Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Beata Szala"

Study on effectiveness of chemical and biological preparations used for disinfection against pathogenic fungi Badanie skuteczności preparatów chemicznych i biologicznych wykorzystywanych do celów dezynfekcyjnych przeciwko patogenicznym grzybom DOI:10.15199/62.2015.10.27


  Two com. chem. prepns., formalin and 2 com. biol. prepns. were used for controlling growth of pathogenic fungi (Mycogone perniciosa and Lecanicillium fungicola) under in vitro conditions. At high concns., the pesticides used showed strong fungicidal activity and completely inhibited the M. perniciosa growth in pot expts. W badaniach skuteczności działania preparatów chemicznych zastosowano Agrosteril, Lerasept Spezial (zawierające jako główny składnik kwas nadoctowy) i formalinę (40-proc. formaldehyd), a także preparaty biologiczne EM-NA i EM-Bio do ograniczania wzrostu patogenicznych grzybów. Przeprowadzona walidacja stężeń preparatów chemicznych w warunkach in vitro wykazała całkowitą inhibicję wzrostu grzybni Mycogone perniciosa po zastosowaniu Agrosterilu w stężeniu 1%, Leraseptu 0,5%, oraz formaliny 0,5%, Mniej wrażliwym gatunkiem na niskie stężenia dezynfektantów okazał się Lecanicillium fungicola.Silne działanie grzybobójcze wykazały również preparaty EM w dawkach 50 i 100 mg/cm3 pożywki. W doświadczeniu wazonowym, jedynie po zastosowaniu wysokich stężeń 2, 3 i 4% formaliny oraz 3% Leraseptu uzyskano całkowitą dekontaminację zarodników M. perniciosa. Asortyment środków dezynfekcyjnych na krajowym rynku ulega ciągłemu poszerzaniu, ważna jest więc bieżąca kontrola ich skuteczności w stosunku do głównych patogenów zagrażających procesom technologicznym w produkcji żywności. Skuteczność dezynfektantów zależy przede wszystkim od stężenia używanego roztworu, czasu jego działania oraz rodzaju mikroorganizmów, wobec których ma zastosowanie. Ze względu na ochronę środowiska powinny charakteryzować się one szybką i łatwą biodegradowalnością oraz brakiem toksyczności wobec organizmów żywych. Dezynfekcja prawidłowo prowadzona powinna zniszczyć wszelkie formy patogena z przetrwalnikami włącznie1, 2). Wysoka skuteczność dezynfektantów zawierających związki nadtlenowe przyczyniła się do szerokiego ich wykorzystania jako prepara[...]

Modelling the process for digestate hygienization with chemicals DOI:10.15199/62.2017.10.1


  Skuteczność chemicznych metod eliminacji patogenów z różnych rodzajów biomasy została potwierdzona doświadczalnie. Wśród substancji najczęściej stosowanych w celach higienizacyjnych znajduje się tlenek wapnia, kwas nadoctowy i wodorotlenek sodu, których działanie na drobnoustroje testowano pojedynczo lub w kombinacji z innymi czynnikami chemicznymi lub fizycznymi (ultradźwięki, promieniowanie UV, H2O2)1-4). Będąca skutkiem ich aktywności śmierć mikroorganizmów jest efektem nieodwracalnych zmian w strukturze i funkcjonowaniu ich komórek. Najczęściej wynikają one bezpośrednio z gwałtownych modyfikacji warunków panujących w środowisku, do którego wprowadzono dane związki chemiczne. Wysoka efektywność mikrobójcza dezynfektantów chemicznych może być wykorzystana w procesie higienizacji tzw. pofermentu (dygestatu), powstającego w procesie fermentacji metanowej obok produktu głównego, biogazu5, 6). Problem zagospodarowania pofermentu wiąże się ściśle ze wzrostem liczby biogazowni, będącym z kolei bezpośrednim efektem globalnej polityki promującej wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii. Poferment ma właściwości, które umożliwiają jego wykorzystanie do celów rolniczych jako nawozu organicznego lub polepszacza glebowego. Średnia zawartość N, P i K w pofermencie waha się w granicach, odpowiednio, 3,1-14,0%, 0,2-3,5% oraz 1,9-4,3% s.m. i zależy głównie od rodzaju surowca wsadowego wykorzystanego do fermentacji metanowej7). Zachodzące w czasie tego procesu przekształcenie azotu z formy organicznej w nieorganiczną (NH4-N) pozwala na traktowanie pofermentu jako substytutu nawozów mineralnych. Niewątpliwie pozytywny wpływ masy pofermentacyjnej na strukturę i żyzność gleby nie umożliwia jednak jej potencjalnym użytkownikom dowolnej i niekontrolowanej aplikacji tego produktu do środowiska glebowego. Wśród przepisów mających 96/10(2017) 2043 Dr hab. Anna LIGOCKA w roku 1991 ukończyła studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytet[...]

 Strona 1