Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Ernest POPARDOWSKI"

Wykorzystanie emisji fotonów do oceny jakości owoców egzotycznych DOI:10.15199/48.2019.01.30

Czytaj za darmo! »

Uzyskiwanie ziemiopłodów o jak najwyższej jakości jest jednym z podstawowych celów rolnictwa. Tradycyjne metody oceny jakości surowców, oparte na analizie zawartości określonych substancji chemicznych i ocenie organoleptycznej, nie definiują jakości w sposób precyzyjny i obiektywny [1, 2]. Podejmowane są więc próby opracowania metody pozwalającej na dokładną ocenę standardu produktów żywnościowych. Jedną z takich metod jest pomiar emitowanych przez produkt żywnościowy biofotonów, definiowanych jako fotony promieniowania elektromagnetycznego o niewielkim natężeniu i długości fali od 300 do 800 nm [3-5]. Ten rodzaj promieniowania określany jest w literaturze jako wtórna luminescencja lub biochemoluminescencja, zachodząca na poziomie fotonów. Zachodzi ono, gdy elektronowo - oscylacyjnie wzbudzona cząsteczka pozostaje w równowadze termicznej z otoczeniem. Koncepcję wykorzystania emisji promieniowania żywych organizmów (bioluminescencji) do oceny jakości żywności opracował F.A. Popp. Metoda ta polega na pojedynczym zliczaniu fotonów (ang. Single Photon Couting). Na podstawie długoletnich badań F.A. Popp stwierdził, że jakość żywności zależy od zgromadzonej w niej energii świetlnej w postaci biofotonów, a produkty lepszej jakości mają większą zdolność do kumulowania światła [6-8]. Układ pomiarowy Do przeprowadzania badań użyto autorskiego układu pomiarowego umożliwiającego rejestrację ilości biofotonów emitowanych z produktów żywnościowych (rys. 1), składający się z komory pomiarowej z wbudowanym fotopowielaczem. Urządzenie nie posiada wyświetlacza oraz elementów manipulacyjnych - całość sterowania odbywa się z komputera typu PC przy pomocy dedykowanego oprogramowania BioLumi. Pomiar emisji fotonów realizowany jest poprzez zastosowanie fotopowielacza. Emitująca światło próbka jest umieszczona w centralnej części komory pomiarowej w osi symetrii szczeliny fotopowielacza. Fotopowielacz zamienia sygnały świetlne pochodzące od b[...]

Stanowisko do stymulacji zróżnicowanym polem elektromagnetycznym substancji biologicznej DOI:10.15199/48.2019.03.16

Czytaj za darmo! »

Oddziaływanie pola elektromagnetycznego na organizmy żywe stanowi przedmiot badań wielu autorów, co umożliwiają coraz lepsze środki techniczne i wysublimowane metody wymuszeń i rejestracji reakcji organizmu na te wymuszenia. Brak jest jednoznacznych dowodów charakteru oddziaływania oddziaływania pól elektromagnetycznych na żywe organizmy - zarówno pozytywnego czy negatywnego, ponieważ w dużej mierze oddziaływanie to nie wywołuje jednoznacznych reakcji, a efekty są zwykle nieliniowe [1,2,3,4]. Silne pola magnetyczne znalazły np. w diagnostyce medycznej - tomografii magnetyczno-rezonansową (NMR), która w sposób nieinwazyjny pozwala otrzymać obrazy wnętrza ciała. W trakcie badania pacjent poddadawany jest kombinacji silnego pola magnetycznego o indukcji 1.5 -2.0 T (ok. 50 tysięcy razy silniejsze niż pole magnetyczne Ziemi) i zmiennych pól gradientowych i radiofalowych. Badania wskazują również na oddziaływanie pól elektromagnetycznych na rośliny, np. niektóre gatunki, które cały czas rosły w polu o częstotliwości 50 Hz posiadają większą zawartość suchej masy, powierzchnie asymilacyjną liści oraz bardzo dobrze rozbudowany system korzeniowy. Pozwala to roślinom na łatwiejszy dostęp do substancji odżywczych, wody z gleby i zwiększenie produktywności procesu fotosyntezy [5]. Pole elektromagnetyczne ma wpływ również na transport związków organicznych - hormonów wzrostu (auksyn), obdarzonych ładunkiem elektrycznym oraz wpływa na substancje chemiczne w roślinach. Prawidłowa ekspozycja na pola elektromagnetycznego o wysokiej częstotliwości zmniejsza zachorowalność nasion, zabijając patogeny znajdujące się na powierzchni nasion, jednocześnie nie wpływając na zdolność kiełkowania. Jednakże pole o wysokiej częstotliwości może wywoływać również negatywne skutki w roślinach m.in. może przyspieszyć powstanie białka szoku termicznego [5]. Odnotowano również wpływ zmiennego pola elektromagnetycznego na kształt bulw ziemniaka. Wykazano korzy[...]

Zastosowanie naturalnej luminescencji do oceny jakości węgla kamiennego DOI:10.15199/48.2018.12.30

Czytaj za darmo! »

Złoża węgla kamiennego powstają podczas kompresji i przebudowy częściowo zmineralizowanych złóż torfu. Transformacja torfu do węgla kamiennego najczęściej przebiega w dwóch etapach, zwanych odpowiednio etapem biochemicznym i fizykochemicznym. Uwęglanie (czyli powstawanie węgla kamiennego) zawsze poprzedzone jest procesem torfowania, a następnie grafityzacją [1,2]. Takie warunki pojawiają się w złożach torfu [3]. Etap biochemiczny rozpoczyna się po zakończeniu degradacji mikrobiologicznej po pokryciu torfu przez inny materiał lub w procesie przyrostu złoża. Głównymi czynnikami regulującymi przebieg fazy biochemicznej są temperatura, ciśnienie, objętość i czas. Temperaturę uważa się za kluczowy czynnik przy tworzeniu pokładów węgla. Wzrost temperatury przyspiesza reakcje chemiczne podczas uwęglania [2]-[5]. W miarę postępowania procesów biochemicznych, następuje progresywne uśrednianie i transformacja złoża. Uśrednianie materii rozpoczyna proces fizykochemiczny, w którym ustalają się proporcje węgla w stosunku do tlenu, substancji lotnych i wody - powstaje węgiel brunatny. Kontynuacja zagęszczania przez nadkład powoduje przekształcenie węgla brunatnego w węgiel bitumiczny (miękki), a następnie w węgiel antracytowy (twardy) [6]. Węgiel kamienny jest najpopularniejszym źródłem energii na świecie w ostatnich latach. Pomimo postępujących zmian w sektorze energetyki zawodowej związanej z odnawialnymi źródłami energii, nadal zasila prawie 40% elektrowni na świecie Węgiel kamienny stanowi jedno z kluczowych paliw dla polskiej i europejskiej gospodarki. Pomimo wdrażania energooszczędnych technologii, zapotrzebowanie na ten surowiec utrzymuje się na stabilnym poziomie. Ze względu na zaostrzające się normy emisji spalin, producenci koncentrują swoją uwagę na dostarczaniu na rynek węgla o wysokiej jakości [7] - [10]. Do podstawowych pierwiastków znajdujących się w złożach węgla kamiennego należą węgiel, wodór, azot, siarka i substa[...]

Zastosowanie naturalnej luminescencji do wykrywania radionuklidów w produktach spalania węgla kamiennego DOI:10.15199/48.2019.01.24

Czytaj za darmo! »

Radionuklidy to pierwiastki promieniotwórcze, które dzielą się na dwie główne grupy. O przynależności pierwiastka do danej grupy decyduje jego pochodzenie. Do pierwszej grupy radionuklidów, zalicza się pierwiastki powstałe podczas formowania się układu słonecznego. Ich cechą charakterystyczną jest długi czas połowicznego rozpadu wynoszący co najmniej 5·109 lat (235U, 238U, 232Th). Do drugiej grupy pierwiastków promieniotwórczych zaliczane są wszystkie izotopy, które powstają w wyniku przemian pierwiastków znajdujących się w powietrzu atmosferycznym pod wpływem np. działania promieniowania kosmicznego (np. 3H, 7Be, 14C) [1]. Węgiel kamienny jest najstarszym wykorzystywanym źródłem energii na świecie. Pomimo generowania wielu problemów środowiskowych związanych z jego pozyskiwaniem i spalaniem jest nadal popularniejszy niż gaz ziemny, ropa naftowa, energia jądrowa, wodna i odnawialna. Energia elektryczna wytwarzana z węgla kamiennego stanowi około 40% produkcji światowej. O zachowaniu się węgla w procesach spalania decyduje obecność pierwiastków takich jak wodór, azot i siarka [2]. Węgiel kamienny najczęściej powstaje z torfu w procesach kompresji i przebudowy strukturalnej. Transformacja materii organicznej do węgla kamiennego jest dwuetapowa - biochemiczna i fizykochemiczna. Powstawanie węgla jest zawsze poprzedzone procesem torfowania, a następnie grafityzacją [3,4]. Etap fizykochemiczny rozpoczyna się po zakończeniu rozkładu mikrobiologicznego materii organicznej w torfowiskach. Głównymi czynnikami działającymi na materię podczas fazy fizykochemicznej i wpływającymi na powstawanie węgla są temperatura, ciśnienie, objętość i czas. Temperatura jest uważana za kluczowy czynnik przy powstawaniu pokładów węgla kamiennego. Jej wzrost przyspiesza reakcje chemiczne podczas uwęglania materii w torfowiskach [4,5,6]. W miarę postępowania procesów uwęglania następuje progresywna transformacja złoża torfu, zwiększając proporc[...]

 Strona 1