i wodorotlenek sodu, których działanie na drobnoustroje testowano pojedynczo lub w kombinacji z innymi czynnikami chemicznymi lub fizycznymi (ultradźwięki, promieniowanie UV, H2O2)1-4). Będąca skutkiem ich aktywności śmierć mikroorganizmów jest efektem nieodwracalnych zmian w strukturze i funkcjonowaniu ich komórek. Najczęściej wynikają one bezpośrednio z gwałtownych modyfikacji warunków panujących w środowisku, do którego wprowadzono dane związki chemiczne. Wysoka efektywność mikrobójcza dezynfektantów chemicznych może być wykorzystana w procesie higienizacji tzw. pofermentu (dygestatu), powstającego w procesie fermentacji metanowej obok produktu głównego, biogazu5, 6). Problem zagospodarowania pofermentu wiąże się ściśle ze wzrostem liczby biogazowni, będącym z kolei bezpośrednim efektem globalnej polityki promującej wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii. Poferment ma właściwości, które umożliwiają jego wykorzystanie do celów rolniczych jako nawozu organicznego lub polepszacza glebowego. Średnia zawartość N, P i K w pofermencie waha się w granicach, odpowiednio, 3,1-14,0%, 0,2-3,5% oraz 1,9-4,3% s.m. i zależy głównie od rodzaju surowca wsadowego wykorzystanego do fermentacji metanowej7). Zachodzące w czasie tego procesu przekształcenie azotu z formy organicznej w nieorganiczną (NH4-N) pozwala na traktowanie pofermentu jako substytutu nawozów mineralnych. Niewątpliwie pozytywny wpływ masy pofermentacyjnej na strukturę i żyzność gleby nie umożliwia jednak jej potencjalnym użytkownikom dowolnej i niekontrolowanej aplikacji tego produktu do środowiska glebowego. Wśród przepisów mających 96/10(2017) 2043 Dr hab. Anna LIGOCKA w roku 1991 ukończyła studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytet[...]

 Strona 1