Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Piotr SKULIMOWSKI"

Urządzenie mobilne do synchronizowanego zbierania danych z kompasu elektronicznego, odometru i odbiornika GPS

Czytaj za darmo! »

Odometr elektroniczny jest częścią aparatury powstającej w ramach projektu badawczego ukierunkowanego na opracowanie systemu do nawigacji osoby niewidomej. W systemie są wykorzystywane technologie: nawigacji satelitarnej, mapy numeryczne terenu oraz obrazowanie dźwiękowe otoczenia [1]. Dokładność pomiaru położenia uzyskiwana z popularnych odbiorników GPS jest rzędu kilku metrów, przy czym w środowisku miejskim dokładność ta może być znacznie mniejsza ze względu na zjawiska wielotorowości sygnału satelitarnego. Zazwyczaj nie stanowi to problemu w nawigacji pojazdów, ponieważ typowe programy nawigacyjne wyposażone są w funkcje "przyciągania" do drogi oraz uwzględniają bezwładność zmian parametrów ruchu. Dodatkowo duże szybkości liniowe pojazdów pozwalają na stosunkowo łatwe wyzn[...]

System przechowywania danych i zarządzania punktami charakterystycznymi terenu


  System informacji geograficznej GIS (Geographic Information System) to system informatyczny, służący do zbierania oraz przetwarzania danych przestrzennych (geograficznych). Składa się on z odpowiedniego oprogramowania, sprzętu oraz bazy danych, która umożliwia ich magazynowanie. Dostęp do systemu mają użytkownicy, z prawem owego dostępu na odpowiednim poziomie. Każdy obiekt umieszczony w terenie może zostać zapisany w bazie i przypisany do odpowiedniej warstwy. Dane te są zbierane przez odpowiednio opracowane i System przechowywania danych i zarządzania punktami charakterystycznymi terenu * Politechnika Łódzka, Instytut Elektroniki, e-mail:pskul@p.lodz.pl Piotr Skulimowski*, Damian Sulmowski* jest warstwa do rozpoznawania rodzaju połączenia (aplikacja telefonu, przeglądarka mobilna, standardowa przeglądarka), mechanizm doboru wyświetlania zawartości w zależności od rodzaju połączenia, aplikacja do przetwarzania danych, baza danych SQL (Structured Query Language) do przechowywania danych pacjenta oraz serwer WWW kompatybilny z Apache2. Oprócz funkcji przechowywania, doboru zawartości i dostarczania treści, najważniejszym modułem serwera e-zdrowie jest aplikacja umożprzystosowane urządzenia. Istnieją trzy główne sposoby zapisywania danych w systemie, przez obiekty punktowe, liniowe i powierzchniowe. W projekcie omawianego systemu skupiono się przede wszystkim na pierwszej grupie, czyli obiektach punktowych, uwzględniając jednak fakt, iż obiekt może zajmować pewną powierzchnię (np. plac). W tym przypadku dodano informację w postaci promienia punktu charakterystycznego. Celem artykułu jest przedstawienie systemu GIS, służącego do przechowywania i zarządzania punktami charakterystycznymi terenu. Przez punkty charakterystyczne należy rozumieć obiekty miejskie (np. pomniki, place, charakterystyczne budynki), punkty na mapie miasta PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXIV  i WI[...]

Przenośne urządzenie GPS z procesorem ARM Cortex-M3


  Urządzenia GPS są powszechnie wykorzystywane zarówno w pracy, jak i w rekreacji. Najpowszechniejszym zastosowaniem jest nawigacja samochodowa z wykorzystaniem map dróg oraz punktów charakterystycznych. Główną zaletą korzystania z tego typu urządzeń jest przede wszystkim wygoda oraz prostota użytkowania. Wadą jest ograniczenie stosowania do terenów z infrastrukturą drogową. Drugą grupę urządzeń stanowią odbiorniki GPS wykorzystujące bezprzewodowy interfejs Bluetooth. Urządzenia te są głównie stosowane do określania położenia urządzeń, które nie mają wbudowanego odbiornika GPS, takie jak starsze modele telefonów komórkowych czy palmtopów. Dla nowszych systemów operacyjnych telefonów komórkowych, takich jak Android czy Symbian, istnieje wiele aplikacji wykorzystujących dane GPS. Zastosowanie w tym przypadku zewnętrznego odbiornika może być również uzasadnione z uwagi na możliwość szybszego odczytania pozycji oraz dłuższego czasu działania na zasilaniu bateryjnym. Nie bez znaczenia jest także wygoda użytkowania. Odbiornik może znajdować się np. w plecaku podczas wędrówki, a telefon komórkowy można wykorzystywać do sprawdzania swojej lokalizacji. Zaletą wykorzystywania programowalnych urządzeń przenośnych są duże możliwości obliczeniowe, co skutkuje dużą liczbą rozbudowanych aplikacji. Niestety przekłada się to również na znaczne skrócenie czasu pracy tych urządzeń, ze względu na duży pobór mocy, nawet do 1,5 W [1]. Kolejny rodzaj urządzeń GPS, to urządzenia do turystyki rowerowej bądź pieszej. Pierwsze modele tego typu nie oferowały zbyt wielu opcji: wyświetlały jedynie podstawowe informacje z odbiornika GPS, takie jak wysokość n.p.m. czy współrzędne geograficzne. Dane te ułatwiały dokładne ustalenie własnej pozycji na tradycyjnej, papierowej mapie. Nowsze rozwiązania, dzięki zintegrowanemu wyświetlaczowi graficznemu, pozwoliły na automatyczne aktualizowanie pozycji użytkownika na mapie cyfrowej instalowanej w pamięci urządzeni[...]

System mikroprocesorowy z rdzeniem ARM Cortex-M3 do bezprzewodowego sterowania aplikacją graficzną


  Na rynku dostępnych jest wiele urządzeń służących do komunikacji z komputerem umożliwiających analizę własnego ruchu w przestrzeni. Urządzenia te są zbudowane z wykorzystaniem czujników przyspieszeń oraz czujników obrotów. Niektóre z opisanych w pracy urządzeń wymagają także kamery bądź innych dodatkowych czujników. Przykładem urządzenia sterującego, w którym wykorzystano akcelerometr, jest kontroler ruchu PlayStation MOVE służący do obsługi konsoli PlayStation3. Dodatkowo kontroler wyposażony jest w czujnik pola magnetycznego, dzięki czemu urządzenie określa swoje położenie względem kierunku przyspieszenia ziemskiego. Charakterystycznym elementem PlayStation Move jest dioda RGB, którą wykrywa kamera podłączona do konsoli. Wszelkie wychylenia i obroty kontrolera są rejestrowane za pomocą trójosiowego akcelerometru, czujnika wychyleń (działającego na podobnej zasadzie co żyroskop) i kamery, która, dodatkowo wraz z diodą, służy do określenia odległości kontrolera od telewizora [1]. Mysz komputerowa firmy Logitech - MX Air jest przykładem interfejsu umożliwiającego sterowanie komputerem przez użytkownika, który przemieszcza ją w powietrzu. W przeciwieństwie do urządzenia będącego celem niniejszej pracy, działanie omawianej myszy oparte jest na sześcioosiowym żyroskopie [2]. Urządzenie może działać jako klasyczna mysz komputerowa, przesuwana po powierzchni biurka, bądź po jej podniesieniu, wbudowany czujnik MEMS (ang. Micro Electro-Mechanical Systems) analizuje ruch ręki, a następnie przetwarza go na ruch kursora. Innym przykładem zastosowania czujników MEMS w urządzeniu sterującym jest kontroler Wii Remote oraz urządzenie zwiększające dokładność bazowego kontrolera: Wii Motion- Plus. Podstawowy kontroler posiada trójosiowy akcelerometr oraz czujnik światła podczerwonego [3]. Podobnie jak w wyżej opisanych przypadkach, wychylenia Wiimote są rejestrowane przez akcelerometr. Czujniki światła podczerwonego w kontrolerze oraz źró[...]

Mobilny system wspomagający naukę geografii dla osób z niepełnosprawnością wzroku DOI:10.15199/48.2017.08.33

Czytaj za darmo! »

Prezentacja informacji graficznej osobom słabowidzącym i niewidomym to zadanie wymagające opracowania sposobu przekazania informacji wizualnej w sposób dostępny innym zmysłom, głównie dotyku oraz słuchu [1]. W pierwszym przypadku stosuje się wydruki wypukłe lub elementy, które są typowo płaskie (np. mapy, schematy), wzbogacone o trzeci wymiar. Wadą tego rozwiązania jest konieczność stosowania drogiego, specjalistycznego sprzętu, takiego jak drukarki brajlowskie oraz konieczność dostosowania prezentowanego obrazu do ograniczeń technologicznych podczas przygotowania formy wypukłej. Możliwość skorzystania ze zmysłów słuchu wydaje się być rozwiązaniem dającym znacznie większe możliwości prezentacyjne obrazów, jednak od docelowej grupy użytkowników niejednokrotnie wymaga ono długiego treningu [2]. Prezentacja informacji graficznej z wykorzystaniem niewerbalnych dźwięków określa się mianem sonifikacji. Na uwagę zasługuje specyficzna forma sonifikacji, zwana interaktywną sonifikacją [3], wprowadzająca możliwość interakcji użytkownika z systemem dźwiękowej prezentacji. Metody niewizualnej prezentacji obrazów osobom niewidomym można podzielić na dwie podstawowe metody. Pierwszą z nich są systemy interpretujące obrazy należące do dowolnej klasy, niezależnie od ich treści [2, 4]. W tych systemach zadanie poprawnej interpretacji dźwięków spoczywa na użytkowniku. Druga grupa metod polega na przygotowaniu metod udźwiękowiania dedykowanego konkretnym klasom obrazów. Rozwiązania należące do tej grupy są znacznie łatwiejsze do interpretacji, jednak wymagają opracowania metody sonifikacji dla każdej klasy. Przykładem rozwiązań należących do tej grupy może być aplikacja udźwiękowiająca wykresy funkcji [5] lub metoda prezentacji map hipsometrycznych, którą opisano w niniejszym referacie. Podstawowymi narzędziami obecnie wykorzystywanymi w procesie edukacji uczniów słabowidzących i niewidomych z zakresu geografii są wydruki wykonywane na tz[...]

System optycznego przekazywania informacji dla osób niewidomych z wykorzystaniem telefonu z systemem operacyjnym Android


  Rozwój techniki cyfrowej umożliwia projektowanie oraz wdrażanie wielu rozwiązań ułatwiających życie oraz normalne funkcjonowanie w społeczeństwie osobom niewidomym i słabowidzącym. Wiele z tych urządzeń wspomaga samodzielne poruszanie się w środowisku miejskim (bazując przy tym na danych pozyskanych z systemu GPS). Z ankiet przeprowadzonych z osobami z dysfunkcją wzroku wynika, że bardzo duży problem stanowi dla nich poruszanie się wewnątrz nieznanych im budynków, np. użyteczności publicznej, gdzie systemy nawigacyjne zawodzą z powodu braku sygnału GPS oraz braku dokładnych planów pomieszczeń [1]. Znalezienie odpowiedniego pokoju (w przychodni lekarskiej, urzędzie) możliwe jest wyłącznie przy wsparciu osób widzących. Odczyt tabliczek informacyjnych, nawet z użyciem specjalistycznego oprogramowania instalowanego na telefonach komórkowych, jest bardzo trudny. Motywacją do rozpoczęcia prac nad opisywanym systemem optycznego przekazywania informacji było umożliwienie osobom niewidomym uzyskania informacji o przeznaczeniu pomieszczeń w budynkach użyteczności publicznej. Istnieją podobne systemy działające w oparciu o systemy znaczników radiowych, jednak wymagają one, aby użytkownik wyposażony był w specjalistyczne urządzenie do ich odczytu [2, 3]. Innym rozwiązaniem jest zastosowanie tabliczek zapisanym alfabetem Braille’a. Aktualizacja informacji przekazywanych niewidomym jest w tym przypadku kosztowna (wymaga zastosowania drogich wyświetlaczy pisma Braille’a, bądź wymiany tabliczek w przypadku aktualizacji danych). Opisany w niniejszym artykule system wykorzystuje kamerę dostępną w każdym współczesnym telefonie komórkowym i tani wyświetlacz LED. Koncepcję działania systemu przedstawiono na rys. 1a. Aplikacja zainstalowana na telefonie komórkowym osoby niewidomej analizuje obraz rejestrowany przez kamerę. W przypadku odnalezienia w obrazie znacznika odpowiednio kieruje osobę niewidomą (pomaga jej ustawić telefon w op[...]

System generowania i rozpoznawania dwuwymiarowych, animowanych kodów kreskowych

Czytaj za darmo! »

Streszczenie. W artykule omówiono rozbudowę prototypowego systemu optycznej transmisji danych przy użyciu sekwencji dwuwymiarowych kodów kreskowych. System składa się z mikroprocesorowego nadajnika, który za pomocą matrycy diod LED wyświetla zbiór dwuwymiarowych kodów kreskowych w zmodyfikowanym standardzie DataMatrix. Odbiornikiem jest aplikacja zainstalowana na telefonie komórkowym użytkownika, która po prawidłowej detekcji położenia matrycy w scenie rejestrowanej przez kamerę, odczytuje fragment przekazywanej informacji. Po odebraniu wszystkich fragmentów informacji następuje jej synteza do postaci dźwiękowej i odczyt przez lektora. Abstract. The article describes the tests, debugging and upgrading of a system for optical data transmission using sequences of two-dimensional barcodes. The developed system consists of a transmitter equipped with a LED matrix to display sequences of two-dimensional barcodes in a modified DataMatrix format and an application installed on a mobile phone as a receiver. After receiving and decoding the information stored in a barcode, the message is read to the user using a text-to-speech module. (A system for generating and recognizing the animated, twodimensional barcodes). Słowa kluczowe: przetwarzanie obrazu, mikrokontrolery Cortex-M3, dwuwymiarowe kody kreskowe, DataMatrix. Keywords: image processing, Cortex-M3, two-dimensional barcodes, DataMatrix. Wprowadzenie Ogromny postęp w dziedzinie urządzeń mobilnych w ostatnich latach spowodował, że współczesny telefon komórkowy posiada parametry techniczne niewiele odbiegające od średniej klasy komputera osobistego sprzed kilku lat. Dzięki temu jest możliwe projektowanie oraz wdrażanie wielu rozwiązań ułatwiających życie oraz normalne funkcjonowanie osobom starszym oraz słabowidzącym w społeczeństwie. Jednym z takich problemów jest samodzielne poruszanie się w budynkach (np. użyteczności publicznej). W klasycznej nawigacji najczęściej wykorzystywany jest [...]

Moduł czytnika systemu rozproszonej sieci znaczników radiowych wspomagający osoby niewidome w orientacji przestrzennej i w podróżowaniu w mieście


  Ludzie niewidomi i słabowidzący stanowią znaczną część naszego społeczeństwa, w Polsce, wg danych Polskiego Związku Niewidomych liczbę osób z dysfunkcją wzroku szacuje się na 80 tysięcy osób [1]. Z roku na rok, wraz z postępem technologicznym, pojawiają się nowe urządzenia elektroniczne wspomagające poruszanie się w środowisku miejskim i wykonywanie różnych codziennych czynności [1, 2]. W Polsce urządzenia zagranicznych producentów nie są ogólnodostępne, a nieliczne polskie produkty mają wysoką cenę i często ograniczoną funkcjonalność. Zaawansowanie technologiczne współczesnych inteligentnych telefonów komórkowych (często określanych spolszczonym terminem "smartfon") powoduje, że mogą one realizować funkcje dotychczas przeznaczone dla specjalistycznych urządzeń wspomagających samodzielne poruszanie się osób niewidomych (np. nawigacja piesza w środowisku miejskim wyposażona w syntezator mowy informujący o położeniu użytkownika). Rynek urządzeń mobilnych oraz systemów operacyjnych przygotowywanych dla mobilnych urządzeń rozwija się bardzo dynamicznie. W większości współczesnych smartfonów ekran dotykowy stanowi jedyną metodę komunikacji z urządzeniem, co stwarza duże trudności dla znacznej grupy osób niewidomych. Osoby te najczęściej wykorzystują telefony z systemem Symbian lub iOS (iPhone). Wiele urządzeń, dzięki funkcjom systemu operacyjnego, bez potrzeby instalacji dodatkowych aplikacji, oferuje funkcje mające na celu ułatwić ich użytkowanie osobom niewidomym. Przykładem takiego systemu jest VoiceOver zintegrowany z platformą iOS. Dla innych platform powstały specjalne systemy udźwiękawiające (tzw. screenreadery) [3]. Obecnie liderem na rynku urządzeń mobilnych jest system operacyjny Android [4], nieco rzadziej wykorzystywany przez osoby niewidome, jednak również na tę platformę stopniowo pojawiają się systemy udźwiękowiające. Przeznaczenie urządzenia Zaprojektowane i wykonane urządzenie przeznaczone jest dla osób niewidom[...]

Prototyp systemu wspomagającego niewidomych w podróżowaniu środkami komunikacji miejskiej


  Polski Związek Niewidomych zrzesza ponad 65 tys. osób niewidomych i słabowidzących. Szacuje się, że aktywny zawodowo jest co dziesiąty niewidomy. Głównym problemem zgłaszanym przez osoby niewidome jest samodzielne podróżowanie, ponieważ wiele elementów infrastruktury miejskiej nie jest przystosowanych dla osób z niepełnosprawnością wzroku. Na świecie powstało wiele urządzeń wspomagających samodzielne poruszanie się tej grupy osób. Można wymienić dedykowane urządzenia wyposażone w syntezator mowy: Trekker Breeze, Nawigator. Powstają także systemy ostrzegania o przeszkodach [1]. Przykładem może być urządzenie "Asystent" opracowane w Instytucie Elektroniki Politechniki Łódzkiej wyposażone w szerokokątną kamerę. Zdalny asystent (może to być członek rodziny) widzi na ekranie komputera obraz z kamery zawieszonej na szyi osoby niewidomej oraz położenie osoby na mapie miasta. Dzięki temu zapewniono możliwość głosowego kierowania osoby [2]. Nie zawsze jednak informacje przekazywane przez zdalnego opiekuna są wystarczające. Przykładowo, nie zawsze można określić dokładne położenie i numer pojazdu, którym podróżuje osoba niewidoma. Ponadto, nie wszyscy potencjalni użytkownicy oczekują pomocy zdalnej. Dodatkowo też wymagane jest posiadanie specjalistycznego urządzenia. W niniejszym komunikacie opisano system wspomagający osoby niewidome w podróżowaniu środkami komunikacji miejskiej. Opracowany system jest przeznaczony głównie dla osób z niepełnosprawnością wzroku, aczkolwiek może znaleźć zastosowanie także dla osób widzących. Podstawową funkcją systemu jest przekazanie informacji związanych z planowaniem i realizowaniem podróży komunikacją miejską oraz ich integracja z tzw. miejskimi punktami użytecznymi (ang. Points of Interest). Systemy nadzorujące komunikację miejską są już dostępne w niektórych miastach. Journey Planner (Londyn) [3] wspierający podróżowanie osób niepełnosprawnych ruchowo pozwala na znalezienie odpowiedniej trasy (ni[...]

Osobisty moduł komunikacji bezprzewodowej z telefonem komórkowym i rozproszoną siecią znaczników radiowych


  Systemy wspomagania osób niewidomych w samodzielnym poruszaniu się oraz wykonywaniu codziennych czynności są rozwijane z roku na rok wraz z postępem technologicznym [1, 2]. W Polsce dostęp do takich systemów jest bardzo ograniczony, a ceny urządzeń wspomagających osoby z dysfunkcją wzroku są wysokie. Liczba osób słabowidzących stanowi znaczną część naszego społeczeństwa (według Polskiego Związku Niewidomych 80 tys. osób [1]), co podkreśla wagę problemu. W Instytucie Elektroniki Politechniki Łódzkiej jest opracowywany prototyp systemu ułatwiającego poruszanie się osób niewidomych w środowisku miejskim. System składa się z modułu czytnika znaczników radiowych, który bezprzewodowo komunikuje się z telefonem komórkowym z systemem operacyjnym Android (który ma dostęp do serwerów systemu) oraz ze znaczników radiowych zainstalowanych w pojazdach i na przystankach Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Łodzi. Najważniejszą funkcją modułu czytnika znaczników radiowych jest sterowanie wybranymi funkcjami telefonu komórkowego. Ma to na celu ułatwienie osobie niewidomej korzystania z zaawansowanych funkcji współczesnych telefonów komórkowych (tzw. smartfonów). Urządzenie pozwala również na odczyt danych z rozproszonej sieci znaczników radiowych, dzięki czemu użytkownik uzyskuje informacje o przystanku tramwajowym, na którym aktualnie się znajduje oraz o nadjeżdżających pojazdach komunikacji miejskiej. Artykuł jest poświęcony nowej wersji czytnika znaczników radiowych, która, w wyniku przeprowadzonych serii testów, została znacząco przebudowana w stosunku do wersji pierwotnej. Szczegółowy opis poprzedniej wersji urządzenia można znaleźć w [3]. Wcześniejszy prototyp był wykorzystywany głównie w celach testowych, do określenia niezbędnych funkcji, jakie będzie wykonywało urządzenie. Założenia projektu nowej wersji urządzenia Po skonstruowaniu prototypu pierwszej wersji urządzenia zostało ono zaprezentowane grupie osób niewidomych, [...]

 Strona 1  Następna strona »