Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Urszula Mazurek"

Determination of the composition of industrial wastewaters by gas chromatography. Oznaczanie składu ścieków przemysłowych metodą chromatografii gazowej


  Industrial wastewaters from polypropylene prodn. (6 samples) were studied for hydrocarbons by gas chromatogr. with mass spectrometry and flame ionization detectors. Me2CHCH2CHMeEt was the main pollutant. Przedstawiono wyniki badań nad identyfikacją lotnych związków organicznych ze ścieków przemysłowych pochodzących z wytwórni polipropylenu. Opracowana metoda polega na chromatograficznym rozdziale mieszaniny węglowodorów w kolumnie kapilarnej, identyfikacji oznaczanych składników za pomocą detektora spektrometrii mas (MS) i ich ilościowym oznaczeniu z wykorzystaniem detektora płomieniowo-jonizacyjnego (FID). Zawartość procentową poszczególnych składników próbki obliczono metodą normalizacji wewnętrznej. Wykorzystując tę metodę, zidentyfikowano kilkadziesiąt związków wchodzących w skład analizowanych mieszanin węglowodorów nasyconych i nienasyconych. Ścieki przemysłowe wg definicji zawartej w Ustawie Prawo wodne1) to ścieki niebędące ani ściekami bytowymi ani wodami opadowymi lub roztopowymi. Powstają one w związku z prowadzoną przez zakład działalnością handlową, przemysłową, składową, transportową lub usługową, a także są one mieszaniną ze ściekami innego podmiotu, odprowadzane urządzeniami kanalizacyjnymi tego zakładu.Industrial wastewaters from polypropylene prodn. (6 samples) were studied for hydrocarbons by gas chromatogr. with mass spectrometry and flame ionization detectors. Me2CHCH2CHMeEt was the main pollutant. Przedstawiono wyniki badań nad identyfikacją lotnych związków organicznych ze ścieków przemysłowych pochodzących z wytwórni polipropylenu. Opracowana metoda polega na chromatograficznym rozdziale mieszaniny węglowodorów w kolumnie kapilarnej, identyfikacji oznaczanych składników za pomocą detektora spektrometrii mas (MS) i ich ilościowym oznaczeniu z wykorzystaniem detektora płomieniowo-jonizacyjnego (FID). Zawartość procentową poszczególnych składników próbki obliczono metodą normalizacji wewnętrznej.[...]

Cytotoksyczność poliwęglanu napełnianego haloizytem, montmorylonitem i pochodną rodaminy B DOI:10.15199/62.2017.10.23


  W ostatnich latach nastąpił znaczący rozwój materiałów polimerowych. Do grupy cieszącej się szczególnym zainteresowaniem należą nanokompozyty polimerowe, zbudowane z matrycy polimerowej i rozmieszczonych w niej napełniaczy1). Zaprezentowano nowoczesne materiały oparte na poliwęglanie napełnionym różnymi substancjami organicznymi i mineralnymi, takimi jak montmorylonit, haloizyt i pochodna rodaminy B - RTF (chlorek [9-(2-karboksyfenylo)-6-(bisfenyloamino) ksanten-3-ylideno]-bisfenylazaniowy). Napełniacze te zastosowane w tworzywach polimerowych usprawniają ich właściwości mechaniczne, ale również często generują lepszą biozgodność materiałów, umożliwiając tym samym hodowlę komórek, w tym również komórek macierzystych na uzyskanych tworzywach. Procedura ta ma istotne znaczenie przy produkcji tak zwanych żywych rusztowań stosowanych do uzupełnienia ubytków tkankowych i narządowych. Wytypowane napełniacze (haloizyt i montmorylonit) należą do grupy glinokrzemianów. Haloizyt jest minerałem o budowie warstwowo-rurkowej, stanowiącym uwodnioną fazę kaolinitową o symetrii jednoskośnej. Jego struktura została również opisana w układzie heksagonalnym1, 2). Charakteryzuje się on dużą powierzchnią właściwą (60,9 m2/g), porowatością (pojemność 0,19 cm3/g, średnia średnica porów 122,3 Å) oraz jonowymiennością3). Dotychczasowe badania skupiały się głównie na jego wykorzystaniu jako nośnika leków oraz chemicznego inhibitora poprawiającego dostarczanie leku do miejsca docelowego4, 5). Jego dodatek do materiałów polimerowych może też poprawiać adhezję komórek, co zwiększyłoby efektywność wzrostu komórek na rusztowaniach6). Podobne nadzieje wiąże się z montmorylonitem7). Minerał ten ma strukturę płytkową, składa się z trzech wzajemnie połączonych warstw, pomiędzy którymi znajdują się kationy metali, przeważnie sodu, potasu i wapnia8). Taka budowa sprawia, że jest on hydrofilowy. W celu zapew- Aleksandra Skubisa, Bartosz Sikoraa, Klaudia Kubikb[...]

 Strona 1