Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Anna Król"

Wiązanie jonów chromu w procesie hydratacji spoiw mineralnych

Czytaj za darmo! »

Badano immobilizację jonów Cr+6 w 3 spoiwach mineralnych, składających się z cementu, popiołu fluidalnego, lotnego popiołu krzemionkowego i żużla wielkopiecowego, stosując chromian( VI) sodu jako nośnik jonów chromu. Obserwowano mikrostrukturę stwardniałych zapraw oraz wykonano analizę składu chemicznego w mikroobszarach. Oznaczono zawartość chromu w ekstraktach wodnych. Najwyższy stopień [...]

Metody badań i oceny uwalniania metali ciężkich z konstrukcyjnych materiałów budowlanych


  Prace nad przygotowaniem systemu oceny wpływu materiałów budowlanych na środowisko naturalne prowadzone są od wielu lat. Ich genezy można doszukiwać się w dwóch obszarach. Pierwszy z nich niewątpliwie związany jest z potrzebą spełnienia wymagań podstawowych podanych w Dyrektywie 89/106/EEC [1]. Dokument ten zobowiązuje producentów do wytwarzania materiałów, a także eksploatacji konstrukcji z nich wykonanych, w taki sposób, aby nie wpływały negatywnie na zdrowie człowieka oraz jakość środowiska naturalnego. Drugi obszar zainteresowania systemem ocen środowiskowych należy wiązać z coraz powszechniejszymstosowaniem materiałów alternatywnych i odpadowych w procesie wytwarzania materiałów budowlanych, a przede wszystkim w produkcji betonu. Potrzebne są więc odpowiednie procedury badawcze oceniające długoterminowo poziomuwalniania substancji niebezpiecznych, w tym metali ciężkich, do środowiska naturalnego z kompozytów z udziałemubocznych produktów przemysłowych i odpadowych. Problematyka ocen środowiskowych jest coraz powszechniejsza ze względu na zastosowanie, zwłaszcza kompozytów cementowych, w technologii unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych zawierających metale ciężkie przez zestalanie. Rozważając zatemsystemoceny środowiskowej materiałów budowlanych, należy mieć na uwadze także i te materiały, które powstały na skutek procesu solidyfikacji odpadów niebezpiecznych wmatrycach cementowych. Ocena uwalniania substancji niebezpiecznych powinna uwzględniać cały "cykl życia" materiałów budowlanych, począwszy od wytworzenia, przez okres eksploatacji, aż do czasu "końca życia" i możliwości recyklingu lub ponownego użycia. Przy wyborze metody badań poziomu wymywalności metali ciężkich ważna jest postać, w jakiej będzie występował dany materiał budowlany w obiekcie. Ma to związek z różnymmechanizmemuwalniania sięmetali ciężkich zmateriałów budowlanych, np. w przypadku konstrukcji monolitycznych proces ten następuje w efekcie wy[...]

Właściwości nowych rodzajów cementów trójskładnikowych CEM II/C i CEM VI DOI:10.15199/33.2015.10.29


  W artykule przedstawiono właściwości wybranych rodzajówcementówtrójskładnikowych, zawierającychwapień (LL) w kombinacji z granulowanym żużlem wielkopiecowym (S) lub popiołemlotnymkrzemionkowym(V).Analizowane spoiwa stanowią nowość w klasyfikacji cementów powszechnego użytku i są uwzględniane w pracach nad nowelizacją normy EN-197-1. Badane cementy charakteryzują się ograniczoną zawartością klinkieru portlandzkiego i zwiększoną zawartością dodatków mineralnych, szczególnie zmielonego wapienia. Słowa kluczowe: cementy trójskładnikowe, żużel wielkopiecowy, wapień, popiół lotny krzemionkowy.Rozwój spoiw budowlanych zmierza do znacznej redukcji zawartości klinkieru portlandzkiego w cementach na rzecz dodatków mineralnych. W tym kierunku prowadzone są prace normalizacyjne w Europejskim Komitecie Normalizacyjnym (CEN TC 51), a ich celemjest nowelizacjaEN197-1 [1] przez znaczne rozszerzenie rodzajów cementów wieloskładnikowych (z ang. ternary cements) - tabela 1 [2 - 6]. Zwiększenie udziału dodatków mineralnych w cemencie przyczynia się do znacznego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, głównie CO2 w procesie jego produkcji, co jest czynnikiem szczególnie ważnym z uwagi na zaostrzające się regulacje prawne Unii Europejskiej. Nie bez znaczenia jest także aspekt ekonomiczny wynikający z ograniczonego zastosowania klinkieru (energochłonny proces produkcji) w cemencie. Wartykule przedstawiono właściwości wybranych cementów trójskładnikowych CEM II/C i CEM VI przygotowanych z surowców krajowych. Cementy trójskładnikowe z dodatkiem zmielonego wapienia LL W Polsce powszechnie stosowanymi głównymi składnikami cementu, poza klinkierem portlandzkim, są popioły lotne, granulowane żużle wielkopiecowe oraz wapień. Produkcja cementów z udziałem wapienia (CEM II/A, B-LL) jest jednak niewielka, mimo że zasoby wapieni w naszym kraju są bardzo duże i w wielu cementowniach mogą być z powodzeniem pozyskiwane z własnych wyrobisk.[...]

Znaczenie uwalniania cynku, miedzi i ołowiu z żużla szybowego w kontekście jego stosowania w drogownictwie DOI:10.15199/33.2016.10.17


  Celem artykułu jest analiza wyników wymywalnościwybranychmetali ciężkich (Zn, Cu i Pb) z żużla szybowego pochodzącego z hutnictwamiedzi, uzyskanych za pomocą trzech różnych metod wymywania. Procedury zastosowane w badaniach bazowały na testach stosowanych w przypadku ziarnistych materiałów odpadowych, tj. podstawowym wg PN-EN 12457:2006; perkolacji zgodnie z prEN 14405:2014 oraz "maksymalnej dostępności wymywania" wg EA NEN 7371:2004. Oznaczono największą wymywalność wymienionych metali ciężkich w eluatach uzyskanych w teście dostępności, symulującym skrajne warunki wymywania. Żużel szybowy charakteryzował się niewielkim stopniem uwalniania zanieczyszczeń w teście podstawowym, na podstawie którego zaklasyfikowano go do kategorii odpadów obojętnych dla środowiska.Warunki panujące w kolumnie podczas testu perkolacyjnego spowodowały uwolnienie tylko miedzi do fazy wodnej. Słowa kluczowe: żużel szybowy, odpady przemysłowe, wymywalność.Procesy wydobycia rudy miedzi oraz jej przeróbki oddziałują na środowisko naturalne. Obok odpadów flotacyjnych, pyłów z odpylania gazów, czy szlamów z oczyszczania ścieków, w dużej ilości powstają także żużle hutnicze. Obostrzenia prawne dotyczące ograniczenia ilości odpadów ulegających składowaniu zmusiły zakłady hutnicze do poszukiwania nowychmetod ich zagospodarowania. Duży nacisk zaczęto kłaść na ponowne wykorzystanie odpadów i dlatego wzrosło znaczenie stosowania wtórnych kruszyw sztucznych w budownictwie. Powszechne zastosowanie znalazły żużle pomiedziowe: szybowe oraz granulowane, będące drugim, co do ilości, rodzajem odpadów pochodzącym z przemysłu miedziowego. Największym w Polsce producentem tego typu odpadów jest KGHM Polska Miedź S.A., wytwarzający rocznie ok. 900 tys. Mg żużla szybowego oraz 400 tys.Mg żużla granulowanego [3]. Żużel szybowy powstaje podczas przerobu brykietowanych koncentratów miedzi w piecu szybowym. W postaci płynnej i gorącejmasy jest transportowany na składowisko,[...]

Elastyczny zakres akredytacji - możliwości dla laboratoriów o szerokim zakresie działania


  W artykule dokonano przeglądu dokumentacji dotyczącej wprowadzania elastycznego zakresu akredytacji, ze szczególnym uwzględnieniem dwóch dokumentów, EA-2/15 Wymagania EA dotyczące akredytacji w zakresach elastycznych [a] oraz DA-10 Akredytacja laboratoriów w zakresach elastycznych [b], określających wymagania dotyczące uzyskania przez laboratoria akredytacji w zakresie elastycznym. *) Ewa Kukulska-Zając, Anna Król, Jadwiga Holewa - Instytut Nafty i Gazu, Kraków Wstęp Współczesny rynek stawia przed laboratoriami badawczymi coraz to nowe wyzwania. Konkurencja jest coraz większa, a i wymagania stawiane przez klientów z roku na rok rosną. Konieczność szybkiego reagowania na potrzeby klientów, wynikające miedzy innymi ze zmieniających się przepisów prawnych czy też postępu technicznego i technologicznego, jest główną przyczyną starania się laboratoriów o elastyczny zakres akredytacji. Polskie Centrum Akredytacji (PCA) umożliwia akredytowanym laboratoriom wnioskowanie o potwierdzenie kompetencji w elastycznym zakresie akredytacji, tak aby mogły one realizować oczekiwania swoich klientów, wszystkich innych zainteresowanych stron oraz ogólnych potrzeb rynku. Zakres akredytacji laboratorium badawczego jest formalnym i dokładnym określeniem działalności, na którą laboratorium posiada akredytację. Zakres ten jest rezultatem połączonej informacji (parametry zakresu) dotyczącej dziedziny badań, rodzaju badań (opisującej zasadę pomiaru), badanych obiektów oraz metod i procedur wykorzystywanych w badaniach [c]. Sformułowanie i ocena zakresu akredytacji stanowi podstawę procesu akredytacji. Rolą jednostki akredytującej jest zapewnienie (z odpowiednim poziomem zaufania), że laboratorium ma kompetencje do oferowania usług określonych w tym zakresie. Stałe zakresy akredytacji są sztywne, w sposób szczegółowy określają badane obiekty oraz stosowane metody badawcze z podaniem zakresu pomiarowego i dokumentu odniesienia, z uwzględnieniem jego [...]

Determination of halogens in biogas Oznaczanie halogenów w biogazie DOI:10.12916/przemchem.2014.1717


  The modified combustion method conjugated with ion chromatog. was used for detn. of Cl and F contents in the biogas. The biogas flow rate and sampling time were optimized. The method was used for analyzing biogas from wastewater treatment plants, landfills and agricultural biogas plants. The highest Cl and F contents were obsd. in the landfill biogas but they did not exceed the allowable values. Przedstawiono zmodyfikowaną metodę spaleniową sprzężoną z chromatografią jonową, którą wykorzystano do oznaczania zawartości halogenów w biogazie. Opisano etapy optymalizacji i sprawdzenia zarówno metody poboru próbek, jak i metody analitycznej. Oceniono jakość biogazu produkowanego w Polsce. Biogaz jest cennym źródłem energii, które od wielu lat wykorzystywane jest m.in. do produkcji energii elektrycznej i cieplnej. Jednak zarówno biomasa, z której w wyniku fermentacji powstaje biogaz, jak i warunki procesu jego wytwarzania przyczyniają się do tego, że może on zawierać różnorodne zanieczyszczenia, niewystępujące w innych paliwach gazowych. Jedną z grup zanieczyszczeń mogących występować w biogazie w znacznych ilościach są chlorowcopochodne węglowodorów. Szacuje się, że w Wlk. Brytanii1) na co trzecim składowisku odpadów stężenie tych związków w biogazie wynosi kilkaset mg/m3. Zawarte w tych zanieczyszczeniach chlor i fluor mogą niekorzystnie wpływać np. na pracę silników spalających biogaz. W związku z tym wielu producentów tego typu urządzeń w swoich specyfikacjach technicznych limituje zawartość chloru i fluoru w biogazie. Limity te są różne wg różnych producentów, ale mieszczą się w zakresie 50-713 mg/m3 metanu2). Ostrzejsze limity dotyczące zawartości związków chloru i fluoru stawiają niektóre państwa europejskie tym biogazom, które mają być zatłaczane do sieci gazowej. Zawartość chloru w biogazie zatłaczanym do sieci gazowej nie może np. wg regulacji holenderskich przekraczać 25 mg[...]

Prowadzenie oceny efektywności zabiegów immobilizacji rtęci w glebie przy zastosowaniu metody wskaźnikowej DOI:10.15199/17.2016.12.3

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono ocenę możliwości zastosowania siarki elementarnej jako czynnika stabilizującego rtęć metaliczną, stanowiącą zanieczyszczenie gleby. Omówiono wyniki badań laboratoryjnych immobilizacji rtęci w glebie z zastosowaniem tego czynnika stabilizującego przy użyciu pośredniej metody służącej do oznaczania zawartości rtęci zdolnej do emisji. Dokonano również oceny efektywności przeprowadzonych zabiegów.Wprowadzenie Przegląd informacji dotyczących gospodarowania rtęcią i strategii związanej ze stosowaniem tego pierwiastka pokazuje, że od lat prowadzona jest szeroko zakrojona światowa polityka ograniczania emisji rtęci do środowiska. Efektem prowadzonych na tym polu prac jest widoczne ograniczenie emisji tego pierwiastka do środowiska, a także poznanie i zaklasyfi kowanie źródeł emisji. Oprócz dużych obszarowo miejsc zanieczyszczonych rtęcią, występujących np. na terenach funkcjonowania kopalni złota, instalacji działających przy produkcji chloroalkaicznej czy w miejscach koncentracji popiołów z elektrowni [1,5,7], na terenach przemysłowych mamy również do czynienia z mniejszymi obszarowo, punktowymi zanieczyszczeniami rtęcią metaliczną. Zanieczyszczenia te powstają np. w związku z niekontrolowanym przedostaniem się rtęci metalicznej do środowiska (zanieczyszczenia historyczne po zdemontowanych procesach technologicznych, czy też niekontrolowane ujścia zanieczyszczenia do środowiska). Rozpoznawanie a potem oczyszczanie obszarów o niewielkim zasięgu, na których dopływy zanieczyszczenia mogą być cykliczne wymaga indywidualnego podejścia, innego niż te zalecane dla wielkich obszarów zdegradowanych. Również diagnostyka tego typu niewielkich obszarowo miejsc zanieczyszczonych rtęcią jest trudna i niekiedy czasochłonna, wiąże się często z koniecznością zagęszczenia siatki pomiarowej (obok całkowicie pozbawionych zanieczyszczeń obszarów mogą występować miejsca bardzo zanieczyszczone). W związku z tym istotne wydaje się[...]

 Strona 1